🌿 امامان (ع) چه شکلی بودند؟
🔸آنها بی شکل بودند. شاید اگر کنارشان می بودیم، احساس نمی کردیم امام اند. یعنی حضورشان در جمع، بر دیگران سنگینی نمی کرد و مردمان در کنارشان راحت بودند. آنها «بت معنوی» نبودند و برای خود هیبت و طمطراق نداشتند. در رفتار و گفتار معمولی بودند، خیلی معمولی و این معمولی بودن، نزدیکان و حتی گاهی خانواده آنها را هم به اشتباه می انداخت که مگر میشود، امام اینقدر ساده و راحت و بی شکل و رنگ باشد، شاید اصلا امام نیست!
🔸از دلایلی که عده ای علی (ع) را شایسته حکومت ندانستند و او را نخواستند این بود که علی شوخ طبع و خنده روست و هیبت حاکم شدن ندارد، فردا که حاکم شود، کسی از او نمی ترسد.
🔸عبادبن کثیر، قشری مسلک بود، بارها سراغ امام صادق آمده بود و به ایشان ایراد می گرفت. یک بار وسط طواف کعبه آمد و گوشه لباس ایشان را گرفت و عیاری زد و گفت این چه لباسی است؟ پدرت على اینگونه فاخر نمی پوشید...امام پاسخی داد. مهم تر ازمحتوای پرسش و پاسخ، خصلت و منش امام صادق است که عباد بن کثیر، حتی به خودش اجازه می دهد که وسط طواف امام را نصیحت کند. همین عباد، یک بار دیگر مطالبه گرانه از امام پرسشی کرد، امام پاسخش را داد. عباد گفت این حرف را از کجا آوردی، به قول معروف، رفرنس می خواست، یعنی خودت را قبول ندارم. امام صادق گفت: این قول رسول خداست.
🔸رسول خدا هم بی شکل و رنگ بود. می گویند وقتی در جمعی می نشست، تشخیص او از دیگران مشکل بود. یعنی نه تنها ظاهری متفاوت نداشت، بلکه آنقدر با دیگران هم سطح و راحت برخورد می کرد که در گفتگو موازنه برقرار بود. در مجالس از خود قطب نمی ساخت که همه رو به سوی او باشند و او بگوید و دیگران سر خم کنند و تایید کنند.
🔸گاهی که پیامبر مطلبی می گفت، اطرافیان می پرسیدند که ای محمد، این سخن از طرف خداست یا سخن خودت؟ یعنی اگر حرف و نظر خودت است، ما هم حرف و نظر داریم. تو بگو، ما هم می گوییم. رسول خدا یاران را پرسشگر و منتقد بار آورده بود.
🔸روزی ساره، خانم خواننده معروف مدینه، به مکه آمد و یک راست رفت پیش رسول خدا. رسول خدا گفت ساره! مسلمان شدی؟ گفت نه. گفت آمده ای که مسلمان شوی؟ گفت نه. گفت پس برای چه آمدی؟ گفت: پول نیاز دارم. برای پول آمدم. تو در مکه هم که بودی، هوای من را داشتی، حالا هم آمده ام که هوایم را داشته باشی. رسول خدا گفت: پس آنان جوانانی که دور و برت بودند کجا رفتند؟ گفت بعد از جنگ بدر دیگر کارم کساد شده، جوانان هم شور مسلمانی گرفته اند و از دور و برم رفته اند. رسول خدا کمکش کرد..
🔸عجیب است، ساره رقصنده و خواننده با رسول خدا از همه راحت تر است، و از میان این همه، سراغ محمد می آید. محمد (ص) هم کمک به او را مشروط به مسلمانی نکرد. حتی او را در رودربایستی قرار نداد که مسلمان شود. رسول خدا، جایگاهش مانع کرامتش نیست. مثل یک چشمه آزاد و بی رنگ در یک دشت تشنه است، هر که باشد، سراغش می رود، ساره و غیر ساره ندارد.
🔸محمد (ص) و خاندانش در عین بی رنگی و بی شکلی، رنگ خدا داشتند، یعنی تیزبیننان و ریزبیننان از همین رفتارهای ساده و صمیمی آنها درس می آموختند. از نشستنشان، از برخاستنشان، از خوردن و گفتنشان. از همین معمولی بودن هایشان.
نیمه شعبان است و من:
دو دلم این که بیاید من معمولی را سروسامان بدهد یا سروسامان ببرد.
https://news.1rj.ru/str/delshodeyevelshode
🌟@UnvarInvar
🔸آنها بی شکل بودند. شاید اگر کنارشان می بودیم، احساس نمی کردیم امام اند. یعنی حضورشان در جمع، بر دیگران سنگینی نمی کرد و مردمان در کنارشان راحت بودند. آنها «بت معنوی» نبودند و برای خود هیبت و طمطراق نداشتند. در رفتار و گفتار معمولی بودند، خیلی معمولی و این معمولی بودن، نزدیکان و حتی گاهی خانواده آنها را هم به اشتباه می انداخت که مگر میشود، امام اینقدر ساده و راحت و بی شکل و رنگ باشد، شاید اصلا امام نیست!
🔸از دلایلی که عده ای علی (ع) را شایسته حکومت ندانستند و او را نخواستند این بود که علی شوخ طبع و خنده روست و هیبت حاکم شدن ندارد، فردا که حاکم شود، کسی از او نمی ترسد.
🔸عبادبن کثیر، قشری مسلک بود، بارها سراغ امام صادق آمده بود و به ایشان ایراد می گرفت. یک بار وسط طواف کعبه آمد و گوشه لباس ایشان را گرفت و عیاری زد و گفت این چه لباسی است؟ پدرت على اینگونه فاخر نمی پوشید...امام پاسخی داد. مهم تر ازمحتوای پرسش و پاسخ، خصلت و منش امام صادق است که عباد بن کثیر، حتی به خودش اجازه می دهد که وسط طواف امام را نصیحت کند. همین عباد، یک بار دیگر مطالبه گرانه از امام پرسشی کرد، امام پاسخش را داد. عباد گفت این حرف را از کجا آوردی، به قول معروف، رفرنس می خواست، یعنی خودت را قبول ندارم. امام صادق گفت: این قول رسول خداست.
🔸رسول خدا هم بی شکل و رنگ بود. می گویند وقتی در جمعی می نشست، تشخیص او از دیگران مشکل بود. یعنی نه تنها ظاهری متفاوت نداشت، بلکه آنقدر با دیگران هم سطح و راحت برخورد می کرد که در گفتگو موازنه برقرار بود. در مجالس از خود قطب نمی ساخت که همه رو به سوی او باشند و او بگوید و دیگران سر خم کنند و تایید کنند.
🔸گاهی که پیامبر مطلبی می گفت، اطرافیان می پرسیدند که ای محمد، این سخن از طرف خداست یا سخن خودت؟ یعنی اگر حرف و نظر خودت است، ما هم حرف و نظر داریم. تو بگو، ما هم می گوییم. رسول خدا یاران را پرسشگر و منتقد بار آورده بود.
🔸روزی ساره، خانم خواننده معروف مدینه، به مکه آمد و یک راست رفت پیش رسول خدا. رسول خدا گفت ساره! مسلمان شدی؟ گفت نه. گفت آمده ای که مسلمان شوی؟ گفت نه. گفت پس برای چه آمدی؟ گفت: پول نیاز دارم. برای پول آمدم. تو در مکه هم که بودی، هوای من را داشتی، حالا هم آمده ام که هوایم را داشته باشی. رسول خدا گفت: پس آنان جوانانی که دور و برت بودند کجا رفتند؟ گفت بعد از جنگ بدر دیگر کارم کساد شده، جوانان هم شور مسلمانی گرفته اند و از دور و برم رفته اند. رسول خدا کمکش کرد..
🔸عجیب است، ساره رقصنده و خواننده با رسول خدا از همه راحت تر است، و از میان این همه، سراغ محمد می آید. محمد (ص) هم کمک به او را مشروط به مسلمانی نکرد. حتی او را در رودربایستی قرار نداد که مسلمان شود. رسول خدا، جایگاهش مانع کرامتش نیست. مثل یک چشمه آزاد و بی رنگ در یک دشت تشنه است، هر که باشد، سراغش می رود، ساره و غیر ساره ندارد.
🔸محمد (ص) و خاندانش در عین بی رنگی و بی شکلی، رنگ خدا داشتند، یعنی تیزبیننان و ریزبیننان از همین رفتارهای ساده و صمیمی آنها درس می آموختند. از نشستنشان، از برخاستنشان، از خوردن و گفتنشان. از همین معمولی بودن هایشان.
نیمه شعبان است و من:
دو دلم این که بیاید من معمولی را سروسامان بدهد یا سروسامان ببرد.
https://news.1rj.ru/str/delshodeyevelshode
🌟@UnvarInvar
عدهای هم بودند که مرگ آزاده نامداری را به توافق ایران و چین ربط دادند. نوشتند و گفتند که با این خبر میخواستند، حواس مردم را از این قرارداد پرت کنند.
داییجان ناپلئونها همه جا هستند و حتی به مرگ یک زن جوان هم رحم نمیکنند. یاللعجب از دست این جماعت!
درگذشت آزاده نامداری، به معنای واقعی کلمه یک خبر جذاب است. این اتفاق اگر در خارج از ایران هم میافتاد، رسانههای خارجی هم به همین وسعتی که رسانههای ایرانی به آن پرداختند به آن توجه میکردند.
جوانی آزاده نامداری، نوع مرگش و حواشی زندگی او در این سالها از عواملی بود که این خبر را به صدر جدول اخبار آورد.
یادمان نرود، خبر مرگ افراد مشهور همیشه یک خبر مهم است و نمیشود به صورت عادی از کنار آن گذشت.
در ضمن چرا باید یک خبر، مسئله دیگر را که آن هم بسیار مهم است و نمیشود به سادگی از کنار آن گذشت به حاشیه ببرد؟
توافق ایران و چین بیست و پنج ساله است و هر روز میشود در مورد آن و بندهای توافق شده حرف زد. خبر درگذشت آزاده نامداری و نوع مرگ او، نهایتا امروز و فردا به حاشیه میرود و دیگر کمتر کسی به آن خواهد پرداخت. به قول قدیمیها «خاک سرد است».
