و سفید به پیروزی رسید.

سیاه از برتری دو فیل بهره‌مند است و مهره‌هایش به‌صورت فعالی قرار گرفته‌اند، و به‌خوبی از پیاده های آویزان خود حمایت می‌کنند. اکنون یک شکافت در راه است که اوج تلاش‌های ساختاری سیاه را نشان می‌دهد:

25.exd4 Bc6! 26.Qc4 Bxf3 27.gxf3 cxd4 28.Na4 Qb5 29.Qe2 Rc7! 30.b3 Qxb3 31.Qxa6 Qxf3
همچنین هیچ امیدی برای بقا باقی نمی‌گذارد.

جزایر پیاده‌ای سفید روی خانه‌های تیره غیرقابل دفاع هستند.

سیاه راه‌های زیادی برای پیروزی داشت، اما این حرکت پیشگیرانه که از احتمال چنگال در خانه f5 دفاع می‌کند، فنی‌ترین گزینه است.

پیاده‌های آویزان زمانی خوب هستند که توسط سوارهای خودی حمایت شوند، اما در این وضعیت، رخِ a1 در حال «خواب» است و اسبِ d2 تحت فشار حمله‌ی غیرمستقیم در امتداد ستون d قرار دارد.

با ضربه‌ای ناگهانی، سفید توان درونی لازم برای مقاومت جدی را پیدا نمی‌کند و به‌راحتی می‌بازد. مقاوم‌ سرسختانه تر عبارت بود از:
24.d5
هر چند بعد از
24...Rh6 25.Nf3 (on 25.e5, Bf8, و پیاده d5 قابل دفاع نمی باشد) 25...Nd3 26.Re2 Nxb2 27.Rxb2 Bc5+ 28.Kh1 f5,
سیاه مرکز سفید را در هم می‌شکند و یک پیاده می‌گیرد.

سوارهای سیاه به اندازه کافی فعال نیستند تا از پیاده‌های آویزان حمایت کنند، و سفید از یک نکته تاکتیکی برای حمله به آن‌ها استفاده می‌کند.

اسب‌های سفید به حمله بر روی خانه‌های مرکزی می‌پیوندند.

18...Nf6 19.Nb3 Nd7 (19...c4 20.Qxe7 Rxe7 21.Nd4 سفید پایگاهی عالی برای اسب خود دارد.)
20.Rc3, و به دنبال آن Rf1-c1 –
دفاع از c5 آسان نیست.