سلامممم

سلام به روی ماهتتتتت

یه چیزی بگم و برم بخوابم فردا باید برم سرکار.
این هفته یه کتاب خوندم
درمورد یه فضانورد بود و کپ کامش.
کپ کام چیه؟ Capsule Communicator
کسیه که از روی زمین فضانوردها رو هدایت می‌کنه. علائم حیاتیشون رو چک می‌کنه و حواسش هست همه‌چی سرجاش باشه و درست پیش بره.
روز اولی که هرمس یک به فضا فرستاده می‌شه کپ‌کام اصلیشون حین برقراری ارتباط سکته می‌کنه. و از اون جایی که از سیستم جدیدی استفاده می‌کردن که بتونن بدون تاخیر با فضانوردها صحبت کنن و هنوز جای کار داشته، آدم‌های زیادی نیستن که کاملا با سیستم تعلیم داده شده باشن.
و اینجا ما پاتریک رو داریم. نابغه‌ی ۲۷ ساله‌ای که سیستم رو طراحی کرده و ساعت سه نصفه شب باهاش تماس گرفته می‌شه که خودش رو به پایگاه ناسا توی هیوستون برسونه چون ارتباط با هرمس ۱ باید حفظ بشه.
نیمه‌ی اول کتاب توی ۲۵ روز اتفاق میفته. رابطه‌ای که بین کپ‌کام و رهبر اون تیم شکل می‌گیره درحالی که اون رهبر فقط صدای کپ‌کام رو می‌شنوه و کپ‌کام فقط صدا داره و دوربینی که کیفیت خیلی جالبی هم نداره.
احساسات بینشون سریع‌تر و شدیدتر از حالت عادی شکل می‌گیره ولی شما تک تک ثانیه‌های اون ۲۵ روز رو باهاشون زندگی می‌کنید و به این فکر می‌کنید که اگر جای اونها بودید شاید به همین شکل قلبتون رو به طرف مقابل می‌دادید.

خیلی خیلی نرم بود و بعد از دیدن اون همه نویسنده‌ای که جز صحنه‌های جنسی و خشن چیزی برای ارائه ندارن واقعا چسبید. واقعا واقعا چسبید.

و الان دلم می‌خواد CAPCOM باشم

امیدوارم هیچ وقت مثل فضانورد این آهنگ احساس تنهایی نکنید. توی دنیا بین ستاره‌ها بی‌هدف و سرگردون چرخ نزنید و کسی رو داشته باشید که زمین وصلتون کنه و جلوی دور شدنتون رو بگیره.

دلم می‌خواد آخر هفته این رو بخونم ولی دلم هم نمی‌خواد با هر خطش گریه کنم

صبح بخیر
کلا نخوابیدم
چیه این سینوزیت

عه وا سلامممممممممممم

فیلم و سریال ندارم توی ذهنم الان ولی اگه می‌خوای گریه کنی و لبخند و آخرش یه نفس عمیق بکشی و بگی آخیش:
https://youtu.be/xOXolSQcEb4?si=z0vx8DbNDFMRj0tC