کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران – Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
23.7K subscribers
7.65K photos
300 videos
3.31K files
4.79K links
وب سايت کتابخانه مرکزی:
Library.ut.ac.ir

آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Download Telegram
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۴ بهمن ۱۳۹۶

۶ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، جواد اقبال ـ از پیشکسوتان نشر در ایران ـ درگذشت.
جواد اقبال همراه با ابراهیم رمضانی، حسن معرفت و عبدالغفار طهوری و چند تن دیگر، نسل اول ناشران ایران بودند. جواد اقبال، بنیان‌گذار «سازمان چاپ و انتشارات اقبال» و از بنیان‌گذاران «شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران» بود که به انتشار آثار کلاسیک در حوزه‌ی ادب نیز می‌پرداخت. خانواده‌ی اقبال از نخستین کسانی بودند که صاحب چاپخانه بودند. در سال‌های آغازین دهه‌ی ۲۰ خورشیدی، جواد اقبال در کتابفروشی پدر مشغول به کار شد و پس از درگذشت پدرش، انتشارات و کتابفروشی را با هم اداره کرد.
«تقویم نجومی» و «اولین سررسید در ایران»، توسط انتشارات اقبال به چاپ رسید. این تقویم‌ها هنوز هم هرساله توسط همین انتشارات چاپ می‌شود. جواد اقبال ـ پیشکسوت نشر در ایران ـ در ۲۴ بهمن ۱۳۹۰ در تهران درگذشت.
goo.gl/jDFmFG
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_library
📙 اهدای دو کتاب نفیس به کتابخانه مرکزی
https://goo.gl/V3qo4C
آقای جعفر شیرعلی نیا، پژوهشگر برجسته، دو نسخه از تألیفات ارزشمندشان شامل «دایرة المعارف مصور جنگ ایران و عراق» و «روایتی از زندگی و زمانه آیت الله خامنه ای» را به کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران اهدا کرد.
@UT_Central_Library
سخنرانی پرفسور شی گوانگ، استاد ادبیات فارسی دانشگاه پکن با عنوان: "تصحیح و ترجمه تنسوق نامه به زبان چینی" امروز (24بهمن 96) در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برگزار شد.
@UT_Central_Library
نشریه_کتابخانه_مرکزی_نسخه_های_خطی.pdf
102.4 MB
نشریه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
نسخه های خطی
جلد دهم

@UT_Central_Library
معرفی روزنامه شکوفه :

روزنامه مصور شکوفه در طهران به مدیریت خانم مزین السلطنه رئیس مدرسه مزینیه و به منظور بیداری توده نسوان در تاریخ ذی الحجه 1330 ق. در 4 صفحه با چاپ سنگی شروع به انتشار کرده است. بالای اسم روزنامه (شکوفه) که به خط نسخ نوشته شده این شعر درج شده است: باد آمد و بوی عنبر آورد/بادام شکوفه بر سر آورد. در زیر عنوان دو سطر چنین نگاشته شده است:"روزنامه ایست اخلاقی، ادبی، حفظ الصحه اطفال، خانه داری، بچه داری، مسلک مستقیمش تربیت دوشیزگان و تصفیه اخلاقی زنان راجع به مدارس نسوان.فعلا ماهی دو نمره طبع می شود". بیشتر مندرجات و مقالات شکوفه راجع بمدارس نسوان و طرز امتحانات آنها و سایر امور مربوط به نسوان و دوشیزگان است. سال دوم شکوفه با شماره 18 با چاپ سربی طبع شده است.
این روزنامه در بخش نشریات کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران از سال 1330ق تا 1334ق.موجود است.
در زير تصاويری از اين روزنامه را مشاهده فرماييد:

