پاسخ‌های دیگر نیز هیچ شانسی برای نجات فراهم نمی‌کنند:
26.gxf4 Qh4 27.Qxd6 Bh3 28.f5 Rxf5;
26.exf4 e3!;
26.Ne2 fxg3 27.hxg3 Qf6 28.Be1 g5!,
با تهدید ...Qf6-f3و ...Bc8-h3.

سفید تسلیم شد.

آرایش مهره های سفید کمی مشکوک به نظر می‌رسد – رخ a1 باید در c1 یا f1 باشد. علاوه بر این، سایر مهره‌های سفید هم جناح شاه را نشانه نرفته‌اند، بنابراین فیل b2 هم جایگاه موثری ندارد. سیاه چند ضربه‌ی سنگین به نیروهای پراکنده‌ی سفید وارد می‌کند:

20.e5 Ne4 21.Nxe4 dxe4 22.Nd4 h4
این حالت نیز به سود سیاه است.

در حال حاضر، سفید یک پیاده بیشتر دارد، اما پوزیسیون او به دلیل نبود پشتیبانی فرو می‌پاشد.

این تلاش برای پوشاندن خانه‌های سیاه شکست می‌خورد، چون شاه سفید بیش از حد در معرض حمله قرار دارد.

با توجه به ادامه زیر سفید تسلیم شد:
30.Kg3 Rg2+ 31.Kf4 Rf8+.

سفید وضعیت بسیار فشرده ای دارد و بزرگ‌ترین مشکلش اسب‌هایش هستند – یکی از آن‌ها در کنار صفحه گیر افتاده و اصلاً هیچ حرکتی نمی‌تواند انجام دهد، و دیگری محدود به عرض های اول و دوم است. با این حال، موقعیت بسیار بسته است، بنابراین پیاده‌سازی برتری سیاه کار آسانی نیست. یکی از طرح‌های ممکن این است که یک رخ را به خانه‌ی b8 بیاوریم، فیل را به c7 منتقل کنیم و وزیر را به d8، تا اسب سفید در خانه‌ی a5 را تحت فشار قرار دهیم. در پاسخ، سفید احتمالاً وزیرش را به a3 منتقل خواهد کرد، و سپس سیاه می‌تواند اسب a5 را بزند و سعی کند پیشروی ...b5-b4 را ترتیب دهد. اما اجرای این طرح زمان‌بر است و باید با دقت زیادی انجام شود. در عوض، سیاه متوجه شد که مهره‌های سفید آن‌قدر ناهماهنگ هستند که می‌تواند به خود اجازه‌ی یک قربانی پوزیسیونی بدهد.

حرکت سرسختانه‌تر 33.Kd2 بود، که در پی آن می‌توانست بازی اینگونه ادامه یابد: 33...Bg6، و سپس ...Rb6-e6 و ...Bg7-f6، برای آماده‌سازی فشار روی پیاده‌ی e3.

با وجود داشتن یک سوار بیشتر، سفید کاملاً درمانده است – سوارهایش خانه‌ای برای مانور ندارند و سیاه در حال سازماندهی فشار در ستون e است.