همین الان هم چه در رسانهها و چه در شبکههای اجتماعی، به صورت جدی در مورد این توافق حرف زده میشود. حتی بسیار از دولت درخواست کردهاند که متن این توافقنامه را در رسانهها منتشر کنند و قطعا هیچ خبری نمیتواند این درخواست را به حاشیه ببرد.
مثلا فکر میکنید، اهالی رسانه و آنهایی که در شبکههای اجتماعی فعال هستند، چند ماه دیگر میگویند:«اِاِاِ، اصلا یادمون رفت به خبر توافق ایران و چین بپردازیم! همش تقصیر آزاده نامداریه»
همین الان هم اگر رسانهها را نگاه کنید چه ایرانی و چه خارجی، توافق ایران و چین در صدر اخبار است و قطعا به این زودیها از یادها نخواهد رفت.
مگر میشود قراردادی که بیست و پنج سال عمر دارد را فراموش کرد؟
همانطور که در بالا اشاره شد، متاسفانه دایی جان ناپلئونها زیاد هستند و دوست دارند هر چیز باربط و بیربطی را به هم وصل کنند و برای خود آشی درست کنند.
هم خبر مرگ آزاده نامداری و هم خبر توافق ایران و چین، از لحاظ حرفهای در دسته خبرهای مهم و جذاب قرار میگیرد که رسانهها وظیفه دارند به هر دوی انها بپردازند.
✍مصطفی داننده
@chelsalegi
🌟@UnvarInvar
داییجان ناپلئونها همه جا هستند و حتی به مرگ یک زن جوان هم رحم نمیکنند. یاللعجب از دست این جماعت!
درگذشت آزاده نامداری، به معنای واقعی کلمه یک خبر جذاب است. این اتفاق اگر در خارج از ایران هم میافتاد، رسانههای خارجی هم به همین وسعتی که رسانههای ایرانی به آن پرداختند به آن توجه میکردند.
جوانی آزاده نامداری، نوع مرگش و حواشی زندگی او در این سالها از عواملی بود که این خبر را به صدر جدول اخبار آورد.
یادمان نرود، خبر مرگ افراد مشهور همیشه یک خبر مهم است و نمیشود به صورت عادی از کنار آن گذشت.
در ضمن چرا باید یک خبر، مسئله دیگر را که آن هم بسیار مهم است و نمیشود به سادگی از کنار آن گذشت به حاشیه ببرد؟
توافق ایران و چین بیست و پنج ساله است و هر روز میشود در مورد آن و بندهای توافق شده حرف زد. خبر درگذشت آزاده نامداری و نوع مرگ او، نهایتا امروز و فردا به حاشیه میرود و دیگر کمتر کسی به آن خواهد پرداخت. به قول قدیمیها «خاک سرد است».
همین الان هم چه در رسانهها و چه در شبکههای اجتماعی، به صورت جدی در مورد این توافق حرف زده میشود. حتی بسیار از دولت درخواست کردهاند که متن این توافقنامه را در رسانهها منتشر کنند و قطعا هیچ خبری نمیتواند این درخواست را به حاشیه ببرد.
مثلا فکر میکنید، اهالی رسانه و آنهایی که در شبکههای اجتماعی فعال هستند، چند ماه دیگر میگویند:«اِاِاِ، اصلا یادمون رفت به خبر توافق ایران و چین بپردازیم! همش تقصیر آزاده نامداریه»
همین الان هم اگر رسانهها را نگاه کنید چه ایرانی و چه خارجی، توافق ایران و چین در صدر اخبار است و قطعا به این زودیها از یادها نخواهد رفت.
مگر میشود قراردادی که بیست و پنج سال عمر دارد را فراموش کرد؟
همانطور که در بالا اشاره شد، متاسفانه دایی جان ناپلئونها زیاد هستند و دوست دارند هر چیز باربط و بیربطی را به هم وصل کنند و برای خود آشی درست کنند.
هم خبر مرگ آزاده نامداری و هم خبر توافق ایران و چین، از لحاظ حرفهای در دسته خبرهای مهم و جذاب قرار میگیرد که رسانهها وظیفه دارند به هر دوی انها بپردازند.
✍مصطفی داننده
@chelsalegi
🌟@UnvarInvar
🔵 آیا نماز واجب است؟
سینا: آیا نماز واجب است؟
من: در قرآن و روایات جایی گفته نشده نماز «واجب» است، بلکه گفته شده «نماز بخوانید». اصطلاح «واجب» در قرآن و احادیث موجود نیست.
سینا: یعنی نماز واجب نیست؟
من: اگر یک انسان عاقل و محترم و خیرخواه به شما بگوید فلان کار را انجام بده، منظورش چیست؟
سینا: منظورش این است که آن کار خوب است و انجام بده چون به نفع شماست.
من: خب وقتی خداوند هم می گوید نماز بخوانید و بر آن تاکید دارد یعنی نماز خواندن به نفع شماست.
سینا: خب حالا اگر من نماز نخوانم چه می شود؟
من: طبیعتا از منافع نماز بهره مند نمی شوی.
سینا: ولی واجب بودن به این معناست که اگر انجام ندهی، گناه کردی و عذاب میشوی
من: بهشت و جهنم تک عاملی نیست که ما بگوییم اگر این کار را کردی/نکردی، بهشتی هستی و اگر آن کار را کردی/نکردی جهنمی هستی. این که عاقبت انسان چه می شود، محصول مجموعه ای از رفتارها و حالات انسان است.
سینا: یعنی من اگر نماز نخوانم لزوما جهنم نمی روم؟
من: هیچ جای قرآن گفته نشده که اگر نماز نخوانید و یا مثلا حج نروید و روزه نگیرید به جهنم می روید. در آیه ای هم که در قیامت از مجرمان می پرسند که چه چیزی شما را در آتش جهنم انداخت، آنها مجموعه ای از رفتارها و حالات را نام می برند، می گویند ما اهل نماز و اطعام مساکین نبودیم و دنبال عیب جویی بودیم و آخرت را از روی عناد انکار می کردیم. بنابراین بهشتی و جهنمی شدن ناشی از مجموعه ای از حالات و رفتارهاست. دقت کنید که در این آیه نمازنخواندن و انفاق نکردن و عیب جویی کردن و انکار آخرت، همگی در کنار هم آمده اند و با هم یک مجموعه روحیات را ساخته اند.
سینا: بالاخره من نفهمیدم، نماز واجب است یا نه؟
من: خدا گفته نماز بخوانید.
سینا: و اگر نخوانم؟
من: اگر نماز نخوانید، آنچه خدای مهربان از شما خواسته را انجام نداده اید.
سینا: و اگر خواسته خدای مهربان را انجام ندهم ؟
من: هیچ کس نمیداند چه میشود. تنها چیزی که می دانیم این است که شما یک فرصت مهم برای رشد و تعالی را از دست داده اید. ولی شاید شرایط شما به گونه ای باشد که خداوند فرصت های دیگری در اختیار شما بگذارد و یا کارهای دیگری انجام داده باشید و یا انجام دهید که این نقص را جبران کند. یادتان باشد که فقط خدا می داند که چه کسی هدایت یافته است: هو اعلم به من اهدی سبیلا.
سینا: یعنی چه که «شاید شرایط شما به گونه ای باشد که خداوند فرصت های دیگری در اختیار شما بگذارد»؟
من: یعنی این که چرا شما نماز نخوانده اید هم مهم است، شاید گمان می کنید که این خواسته برای شما نیست، شاید به خاطر این باشد که باور دارید این دستور خدا را می توانید به شکل های دیگر انجام دهید، شاید اصلا عصبانی هستید و خسته از روزگار و فعلا از همه چیز و همه کس شاکی هستید و شاید اساسا در اصل وجود خدا در تردید هستید و هنوز سردرگمید. انسان موجودی پیچیده است و خدای مهربان از نهانی های دل او، از سستی ها و ناامیدی ها و شکایت ها و تردیدها و سردرگمی های او آگاه است.
به گمان من زیربنای اصلی هدایت، صداقت است، اگر کسی *صادقانه*، حتی در اصل وجود خدا، چه برسد به نماز و .... تردید داشته باشد، البته تاکید می کنم و باز هم تاکید می کنم، اگر در این شکش *صادق* باشد و *صادقانه* در جستجوی حقیقت باشد، حتی اگر به حقیقت نرسد، در نهایت، رستگار است: هذا یوم ینفع الصادقین صدقهم.
پس نوشت: سینا نام مستعار دوست پرسشگر است.
ادامه دارد...
مهدی نساجی، پژوهشگر علم و دين
ارتباط با نویسنده: @Delshodevelshode
🌟@UnvarInvar
سینا: آیا نماز واجب است؟
من: در قرآن و روایات جایی گفته نشده نماز «واجب» است، بلکه گفته شده «نماز بخوانید». اصطلاح «واجب» در قرآن و احادیث موجود نیست.
سینا: یعنی نماز واجب نیست؟
من: اگر یک انسان عاقل و محترم و خیرخواه به شما بگوید فلان کار را انجام بده، منظورش چیست؟
سینا: منظورش این است که آن کار خوب است و انجام بده چون به نفع شماست.
من: خب وقتی خداوند هم می گوید نماز بخوانید و بر آن تاکید دارد یعنی نماز خواندن به نفع شماست.
سینا: خب حالا اگر من نماز نخوانم چه می شود؟
من: طبیعتا از منافع نماز بهره مند نمی شوی.
سینا: ولی واجب بودن به این معناست که اگر انجام ندهی، گناه کردی و عذاب میشوی
من: بهشت و جهنم تک عاملی نیست که ما بگوییم اگر این کار را کردی/نکردی، بهشتی هستی و اگر آن کار را کردی/نکردی جهنمی هستی. این که عاقبت انسان چه می شود، محصول مجموعه ای از رفتارها و حالات انسان است.