@UT_Central_Library
تصويری از روزنامه چاپ سنگی " شکوفه "
@UT_Central_Library
تصويری از روزنامه چاپ سنگی " شکوفه "
@UT_Central_Library
🗒 خلاصه ای صحبت های امروز دکتر شی گوانگ
https://goo.gl/huNix5
در طول تاریخ ایران، همواره ایرانیان منبع علم و معرفت را از یونان می دانستند اما از زمان تسلط مغولان بر ایرانیان به سمت شرق و مشخصا به سمت چین روی آوردند، دلیل عمدۀ آن را می توان تغییر نگاه معرفتی ایرانیان دانشت، اگرچه باید تلاش ایرانیان را جهت رضایت و خوشایند مغولان نادیده انگاشت.
تاریخچۀ مطالعات زبان فارسی در دانشگاه پکن
نخستین کرسی زبان فارسی در سال 1957 میلادی با پیگیری پروفسور جی شیان لین شرق شناس و استاد برجسته دانشگاه پکن در این دانشگاه بدون هیچ‌گونه مساعدت ایران یا کشورهای فارسی زبان آغاز به کار کرد و امسال شصتمین سالگرد تأسیس این رشته در دانشگاه پکن است. تا قبل از گسترش روابط بین ایران و چین، گروه زبان فارسی دانشگاه پکن با کمک استادان کشور افغانستان به تدریس وآموزش زبان فارسی می پرداختند اما روابط چین و ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با اجرای اصلاحات و درهای باز در چین در عالی‌ترین سطح خود قرار گرفت و همچنان این تعامل ادامه دارد و نخستین ثمرۀ این روابط به صورت عینی در 1368 (1990م) با تأسیس مرکز پژوهش های فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. دومین ثمرۀ این روابط را می توان در همکاری های دانشگاه پکن با مؤسسه دهخدا دانست که حاصل این همکاری تدوین فرهنگ چینی به فارسی و فارسی به چینی است که در سال 1377 (1999م) از ریاست جمهوری وقت ایران مورد تقدیر و تشکر قرار گرفت.
از جمله استادان ایرانی که به تدریس زبان فارسی در این دانشگاه پرداختند؛ دکتر سید جعفر شهیدی، استاد محمد دبیر سیاقی و دکتر مظفر بختیار را می توان نام برد، به عنوان مثال دکتر مظفر بختیار از سال ۱۳۶۹ به عنوان استاد اعزامی دانشگاه تهران در دانشگاه پکن به مدت ۵ سال به تدریس در کرسی زبان و ادبیات فارسی و اداره مؤسسه ایران شناسی دانشگاه پکن پرداخت. در سال ۱۳۷۵ به دلیل انجام فعالیت‌های فراوان و انتشار آثار مهم دربارهٔ چین‌شناسی و مطالعهٔ فرهنگ شرق دور از طرف دانشگاه پکن به‌عنوان استاد ممتاز دانشگاه پکن برگزیده و موفق به دریافت منشور ویژه این دانشگاه شد.
دربارۀ دکتر شی گوانگ و نسخۀ تنسوق نامه
دکتر شی گوانگ عضو هیئت علمی دانشگاه پکن و استاد زبان فارسی در این دانشگاه هستند، ایشان دوره لیسانس و فوق لیسانس خود را در دانشگاه پکن و دوره دکتری را در دانشگاه تهران گذرانده است (88ـ1384). موضوع رسالۀ ایشان در مقطع دکتری « تصحیح و ویرایس "تنکسوق نامه"» می باشد. این رساله در مراسم سی و پنجمین دوره جایزه کتاب ‌سال جمهوری اسلامی ایران و بیست و پنجمین دوره جایزه جهانی جزو آثار برگزیده این دوره بود.
به عقیدۀ دکتر گوانگ تنسوق نامه (گنج نامه) تهیه شده از چند کتاب چینی (می کوه، تُنگ ون، سوحن، گیایی لینگ و ...) است که در حال حاضر تنها نسخۀ خطی آن در کتابخانۀ ایاصوفیه و نسخه عکسی آن در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران نگهداری می شود. موضوع این کتاب طب چینی را دربر می گیرد، این اثر نباید به تنسوخ نامه اشتباه گرفته شود (کتابی در خصوص جواهرات است).
تنسوق نامۀ مورد بحث شامل چهار جلد است. جلد اول: نبض، جلد دوم: طب سوزنی، جلد سوم: داروسازی و ادویه گیاهی، جلد چهارم شامل دو بخش است، بخش اول: سیاسات و ترتیب امراض و نبض، بخش دوم: قوانین و سیاسات و تدبیر مُلک
البته دکتر گوانگ اظهار داشتند که فقط جلد یک (نبض) نگاشته شده است و مجلدات بعدی هیچ گاه نوشته نشده است چرا که تا کنون اثری از آن پیدا نشده است!
از ویژگی های این کتاب می توان به وجود تصاویر اعضای داخلی بدن اشاره داشت، این تصاویر توسط مشاهدات انجام شده بر روی اعضای داخلی اندام اشخاصی صورت گرفته که محکوم به مرگ بوده اند. ایشان ابراز داشتند در این کتاب شاهد تأثیر باورهای دینی و اعتقادی چینیان در زمینه پزشکی هستیم که نمونه ای از آن را می توان در تأثیر عناصر پنج گانه تشکیل هستی (آب، خاک، آتش، فلز، چوب) بر انسان دانست.
از جمله ویژگی های دیگر این نسخه می توان «آوا نویسی واژه های زبان چینی» اشاره داشت. کلمات، عبارات و اشعار چینی همگی به شنگرف و با استفاده و از حروف فارسی و برخی اعراب گذاری ها نگاشته شده است.
اهمیّت نسخه تنسوق نامه
1. گسترش فرهنگ چین در خاورمیانه و مخصوصا ایران و توجه ایرانیان به فرهنگ چین برای پیشرفت بیشتر
2. وجود یک سیستم آموزشی منسجم و کارآمد برای تعلیم زبان چینی و برخی علوم نظیر پزشکی، فنون کشاورزی و مباحث تاریخی
3. بازیابی و بازنمایی زبان چینی
4. از بهترین کتاب های موجود درسی برای تعلیم طب سوزنی

