The Luddites were not, as has often been portrayed, against the concept of progress and industrialisation as such, but instead the idea that mechanisation would threaten their livelihood and the skills they had spent years acquiring. The group went about destroying weaving machines and other tools as a form of protest against what they believed to be a deceitful method of circumventing the labour practices of the day. The replacement of people’s skilled craft with machines would gradually substitute their established roles in the textile industry, something they were keen to prevent, rather than simply halting the advent of technology.

The textile workers and weavers were actually skilled, well-trained middle-class workers of their time. After working for centuries maintaining good relationships with merchants who sold their products, the introduction of machinery not only superseded the need for handcrafted garments but also initiated the use of low skilled and poorly payed labourers in larger factories. This transition would prove disastrous for the artisans of their craft, who had spent years perfecting and honing their skills only to be replaced by less skilled, underpaid workers operating machinery.

In an attempt to halt or at least make the transition smoother, the Luddites initially sought to renegotiate terms of working conditions based on the changing circumstances in the workplace. Some of the ideas and requests included the introduction of a minimum wage, the adherence of companies to abide by minimum labour standards, and taxes which would enable funds to be created for workers’ pensions. Whilst these terms do not seem unreasonable in the modern day workplace, for the wealthy factory owners, these attempts at bargaining proved futile.

The Luddite movement therefore emerged when attempts at negotiation failed and their valid concerns were not listened to, let alone addressed. The Luddites activity emerged against a backdrop of economic struggle from the Napoleonic Wars which impacted negatively on the working conditions already experienced in the new factories. With the advent of new technology and more low skilled workers, this issue was exacerbated.

کاش یه اپ ساخته می‌شد
مثلا صد هزارتومن توش می‌ذاشتی
می‌گفتی یه برنامه‌ی یک هفته‌ای داری که هر روز باید منظم انجامش بدی
و اون اپ هربار که انجام ندی و مثل دولینگو بپره از اول و به عنوان جریمه مقداری از اون پول رو برداره
و اگه تونستی منظم انجامش بدی اون پول بهت برگرده و یه پلن دیگه انتخاب کنی

اپشو ندارم ولی دوستامو دارم ☝️

anyways I would rather be a Luddite than a stupid person who has 10 "grok is this true" post in twitter and asks chatgpt about stupid shit.

اگرم خواستید در جواب این تو ذهنتون یا هرجایی با پلتفورم های دیگه ای مثل اینستا یا توییتر مقایسش کنید، من با اون ها هم مشکل دارم. کلا با فضای مجازی از برخی جهات مشکل دارم. پس احتمالا جواب بیشتر سوال های "اگه با این مشکل داری پس اونم به نظرت بده؟" بله خواهد بود.
پ.ن: باید منشن کرد که در همه این موارد بحث روی استفاده نادرسته نه خود تکنولوژی.

تکنولوژی چیز بدی نیست
ازش خوشم نمیاد ولی چیز بدی نیست
اتفاقی که بخاطر وجودش برای ما میفته بده
وقتی دیگه زحمت استفاده از مغزت رو نمی‌دی تا یه مسئله رو حل کنی بده
وقتی به جای یاد گرفتن یک هنر بهش می‌دی برات پرتره بسازه بده
وقتی داره تنبلت می‌کنه بده
وقتی به خودش وابسته‌ت می‌کنه بده
وقتی بدون اون بلد نیستی توی گوگل سرچ کنی بده
وقتی قدرت فکر کردن رو ازت می‌گیره بده

چند وقت پیش یه جا دیدم نوشته: چرا باید کتابا رو بخونیم وقتی می‌تونیم بدیم جی پی تی برامون خلاصه‌شون کنه؟
و منو یاد فارنهایت ٤٥١ انداخت
توی زندگی‌ای که کل ارزش انسان با تولید و خدمت بی‌رویه تو کار خلاصه می‌شه و همه چیز با سرعت بیش از حدی پیش می‌ره
سرعت برای پیشی گرفتن از رقبا تو تولید، سرعت برای انحصار بازار
توی این زندگی آدم‌ها وقت ندارن توی یه بعد از ظهر بشینن و قاصدک فوت کنن و کارهایی رو انجام بدن که واقعا اونا رو انسان می‌کنه
فکر کردن، کشف کردن چیزها به خاطر خودشون، خلق کردن، گشتن دنبال روابط انسانی دیگه
خیلی از آدم‌ها واقعا متوجه نیستن که توی کتاب‌ها یا فیلم‌ها نباید دنبال یه پیام خلاصه شده بگردن که می‌شه رو بیلبورد نوشتش
بلکه تمام اون کتاب، یه تجربه‌ی خالصه
تجربه‌ی انسان بودن و احساس کردن و دگرگون شدن
و متوجه نیستن خود اون کتاب اهمیت نداره، تجربه‌ها اهمیت دارن. تجربه‌هایی که ارزش انسان رو به تولید و خدمت گره نمی‌زنن.
آدم‌ها اجازه می‌دن جی پی تی به جاشون فکر کنه چون به صرفه‌تر و راحت‌تره. جی پی تی از آدم سریع‌تره. پس چرا نباید بذاریم انجامش بده؟
در حالی که فراموش کردن سرعت اولویت نیست. تجربه و درک کردنه که اهمیت داره

جادی کد تخفیف صد در صدی گذاشته که می‌تونید باهاش یک دوره‌ رایگان توی مکتب خونه رو بردارید.

هیچ وقت فکر نمی‌کردم به فن فیکشنی نیاز داشته باشم که اعضای ۱۴۱ (به جز پرایس) توی تیم جیسن تاد باشن و بهش کمک‌ کنن تیم رو گروگان بگیره و بتمن رو بکشه و ویلن‌های گاتهام رو رنده کنه

ولی الان جلوی چشمامه و انگار نیاز داشتم بهش واقعا

Task force 141? Yuri?

آره COD ولی بدون یوری
مال mw2 عه

فکر نمیکردم ۱۴۱ و جیسون تاد رو یه جا حتی اسمشون رو ببینم😭

ببین ده صفحه اول واقعا فقط‌ می‌خندیدم 😭
ولی الان دیگه نمی‌خندم

تازه رد هود نیست آرکهامه