سینا: یعنی من اگر نماز نخوانم لزوما جهنم نمی روم؟
من: هیچ جای قرآن گفته نشده که اگر نماز نخوانید و یا مثلا حج نروید و روزه نگیرید به جهنم می روید. در آیه ای هم که در قیامت از مجرمان می پرسند که چه چیزی شما را در آتش جهنم انداخت، آنها مجموعه ای از رفتارها و حالات را نام می برند، می گویند ما اهل نماز و اطعام مساکین نبودیم و دنبال عیب جویی بودیم و آخرت را از روی عناد انکار می کردیم. بنابراین بهشتی و جهنمی شدن ناشی از مجموعه ای از حالات و رفتارهاست. دقت کنید که در این آیه نمازنخواندن و انفاق نکردن و عیب جویی کردن و انکار آخرت، همگی در کنار هم آمده اند و با هم یک مجموعه روحیات را ساخته اند.
سینا: بالاخره من نفهمیدم، نماز واجب است یا نه؟
من: خدا گفته نماز بخوانید.
سینا: و اگر نخوانم؟
من: اگر نماز نخوانید، آنچه خدای مهربان از شما خواسته را انجام نداده اید.
سینا: و اگر خواسته خدای مهربان را انجام ندهم ؟
من: هیچ کس نمیداند چه میشود. تنها چیزی که می دانیم این است که شما یک فرصت مهم برای رشد و تعالی را از دست داده اید. ولی شاید شرایط شما به گونه ای باشد که خداوند فرصت های دیگری در اختیار شما بگذارد و یا کارهای دیگری انجام داده باشید و یا انجام دهید که این نقص را جبران کند. یادتان باشد که فقط خدا می داند که چه کسی هدایت یافته است: هو اعلم به من اهدی سبیلا.
سینا: یعنی چه که «شاید شرایط شما به گونه ای باشد که خداوند فرصت های دیگری در اختیار شما بگذارد»؟
من: یعنی این که چرا شما نماز نخوانده اید هم مهم است، شاید گمان می کنید که این خواسته برای شما نیست، شاید به خاطر این باشد که باور دارید این دستور خدا را می توانید به شکل های دیگر انجام دهید، شاید اصلا عصبانی هستید و خسته از روزگار و فعلا از همه چیز و همه کس شاکی هستید و شاید اساسا در اصل وجود خدا در تردید هستید و هنوز سردرگمید. انسان موجودی پیچیده است و خدای مهربان از نهانی های دل او، از سستی ها و ناامیدی ها و شکایت ها و تردیدها و سردرگمی های او آگاه است.
به گمان من زیربنای اصلی هدایت، صداقت است، اگر کسی *صادقانه*، حتی در اصل وجود خدا، چه برسد به نماز و .... تردید داشته باشد، البته تاکید می کنم و باز هم تاکید می کنم، اگر در این شکش *صادق* باشد و *صادقانه* در جستجوی حقیقت باشد، حتی اگر به حقیقت نرسد، در نهایت، رستگار است: هذا یوم ینفع الصادقین صدقهم.
پس نوشت: سینا نام مستعار دوست پرسشگر است.
ادامه دارد...
مهدی نساجی، پژوهشگر علم و دين
ارتباط با نویسنده: @Delshodevelshode
🌟@UnvarInvar
🔴 آیا نماز واجب است؟ (دیدار دوم)
سینا: شما در دیدار قبلی (اینجا) گفتید که در جایی از قرآن یا احادیث نیامده که نماز «واجب» است. من هم جستجو کردم و حرف شما درست است. ولی در قرآن و روایات از کلمه «فریضه» و مشتقات آن استفاده شده که مفسران و لغت شناسان، فریضه را همان واجب تفسیر کرده اند؟
من: در قرآن هیچ جا از عبارت «فریضه» برای عباداتی همچون نماز و روزه استفاده نشده و کلمه فریضه را در مورد جاهایی که حق الناس مطرح شده است، مثل حقوق ارث و طلاق و ... استفاده کرده است. فریضه به معنای «حکم قطعی و معین» است. یعنی در قرآن وقتی در مورد حق الناس صحبت شده، تاکید شده که این دستورات، دستوراتی قطعی و معین است تا مبادا کسی از ادای حق دیگران به بهانه این که این احکام قطعی و مشخص نیستند طفره برود. البته در قرآن در مورد نماز گفته شده که «کتابا موقوتا» است. در مورد روزه هم گفته شده «کتب علیکم»، یعنی بر شما نوشته شده است.
سینا: در روایات؟
من: بله، در روایات، برای عباداتی چون نماز، از اصطلاح فریضه استفاده شده است، ولی در اینجا هم فریضه به همان معنای حکم قطعی و مشخص است، یعنی خداوند خواسته که مسلمانان روزی پنج بار به شکلی خاص، عبادتی به نام نماز را انجام دهند. در مفهوم فریضه چیزی بیش از این نیست که آنچه خدا خواسته امری مشخص و قطعی است. ولی در معنای فریضه نیامده که اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند و به جهنم می فرستد.
سینا: پس فرق فریضه و واجب چیست؟
من: برای عموم مردم، واجب یعنی «باید انجام دهی و اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند» در صورتی که در مفهوم فریضه این قسمت که «اگر انجام ندهی خداوند شما را عذاب می کند» وجود ندارد. فریضه، حتی اگر برای نماز و روزه و حج هم به کار رود، معنایی بیش از این ندارد که این یک خواست واضح و مشخص و قطعی از سوی خداست. پس کلمه واجب با فریضه فرق دارد و نماز و روزه فریضه هستند و نه واجب اصطلاحی که در ذهن من و شماست.
سینا: حالا شما چرا اصرار دارید که قسمت دوم جمله، یعنی «اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند» را حذف کنید؟
من: برای این که در دستور خداوند به نماز و روزه چنین چیزی نیست، وقتی چنین چیزی نیست، چرا ما باید بی جهت اضافه کنیم. همانطور که قبلا گفتم، خداوند از ما خواسته که نماز بخوانیم (و برما نوشته است) و بر آن هم تاکید داشته، ولی این که اگر نماز نخوانیم به جهنم می رویم، را ما خودمان به این دستور اضافه کردیم.
سینا: مگر بد است که به مردم بگوییم اگر نماز نخواند چه می شود؟
من: خب زبان دین، چنین رویکردی ندارد. در حقیقت وقتی ما می گوییم «فلان چیز واجب است، یعنی باید انجام دهی و اگر انجام ندهی، تنبیه و عذاب در انتظار شماست»، ما از رویکرد رفتار گرایانه در ابلاغ دستور خداوند استفاده کرده ایم و مخاطب خود را از داشتن یک رویکرد بینشی و شناختی محروم کرده ایم. در صورتی که آنچه در قرآن و روایات می بینیم، این است که وقتی خداوند دستوری می دهد، علت ها و خوبی های آن را هم می گوید و برای مردم توضیح می دهد که چرا خداوند چنین چیزی را از آنان خواسته است، تا مردم در انجام آنچه خدا خواسته به یک بینش برسند. اما در رویکرد رفتار گرایانه، شما به بینش های طرف کاری ندارید و فقط سعی در شرطی کردن فرد مورد نظر و کنترل رفتار او دارید. سبک و سیاق قرآن یک سبک شناخت محور و بینش محور است و نه رفتارگرایانه.
ادامه دارد....
https://news.1rj.ru/str/delshodeyevelshode
🌟@UnvarInvar
سینا: شما در دیدار قبلی (اینجا) گفتید که در جایی از قرآن یا احادیث نیامده که نماز «واجب» است. من هم جستجو کردم و حرف شما درست است. ولی در قرآن و روایات از کلمه «فریضه» و مشتقات آن استفاده شده که مفسران و لغت شناسان، فریضه را همان واجب تفسیر کرده اند؟
من: در قرآن هیچ جا از عبارت «فریضه» برای عباداتی همچون نماز و روزه استفاده نشده و کلمه فریضه را در مورد جاهایی که حق الناس مطرح شده است، مثل حقوق ارث و طلاق و ... استفاده کرده است. فریضه به معنای «حکم قطعی و معین» است. یعنی در قرآن وقتی در مورد حق الناس صحبت شده، تاکید شده که این دستورات، دستوراتی قطعی و معین است تا مبادا کسی از ادای حق دیگران به بهانه این که این احکام قطعی و مشخص نیستند طفره برود. البته در قرآن در مورد نماز گفته شده که «کتابا موقوتا» است. در مورد روزه هم گفته شده «کتب علیکم»، یعنی بر شما نوشته شده است.
سینا: در روایات؟
من: بله، در روایات، برای عباداتی چون نماز، از اصطلاح فریضه استفاده شده است، ولی در اینجا هم فریضه به همان معنای حکم قطعی و مشخص است، یعنی خداوند خواسته که مسلمانان روزی پنج بار به شکلی خاص، عبادتی به نام نماز را انجام دهند. در مفهوم فریضه چیزی بیش از این نیست که آنچه خدا خواسته امری مشخص و قطعی است. ولی در معنای فریضه نیامده که اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند و به جهنم می فرستد.
سینا: پس فرق فریضه و واجب چیست؟
من: برای عموم مردم، واجب یعنی «باید انجام دهی و اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند» در صورتی که در مفهوم فریضه این قسمت که «اگر انجام ندهی خداوند شما را عذاب می کند» وجود ندارد. فریضه، حتی اگر برای نماز و روزه و حج هم به کار رود، معنایی بیش از این ندارد که این یک خواست واضح و مشخص و قطعی از سوی خداست. پس کلمه واجب با فریضه فرق دارد و نماز و روزه فریضه هستند و نه واجب اصطلاحی که در ذهن من و شماست.
سینا: حالا شما چرا اصرار دارید که قسمت دوم جمله، یعنی «اگر انجام ندهی، خداوند شما را عذاب می کند» را حذف کنید؟
من: برای این که در دستور خداوند به نماز و روزه چنین چیزی نیست، وقتی چنین چیزی نیست، چرا ما باید بی جهت اضافه کنیم. همانطور که قبلا گفتم، خداوند از ما خواسته که نماز بخوانیم (و برما نوشته است) و بر آن هم تاکید داشته، ولی این که اگر نماز نخوانیم به جهنم می رویم، را ما خودمان به این دستور اضافه کردیم.
سینا: مگر بد است که به مردم بگوییم اگر نماز نخواند چه می شود؟
من: خب زبان دین، چنین رویکردی ندارد. در حقیقت وقتی ما می گوییم «فلان چیز واجب است، یعنی باید انجام دهی و اگر انجام ندهی، تنبیه و عذاب در انتظار شماست»، ما از رویکرد رفتار گرایانه در ابلاغ دستور خداوند استفاده کرده ایم و مخاطب خود را از داشتن یک رویکرد بینشی و شناختی محروم کرده ایم. در صورتی که آنچه در قرآن و روایات می بینیم، این است که وقتی خداوند دستوری می دهد، علت ها و خوبی های آن را هم می گوید و برای مردم توضیح می دهد که چرا خداوند چنین چیزی را از آنان خواسته است، تا مردم در انجام آنچه خدا خواسته به یک بینش برسند. اما در رویکرد رفتار گرایانه، شما به بینش های طرف کاری ندارید و فقط سعی در شرطی کردن فرد مورد نظر و کنترل رفتار او دارید. سبک و سیاق قرآن یک سبک شناخت محور و بینش محور است و نه رفتارگرایانه.
ادامه دارد....
https://news.1rj.ru/str/delshodeyevelshode
🌟@UnvarInvar
لیست 50 کتاب برتر دنیا تاریخ به انتخاب گاردین
کشور - سال - اسم کتاب - نویسنده
1. بین النهرین ۱۸۰۰ ق. م • حماسه گیلگمش
2. یونان ۷۰۰ ق. م • ایلیاد و ادیسه هومر
3. هند ۵۰۰ ق. م • مهاباراتا
4. یونان ۴۳۱ ق. م • مده آ ائوریپیدس
5. یونان ۴۲۸ ق. م • ادیپ شهریار سوفکلس
6. فلسطین ۴۰۰ ق. م • کتاب ایوب
7. خاور میانه ۴۰۰ ق. م • هزار و یکشب
8. هند ۳۰۰ ق. م • رامایانا والمیکی
9. ایتالیا ۲۹-۱۹ ق. م • انئید ویرژیل
10. ایتالیا ۱۰ ق. م • دگردیسیها اوید
11. هند ۲۰۰ • شکونتلا کالیداس
12. ژاپن ۱۰۰۰ • افسانه گنجی موراساکی شیکیبو
13. ایران ۱۲۰۰ • بوستان سعدی
14. ایران ۱۲۶۰ • مثنوی مولوی
15. ایسلند ۱۳۰۰ • حکایات نیوله س
16. ایتالیا ۱۳۰۸-۱۳۲۱ • کمدی الهی دانته آلیگیری
17. ایتالیا ۱۳۴۸ • دکامرون جووانی بوکانچو
18. انگلیس ۱۳۷۲ • حکایتهای کنتربری جفری چاسر
19. فرانسه ۱۵۳۲ • پانتاگروئل و گارگانتوا رابله
20. فرانسه ۱۵۹۲ • مقالات میشل دو مونتنی
21. انگلیس ۱۵۹۹-۱۶۰۳ • هملت ویلیام شکسپیر
22. انگلیس ۱۶۰۳ • اتللو ویلیام شکسپیر
23. انگلیس ۱۶۰۵ • لیرشاه ویلیام شکسپیر
24. اسپانیا ۱۶۰۵ • دن کیشوت میگوئل سروانتس
25. ایرلند ۱۷۲۶ • سفرهای گالیور جوناتان سویفت
26. ایرلند ۱۷۶۰-۱۷۶۷ • زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی لارنس استرن
27. فرانسه ۱۷۷۱-۱۷۷۸ • ژاک قضا و قدری و اربابش دنیس دیدرو
28. انگلیس ۱۸۱۳ • غرور و تعصب جین اوستین
29. آلمان ۱۸۲۸ • فاوست یوهان ولفگانگ فون گوته
30. ایتالیا ۱۷۹۸-۱۸۳۷ • مجموعهٔ اشعار گیاکومو لئوپاردی
31. فرانسه ۱۸۳۰ • سرخ و سیاه استاندال
32. فرانسه ۱۸۳۵ • بابا گوریو انوره دو بالزاک
33. دانمارک ۱۸۰۵-۱۸۷۵ • داستانها و قصهها هانس کریستیان آندرسن
34. روسیه ۱۸۴۲ • مردگان زر خرید (نفوس مرده) نیکلای گوگول
35. آمریکا ۱۸۰۹-۱۸۴۹ • مجموعه داستانها ادگار آلن پو
36. انگلیس ۱۸۴۷ • بلندیهای بادگیر امیلی برونته
37. آمریکا ۱۸۵۱ • موبیدیک هرمان ملویل
38. آمریکا ۱۸۵۵ • علفها والت ویتمن
39. فرانسه ۱۸۵۷ • مادام بواری گوستاو فلوبر
40. انگلیس ۱۸۶۰ • آرزوهای بزرگ چارلز دیکنز
41. انگلیس ۱۸۷۱ - ۱۸۷۷ • میدل مارچ جورج الیوت
42. فرانسه ۱۸۲۱ - ۸۰ • تربیت احساسات گوستاو فلوبر
43. روسیه ۱۸۶۶ • جنایت و مکافات فئودور داستایوسکی
44. روسیه ۱۸۶۹ • ابله فئودور داستایوسکی
45. روسیه ۱۸۷۲ • شیاطین(جن زدگان) فئودور داستایوسکی
46. روسیه ۱۸۸۰ • برادران کارامازوف فئودور داستایوسکی
47. روسیه ۱۸۶۹ • جنگ و صلح لی یف نیکالاوریج تولستوی
48. روسیه ۱۸۷۷ • آنا کارنینا لی یف نیکالاوریج تولستوی
49. روسیه ۱۸۸۶ • مرگ ایوان ایلیچ لی یف نیکالاوریج تولستوی
50. نروژ ۱۸۷۹ • خانه عروسک هنریک ایبسن
🌟@UnvarInvar
کشور - سال - اسم کتاب - نویسنده
1. بین النهرین ۱۸۰۰ ق. م • حماسه گیلگمش
2. یونان ۷۰۰ ق. م • ایلیاد و ادیسه هومر
3. هند ۵۰۰ ق. م • مهاباراتا
4. یونان ۴۳۱ ق. م • مده آ ائوریپیدس
5. یونان ۴۲۸ ق. م • ادیپ شهریار سوفکلس
6. فلسطین ۴۰۰ ق. م • کتاب ایوب
7. خاور میانه ۴۰۰ ق. م • هزار و یکشب
8. هند ۳۰۰ ق. م • رامایانا والمیکی
9. ایتالیا ۲۹-۱۹ ق. م • انئید ویرژیل
10. ایتالیا ۱۰ ق. م • دگردیسیها اوید
11. هند ۲۰۰ • شکونتلا کالیداس
12. ژاپن ۱۰۰۰ • افسانه گنجی موراساکی شیکیبو
13. ایران ۱۲۰۰ • بوستان سعدی
14. ایران ۱۲۶۰ • مثنوی مولوی
15. ایسلند ۱۳۰۰ • حکایات نیوله س
16. ایتالیا ۱۳۰۸-۱۳۲۱ • کمدی الهی دانته آلیگیری
17. ایتالیا ۱۳۴۸ • دکامرون جووانی بوکانچو
18. انگلیس ۱۳۷۲ • حکایتهای کنتربری جفری چاسر
19. فرانسه ۱۵۳۲ • پانتاگروئل و گارگانتوا رابله
20. فرانسه ۱۵۹۲ • مقالات میشل دو مونتنی
21. انگلیس ۱۵۹۹-۱۶۰۳ • هملت ویلیام شکسپیر
22. انگلیس ۱۶۰۳ • اتللو ویلیام شکسپیر
23. انگلیس ۱۶۰۵ • لیرشاه ویلیام شکسپیر
24. اسپانیا ۱۶۰۵ • دن کیشوت میگوئل سروانتس
25. ایرلند ۱۷۲۶ • سفرهای گالیور جوناتان سویفت
26. ایرلند ۱۷۶۰-۱۷۶۷ • زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی لارنس استرن
27. فرانسه ۱۷۷۱-۱۷۷۸ • ژاک قضا و قدری و اربابش دنیس دیدرو
28. انگلیس ۱۸۱۳ • غرور و تعصب جین اوستین
29. آلمان ۱۸۲۸ • فاوست یوهان ولفگانگ فون گوته
30. ایتالیا ۱۷۹۸-۱۸۳۷ • مجموعهٔ اشعار گیاکومو لئوپاردی
31. فرانسه ۱۸۳۰ • سرخ و سیاه استاندال
32. فرانسه ۱۸۳۵ • بابا گوریو انوره دو بالزاک
33. دانمارک ۱۸۰۵-۱۸۷۵ • داستانها و قصهها هانس کریستیان آندرسن
34. روسیه ۱۸۴۲ • مردگان زر خرید (نفوس مرده) نیکلای گوگول
35. آمریکا ۱۸۰۹-۱۸۴۹ • مجموعه داستانها ادگار آلن پو
36. انگلیس ۱۸۴۷ • بلندیهای بادگیر امیلی برونته
37. آمریکا ۱۸۵۱ • موبیدیک هرمان ملویل
38. آمریکا ۱۸۵۵ • علفها والت ویتمن
39. فرانسه ۱۸۵۷ • مادام بواری گوستاو فلوبر
40. انگلیس ۱۸۶۰ • آرزوهای بزرگ چارلز دیکنز
41. انگلیس ۱۸۷۱ - ۱۸۷۷ • میدل مارچ جورج الیوت
42. فرانسه ۱۸۲۱ - ۸۰ • تربیت احساسات گوستاو فلوبر
43. روسیه ۱۸۶۶ • جنایت و مکافات فئودور داستایوسکی
44. روسیه ۱۸۶۹ • ابله فئودور داستایوسکی
45. روسیه ۱۸۷۲ • شیاطین(جن زدگان) فئودور داستایوسکی
46. روسیه ۱۸۸۰ • برادران کارامازوف فئودور داستایوسکی
47. روسیه ۱۸۶۹ • جنگ و صلح لی یف نیکالاوریج تولستوی
48. روسیه ۱۸۷۷ • آنا کارنینا لی یف نیکالاوریج تولستوی
49. روسیه ۱۸۸۶ • مرگ ایوان ایلیچ لی یف نیکالاوریج تولستوی
50. نروژ ۱۸۷۹ • خانه عروسک هنریک ایبسن
🌟@UnvarInvar
گروهی ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺭﯾﻞ ﺭﺍﻩ ﺁﻫﻦ، ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﯾﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ،
ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺭﯾﻞ ﺧﺮﺍﺏ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩ، ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩ...