@UT_Central_Library
همايش" ايثار ،زبان صلح جهاني" با همكاري مركز مطالعات وتحقيقات دانش پژوهان و نخبگان شاهد
5 اسفند ماه 96
تالار خليج فارس دانشكده زبان ها وادبيات خارجي دانشگاه تهران
ساعت 8:30 الي 16
@UT_Central_Library
دوره آموزشی توليد محتوا و ارائه پروژه به صورت حرفه ای
26 بهمن 1396 – ساعت 14 تا 18
کتابخانه پرديس 2 دانشکده فنی.
@UT_Central_Library
«نگارش و انتشار مقاله در ژورنال‌هاي برتر جهان»

اين دوره آموزشي ۸ ساعته از سوي كتابخانه مركزي دانشگاه تهران با همكاري سازمان بين المللي دانشگاهيان برگزار مي‌گردد.
اين دوره به منظور توانمندسازي دانشجويان و پژوهشگران براي نگارش مقالات استاندارد علمي در ژورنال‌هاي معتبر جهان طراحي شده است.

سرفصل‌هاي دوره:
- چگونه به يك محقق برجسته و مشهور بدل شويم
- چگونه مي‌توانيم از زحمات علمي‌مان يك اعتبار علمي بسازيم
- از چه طريقي مقاله را در يك ژورنال معتبر منتشر كنيم
- چطور به فرايند داوري سرعت دهيم
+ ارائه نكاتي حرفه‌اي پيرامون نگارش مقاله‌اي حرفه‌اي

زمان برگزاري: پنجشنبه، ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۹ الي ۱۸
مكان برگزاري: كتابخانه مركزي دانشگاه تهران، تالار علامه اميني
به همراه ارائه گواهي نامه معتبر پايان دوره

هزينه ثبت نام:
اعضاي سازمان بين المللي دانشگاهيان (۷۰ هزار تومان) (با ظرفيت محدود)
دانشجويان دانشگاه تهران (۱۱۰ هزار تومان) (با ظرفيت محدود)

سامانه ثبت نام: www.Reg.isic.ir

@UT_Central_Library
🔹 اولین تصمیم ها برای فهرست نویسی نسخ کتابخانه سلطنتی

در سال 1321 شمسی مسئولین بیوتات سلطنتی به دعوت چند تن اهل فضل و کتاب‌شناس صاحب‌صلاحیت تصمیم گرفتند تا نسبت به رفع مشکلات صندوق‌های محتوی کتاب‌ها اقدامات مؤثر به عمل آورده و ترتیب صحیح و عاجلی به وضع نسخه‌ها بدهند و فهرستی نیز برای آنها بنویسند، ولی آن هیئت انتخاب شده که مرکّب از استاد علامه محمد قزوینی، استاد عباس اقبال آشتیانی و استاد بدیع‌الزمان فروزانفر بودند موفق به اخذ تصمیم لازم و فوری و اقدام سریع و نافعی نسبت به ترتیب و تنظیم کتب و فهرست‌نگاری نشدند و در مدتی کمتر از یک ماه بدون اخذ نتیجه و استفادتی محل را ترک گفتند و کتابخانه به همان وضع سابق مقفّل و متروک ماند.

منبع: آتابای، بدری، فهرست دیوان‌های کتابخانۀ سلطنتی، ج2، ص10.
@Ketabpazhohi

@UT_Central_Library
کتابخانه مننتظر کتابهای اهدایی استادان، پژوهشگران و افراد خیّر است.

@UT_Central_Library
تازه‌هاي انتشارات دانشگاه تهران
http://press.ut.ac.ir/book_3067.html

@UT_Central_Library
به اطلاع می رساند موضوع جلسه کارگاه آموزشی هفتگی یک شنبه 96/11/29 آشنایی با پایگاه اطلاعاتی نور (مقالات و کتاب ها ) https://www.noormags.ir/ می باشد. این کارگاه از ساعت 15 الي 16:30 در محل كارگاه شماره 3 واقع در طبقه اول كتابخانه -جنب تالار دانش پژوه- برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
کارگاه آموزشی " استفاده از پایگاه اطلاعاتی وایلی" در تاریخ شنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۳۹۶، ساعت ۱۰ الی ۱۲، در محل کتابخانه مرکزی - همراه با ارائه گواهی - برگزار می‌گردد. علاقمندان می‌توانند در روز و ساعت اعلام شده به کتابخانه مرکزی تالار جانبی واقع در طبقه منفی یک مراجعه فرمایند.

کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران

@UT_Central_Library
📕📕نخستین چاپ فارسی

نخستین کتاب فارسی زبان ـ منتشر شده خاور نزدیک ـ یک نسخه از تورات با حروف عبری بود که 943/1629 در استانبول به چاپ رسید.
نخستین کتاب فارسی با حروف فارسی نیز کتاب داستان مسیح اما آلوده بود. در واقع، این کتاب ترجمه فارسی یک متن لاتین اثر هیرونیمو خاویر است که با همکاری عبدالسنارین [کذا] قاسم لاهوری و به انضمام داستان سن پیدرو در 1639 در لیدن (هلند) منتشر شد. تنها چند سال پس از چاپ این کتاب، تلاش هایی برای چاپ کتاب در ایران صورت گرفت.

منبع: چاپ سنگی فارسی از نگاه شرق شناسان، ص 23
برگرفته از کانال مرکز کتاب پژوهی ایران

@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۷ بهمن ۱۳۹۶

۵۲ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۴، اسماعیل امیرخیزی ـ نویسنده و از رجال انقلاب مشروطه‌ی ایران ـ درگذشت.
اسماعیل امیرخیزی در سال ۱۲۵۵ در منطقه‌ی اَروَنَق به دنیا آمد، ولی چون در محله‌ی «امیرخیز» تبریز زیسته، به امیرخیزی مشهور شده ‌است. امیرخیزی از آغاز نهضت مشروطه‌خواهی به جمع آزادی‌خواهان پیوست و در «انجمن ایالتی آذربایجان»، در مقام نماینده‌ی شهر اردبیل حضور یافت. پس از آن‌که کار میان انجمن ایالتی و شاه قاجار به جنگ کشید، انجمن ایالتی او را به عنوان منشی ستار خان، در ظاهر، و مستشاری او، در باطن، معین کرد. وی در دستگاه سردار ملی عاملی مؤثر بود و در بسیاری از موارد، ستار خان جز به اشاره‌ی او، اقدامی نمی‌کرد. در طول مدت قیام شیخ محمد خیابانی، امیرخیزی به قیام پیوست و با پیشنهاد خیابانی به عضویت هیئت مدیره‌ی قیام درآمد. امیرخیزی در طول مدت این قیام (۱۷ فروردین تا ۲۲ شهریور ۱۲۹۹)، از یاران و مشاوران خیابانی بود. وی سال‌ها پس از خیابانی زیست و در سال ۱۳۲۶ به سمت بازرس عالی وزارت فرهنگ انتخاب گردید. دکتر مهدی بیانی او را از خوشنویسان خط نستعلیق و شاگرد میرسید حسین خوشنویس‌باشی ذکر کرده‌ است. اسماعیل امیرخیزی در پژوهش ادبیات به ویژه در تصحیح متون و تاریخ‌نویسی هم کوشا بود. «تصحیح بوستان سعدی» و «دیوان عنصری»، و تألیف «قیام آذربایجان و ستار خان» از آثار اوست.
اسماعیل امیرخیزی ـ نویسنده و از رجال انقلاب مشروطه‌ی ایران ـ در ۲۷ بهمن ۱۳۴۴ در ۸۹ سالگی در تهران درگذشت.
goo.gl/JyTV2c
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی

@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۷ بهمن ۱۳۹۶

۲۲ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۴، استاد دکتر محمدجعفر محجوب ـ ادیب و فرهنگ‌پژوه ـ درگذشت.
محمدجعفر محجوب در سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. دوران تحصیل دبستان و متوسطه را در زادگاهش سپری کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به ‌عنوان «تندنویس» در مجلس شورای ملی استخدام شد. سپس در رشته‌ی علوم سیاسی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و در ۱۳۲۶ گواهینامه‌ی لیسانس گرفت. محمدجعفر محجوب تحصیلات خود را در دانشگاه تهران این بار در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی دنبال کرد و در ۱۳۳۳ گواهی‌نامه‌ی لیسانس و در ۱۳۴۲ دانشنامه‌ی دکتری گرفت. عنوان رساله‌ی دکتری وی «سبک خراسانی در شعر فارسی» بود.
دکتر محجوب از ۱۳۳۶ به عنوان مدرس زبان و ادب فارسی در دانشگاه تربیت معلم و دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ در دانشگاه آکسفورد و در سال‌‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵ در دانشگاه استراسبورگ به عنوان استاد مهمان، زبان و ادبیات فارسی درس داد. مدتی هم رایزن فرهنگی ایران در پاکستان بود. او ۲۳ سال عضو «انجمن ایرانی فلسفه و علوم انسانی» وابسته به یونسکو بود و از ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ سرپرستی «فرهنگستان ادب و هنر ایران» را به عهده داشت.
دکتر محمدجعفر محجوب در سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۳ دوباره در دانشگاه استراسبورگ و در سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۴ در دانشگاه برکلی در کالیفرنیا به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت. وی همچنین از سال ۱۳۲۷ فعالیت مطبوعاتی خود را آغاز کرد و با نشریاتی چون «سخن»، «یغما»، «راهنمای کتاب» و «هنر و مردم» همکاری کرد و مقالات متعددی در زمینه‌ی ادب پارسی، فرهنگ عامه و پژوهش در داستان‌های ایرانی منتشر کرد. آثار ارزشمندی از این استاد برجسته باقی مانده، از آن میان؛ تألیف کتاب‌های «فرهنگ لغات و اصطلاحات عامیانه»، (با همکاری محمدعلی جمال‌زاده)، «فن نگارش یا راهنمای انشاء»، «درباره‌ی کلیله و دمنه» و «سبک خراسانی در شعر فارسی». همچنین تصحیح کتاب‌های «دیوان قاآنی شیرازی»، «دیوان سروش اصفهانی»، «ویس و رامینِ فخرالدین اسعد گرگانی»، «امیر ارسلان» و «فتوت‌نامه‌ی سلطانی» و ترجمه‌ی برخی از آثار جک لندن مانند «میخائیل سگ سیرک»، «از خود گذشتگی زنان» و «داستان‌های دریای جنوب» در کارنامه‌ی فرهنگی دکتر محمدجعفر محجوب به چشم می‌خورد. برخی از مقالات وی درباره‌ی فرهنگ‌ عامیانه، در ۲ مجلد از سوی نشر چشمه منتشر شده است.
دکتر محمدجعفر محجوب ـ استاد دانشگاه، ادیب و فرهنگ‌پژوه ـ در ۲۷ بهمن ۱۳۷۴ در ۷۱ سالگی در آمریکا شمع وجودش خاموش گشت.
goo.gl/agmcqa
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی

