‎
ـ هیچوقت تو مرحله تدوین پشیمون نشدی که اینجوری داستانو تعریف کردی؟
حتی یه لحظه هم شک نداشتم و هنوزم ندارم. البته که کار خیلی سخت و طولانی‌ای بود، اما خیلی هم خلاقانه بود. خیلی خوش شانس بودم که با یه تدوینگر خیلی خوب به اسم الکساندر کاشچف همکاری کردم. اون ایده‌های منو خیلی جلوتر برد و حتی طراحی صدا رو هم خودش انجام داد. به خاطر همینم بود که اونقدر تو تدوین موندیم چون اولش هیچی نداشتیم و باید همه چیز رو خودمون می‌ساختیم.


ـ تو فیلمت زندگی لیبوشه رو از ۱۶ سالگی تا سقوط دیوار برلین دنبال کردی. یعنی حدود بیست سال. کار کردن با این همه عکس و دفتر خاطره چه حسی داشت؟
خیلی خوش شانس بودیم که لیبوشه بهمون اجازه داد آزادانه از همه چیز استفاده کنیم. می‌تونستیم همه عکس‌ها و دفتر خاطراتش رو ببینیم و هرجوری که دوست داریم داستان رو تعریف کنیم. خودش هم خیلی کنجکاو بود که ببینه من از زندگیش چه برداشتی می‌کنم.

حدود دو سال طول کشید تا همه چیز رو آماده کنیم و بعدش هم دو سال دیگه مشغول تدوین بودیم. هزاران عکس رو بررسی کردیم. یه جاهایی تعداد عکس‌ها تو کامپیوتر به هفتاد هزار تا رسیده بود! و این جدا از نگاتیوهایی بود که باید خودم می‌دیدم چون همهشون دیجیتالی نشده بودن.

ـ از اون هفتاد هزار تا عکس، چندتاش توی فیلم اومدن؟
حدود سه هزار تا.


Cinephilia
@Video_Archives

‎
ـ با این همه عکس، چطوری تونستی تشخیص بدی کدوم عکس مهمه و کدوم نه؟
وقتی با لیبوشه حرف می‌زدم و داستان زندگیشو می‌شنیدم، خود به خود داستانش به چند قسمت تقسیم می‌شد. اول پراگ بود، بعد برلین، توکیو و دوباره برلین... هر قسمت از اونجا شروع می‌شد که لیبوشه تصمیم می‌گرفت زندگیش رو تغییر بده و یه جای جدید بره. این کار، کار ما رو راحت‌تر کرد. دیگه لازم نبود به کل داستان فکر کنیم، می‌تونستیم روی هر قسمت جداگانه کار کنیم.

از طرفی می‌خواستم داستان رو به ترتیب زمانی تعریف کنم، مثل یه سفر برای رسیدن به آزادی. اولش فکر می‌کردم فیلم رو خیلی تجربی بسازم، اما بعد تصمیم گرفتم ساده‌تر و مستقیم‌تر باشه. اولش می‌خواستیم فیلم رو تا امروز ادامه بدیم، اما شد دو ساعت و نیم! خیلی طولانی بود.

یه مدت هم فکر کردیم که بشه این داستان رو به صورت سریال ساخت، اما آخر سر تصمیم گرفتیم که داستان رو تا اوایل دهه نود تموم کنیم. چون برای من این فیلم فقط یه زندگی‌نامه نیست، بلکه یه مقاله درباره آزادی فردی و پیدا کردن خونه واقعی هم هست. و فیلم ما هم همون جایی تموم میشه که لیبوشه به این دو تا چیز می‌رسه.


Cinephilia
@Video_Archives

‎
ـ حالا که راجع به زندگی لیبوشه بعد از سقوط دیوار برلین صحبت شد، دوست نداشتی به اون دوران هم بپردازی؟
چند تا ایده هم برای این قسمت داشتم. مثلاً لیبوشه قبل از مرگ مادرش ازش خیلی مراقبت می‌کرد و عکس‌های خیلی قشنگی با هم گرفته بودن. می‌شد با این عکس‌ها یه فیلم مستقل درباره پیری ساخت. از طرفی، بعد از اینکه دوربین‌های دیجیتال اومد، سبک عکس‌های لیبوشه خیلی تغییر کرد و اگه این عکس‌ها رو هم به فیلممون اضافه می‌کردیم، انگار یه فیلم دیگه به فیلممون چسبونده بودیم.


ـ تو آرشیو، عکس‌هایی پیدا کردید که خود لیبوشه هم یادش رفته بود؟
آره، یه بار که رفته بودم خونه‌ش، لیبوشه یه عکس از خودش پیدا کرد که سرش رو گذاشته بود تو لامپ. خودش هم تعجب کرده بود که این عکس رو یادش رفته. پس هم اون چیزای جدیدی پیدا کرد و هم ما. حتی وقتی فیلم تقریباً آماده شده بود، چند تا عکس خیلی خوب دیگه از برلین پیدا کردیم و مجبور شدیم دوباره بریم سر کار تدوین و اون‌ها رو به فیلم اضافه کنیم.