ﺳﻪ ﺑﭽﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮐﻤﯽﺑﺎﺯﯼ ﺭﻭﯼ ﺭﯾﻞ ﺳﺎﻟﻢ، ﻫﻤﺎﻥﺟﺎ ﺧﻮﺍﺑﺸﺎﻥ ﺑﺮﺩ.
ﻗﻄﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺁﻣﺪﻥ ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺻﺤﯿﺤﯽ ﺑﮕﯿﺮﺩ...
ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺭﯾﻞ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺎﻥ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﻮﺩ،
ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺪﻫﺪ، ﻭ ﻗﻄﺎﺭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ!!
ﺳﻮﺍﻝ:
ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﺑﻮﺩﯾﺪ،
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻢ ﻭ ﺣﺴﺎﺱ، ﭼﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ؟
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﯽ، ﺷﺎﯾﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺻﺤﯿﺤﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﭼﻄﻮﺭ...؟
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ، ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺴﯿﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ (ﺭﯾﻞ ﺳﺎﻟﻢ) ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻨﺪ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ!!
ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ، ﻣﻌﻀﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ بخصوصﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ؛ ﺩﺍﻧﺎﯾﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﯼ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ
ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺍﺣﻤﻖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ!!
ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﻧﺒﻮﺩ، ﻃﺮﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻫﻢ ﺍﻭ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﮔﺮﺩﯾﺪ..!
ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺷﮏ ﻧﺮﯾﺨﺖ...
ﺍﻭ ﺭﯾﻞ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺮﮔﺶ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﻗﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ.
ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩند!
ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ، ﺟﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺭﯾﻞ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ، ﭼﯿﺰﯼ ﺟﺰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮد...
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻠﺖ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺮﻧﺸﯿﻨﺎﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺩ.
ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ، ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ، ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻫﻤﻪ ﻣﻠﺖ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺻﺪﻫﺎ ﻧﻔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺳﺖ...
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ،
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺳﺖ،ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ!!
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻤﻌﯽ ﻭ ﻣﻠﯽ، ﺍﺯ ﺁﺭﺍﺀ ﺟﻤﻌﯽ ﻭ ﻣﻠﯽ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﯿﺮﯾﻢ...
ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻤﺮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ، ﻣﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ
🌟@UnvarInvar
ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺭﯾﻞ ﺧﺮﺍﺏ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩ، ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩ...
ﺳﻪ ﺑﭽﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮐﻤﯽﺑﺎﺯﯼ ﺭﻭﯼ ﺭﯾﻞ ﺳﺎﻟﻢ، ﻫﻤﺎﻥﺟﺎ ﺧﻮﺍﺑﺸﺎﻥ ﺑﺮﺩ.
ﻗﻄﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺁﻣﺪﻥ ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺻﺤﯿﺤﯽ ﺑﮕﯿﺮﺩ...
ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺭﯾﻞ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺎﻥ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﻮﺩ،
ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺪﻫﺪ، ﻭ ﻗﻄﺎﺭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ!!
ﺳﻮﺍﻝ:
ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ ﺑﻮﺩﯾﺪ،
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻢ ﻭ ﺣﺴﺎﺱ، ﭼﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ؟
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﯽ، ﺷﺎﯾﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺻﺤﯿﺤﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﭼﻄﻮﺭ...؟
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ، ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺴﯿﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ (ﺭﯾﻞ ﺳﺎﻟﻢ) ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻨﺪ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ!!
ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ، ﻣﻌﻀﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ بخصوصﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ؛ ﺩﺍﻧﺎﯾﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﯼ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ
ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺍﺣﻤﻖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ!!
ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﻧﺒﻮﺩ، ﻃﺮﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻫﻢ ﺍﻭ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﮔﺮﺩﯾﺪ..!
ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺷﮏ ﻧﺮﯾﺨﺖ...
ﺍﻭ ﺭﯾﻞ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺮﮔﺶ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﻗﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ.
ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩند!
ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﻮﺯﻧﺒﺎﻥ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ، ﺟﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺭﯾﻞ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ، ﭼﯿﺰﯼ ﺟﺰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮد...
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻠﺖ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺮﻧﺸﯿﻨﺎﻥ ﻗﻄﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺩ.
ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ، ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ، ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻫﻤﻪ ﻣﻠﺖ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺻﺪﻫﺎ ﻧﻔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺳﺖ...
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ،
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺳﺖ،ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ!!
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻤﻌﯽ ﻭ ﻣﻠﯽ، ﺍﺯ ﺁﺭﺍﺀ ﺟﻤﻌﯽ ﻭ ﻣﻠﯽ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﯿﺮﯾﻢ...
ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻤﺮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ، ﻣﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ
🌟@UnvarInvar
یکی از فرمولهای بسیار پیچیدهی اجتماع:
یکی هر روز به مردم هدیه میداد
یکی هم هر روز به مردم لگد میزد
بعد از چندوقت اونی که هدیه میداد دیگه هدیه نداد و اونی که لگد میزد دیگه لگد نزد
از اون به بعد اونی که هدیه میداد شد آدم بد چون دیگه هدیه نمیداد و اونی که لگد میزد شد آدم خوب چون دیگه لگد نمیزد.
🌟@UnvarInvar
یکی هر روز به مردم هدیه میداد
یکی هم هر روز به مردم لگد میزد
بعد از چندوقت اونی که هدیه میداد دیگه هدیه نداد و اونی که لگد میزد دیگه لگد نزد
از اون به بعد اونی که هدیه میداد شد آدم بد چون دیگه هدیه نمیداد و اونی که لگد میزد شد آدم خوب چون دیگه لگد نمیزد.
🌟@UnvarInvar
Forwarded from چهل سالگی
جنایت بزرگی که در افغانستان رخ داده زبان آدمی را بند می آورد. بمب گذاری مقابل یک مدرسه دخترانه که کشتگان آن به بیش از شصت نفر رسید . جرم؟ دختر بودن و به مدرسه رفتن و افغانستانی بودن. جرم؟ هزاره و شیعه بودن. مردی که خود راوی صحنه است می گوید: بعد از انفجار در پیش لیسه سيد الشهدا، دیدم که عده ای زیاد از دختران مثل گل پر پر شده است.
آنچه که سخت تکانم داد این بود که دختری را دیدم که زخمی است و ساک کتاب هایش در آتش می سوزد، از من در خواست کمک کرد، من به این خیال بودم که شاید بگوید من را در شفا خانه بیر یا زخم هایم را بیبند.
نه هرگز چنین نگفت.
گفت: کاکا کاکا تو را خدا آتش ساکم را خاموش کن که کتاب هایم می سوزد؛
در حال که آغوشته در خون خود بود، خود را فراموش کرده بود و می گفت کاکا آتش ساکم را خاموش کن که کتاب هایم می سوزد، سخت تکانم داد؛
گفتم جان کاکا، کتاب تان را خیر است خودت مهم هستی، تو را باید به شفا خانه بی برم.
گفت: کاکا اول آتش کتاب هایم را خاموش کن، چون پدرم پول ندارد که دو باره برایم کتاب بخرد و من از درس هایم باز می مانم.
@chelsalegi
آنچه که سخت تکانم داد این بود که دختری را دیدم که زخمی است و ساک کتاب هایش در آتش می سوزد، از من در خواست کمک کرد، من به این خیال بودم که شاید بگوید من را در شفا خانه بیر یا زخم هایم را بیبند.
نه هرگز چنین نگفت.
گفت: کاکا کاکا تو را خدا آتش ساکم را خاموش کن که کتاب هایم می سوزد؛
در حال که آغوشته در خون خود بود، خود را فراموش کرده بود و می گفت کاکا آتش ساکم را خاموش کن که کتاب هایم می سوزد، سخت تکانم داد؛
گفتم جان کاکا، کتاب تان را خیر است خودت مهم هستی، تو را باید به شفا خانه بی برم.
گفت: کاکا اول آتش کتاب هایم را خاموش کن، چون پدرم پول ندارد که دو باره برایم کتاب بخرد و من از درس هایم باز می مانم.
@chelsalegi
اگر خوشبختی را برای يک ساعت می خواهيد، چرت بزنيد.
اگر خوشبختی را برای يک روز می خواهيد، به پيك نيك برويد.
اگر خوشبختی را برای يک هفته می خواهيد، به تعطيلات برويد.
اگر خوشبختی را برای يک ماه می خواهيد، ازدواج كنيد.
اگر خوشبختی را برای يک سال می خواهيد، ثروت به ارث ببريد.
اگر خوشبختی را برای يک عمر می خواهيد، ياد بگيريد كاری را كه انجام می دهيد دوست داشته باشيد...
🌟@UnvarInvar
اگر خوشبختی را برای يک روز می خواهيد، به پيك نيك برويد.
اگر خوشبختی را برای يک هفته می خواهيد، به تعطيلات برويد.
اگر خوشبختی را برای يک ماه می خواهيد، ازدواج كنيد.
اگر خوشبختی را برای يک سال می خواهيد، ثروت به ارث ببريد.
اگر خوشبختی را برای يک عمر می خواهيد، ياد بگيريد كاری را كه انجام می دهيد دوست داشته باشيد...
🌟@UnvarInvar
نمکدان را که پُر میکنی
توجهی به ریختن نمکها نداری...
اما زعفران را که میسابی به دانه دانه اش توجه میکنی
حال آنکه بدونِ نمک هیچ غذایی خوشمزه نیست،
ولی بدون زعفران ماهها و سالها میتوان آشپزی کرد و غذا خورد.
مراقب نمک های زندگیتان باشید...
ساده و بی ریا و همیشه دم دستتان هستند.
ولی روزی اگر نباشند
وای بر سفره زندگی...
🌟@UnvarInvar
توجهی به ریختن نمکها نداری...
اما زعفران را که میسابی به دانه دانه اش توجه میکنی
حال آنکه بدونِ نمک هیچ غذایی خوشمزه نیست،
ولی بدون زعفران ماهها و سالها میتوان آشپزی کرد و غذا خورد.
مراقب نمک های زندگیتان باشید...
ساده و بی ریا و همیشه دم دستتان هستند.
ولی روزی اگر نباشند
وای بر سفره زندگی...
🌟@UnvarInvar
🔴جرثومههای مکاری و اشرافیت و غارت بیتالمال
✍سعید زیباکلام
🔻حضرات مقامات عالیرتبه نظام! دستپروردههای عرصهی سیاسی منحطمان را که سی چهل سال در مناصب حساس و مهم کشور در آبنمک خوابیده بودند را تحویل بگیرین.
🔻حضرات عمودهای خیمه نظام!
یادتان میآید که چنین جرثومههای اشرافیت و بیدردی و کامروایی را سرمایه کشور میخواندید و دانشمند و مدبّر؟
⭕️ملت نجیب و ستمدیده و بخاک سیاه نشاندهشده!
بیاد میآورید رجال برجستهی کشور را که در سال ۹۲ از چنین موجودات شقی و خبیثی حمایت کردند و در سال ۹۶ حمایتهای خود را " تَکرار" کردند؟
⭕️امروزه برای شما آشکار شده که کاسبان مذاکرات، چیرهدستان حیلهگر در بازی با عواطف جوانان و بازیچه قراردادن نگرانیهای عموم مردم، در واقع بدنبال غارت ناجوانمردانهی بیتالمال بودهاند و کمترین بویی از میهندوستی و شفقت بر خلق، به شامّهی آنها نرسیدهبوده است؟
⭕️ملت مظلوم و شریف ایران!
آیا اینک شبکهی رجال سیاسی فاسد و متکاثر قدرت-ثروت را میشناسید؟ آیا این رجال بویی از اسلام بردهاند؟
⭕️یادتان میآید چهار سال پیش در برنامهی زندهی جهان آراء بصراحت گفتم باید اسلام را از ابزار مردمفریبی مقامات کشور نجات داد؟
🔴مردم و استادان دانشگاهی و حوزوی جای خود دارند. اما آیا نباید زین پس، بر دهان هر "مقام حکومتی" که لاف اسلام و دیانت میزند خاک پاشید تا باب فریبکاری سیاسی و تخریب دیانت الهی را مسدود کرد؟
🔴آیا وقت آن نرسیده که ملت ایران برای چنین رجال ضدملّیِ حیلهگری مشروعیت و قدرت فراهم نکنند؟
▪️عید سعید فطر، ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، مشهدالرضا.
🆔 @saeidzibakalam
🌟@UnvarInvar
✍سعید زیباکلام
🔻حضرات مقامات عالیرتبه نظام! دستپروردههای عرصهی سیاسی منحطمان را که سی چهل سال در مناصب حساس و مهم کشور در آبنمک خوابیده بودند را تحویل بگیرین.
🔻حضرات عمودهای خیمه نظام!
یادتان میآید که چنین جرثومههای اشرافیت و بیدردی و کامروایی را سرمایه کشور میخواندید و دانشمند و مدبّر؟
⭕️ملت نجیب و ستمدیده و بخاک سیاه نشاندهشده!
بیاد میآورید رجال برجستهی کشور را که در سال ۹۲ از چنین موجودات شقی و خبیثی حمایت کردند و در سال ۹۶ حمایتهای خود را " تَکرار" کردند؟
⭕️امروزه برای شما آشکار شده که کاسبان مذاکرات، چیرهدستان حیلهگر در بازی با عواطف جوانان و بازیچه قراردادن نگرانیهای عموم مردم، در واقع بدنبال غارت ناجوانمردانهی بیتالمال بودهاند و کمترین بویی از میهندوستی و شفقت بر خلق، به شامّهی آنها نرسیدهبوده است؟
⭕️ملت مظلوم و شریف ایران!
آیا اینک شبکهی رجال سیاسی فاسد و متکاثر قدرت-ثروت را میشناسید؟ آیا این رجال بویی از اسلام بردهاند؟
⭕️یادتان میآید چهار سال پیش در برنامهی زندهی جهان آراء بصراحت گفتم باید اسلام را از ابزار مردمفریبی مقامات کشور نجات داد؟
🔴مردم و استادان دانشگاهی و حوزوی جای خود دارند. اما آیا نباید زین پس، بر دهان هر "مقام حکومتی" که لاف اسلام و دیانت میزند خاک پاشید تا باب فریبکاری سیاسی و تخریب دیانت الهی را مسدود کرد؟
🔴آیا وقت آن نرسیده که ملت ایران برای چنین رجال ضدملّیِ حیلهگری مشروعیت و قدرت فراهم نکنند؟
▪️عید سعید فطر، ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، مشهدالرضا.
🆔 @saeidzibakalam
🌟@UnvarInvar
یکی از تکان دهنده ترین جمله هایی که در فرهنگ بشری گفته شده، جمله زیر از امیرالمومنین علی علیه السلام در یکی از دعاهاي نهج البلاغه است.
" اللهم اجعل نفسی اول كريمة تنتزعها من كرائمی"
"خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد که از من می گیری"
یعنی نکند قبل از اینکه جانم را بگیری، شرفم، انسانيتم، عدالتم، و.... گرفته شده باشد و تبدیل به یک تفاله ای شده باشم که تو جانم را می گیری.
و این همان جمله معروف است که می گوید:
ما آمده ایم تا زندگی کنیم
و قیمت و ارزش پیدا کنیم؛
نه اینکه به هر قیمتی زندگی کنیم
🌟@UnvarInvar
" اللهم اجعل نفسی اول كريمة تنتزعها من كرائمی"
"خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد که از من می گیری"
یعنی نکند قبل از اینکه جانم را بگیری، شرفم، انسانيتم، عدالتم، و.... گرفته شده باشد و تبدیل به یک تفاله ای شده باشم که تو جانم را می گیری.
و این همان جمله معروف است که می گوید:
ما آمده ایم تا زندگی کنیم
و قیمت و ارزش پیدا کنیم؛
نه اینکه به هر قیمتی زندگی کنیم
🌟@UnvarInvar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⭕️ وضعیت قرمز منابع خونی در پایتخت/ فقط ۵ روز تا بحران خون
🔹مدیر کل انتقال خون استان تهران: تهران فقط ۵ روز ذخیره خونی دارد، هر لحظه ممکن است ذخیره تمام شود و بحران بهوجود بیاید.
🔹بیشترین نیاز به گروه خونی O است.
🔹ماجرای مردی که ۳۰ سال است خون اهدا میکند./ همشهری
🌟@UnvarInvar
🔹مدیر کل انتقال خون استان تهران: تهران فقط ۵ روز ذخیره خونی دارد، هر لحظه ممکن است ذخیره تمام شود و بحران بهوجود بیاید.
🔹بیشترین نیاز به گروه خونی O است.
🔹ماجرای مردی که ۳۰ سال است خون اهدا میکند./ همشهری
🌟@UnvarInvar
هشتاد و شش سال از نامگذاری ایران میگذرد
در فروردین سال 1314 خورشیدی طبق بخشنامه وزارت امور خارجه و تقاضای دولت وقت ، نام رسمی ایران ( به جای پرس ، پرشیا و غیره ) توسط رضاشاه برای کشور ما انتخاب شد . در مغرب زمین از قرون وسطی ، ایران به نام هایی از قبیل : پرس ( فرانسوی ) ، پرشیا ( انگلیسی ) ، پرسیس ( یونانی ) نامیده شده است . اسمی که امروز "ایران" گفته می شود بیش از 600 سال پیش " اران " Eran تلفظ می شد .
سعید نفیسی در دی ماه 1313 نام " ایران " را به جای " پرشیا " پیشنهاد کرد . این نامگذاری در آغاز مخالفانی نیز داشت و براین باور بودند که در " پرشیا " فرهنگ و تمدنی نهفته است که نمی توان آن را حذف کرد و شناخته شده و بین المللی نیز است ؛ اما حامیان نامگذاری ایران ، اعتقاد داشتند که واژه ایران بسیار کهن و بر اقتدار سیاسی کشور می افزاید .
" واژه ایران " بسیار کهن و قبل از آمدن آریایی ها به سرزمین مان اطلاق می شد و نامی تازه و ساخته و پرداخته نیست . پروفسور آرتور اپهام پوپ ( 1969 – 1881 میلادی ) ایران شناس مشهور امریکایی در کتاب " شاهکارهای هنر ایران " که در سال 1338 توسط دکتر پرویز خانلری به زبان فارسی ترجمه شده است ، می نویسد : « کلمه ایران به فلات و توابع جغرافیایی آن حتی در هزاره پیش از آمدن آریاییان نیز اطلاق می شود »
واژه " ایران " از دو قسمت ترکیب شده است . قسمت اول به معنی اصیل ، نجیب ، آزاده و شریف است . قسمت دوم به معنی سرزمین یا جا و مکان است .
معنی واژه " ایران " سرزمین آزادگان است . فردوسی در شاهنامه در باره خوی آزادگان ( ایرانیان ) چنین می سراید :
تو با دشمن ار خوب گفتی رواست / از آزادگان خوب گفتن سزاست
دکتر بهرام فره وشی ( 1304 – 1371 ) ایران شناس و استاد پیشین دانشگاه تهران در خصوص ریشه واژه ایران می نویسد : « ایران در زبان اوستایی به صورت ائیریه Airya و در زبان فارسی باستان اریه Ariya آمده است . در اوستا هم نام قومی ایرانی به معنی شریف و نجیب و اصیل است . این واژه در زبان ایرلندی کهن هم به همین معنی است . قسمت اول کلمه ایرلند Ir – Land به معنی نجیب و شریف و قسمت دوم آن به معنی سرزمین است . ایرلند به معنی سرزمین نجباست »
منبع : برگرفته از مقاله "چگونه ایران شدیم؟" نوشته مجتبی انوری
🌟@UnvarInvar
در فروردین سال 1314 خورشیدی طبق بخشنامه وزارت امور خارجه و تقاضای دولت وقت ، نام رسمی ایران ( به جای پرس ، پرشیا و غیره ) توسط رضاشاه برای کشور ما انتخاب شد . در مغرب زمین از قرون وسطی ، ایران به نام هایی از قبیل : پرس ( فرانسوی ) ، پرشیا ( انگلیسی ) ، پرسیس ( یونانی ) نامیده شده است . اسمی که امروز "ایران" گفته می شود بیش از 600 سال پیش " اران " Eran تلفظ می شد .
