شاید سیاه باید به گونه زیر عمل می کرد:
27...Ne4! 28.Rfc2 Qb8 (28...Nxc5 29.Nxc5±) 29.Nd4 Rxc5 30.Rxc5 Nxc5 31.Rxc5 (31.Nxc6?! d4 32.Qa3 Qb3! (32...Qb6 33.Ne7+ Kh8 34.Nd5 Qb8 35.Qxc5) 33.Qxc5 d3) 31...Be8 32.Rc1!?
در این پوزیسیون، سفید برتری دارد، اما ظاهراً اینطور نیست که بتواند دفاع سیاه را در هم بشکند.

حالا دیگر سیاه بازی متقابل کافی ندارد.

شاه سیاه توسط سوارهای خودی بلوکه شده و سفید به این موضوع حتی بیشتر دامن می زند:

شاخه سرسختانه تر عبارت بود از
17...gxf6 18.exf6 Rd8! ( 18...Bd6 19.Rd4! –با طرح h4)
جلوگیری از انتقال رخ سفید به جناح شاه. با این حال، موقعیت سیاه همچنان دشوار است، زیرا شاه او در معرض حمله قرار می‌گیرد و خانه های تیره او ضعیف هستند.

شاه توسط پیاده دشمن در g7 که -یک وسیله دفاعی شناخته شده است- محافظت می شود و سیاه دوست دارد بعداً وقتی بازی ساده شد و شاهش در معرض خطر نبود آن را بگیرد،

پیاده سفید در راه کمک به همسایه اش به سمت h6 حرکت می کند تا یک برتری قاطع در پایان بازی کسب کند، زیرا شاه سیاه به طور کامل برای پوشش پیاده رونده سفید مقید می شود.

سفید وظیفه اصلی خود را در این لحظه، سازماندهی بلوکه در c4، را حل کرده و برای این منظور وزیر او به b3 عقب نشینی می کند.

سفید از زمانی که راهپیمایی پیاده رخ خود را به پایان رسانده است برای تعویض وزیر برای حدود 20-23 حرکت آماده است! سیاه باید وزیر ها را حفظ می کرد و مثلاً 33...Qg4 را انتخاب می کرد - سفید در آنجا با مشکلات فنی بیشتری روبرو می شد.

سیاه تسلیم شد.

سیاه با بهره‌برداری از برتری عددی خود در جناح وزیر، یک پیاده را قربانی می‌کند تا یک پیاده رونده ایجاد نماید.