◽️نقد ابی لاینگ به فیلم «هر کجا، هر زمان» ساخته میلاد تنگ‌شیر که در بخش رقابتی هفته منتقدان ونیز حضور دارد:
خوانشی امروزی از فیلم دزد دوچرخه‌ی ویتوریو دسیکا


فیلم تنگ‌شیر در حالی که داستان‌هایی را ارائه می‌کند که قبلاً بارها دیده شده، کیفرخواستی مؤثر علیه نیروهای سرمایه‌دار و دولتی است که مهاجران غیرقانونی را در حاشیه جامعه به دام می‌اندازند و آنها را مجبور می‌کنند تا برای بقای خود، ریسک‌های روزانه کنند.

در حالی که فیلم تنگ‌شیر رویکرد رئالیستی تحسین‌برانگیزی به داستان عیسی(کاراکتر اصلی داستان) دارد – از لحظه‌ای که دوچرخه دزدیده می‌شود، می‌دانید که فیلم، پایان‌های پریان‌گونه هالیوودی را نخواهد داشت – این فیلم به طرز نویی در بیشتر لحظات از قرار گرفتن در کلیشه‌های بدبختی کاراکترهای مولف‌های اروپایی اجتناب می‌ورزد. . حتی در دراماتیک‌ترین لحظات فیلم، هرگز بیش از حد تلخ و عبوس نمی‌شود، *هرچند که یک پلات مشخص در نزدیکی پایان داستان، دست سنگین(دخالت) یک فیلمنامه‌نویس را عیان می‌کند*.

امتیاز: ۳،۵ از ۵


- *منظور از جمله آخر، چینش غیرارگانیک بخشی از پلات داستان - با توجه به علل و معلول قراردادی ساخته شده در جهان داستان برای مخاطب - است که بر اساس نیاز یا خواسته فیلمنامه‌نویس به داستان اضافه شده؛ این اصطلاح در بین منتقدان ایرانی به لفظ مهندسی شدن فیلمنامه(نه به معنای تحسین برانگیزش) اطلاق می‌شود.



#️⃣ #Venice2024
©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

داستان فیلم درباره یک مهاجر غیرقانونی سنگالی است که در تورین ایتالیا سکونت دارد. او شغلی پیدا می‌کند و پیک تحویل غذا می‌شود اما با دزدیده شدن دوچرخه‌اش زندگیش مختل می‌شود و اکثر زمان فیلم را صرف تلاش ناامیدانه برای بازیابی دوچرخه‌اش می‌کند.


#️⃣ #Venice2024
©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

◽️مارک فن د کلاشورست از انجمن بین‌المللی سینه‌فیلیا:

با تماشای «اتاق همسایه» و فکر کردن به فیلم «درد و افتخار» آلمودوار که به نوعی خود زندگی‌نامه‌ای درگیر با مرگ بود، نمی‌توان از این احساس فرار کرد که سینما همواره دوست خود کارگردان است و بازتاب دهنده اوست. با نزدیک شدن به تولد ۷۵ سالگی آلمودوار، به‌نظر می‌رسد که او بسیار به این موضوع فکر می‌کند. شاید فکر غم‌انگیزی باشد، اما سینمای او راهی است که شاید به ما اجازه می‌دهد او را در آن سفر اجتناب‌ناپذیر همراهی کنیم.


اتاق همسایه اولین فیلم بلند آلمودوار به زبان انگلیسی است (بدون احتساب فیلم کوتاه Strange Way of LIfe که سال گذشته ساخت). فیلم برگرفته از رمان اسپانیایی زبان سیگرید نونز با عنوان «از چه می‌گذری» است؛ وقتی فیلمنامه از زبان مادری آلمودوار دور می‌شود، ظاهرا چیزی در ترجمه گم می‌شود.
دیالوگ‌ها سرشار از مونولوگ‌های طولانی هستند که نمایشنامه‌ای به‌نظر می‌رسند و پرچانگی کاراکترها، نحوه صحبت آدمای عادی را منعکس نمی‌کند.

صرف نظر از اینکه به این مسائل اعتقادی دارید یا خیر، کاراکتری با بازی جان تورتورو در فیلم است که نظرات آلمودوار، در مورد تغییرات آب و هوایی و ظهور راست افراطی را بیان می‌کند و به نظر می‌رسد که به متن الصاق شده و یک تداخل غیرطبیعی است.


استفاده مکرر از رنگ‌های روشن و ارجاع همه‌ چیز به هنر و ادبیات و سینما، رکن اصلی آثار او شده است. قرار دادن صحنه پایانی فیلم «مردگان» جان هیوستون بسیار هوشمندانه است.
مرگ موضوع غم‌انگیزی است، اما حداقل آلمودوار می‌تواند آن را از نظر زیبایی‌شناسی دلپذیر کند و بر اهمیت موضوع در میزانسن خود تاکید ورزد.

امتیاز: ۲ از ۵


The Room Next Door-2024, Pedro Almodovar


#️⃣ #Venice2024
©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

⚪️ امتیازات منتقدان سرشناس نشریات سینمایی تا پایان امروز (دوم سپتامبر)

▫️همچنان بروتالیست در صدر و بیبی‌گرل دوم
🔸(فیلم‌هایی که حداقل سه رای دریافتی دارند)

◾️امتیازات از ۵ است و آتش معادل نمره کامل ۵ و بمب معادل صفر است.


#️⃣ #Venice2024
©️Cinephilia
🎗@Cinephilian