@UT_Central_Library
🔹رنکینگ را غربی‌ها درست کردند/ MIT برنامه جدی علوم انسانی دارد.
https://goo.gl/CovDJT
به گزارش خبرگزاری مهر، مهدی گلشنی امروز چهارشنبه با موضوع آیا دانشگاه صنعتی شریف در جهت ارتقا علمی-فرهنگی حرکت می کند، در این دانشگاه گفت: حضور برخی از افراد در کمیته‌های مختلف علمی وزارت علوم، این مملکت را نابود خواهند کرد. به دانشجو گفته اند برو هر وقت یک مقاله نوشتی و دانشمند شدی برگرد برای جذب.

رئیس گروه فلسفه علم افزود: با یکی از اساتید صحبت می‌کنم و می‌بینم همه چیز برای وی رتبه‌بندی دانشگاه است. بابا این رنکینگ دانشگاه را غربی‌ها برای ما درست کرده‌اند که سرگرم شویم.

وی افزود: محال است از ژاپن، آلمان و فرانسه آمار واقعی مقالات و ISI بیابید. اصلا در بسیاری از ممالک پیشرفته غرب مقاله ISI ملاک نیست. اگر اینها ملاک باشند دیگر چرا یک نفر باید در پروژه‌ای ملی شرکت کند؟ از پروژه ملی مقاله ISI بیرون نمی‌آید.

استاد دانشگاه صنعتی شریف افزود: فارغ التحصیلان ما بازمی‌گردند برای جذب و از او مقاله می‌خواهیم. کدام دانشگاه برتر در دنیا در قدم اول از کسی که یک سال از فارغ التحصیلی‌اش گذشته است، مقاله می‌خواهد که شما می‌خواهید؟

وی ادامه داد: دانشجوی فیزیک چه مقاله‌ای می‌خواهد ارائه دهد؟ بعد همین آدم‌ها می‌روند استنفورد و پرینستون جذب می‌شوند. استنفورد و پرینستون از متقاضی مقاله نمی‌خواهد، شما می‌خواهید.

گلشنی افزود: سال‌ها پیش دکتر سهراب پور به شورای عالی انقلاب فرهنگی آمد تا از پردیس دفاع کند که من به شدت مخالفت کردم. دانشگاه باید به کار علمی خودش بپردازد نه آنکه به کسانی که در کنکور قبول نشدند مشغول شوند.

وی خاطرنشان کرد: استاد عظیم الشأن برق در آن سال‌ها به دانشجویان دولتی خودش گفته است که شنبه و یکشنبه کلاس‌هایمان را برگزار می‌کنیم. این کار را کرده است تا از دوشنبه تا آخر هفته به کیش برود و به خاطر ترفیع و درآمد بیشتر وقت خود را صرف دانشجویانی کند که کیفیت مطلوب را ندارند. بعد از آن هم که کلاس‌ها را به داخل پردیس اصلی دانشگاه آوردند.

@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۸ بهمن ۱۳۹۶

۲۱ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۵، بزرگ علوی ـ داستان‌نویس معاصر ایران ـ درگذشت.
بزرگ علوی در سال ۱۲۸۲ در محله‌ی چاله میدان تهران در خانواده‌ای مشروطه‌طلب و بازرگان متولد شد. پدربزرگش ـ حاج سید محمد صراف ـ نماینده‌ی دوره‌ی اول مجلس شورای ملی بود. پدرش سید ابوالحسن نیز مشروطه‌خواه بود که به دلیل فعالیت‌های سیاسی، ناگزیر به مهاجرت شده، ولی در ۱۳۰۱ به ایران بازگشته بود. او در ۱۳۰۲، پسران خود ـ مرتضی و بزرگ ـ را برای تحصیل به آلمان برد. بزرگ پیش از رفتن به آلمان، تحصیلات مقدماتی را در «مکتب‌خانه‌ی عمه گلین» در بازار کهنه‌چینان گذرانده بود. دوره‌ی ابتدایی را هم در مدارس فرهنگ و اقدسیه و دوره‌ی دبیرستان را در دارالفنون طی کرد.
بزرگ در برلین در رشته‌ی تعلیم و تربیت و روان‌شناسی به تحصیل پرداخت و در آن جا دریچه‌ی ادبیات آلمانی به رویش گشوده شد. او در ۱۳۰۷ به میهن بازگشت و به عنوان معلم زبان آلمانی در یکی از مدرسه‌های شیراز مشغول به کار شد. مدتی نیز در مدرسه‌ی صنعتی آلمانی‌های تهران، معلم زبان آلمانی بود. در این دوره با نیما یوشیج ـ پدر شعر نو فارسی ـ آشنا شد و نمایشنامه‌ی «کسب و کار خانم براون» اثر برنارد شاو را ترجمه کرد. در ۱۳۱۰ در نشست‌های ادبی با مجتبی مینوی، مسعود فرزاد و عبدالحسین نوشین شرکت کرد. این افراد از نوگرایان در تاریخ ادبیات معاصر به شمار می‌آیند. بزرگ علوی در ۱۳۱۳ نخستین مجموعه داستان خود به نام «چمدان» را منتشر کرد. در ۱۳۱۶ به جرم عضویت در فرقه‌ی تقی اَرانی به زندان افتاد و چهار سال و نیم محبوس بود. در زندان با گروهی از زندانیان سیاسی آشنا شد که گروه ۵۳ نفر را به وجود آوردند. علوی در مهر ماه ۱۳۲۰ از زندان رهایی یافت و یک سال بعد داستان‌های خود از رویدادهای زندان و حالات روحی زندانیان را با عنوان «ورق‌پاره‌های زندان» نوشت. این نوشته‌ها، او را به عنوان «پایه‌گذار ادبیات خاطره‌نگاری از زندان» شناساند. او که در سال ۱۳۳۲ در خارج از ایران بود، با کودتای ۲۸ مرداد، دیگر نتوانست به ایران بازگردد. این، آغاز تبعیدی ۴۳ ساله برای وی بود. علوی به آلمان شرقی رفت و در دانشگاه‌های آن جا به تدریس زبان فارسی و تاریخ و فرهنگ ایران پرداخت. همچنین کتابی درباره‌ی اوضاع سیاسی ـ اجتماعی ایران با نام «ایرانِ رزمنده» به زبان آلمانی نوشت که درباره‌ی مبارزات سیاسی مردم ایران علیه استبداد، قیام ۲۸ مرداد و ملی کردن صنعت نفت بود که بعدها به زبان روسی نیز ترجمه شد. علوی همچنین به معرفی بیش از ۱۰۰ نویسنده و شاعر معاصر ایرانی در دائره‌المعارف ادبی آلمان پرداخت. آثار متعددی از این نویسنده‌ی معاصر باقی مانده، از آن میان: «داستان دیو»، «پنجاه و سه نفر»، «چشمهایش»، «نامه‌ها»، «میرزا»، «سالاری‌ها» و «خاطرات بزرگ علوی». وی پس از سال‌ها دوری از میهن، در فروردین ۱۳۵۸ به تهران آمد، ولی دوباره به آلمان بازگشت.
بزرگ علوی ـ نویسنده‌ی معاصر ـ در ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ در ۹۳ سالگی در برلین درگذشت و در گورستان آن شهر به خاک سپرده شد.
goo.gl/N9qfQN
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library