سیاه کاملا درمانده بوده و سفید عجله ای برای تمام کردن کار ندارد.

سیاه تسلیم شد.

تمام امیدهای سیاه برای آزاد کردن موقعیت خود به d6-d5 پیشرو بسته شده است. چند حرکت بعدی سفید برای جلوگیری از این امر است:

سفید فضای بیشتری دارد، بنابراین تعویض به نفع او نیست:

26.Ne3! bxc4 27.bxc4 Qc8 28.Bd2 Ng6 29.Nd5 Nxd5 30.cxd5 Rf6 31.Qb3

وزیر سیاه بدون دفاع بوده و فیل خانه های روشن او تأثیر بسیار ضعیفی دارد.

پوزیسیون سیاه بحرانی به نظر می رسد، زیرا فضا نداشته و سوارهای او نیز هماهنگ نیستند. سفید شکافت e5-e6 را تهدید می کند و همچنین می خواهد Bg4-f3 را با تهدید d4-d5 بازی کند. اما یک راه عالی برای تغییر خطوط بازی وجود دارد:

پیاده e5 مسدود می شود و اسب از طریق e7 مسیری به d5 می یابد.

این بازی کردن در جناح اشتباهی است اما حتی در صورت:
26.Bxe6 Qxe6 (ضعیفتر در قیاس با بازی اصلی 26...fxe6, 27.Rf1 Ne7 28.Rg3, به قصد حمله به پیاده h) 27.Rg3 Ne7 28.h4 Nd5,
سیاه به ازای تفاوت جبران پوزیسیونی پیدا می کند، اگرچه کاملاً کافی نیست.

حتی در حالتی که پس از تعویض پیاده های b2 و a6، سفید پیاده d4 را از دست ندهد، جبران پوزیسیونی سیاه کافی خواهد بود، بنابراین با تساوی توافق شد.

به نظر می رسد که موقعیت تقریباً برابر است: پیاده ها با هم برابر هستند و فیلهای ناهمرنگ تمایل به تساوی را افزایش می دهند. اما این ملاحظات تنها در صورتی صادق خواهند بود که وزیر ها در هیئت مدیره نبودند. در تمام مدتی که آنها هستند، امکان حمله قدرتمند به شاه سفید وجود دارد.