سفید فضای بیشتری دارد و بنابراین از تعویض هایی که هیچ سود مشخصی برای او به همراه ندارد خودداری می کند.

مشکل اصلی سیاه محدود بودن فیل سفید رو او است. اگر به او زمان داده شود، سفید Rf1-f3 را بازی می‌کند، و بعد از اینکه وزیر دور شد، حرکت g2-g4 دنبال می‌شود که فیل سیاه را محدود تر کرده و f4-f5 را تدارک می بیند. همچنین نمی توان شکافت f4-f5 را بدون g2-g4 مقدماتی با هدف حمله به ستون f انجام داد. بنابراین، سیاه تصمیم رادیکالی گرفت ...

درک این نکته مهم بود که پس از باز شدن ستون g, سیاه دارای منبع ...Re8-e6-g6 است که خطر حمله را از بین می برد. در عین حال، ضعف پیاده f5 با e3 متعادل می شود.

سیاه اصلا مشکلی ندارد. سوار های سبکی که سفید ممکن بود با آن ها بتواند از پیاده f5 بهره برداری کند، همگی تعویض شده اند، و سیاه فشار قابل توجهی بر روی ستون های e- و g دارد. این سفید است که باید نگران حفظ تعادل باشد، کاری که در بازی نتوانست انجام دهد:

سفید تسلیم شد.

پوزیسیون متقارن است، ولی آیا برابر نیز هست؟ نه! سفید این امکان را دارد که ساختار پیاده ای حریف خود را خراب کند.

اگر این یک وسط بازی بود، به دلیل ضعیف شدن خانه های روشن اطراف شاه سفید، باید این تعویض با دقت مورد بررسی قرار می گرفت. اما در اینجا، شاه نمی تواند هیچ نگرانی نداشته باشد، و سفید می تواند بی سر و صدا پیاده های خود را در خانه های های روشن قرار داده و فیل دشمن را محدود کند. در همین حال، اسب آماده است تا به خانه ضعیف اردوگاه سیاه، یعنی c5 برود.

شانس بیشتر برای دفاع موفق 18...Kf7 بود که تنش را در جناح وزیر حفظ می کرد.

حرکت 29.e4 از دقت کمتری برخوردار بود، زیرا این حرکت قدرت مانور اسب خود را محدود می کرد.

سیاه تسلیم شد.