سعید نفیسی در دی ماه 1313 نام " ایران " را به جای " پرشیا " پیشنهاد کرد . این نامگذاری در آغاز مخالفانی نیز داشت و براین باور بودند که در " پرشیا " فرهنگ و تمدنی نهفته است که نمی توان آن را حذف کرد و شناخته شده و بین المللی نیز است ؛ اما حامیان نامگذاری ایران ، اعتقاد داشتند که واژه ایران بسیار کهن و بر اقتدار سیاسی کشور می افزاید .
" واژه ایران " بسیار کهن و قبل از آمدن آریایی ها به سرزمین مان اطلاق می شد و نامی تازه و ساخته و پرداخته نیست . پروفسور آرتور اپهام پوپ ( 1969 – 1881 میلادی ) ایران شناس مشهور امریکایی در کتاب " شاهکارهای هنر ایران " که در سال 1338 توسط دکتر پرویز خانلری به زبان فارسی ترجمه شده است ، می نویسد : « کلمه ایران به فلات و توابع جغرافیایی آن حتی در هزاره پیش از آمدن آریاییان نیز اطلاق می شود »
واژه " ایران " از دو قسمت ترکیب شده است . قسمت اول به معنی اصیل ، نجیب ، آزاده و شریف است . قسمت دوم به معنی سرزمین یا جا و مکان است .
معنی واژه " ایران " سرزمین آزادگان است . فردوسی در شاهنامه در باره خوی آزادگان ( ایرانیان ) چنین می سراید :
تو با دشمن ار خوب گفتی رواست / از آزادگان خوب گفتن سزاست
دکتر بهرام فره وشی ( 1304 – 1371 ) ایران شناس و استاد پیشین دانشگاه تهران در خصوص ریشه واژه ایران می نویسد : « ایران در زبان اوستایی به صورت ائیریه Airya و در زبان فارسی باستان اریه Ariya آمده است . در اوستا هم نام قومی ایرانی به معنی شریف و نجیب و اصیل است . این واژه در زبان ایرلندی کهن هم به همین معنی است . قسمت اول کلمه ایرلند Ir – Land به معنی نجیب و شریف و قسمت دوم آن به معنی سرزمین است . ایرلند به معنی سرزمین نجباست »
منبع : برگرفته از مقاله "چگونه ایران شدیم؟" نوشته مجتبی انوری
🌟@UnvarInvar
هیچکاره بودن رئیسجمهور صحت ندارد
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ میشنویم که «رئیسجمهور هیچکاره است.» این گزاره صحت ندارد؛ و به همان اندازه این گزاره که رئیسجمهور اختیاردار اجرای برنامهها و اهدافش است، صحیح نیست. چند دلیل:
یک. رئیسجمهور یک نفر نیست، بلکه مدیر شبکهای از آدمهاست. کیفیت افکار، ایدهها و توانمندیهای این شبکه، اثر تعیینکنندهای دارد. ایدئولوژی و جهتگیری آنها هم اثرگذار است. شبکه آدمهای خاتمی، احمدینژاد و خاتمی فرق میکردند و تفاوت عملکردها محصول تفاوت این شبکه هم هست.
دو. رئیسجمهور، کنشگر با قدرت ثابت نیست. مقداری اختیارات و قدرت برای رئیسجمهور از قبل تعریف شده، و نوع و کیفیت بهرهگیری از قدرت تعریفشده، به علاوه ساختن صورتهایی از قدرت که تعریف نشدهاند – نظیر قدرت ناشی از ارتباطگیری صحیح با مردم، ناشی از اعتمادسازی، ناشی از موفقیت پله پله در برخی عرصهها و ... – از قبل تعریف نشده است بلکه رئیسجمهور آنها را میسازد.
سه. رئیسجمهور مدیر هدایتکننده هزاران نفر مدیری است که بهکار میگمارد، تنظیمکننده روابط و جریانهای قدرت مؤثر بر صدها هزار میلیارد تومان منابع مالی، قدرت اثرگذار بر تعریف روابط خارجی (در چارچوب، تعامل یا تعریف دستور کار برای شورای عالی امنیت ملی)، و دارای قدرت نهادسازی است. چند مثال:
⭕️ محمود احمدینژاد تعریفکننده و پیشبرنده تأثیرگذار مسکن مهر، هدفمندی یارانهها و ریلهایی در سیاست خارجی است. اثرات این سه کار وی تا دههها ایران را متأثر میسازد. حسن روحانی نیروی مؤثر بر شکلگیری برجام است – بخواهیم یا نخواهیم – و هر دولتی در آینده هم ناگزیر از پذیرش میراث اوست. اکبر هاشمی رفسنجانی با برنامه تعدیل اقتصادی، و محمد خاتمی با دستور کار توسعه سیاسی، و شماری دستآوردهای اقتصادی مهم بر تاریخ ایران اثر گذاشتهاند.
⭕️ وزیری نظیر آذری جهرمی با همراهی رئیسجمهور حسن روحانی بر روند توسعه اینترنت و شبکههای اجتماعی در ایران اثر گذاشته؛ و حسن قاضیزاده هاشمی با اجرای طرح تحول سلامت بر سرنوشت نظام سلامت و حتی نظام بودجهریزی این کشور اثری ماندگار – کاری به خوب و بدش ندارم – گذاشته است. درخصوص اغلب بقیه مقامات ارشد نیز میتوان چنین اثرگذاریهایی را سراغ گرفت.
چهار. قدرت یک رئیسجمهور در میزان توانایی برای «ساختن روح یک ملت» تعریف میشود. رئیسجمهور فرصت دارد هر لحظه که اراده کند با مردم سخن بگوید، در فضای مجازی باشد، در رسانههای معتبر خارجی سرمقاله بنویسد، توئیتهای مهم بزند، و حتی عکسهایی از او منتشر شود که معناهای مهم داشته باشد. او شکلدهنده به یک نظام ارتباطی است؛ و ارتباطگیری بر محور زبان و نمادها یکی از بزرگترین داراییها و اختیاری است که به رئیسجمهور داده میشود تا قدرت بسازد و روح یک ملت را تعریف کند. حرف زدن رئیسجمهور مهم است.
پنج. رئیسجمهور میتواند بنیانگذار باشد، بنیانگذار ایدههای مهم، و سازماندهنده به آدمهایی که ایدهها را پیش ببرند. رئیسجمهور شنیده میشود و میتواند ایدهها را در گستره جهان و ملت منتشر کند. من حیرت میکنم وقتی میبینم سلبریتیها با دو سه میلیون فالوور بیشتر احساس قدرت و اثرگذاری میکنند تا کسانی که رئیسجمهور دارای پشتوانه میلیونها رأی را بیقدرت جلوه میدهند.
شش. رئیسجمهور تعیینکننده ۱۸ وزیر، چندین معاون رئیسجمهور، با اختیار تعریف کردن معاونتهای جدید، نیروی مؤثر بر تعیین دهها سفیر، قدرت تأثیرگذار بر تعیین و کیفیت دهها معاون وزیر، دارای اختیار تعریف دستور کار برای چندین شورای عالی، دارای قدرت اثرگذاری بر دستورکار سازمانهای عظیمی نظیر سازمان تأمین اجتماعی، سازمان حفاظت محیطزیست، سازمان مناطق آزاد، سازمان امور اداری و استخدامی، سازمان امور مالیاتی، گمرک و ... است.
✅ رئیسجمهور قدرت بلامنازع نیست؛ در هیچ نظامی حتی در آمریکا هم قدرت بلامنازع نیست. محدودکنندههای قدرت او و دولت هم فقط رقبا، مخالفان یا قانون نیست. قدرت او را شیوه بهکارگیری قدرت، ظرفیت دولت، کم و زیادی منابع، شیوه ارتباطگیری با مردم، کیفیت آدمهایی که بهکار میگیرد، و مسیرهایی که در پیش میگیرد هم تعیین میکند. قدرت رئیسجمهور امر ثابت نیست، محدوده تغییرات دارد، بیشتر میشود یا افت میکند.
✅ یکی از دروغهایی که باید در برابر آن ایستاد و نگذاشت باعث فرار از مسئولیتپذیری شود، گزاره «هیچکاره بودن رئیسجمهور» است. قدرت چندبعدی هر رئیسجمهوری – از هر جناحی - و شبکه همکارانش، همواره راهی برای بهتر عمل کردن باز میکند. اگر این قدرت و اختیار نبود، پاسخگویی معنایی نداشت.
(اگر میپسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
🌟@UnvarInvar
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ میشنویم که «رئیسجمهور هیچکاره است.» این گزاره صحت ندارد؛ و به همان اندازه این گزاره که رئیسجمهور اختیاردار اجرای برنامهها و اهدافش است، صحیح نیست. چند دلیل:
یک. رئیسجمهور یک نفر نیست، بلکه مدیر شبکهای از آدمهاست. کیفیت افکار، ایدهها و توانمندیهای این شبکه، اثر تعیینکنندهای دارد. ایدئولوژی و جهتگیری آنها هم اثرگذار است. شبکه آدمهای خاتمی، احمدینژاد و خاتمی فرق میکردند و تفاوت عملکردها محصول تفاوت این شبکه هم هست.
دو. رئیسجمهور، کنشگر با قدرت ثابت نیست. مقداری اختیارات و قدرت برای رئیسجمهور از قبل تعریف شده، و نوع و کیفیت بهرهگیری از قدرت تعریفشده، به علاوه ساختن صورتهایی از قدرت که تعریف نشدهاند – نظیر قدرت ناشی از ارتباطگیری صحیح با مردم، ناشی از اعتمادسازی، ناشی از موفقیت پله پله در برخی عرصهها و ... – از قبل تعریف نشده است بلکه رئیسجمهور آنها را میسازد.
سه. رئیسجمهور مدیر هدایتکننده هزاران نفر مدیری است که بهکار میگمارد، تنظیمکننده روابط و جریانهای قدرت مؤثر بر صدها هزار میلیارد تومان منابع مالی، قدرت اثرگذار بر تعریف روابط خارجی (در چارچوب، تعامل یا تعریف دستور کار برای شورای عالی امنیت ملی)، و دارای قدرت نهادسازی است. چند مثال:
⭕️ محمود احمدینژاد تعریفکننده و پیشبرنده تأثیرگذار مسکن مهر، هدفمندی یارانهها و ریلهایی در سیاست خارجی است. اثرات این سه کار وی تا دههها ایران را متأثر میسازد. حسن روحانی نیروی مؤثر بر شکلگیری برجام است – بخواهیم یا نخواهیم – و هر دولتی در آینده هم ناگزیر از پذیرش میراث اوست. اکبر هاشمی رفسنجانی با برنامه تعدیل اقتصادی، و محمد خاتمی با دستور کار توسعه سیاسی، و شماری دستآوردهای اقتصادی مهم بر تاریخ ایران اثر گذاشتهاند.
⭕️ وزیری نظیر آذری جهرمی با همراهی رئیسجمهور حسن روحانی بر روند توسعه اینترنت و شبکههای اجتماعی در ایران اثر گذاشته؛ و حسن قاضیزاده هاشمی با اجرای طرح تحول سلامت بر سرنوشت نظام سلامت و حتی نظام بودجهریزی این کشور اثری ماندگار – کاری به خوب و بدش ندارم – گذاشته است. درخصوص اغلب بقیه مقامات ارشد نیز میتوان چنین اثرگذاریهایی را سراغ گرفت.
چهار. قدرت یک رئیسجمهور در میزان توانایی برای «ساختن روح یک ملت» تعریف میشود. رئیسجمهور فرصت دارد هر لحظه که اراده کند با مردم سخن بگوید، در فضای مجازی باشد، در رسانههای معتبر خارجی سرمقاله بنویسد، توئیتهای مهم بزند، و حتی عکسهایی از او منتشر شود که معناهای مهم داشته باشد. او شکلدهنده به یک نظام ارتباطی است؛ و ارتباطگیری بر محور زبان و نمادها یکی از بزرگترین داراییها و اختیاری است که به رئیسجمهور داده میشود تا قدرت بسازد و روح یک ملت را تعریف کند. حرف زدن رئیسجمهور مهم است.
پنج. رئیسجمهور میتواند بنیانگذار باشد، بنیانگذار ایدههای مهم، و سازماندهنده به آدمهایی که ایدهها را پیش ببرند. رئیسجمهور شنیده میشود و میتواند ایدهها را در گستره جهان و ملت منتشر کند. من حیرت میکنم وقتی میبینم سلبریتیها با دو سه میلیون فالوور بیشتر احساس قدرت و اثرگذاری میکنند تا کسانی که رئیسجمهور دارای پشتوانه میلیونها رأی را بیقدرت جلوه میدهند.
شش. رئیسجمهور تعیینکننده ۱۸ وزیر، چندین معاون رئیسجمهور، با اختیار تعریف کردن معاونتهای جدید، نیروی مؤثر بر تعیین دهها سفیر، قدرت تأثیرگذار بر تعیین و کیفیت دهها معاون وزیر، دارای اختیار تعریف دستور کار برای چندین شورای عالی، دارای قدرت اثرگذاری بر دستورکار سازمانهای عظیمی نظیر سازمان تأمین اجتماعی، سازمان حفاظت محیطزیست، سازمان مناطق آزاد، سازمان امور اداری و استخدامی، سازمان امور مالیاتی، گمرک و ... است.
✅ رئیسجمهور قدرت بلامنازع نیست؛ در هیچ نظامی حتی در آمریکا هم قدرت بلامنازع نیست. محدودکنندههای قدرت او و دولت هم فقط رقبا، مخالفان یا قانون نیست. قدرت او را شیوه بهکارگیری قدرت، ظرفیت دولت، کم و زیادی منابع، شیوه ارتباطگیری با مردم، کیفیت آدمهایی که بهکار میگیرد، و مسیرهایی که در پیش میگیرد هم تعیین میکند. قدرت رئیسجمهور امر ثابت نیست، محدوده تغییرات دارد، بیشتر میشود یا افت میکند.
✅ یکی از دروغهایی که باید در برابر آن ایستاد و نگذاشت باعث فرار از مسئولیتپذیری شود، گزاره «هیچکاره بودن رئیسجمهور» است. قدرت چندبعدی هر رئیسجمهوری – از هر جناحی - و شبکه همکارانش، همواره راهی برای بهتر عمل کردن باز میکند. اگر این قدرت و اختیار نبود، پاسخگویی معنایی نداشت.
(اگر میپسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
🌟@UnvarInvar
یک اصل را هرگز فراموش نکنید: بر روی زمین مالک هر چیزی که شوید ، زندانی آن هم خواهید بود.
فرقی نمی کند این مالکیت ، تملک بر یک باغچه یا طویله یا خانه باشد ، یا مالکیت بر یک شغل ، پیشه یا حرفه. مالک یک عنوان یا یک لقب شدن. مالک سر و همسر و بچه شدن! ... کشاورز اگر مالک کشتزاری ست ، اسیر آن تکه زمین هم هست!! زمینی که عمرش را به پای آن میریزد و ای بسا که بر همان هم می میرد. و هرگز در او جهانگردی متولد نخواهد شد!
مالک هر چیزی که شوید ، زندانی آن هم خواهید بود. این را فراموش نکنید.
و در این زمانه ی سودا زده و سوداگر ، "بازار" همیشه شما را تشویق به "مالک شدن" می کند! و همه چیز امروز بازاری دارد!.. حتی عشق و ازدواج! بازار می گوید: شما هیچ چیز نیستید تا مالک ِ "چیزی" نباشید! ... آنچه دارید ، آن هستید. و این قانونی غیر قابل تخطی است. "اموال شما" همان "شماست". شما مدرک دکتری تان هستید. مغازه ی بقالی تان هستید. عنوان وزارت و وکالت تان اید... یا عناوینی عامیانه تر مثل زن ِ فلانی ، شوهر فلانی ... نوکر فلانی .. ارباب فلانی .. مادر فلان بچه پدر فلان کس!
اما "بازار" هرگز در مورد "اسارت ِ پس از مالکیت" حرفی نمی زند. هر بازاری فقط به وجود آمده تا شما را تشویق به خرید کند. در بازار عشق و ازدواج ، حرفی و سخنی از اسیر یک مرد یا یک زن شدن، نیست! .. در بازار کنکور و "انتخاب رشته" حرفی از اسارت ِ همه ی عمرتان به یک "مدرک" یک عنوان تحصیلی نیست .. و در بازار شهرت و قدرت سخنی از اسارتی که آن مقام برای شما به همراه خواهد آورد..
قصه های زیادی وجود دارد از آدم هایی که در نظر دیگران ظاهراً "همه چیز" داشته اند ، اما آنرا رها کرده اند تا "آزاد" باشند! .. شاهزادگانی که تخت ولیعهدی را فرونهاده و گریخته اند.. کهن ترین شان "بودا" و تازه ترین شان همین پرنس انگلیسی که از تاج و تخت فاخر بریتانیا گریخته و با همسرش به آمریکا پناهنده شده! ...
مالکیت های بزرگ ، اسارت های بزرگ اند. این چیزی است که "بازار" به شما نمی گوید ..
✍رضا نظام دوست
@Chelsalegi
🌟@UnvarInvar
فرقی نمی کند این مالکیت ، تملک بر یک باغچه یا طویله یا خانه باشد ، یا مالکیت بر یک شغل ، پیشه یا حرفه. مالک یک عنوان یا یک لقب شدن. مالک سر و همسر و بچه شدن! ... کشاورز اگر مالک کشتزاری ست ، اسیر آن تکه زمین هم هست!! زمینی که عمرش را به پای آن میریزد و ای بسا که بر همان هم می میرد. و هرگز در او جهانگردی متولد نخواهد شد!
مالک هر چیزی که شوید ، زندانی آن هم خواهید بود. این را فراموش نکنید.
و در این زمانه ی سودا زده و سوداگر ، "بازار" همیشه شما را تشویق به "مالک شدن" می کند! و همه چیز امروز بازاری دارد!.. حتی عشق و ازدواج! بازار می گوید: شما هیچ چیز نیستید تا مالک ِ "چیزی" نباشید! ... آنچه دارید ، آن هستید. و این قانونی غیر قابل تخطی است. "اموال شما" همان "شماست". شما مدرک دکتری تان هستید. مغازه ی بقالی تان هستید. عنوان وزارت و وکالت تان اید... یا عناوینی عامیانه تر مثل زن ِ فلانی ، شوهر فلانی ... نوکر فلانی .. ارباب فلانی .. مادر فلان بچه پدر فلان کس!
اما "بازار" هرگز در مورد "اسارت ِ پس از مالکیت" حرفی نمی زند. هر بازاری فقط به وجود آمده تا شما را تشویق به خرید کند. در بازار عشق و ازدواج ، حرفی و سخنی از اسیر یک مرد یا یک زن شدن، نیست! .. در بازار کنکور و "انتخاب رشته" حرفی از اسارت ِ همه ی عمرتان به یک "مدرک" یک عنوان تحصیلی نیست .. و در بازار شهرت و قدرت سخنی از اسارتی که آن مقام برای شما به همراه خواهد آورد..
قصه های زیادی وجود دارد از آدم هایی که در نظر دیگران ظاهراً "همه چیز" داشته اند ، اما آنرا رها کرده اند تا "آزاد" باشند! .. شاهزادگانی که تخت ولیعهدی را فرونهاده و گریخته اند.. کهن ترین شان "بودا" و تازه ترین شان همین پرنس انگلیسی که از تاج و تخت فاخر بریتانیا گریخته و با همسرش به آمریکا پناهنده شده! ...
مالکیت های بزرگ ، اسارت های بزرگ اند. این چیزی است که "بازار" به شما نمی گوید ..
✍رضا نظام دوست
@Chelsalegi
🌟@UnvarInvar
Forwarded from اونوراینور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📽 سکانس ماندگار سریال آقازاده
حرف حسابی که از زبان خودشان بیرون آمد والا موندم چطور از دست سانسورچی ها در رفته!!!
🌟@UnvarInvar
حرف حسابی که از زبان خودشان بیرون آمد والا موندم چطور از دست سانسورچی ها در رفته!!!
🌟@UnvarInvar