ممکن است به نظر برسد که سیاه شانس‌هایی برای حمله در جناح شاه دارد، اما چنین نیست. مرکز پیاده‌های d4-e5 به‌طور محکم خانه‌هایی را که سیاه ممکن است بخواهد برای آوردن نیروی بیشتر به جناح شاه از آن‌ها استفاده کند، محافظت می‌کند. با این حال، سفید باید عجله کند، زیرا سیاه قصد دارد اسب خود را از f8 به g6 منتقل کند و سپس حرکات ...Bd7 و ...Raf8 را انجام دهد. اگر موفق به انجام این نقشه شود، وضعیت خوبی خواهد داشت. اما سفید نقص جدی‌ای در وضعیت سیاه پیدا می‌کند؛ یعنی اسب g4 که به‌خوبی محافظت نمی‌شود، و به آن حمله می‌کند.

حمله‌ای آشکار به اسب در g4. اکنون سیاه عملاً بازنده است، زیرا مجبور است وزیرها را تعویض کند.

19...Rg5 20.f4 Nh4+ 21.gxh4 Ne3+ 22.Kf2 Ng4+ 23.Ke1 (23.Kg3+–) 23...Qxh4+ 24.Kd1 Rg6 25.Kc2+–.

سیاه با کمبود فضای جدی روبه‌رو است و رخ او در خانه h5 گیر افتاده است.

اگر به رخ اجازه داده شود که به خانه e2 وارد شود، سیاه فرصت ضدحمله پیدا می‌کند. اما مشخص می‌شود که سفید نه‌تنها می‌تواند دفاع کند، بلکه می‌تواند خودش هم ضدحمله بزند:

مشخص می‌شود که به دلیل تعداد کم خانه‌های فرار برای شاه سیاه، سیاه مجبور است رخ خود را به عقب و در امتداد عرض هشتم برگرداند؛ پس از آن، سفید برتری قاطع ماتریالی به دست می‌آورد.

نمی‌توان گفت حرکتی که در بازی انتخاب شد، یعنی 46...Rg8، مشکلی جدی برای سفید ایجاد کرد:
47.Ne6+ Kf6 48.Nxc5+ Ke5 49.Rh6 Kf4 50.Rxh4+ Ke3 51.Ne4! fxe4 52.Rxe4+ Kd2 53.Kf2,
و سیاه تسلیم شد.

پس از 47...Kh5 نیز هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند.

یک کیش برخاستِ تدارک‌دیده‌شده — سفید برنده می‌شود.

با بهره‌گیری از موقعیت ناپایدار وزیر سیاه در خانه d7، سفید حمله‌ای قاطع را انجام داد: