تیر خلاص به جوان ۲۰ ساله در بیمارستان صدوقی اصفهان: داستان تلخ #پوریا_حمزه‌ای

پوریا حمزه‌ای، جوان ۲۰ ساله، در روز جمعه ۱۹، در چهارراه آبشار اصفهان به ضرب گلوله یک تک تیرانداز حکومتی مستقر در پشت بام بانک ملی ایران مورد اصابت قرار گرفت. این حادثه در ساعت ۶ عصر رخ داد. تیر به کتف او اصابت کرد.

به گفته یکی از آشنایان پوریا، خانواده او که نگران شده بودند، شروع به جستجوی او در بیمارستان‌ها کردند، متوجه شدند که او در بیمارستان صدوقی اصفهان، تحت نظر سپاه، بستری شده است. هرچند او زنده بود، و تیر تنها به کتفش خورده بود، اما به خانواده اجازه نمی‌دادند که او را ببینند.

پس از یک هفته پیگیری مستمر خانواده پوریا، به آن‌ها اطلاع داده می‌شود که می‌توانند به باغ رضوان مراجعه کنند. وقتی خانواده به پیکر او می‌رسند، با صحنه‌ای دلخراش مواجه می‌شوند: پوریا بر اثر یک تیر خلاص جان خود را از دست داده است. در حالی که کتف او با باند بسته شده بود، آثار گلوله‌ای دیگر بر روی سینه‌ی او نمایان بود.

🔗 @Tavaana

روزنامه گاردین:
آزار جنسی یک نوجوان ۱۶ ساله بازداشت‌شده توسط ماموران امنیتی در کرمانشاه

روزنامه گاردین با انتشار گزارشی به نقل از منابع خود نوشته، در جریان اعتراضات سراسری اخیر در ایران، دستکم یک نوجوان ۱۶ ساله در بازداشت در کرمانشاه، مورد آزار جنسی نیروهای امنیتی قرار گرفته است.

بنا بر این گزارش، دو بازداشت‌شده در کرمانشاه گفته‌اند که هنگام بازداشت، توسط نیروهای ضدشورش مورد تعرض جنسی قرار گرفته‌اند. به نوشته گاردین ماموران امنیتی در زمان انتقال، با باتوم به بدن این افراد دست زده و به ناحیه مقعد فشار وارد کرده‌اند. به دلیل قطع گسترده ارتباطات در ایران، امکان دسترسی به اطلاعات بیشتر درباره وضعیت فعلی این بازداشت‌شدگان وجود ندارد.

این روزنامه نوشته که تجربه اعتراضات سال‌های گذشته در ایران نشان داده که بازداشت‌شدگان بارها از تجاوز، شکنجه، ضرب‌وشتم و آزار جنسی در بازداشتگاه‌ها خبر داده‌اند.

از منظر حقوقی، آزار جنسی بازداشت‌شدگان، به‌ویژه یک نوجوان ۱۶ ساله، مصداق روشن شکنجه و رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است؛ اعمالی که به‌طور مطلق در حقوق بین‌الملل ممنوع شده‌اند. کنوانسیون حقوق کودک، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون منع شکنجه، هرگونه خشونت جنسی علیه افراد بازداشت‌شده را ممنوع دانسته و دولت‌ها را موظف به حمایت ویژه از کودکان در بازداشت می‌کنند. چنین رفتاری نه فقط نقض فاحش حق کرامت انسانی و تمامیت جسمی است، بلکه یک جرم سنگین بین‌المللی محسوب می‌شود.

در صورت گستردگی و تکرار نظام‌مند آزار جنسی و شکنجه علیه بازداشت‌شدگان، این اقدامات می‌تواند در چارچوب حقوق بین‌الملل ذیل عنوان جنایت علیه بشریت بررسی شود. مسئولیت کیفری در این موارد محدود به عاملان مستقیم نیست و آمران، مقامات مافوق و تمام کسانی که در ایجاد، تسهیل یا پنهان‌سازی این اعمال نقش دارند نیز می‌توانند تحت تعقیب قرار گیرند. این گزارش‌ها ضرورت تحقیقات مستقل بین‌المللی و پاسخگویی کیفری را بیش از پیش برجسته می‌کند.

🔗 @dadban4

⚠️"ببرینش! ببرنش! دارن میان!"

'ویدیوی دریافتی با شرح: تیر جنگی خورده بود. خیلی‌های دیگه رو با پتو عقب می‌بردند.
گوهردشت #کرج، پنجشنبه ۱۸ دی'
Vahid

📡 @VahidOnline

پیام: «الو پنج شنبه ۱۸ دی مشهد خیابون عدالت، احمداباد.»

بنظر میرسه این ماشین نیروی انتظامی در حال انتقال چند بازداشتی بوده که بهش حمله شده و درِ پشتی اون برای فرار بازداشتی‌ها باز شده. با اسپری هم روی خودروی یگان امداد فرماندهی انتظامی خراسان رضوی، شعار جاوید شاه نوشته شده

🔗 مملکته (@mamlekate)

📲 @twittervid_bot

در این ویدئو دکتر پزشکی قانونی در ۳۰ ثانیه اخر می گوید
باید رحم بانوان ابتدا خارج شود و سپس گواهی دفن داده شود
این موضوع ۲ دلیل دارد
۱.پنهان کردن شلیک به دستگاه های تناسلی معترضان که در جوامع بین المللی قتل عامدانه و هدفمند شرمده می‌شود
۲.پنهان کردن شواهد در صورت بروز تجاوز قبل از فوت تا پیگیری های دیگر را مانع شوند.

#IranMassacre

منابع آگاه از داخل زندان‌های تهران بزرگ و قزلحصار به من گفتند که بخش عمده‌ای از بازداشتی‌ها در تهران، کرج و شهرهای حومه، از آغاز اعتراضات اصلا تحویل زندان نشدند و آن‌ها را در سوله‌هایی شبیه کهریزک سال ۸۸، به‌شدت کتک زدند و با زخم‌های باز، عفونت‌کرده و بدون آب و غذا، در گروه‌های ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفری در قفس نگهداری کردند. این بازداشتی‌ها هیچ‌وقت تحویل زندان نشده‌اند و نام آن‌ها در هیچ‌کجا ثبت نشده است، بلکه طی اعدام‌های مخفیانه کشته شده‌اند و پیکرشان همراه با دیگر کشته شدگان از سوی ماموران سرکوبگر در خیابان‌ها به کهریزک منتقل شده است.
به خانواده چهار بازداشتی که با آنها گفت‌وگو کردم گفته‌اند که برای پیگیری وضعیت بازداشتی به زندان تهران بزرگ بروید اما وقتی به آنجا مراجعه کردند به آنها گفتند که برای تحویل پیکر به کهریزک مراجعه کنند
#IranMassacre

🔗 hedieh kimiaee | هدیه کیمیایی (@hediekimiaee)

یکی از مخاطبان ایران‌اینترنشنال در ویدیوی ارسالی خود گفت که نیروهای سرکوبگر، شامگاه ۱۹ دی به بیمارستان ایران‌مهر در خیابان شریعتی تهران حمله کردند.

🔗 ايران اينترنشنال (@IranIntl)

📲 @twittervid_bot

مشهد؛ روایت یک قتل‌عام سازمان‌یافته
شهادت‌ها از کشتار و بازداشت هزاران شهروند، شلیک عامدانه به آلت تناسلی، اخاذی از خانواده‌ها و دفن پنهانی قربانیان

یکی از مخاطبان توانا از مشهد ضمن ارسال ویدیوهایی از اعتراضات روزهای ۱۸، ۱۹ و ۲۰ دی‌ماه درباره تعداد کشته‌شدگان نوشته است که اگرچه آمار دقیق و مستند در اختیار ندارد، اما شواهد عینی و آنچه با چشم خود دیده نشان می‌دهد ابعاد فاجعه بسیار فراتر از هر عدد رسمی است. او تأکید می‌کند فقط در صبح روز ۱۹ دی، زمانی که برای تشییع به آرامستان بهشت رضا رفته، با بیش از ۴۰۰ تا ۵۰۰ خانواده مواجه شده که هر کدام عزیزی را از دست داده بودند. به گفته او، با در نظر گرفتن وقایع سه روز ۱۸، ۱۹ و ۲۰ دی، تعداد جان‌باختگان مشهد به‌تنهایی باید بالای ۴۰۰۰ نفر باشد.
این شاهد به نکته‌ای بسیار مهم اشاره می‌کند که در شلیک‌ها، هدف‌گیری کاملاً حساب‌شده و به نقاط مشخصی از بدن انجام می‌شده است؛ سر، چشم و آلت تناسلی. او می‌نویسد این شیوه شلیک نشان می‌دهد هدف فقط متفرق کردن جمعیت نبوده، بلکه کشتن، معلول کردن دائمی و ایجاد وحشت عمیق در جامعه مد نظر بوده است.
او همچنین خبر می‌دهد که از داخل زندان با او تماس گرفته شده و گفته‌اند در بازداشتگاه سروش، بازداشت‌شدگان را کنار دیوار ردیف می‌کردند و با اسلحه ساچمه‌ای عمداً به آلت تناسلی آن‌ها شلیک می‌کردند؛ رفتاری که آشکارا به‌عنوان شکنجه سیستماتیک به کار گرفته می‌شده است. به گفته این فرد، مأموران در همان‌جا به‌صورت علنی می‌گفتند:
«نسل شماها باید منقرض بشه.»
این جمله، به‌روشنی بیانگر نیت حذف فیزیکی و نسلی معترضان است؛ نیتی که در حقوق بین‌الملل می‌تواند در چارچوب جنایت علیه بشریت و حتی نشانه‌هایی از قصد نسل‌زدایانه مورد بررسی قرار گیرد.
او ادامه می‌دهد اگر مناطق اطراف مشهد و شهرهای حومه نیز در نظر گرفته شوند، از جمله چناران، گلبهار، قوچان، گناباد، اسفراین، تربت و روستاهای اطراف، تعداد جان‌باختگان در کل استان خراسان رضوی ممکن است به ۷ تا ۸ هزار نفر برسد.
به گفته این شاهد، بهشت رضا تنها یکی از محل‌های دفن است. مکان‌های دیگری نیز برای دفن پیکرها استفاده شده، از جمله بهشت رضوان که جدیدتر و بزرگ‌تر از بهشت رضاست، قطعه موسوم به «منافقین» در خود بهشت رضا، آرامگاه خواجه ربیع، آرامگاه خواجه اباصلت، آرامستان اطراف حرم و نقاط متعدد دیگر.
او توضیح می‌دهد که قطعه موسوم به «منافقین» در بهشت رضا برای دفن افرادی استفاده می‌شده که هویت قابل شناسایی نداشتند، یا خانواده‌هایشان حاضر به انجام مصاحبه اجباری با حکومت نبودند، یا حاضر به پرداخت پول موسوم به «حق تیر» نمی‌شدند. به گفته او، خانواده‌ها عملاً در برابر سه انتخاب اجباری قرار داده می‌شدند: یا باید مصاحبه می‌کردند، یا باید مبلغی بین ۴۰۰ میلیون تا ۲ میلیارد تومان به‌عنوان «حق تیر» می‌پرداختند، یا پیکر عزیزشان در گورهای جمعی قطعه «منافقین» دفن می‌شد.
این شاهد می‌گوید دیروز به بهشت رضا رفته، آنجا مراسم هفتم و چهلم بسیاری از کشته‌شدگان بوده است. به قدری بهشت رضا شلوغ بوده که مقابل در ورودی ترافیک ایجاد شده و به محض خروج یک خودرو، خودروی دیگری وارد می‌شده است. او تأکید می‌کند این حجم فقط مربوط به یک آرامستان بوده و سایر محل‌های دفن نیز به‌طور هم‌زمان فعال بوده‌اند.

