حرکت‌های بعدی b4 و Rac1 هستند، جایی که فیل‌های سفید خیلی قوی هستند.

یک بازی خیلی زیبا از قویترین بازیکن تاریخ شطرنج ، کارلسن.
موازنهٔ قوا برقرار است. سفید یک پیادهٔ رونده دارد، اما سیاه یک اکثریت پیاده‌ای خوب در جناح شاه دارد.
سفید چطور باید بازی کند؟

یکی از نکات کلیدی این موقعیت، جایگاه بد اسبِ e2 است. این اسب هیچ خانهٔ جالبی برای رفتن نداشت. به همین دلیل، حرکت g4 بسیار قوی است.
اول از همه، جلوی ...f5 را می‌گیرد، و دوم این‌که اسب می‌تواند به g3 برسد؛ جایی که بعداً قادر است به e4 یا حتی f5 رفته و به شاهِ سیاه حمله کند.

از اینجا به بعد، سفید طرحهای مختلفی دارد، از جمله یک ایده حمله خوب با h4-h5 یا h4، Ne4، g5، Bh3.

سفید یک پیاده بیشتر دارد اما پیاده دوبله او در مرکز خیلی زود سقوط خواهد کرد. اگر سیاه موفق شود پیاده را در e4 بگیرد و فیل‌های خانه های روشن را تعویض کند، موقعیت خوبی خواهد داشت، زیرا e3 یک پیاده عقب مانده بوده و حمله به آن آسان خواهد بود. فیل سیاه رو نیز بسیار منفعل باقی خواهد ماند. چگونه ساختار را به نفع خود تغییر دهیم؟

تنها حرکت خوبی که منجر به برتری می‌شود. سفید پیاده را پس می‌دهد و سیاه را مجبور به گرفتن آن می‌کند.

یک روش ظریف برای پس دادن پیاده. سفید، اسب سیاه را به حبس ابد محکوم می‌کند! این اسب، رخ‌های سیاه را از هم جدا و مهره‌ها را ناهماهنگ می‌کند.

سفید قصد انجام حرکت d4 را دارد. بعداً گسترش فیل c1 و رخ a1 را با یک پوزیسیون معقول تکمیل خواهد کرد. آیا می‌توانیم به نحوی جلوی این را بگیریم؟

با پیشروی این پیاده، گلفاند فیل c1 را دفن می‌کند و ارتباط رخ‌ها را دشوار می‌کند و فیل f1 را نیز محدود می‌کند.

ما به یک وضعیت تیپیک رسیده‌ایم که از ساختارهای پلیکان / سوِشنیکوف / نایدورف به‌وجود می‌آید؛ جایی که سفید موفق شده به موقعیتی برسد که اسب او از فیل منفعلِ سیاه در e7 بهتر است. حالا نقشه چیست؟

پیادهٔ c2 در برابر حملهٔ رخ آسیب‌پذیر بود، اما در c3 فقط با حرکت ...b4 می‌توان به آن حمله کرد که در این صورت سفید می‌تواند با c4 پاسخ بدهد و ساختار سیاه را منجمد کند. علاوه بر این، سیاه می‌توانست تهدید کند که ...b4 را بازی کند و یک پیادهٔ عقب‌مانده روی c2 به‌جا بگذارد. یودیت با آخرین حرکتش همچنین مسیر اسب را برای رسیدن به بهترین خانهٔ صفحه، یعنی d5، آماده می‌کند.