Cinephilia
@Video_Archives

‎
ـ از نظر تو این فیلم برای چه کسانی ساخته شده؟ آیا موقع ساخت، به مخاطب خارجی هم فکر می‌کردی؟
ما اصلاً به این موضوع فکر نمی‌کردیم. فقط می‌خواستیم فیلمی بسازیم که خودمون دوست داشته باشیم. ولی فکر می‌کنم این فیلم برای همه جذاب باشه، چه جوون چه پیر. خیلی از جوون‌ها و آدم‌های مسن‌تر فیلم رو دوست داشتن.

می‌خوایم این فیلم رو به‌عنوان اثری معرفی کنیم که همه باهاش ارتباط برقرار کنن، چون درباره مبارزه روزمره آدم‌ها برای زندگیه. ما این فیلم رو بیشتر یه فیلم بیوگرافی نمی‌بینیم، بلکه یه بیان قوی از زندگی یه آدم خاصه.


ـ بعد از این فیلم، چه برنامه‌هایی برای ساخت فیلم داری؟
من و تهیه‌کننده فیلم، دو تا فیلم بلند دیگه هم در دست ساخت داریم. یکی بر اساس زندگی لیبوشه ساخته میشه و اتفاقاتش توی یک شب و در یک کلاب شبانه رخ میده. ایده این فیلم از فیلم «آگراندیسمان» آنتونیونی گرفته شده.

فیلم دیگه درباره یه خانواده چِکیه که با ماشینشون رفتن لهستان و توی راه ماشینشون خراب می‌شه. چهار روز توی یه پارکینگ کنار بزرگراه گیر می‌کنن و اتفاقات جالبی براشون می‌افته. این فیلم بیشتر درباره فقر و سختی‌های زندگیه.


ـ اسم فیلمت «هنوز اون چیزی که می‌خوام باشم نیستم» هست. خودت چی؟ به اون چیزی که می‌خواستی رسیدی؟
فکر می‌کنم الان به جایی رسیدم که می‌خواستم. خیلی از ساختن این فیلم لذت بردم و خیلی خوشحالم که با لیبوشه آشنا شدم. این فیلم باعث شد به خیلی از موضوعات مهم فکر کنم.

از طرفی دوست دارم فیلم‌های داستانی بسازم و یه کارگردان مستقل باشم. البته همیشه دنبال چالش‌های جدیدم و همین باعث میشه که کارهام طولانی‌تر بشه. چون من از ساختن فیلم‌های معمولی خوشم نمیاد و دیگه حوصله ندارم با دوربین به مردم نگاه کنم.

(پرش به ابتدای مطلب)
(دانلود مستند از کانال)

ـــ کانال سینه‌فیلیا


Cinephilia
@Video_Archives

Title: Sekai no Okiku aka Okiku and the World 2023
Director: #Junji_Sakamoto
Genre: #Drama
Country: 🇯🇵 ( Japan )
Languages: Japanese
Runtime: 1h 30m
Festival: #RotterdamFilmFestival
Awards: 2 Nominations

⭐️ IMDb: 6,9
🟢 Letterboxd: 3,5/5

خلاصه داستان: ملودرامی عاشقانه از افرادی که در قرن نوزدهم ژاپن فضولات انسانی را جمع‌آوری می‌کنند.


©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

Title: Sekai no Okiku aka Okiku and the World 2023
Director: Junji Sakamoto
Quality: 1080p.WEB-DL.AAC.x264
Encoder: JPTVclub
Language: Japanese
Subnoscript: English (SoftSub)
Festival: Rotterdam Film Festival


©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

فیلم های جنگی همیشه به طور پیش فرض فیلم های ضد جنگ نیستند. دلیل محکمی برای غیرمسئولانه بودن ساختن فیلمی وجود دارد که جنگ را پر زرق و برق می‌کند یا حتی هنگام به تصویر کشیدن وحشت آن ضربه, مشت می‌زند. همدردی با شخصیت هایی که درگیر جنگ هستند یک چیز است، اما ساختن جنگ بسیار باشکوه یا قهرمانانه می تواند خطرناک باشد.

خوشبختانه رویکرد فیلمسازان به ترویج جنگ، دارد کمتر و کمتر می‌شود و تعدادی از فیلم‌های جنگی, با موفقیت جنگ را غم‌انگیز یا ناراحت کننده یا بی‌معنی یا همه موارد بالا جلوه می‌دهند. آن‌ها فیلم‌های سنگین اما قدرتمندی هستند که به انواع ایده‌ها و مضامین پیچیده‌ای می‌پردازند که با نوعی جنگ ویرانگر همراه است، در مقیاس‌های شخصی و بین‌المللی:

1. 'Grave of the Fireflies' (1988)
2. 'The Ascent' (1977)
3. 'Come and See' (1985)
4. 'The Human Condition I-III' (1959-1961)
5. 'For Sama' (2019)
6. 'Gallipoli' (1981)
7. 'Apocalypse Now' (1979)
8. 'Waltz With Bashir' (2008)
9. 'Paths of Glory' (1957)
10. 'Quo Vadis, Aida?' (2020)
11. 'Threads' (1984)
12. 'The Deer Hunter' (1978)
13. 'All Quiet on the Western Front' (2022)


*[وبسایت Collider]

Title: Hito 2023
Director: Stephen Lopez
Quality: 1080p.WEB-DL.AAC.x264
Encoder: KUCHU
Language: Tagalog
Subnoscript: English (HardSub)
Festival: Berlin Film Festival


©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives