لطفا بیاید بگید خوبید

سلام :(

حس می‌‌‌کنم توی یه جعبه‌ی فلزی گیر کرده بودم و دنیا اطراف من حرکت کرده و از هیچی خبر ندارم و نمی‌دونم باید چکار کنم

حتی نمی‌خوام حرف بزنم
چی بگم آخه

همونقدر که th اول کلمات می‌چسبه بهم و مثل پودرقند آب می‌شه توی دهنم th آخر کلمات دلیل قطره قطره تموم شدن اعصابمه

Thanks. That's... thoughtful of ye.
مثلا این جمله انقدر خوشگله پنج بار تکرارش کردم بعد رد شدم ازش

هیچ‌وقت متوجه نمی‌شی تحصیلات و درس خوندن چقدر چیز فنسی و لوکس و غیر ضروری‌ایه تا وقتی در این شرایط قرار می‌گیری.

هربار می‌خوام شروع کنم کاری انجام بدم برای زندگیم و زنده موندم برنامه‌ریزی کنم تا کامپیوتر رو روشن می‌کنم می‌گم خب؟ که چی؟ که چی بشه؟ من حتی نمی‌دونم ده ساعت آینده قراره چه اتفاقی برای زندگی نکبت‌بارم بیفته‌. بخونم که چی بشه؟ تلاش کنم که چی بشه؟ برای آینده‌ای که ندارمش؟

سریال ۱۸۹۹ رو تموم کردم و انقدر زیبا بود نمی‌دونم چکار کنم

↳「#1899」

اگه لیوان آب لب میز قرار گرفته باشه، اینکه بنویسی «ممکن است گربه لیوان را هل بدهد و لیوان بیفتد و فرش خیس شود، ممکن است گربه بی‌تفاوت عبور کند، و لیوان همانجا بماند و آب داخلش خشک شود، و ممکن است همان خری که لیوان را گذاشت آنجا خودش بیاید بردارد»، اسمش تحلیل نیست. ولی مرسی از تلاشت.