این تلاش برای پوشاندن خانه‌های سیاه شکست می‌خورد، چون شاه سفید بیش از حد در معرض حمله قرار دارد.

با توجه به ادامه زیر سفید تسلیم شد:
30.Kg3 Rg2+ 31.Kf4 Rf8+.

سفید وضعیت بسیار فشرده ای دارد و بزرگ‌ترین مشکلش اسب‌هایش هستند – یکی از آن‌ها در کنار صفحه گیر افتاده و اصلاً هیچ حرکتی نمی‌تواند انجام دهد، و دیگری محدود به عرض های اول و دوم است. با این حال، موقعیت بسیار بسته است، بنابراین پیاده‌سازی برتری سیاه کار آسانی نیست. یکی از طرح‌های ممکن این است که یک رخ را به خانه‌ی b8 بیاوریم، فیل را به c7 منتقل کنیم و وزیر را به d8، تا اسب سفید در خانه‌ی a5 را تحت فشار قرار دهیم. در پاسخ، سفید احتمالاً وزیرش را به a3 منتقل خواهد کرد، و سپس سیاه می‌تواند اسب a5 را بزند و سعی کند پیشروی ...b5-b4 را ترتیب دهد. اما اجرای این طرح زمان‌بر است و باید با دقت زیادی انجام شود. در عوض، سیاه متوجه شد که مهره‌های سفید آن‌قدر ناهماهنگ هستند که می‌تواند به خود اجازه‌ی یک قربانی پوزیسیونی بدهد.

حرکت سرسختانه‌تر 33.Kd2 بود، که در پی آن می‌توانست بازی اینگونه ادامه یابد: 33...Bg6، و سپس ...Rb6-e6 و ...Bg7-f6، برای آماده‌سازی فشار روی پیاده‌ی e3.

با وجود داشتن یک سوار بیشتر، سفید کاملاً درمانده است – سوارهایش خانه‌ای برای مانور ندارند و سیاه در حال سازماندهی فشار در ستون e است.

سفید تسلیم شد.

ترجمه‌ی جمله‌ی شما به فارسی:

«یک ضربه‌ی تاکتیکی ساده اما مؤثر – مرکز سیاه بلافاصله فرو می‌پاشد.
این تصمیم بسیار عمل‌گرایانه‌تر از حرکت16.h4 است، حرکتی که محاسبه‌ی بسیار بیشتری می‌طلبد.»

شاخه زیر بسیار بی دقت بود:
17.f4? Be6 18.fxe5 f4!,
سیاه جبران عملی خوبی به دست می‌آورد.

بعد از
17...Nxe5 18.Nc4 Qe6 19.f4±
سیاه به سادگی یک پیاده عقب می افتاد.

ادامه زیر نیز بد بود:
18...Qe6 19.f4 Nxf4 20.Nxe5 Kh7 21.Qf3 Ng6 22.Nxg6 Qxg6 23.Re7+ Rf7 24.Rae1+–.