شاهد دوم از مشهد نیز در پیامی جداگانه نوشته است که اطلاعات دقیقی درباره گورهای دسته‌جمعی ندارد، اما آنچه در محله‌های طبرسی، ابوطالب، گاز و جاده سیمان دیده شده، به‌تنهایی عمق فاجعه را نشان می‌دهد. به گفته او، این محله‌ها که از مناطق کم‌برخوردارتر مشهد محسوب می‌شوند، درگیری بسیار شدیدی با نیروهای سرکوب داشتند و «در هر کوچه حداقل ۱۰ نفر کشته دادیم». او تأکید می‌کند نیروهای امنیتی به هیچ‌کس رحم نکردند.

او نقل می‌کند که یکی از دوستانش برای تحویل پیکر برادرش مراجعه کرده و با این جمله روبه‌رو شده است:
«توی این ۷۰۰۰ نفر چطوری می‌خوای پیداش کنی؟»
سپس او را به پزشکی قانونی برده‌اند و به سوله‌هایی که پیش‌تر محل نگهداری وسایل ورزشی بوده و اکنون مملو از پیکر جان‌باختگان بوده است. به گفته این شاهد، برای تحویل پیکر مبلغی حدود ۷۰۰ میلیون تومان به‌عنوان «پول تیر» مطالبه می‌شده است. برخی خانواده‌ها از پرداخت این مبلغ خودداری کرده‌اند و گفته‌اند حاضر نیستند پولی به قاتلان فرزندشان بدهند، و در نتیجه پیکر عزیزشان را تحویل نگرفته‌اند.
او همچنین می‌گوید از بعضی خانواده‌ها تعهد گرفته شده که امضا کنند فرزندشان «بسیجی» بوده است، در حالی که حقیقت نداشته و قربانی از معترضان بوده است. این کار با هدف تحریف هویت قربانیان و پاک کردن مسئولیت حکومت انجام می‌شده است.

🔗 @Tavaana

ایندیپندنت فارسی مطلع شده است که در روزهای اخیر تعداد زیادی از شهروندان مجروح و گلوله‌خورده در جریان انقلاب ملی ایرانیان، به‌جای انتقال به مراکز درمانی، به زندان فشافویه در استان تهران منتقل شده‌اند.
بر اساس اطلاعات رسیده، وضعیت جسمی شماری از این زندانیان وخیم گزارش شده است و با این وجود، درمانگاه زندان فشافویه از حدود یک هفته پیش عملا تعطیل شده و رسیدگی پزشکی موثری به مجروحان انجام نمی‌شود. برخی از زخمی‌ها، در حالی‌ که آثار اصابت گلوله جنگی دارند، بدون دسترسی به خدمات درمانی رها شده‌اند.
به گفته منابع موثق، در روزهای گذشته جان‌دادن تدریجی شماری از زندانیان مجروح و بازداشتی‌های انقلاب ملی در برابر چشم دیگر زندانیان، فضای زندان را به شدت ملتهب و بحرانی کرده است. همچنین ادامه جلوگیری از درمان و انتقال مجروحان به مراکز پزشکی، جان زندانیان بیشتری را در معرض خطر فوری قرار داده است.

🔗 independentpersian (@indypersian)

نجف آباد ۱۸ دی؛ «جلوی کلانتری، نیروهای سپاه مردم را به رگبار بستند؛ تعداد کشته‌ها آن‌قدر زیاد بود که اجساد را پشت وانت ریختند. چهار، پنج بار فقط وانت آمد و رفت.»

🔗 اتاق خبر منوتو (@ManotoNews)