به همه‌ی مشکلات دیگر سیاه، این نکته هم اضافه می‌شود که او نمی‌تواند فیل خانه‌ی c8 را گسترش دهد.

سیاه تسلیم شد.

سوارهای سفید در جناح وزیر بی‌تحرک مانده‌ و اسب در خانه‌ی a4 تحت حمله است — این فرصتی برای یک ضربه‌ی کوبنده فراهم می‌کند.

هنگامی که سفید در حرکت قبل a4 را گرفت، احتمالاً فقط شاخه زیر حساب کرده بود:
22...Bxd3 23.Rxd3 Rxa4 24.Qxa4 Nxb2 25.Qb3 Nxd3 26.Bxd3
با تعادل

24.Qd2 Bxd4 25.Kh1 Rxa4
سفید کیش و مات نشده، اما سیاه کاملاً بر بازی مسلط است و همچنین ماتریال هم به دست می‌آورد.

از آنجایی که سوار های سفید دور هستند نمی‌توانند به کمک شاه خود بیایند. رخ اضافی هم کمکی نمی‌کند.

سفید تسلیم شد

کاملاً روشن است که شانس‌های سفید به کنترل خانه‌های روشن وابسته است. خانهٔ e5 توسط دو پیادهٔ سیاه پوشش داده شده، اما در واقع مسدود نشده است! بنابراین، سفید قطرها را پاک‌سازی می‌کند و وزیر خود را با تأثیری قاطعانه وارد حمله می کند.

حمله متقابل در ستون h مؤثر واقع نمی‌شود:
32...Rxh2+ 33.Kxh2 Rh8+ 34.Bh3!.

سیاه با توجه به ادامه زیر که به مات منجر می شد تسلیم گردید:
39...Bxd6 40.Qf7+ Kd8 41.Rxd6+

تمام استراتژی سفید حول استفاده از خانه‌ی d5 به‌عنوان یک پایگاه برای سوارهایش می‌چرخد. به‌خاطر این هدف، او حتی دست به قربانی‌کردن پوزیسیونی وزیر زده است. بی‌تردید، اگر سفید موفق شود قلعه‌ی بزرگ رفته، یکی از اسب‌ها را تعویض کرده و فیل خود را روی d5 مستقر نماید، ساختار پیاده‌ای او ایده‌آل خواهد بود. پیاده‌ی e4 و فیل d5 یکدیگر را حمایت می‌کنند و خانه‌ی d3 به‌عنوان نقطه‌ی انتقالی برای آوردن رخ به جناح وزیر به‌کار گرفته خواهد شد تا به پیاده‌های سیاه در آن سمت حمله کند.
بنابراین، سیاه با قربانی متقابلی وارد عمل می‌شود تا ناهماهنگی را در موقعیت سفید ایجاد کند.