دانکن مک میلان در کتاب آدم‌ها، مکان‌ها، چیزها چهره‌ی کمتر دیده‌شده‌ای از اعتیاد را به تصویر می‌کشد. اِما، شخصیت اصلی نمایشنامه، بازیگر جوانی است که با اعتیاد به الکل و دارو دست و پنجه نرم می‌کند و حالا مجبور شده در جلسات گروه‌درمانی اعتیاد شرکت کند؛ اما مشکل از جایی شروع می‌شود که اِما اعتیاد را به‌عنوان یک معضل و بیماری نمی‌بیند، بلکه از آن‌ به‌عنوان راه‌حلی برای یک مشکل بزرگ‌تر تعبیر می‌کند.
جرمی هرین (Jeremy Herrin) در سال 2015 نمایش آدم‌ها، مکان‌ها، چیزها را روی صحنه‌ی تئاتر ملی انگلستان برد و پس از سفر به اطراف انگلستان در عرض دو سال، در سال 2017 تور نمایشی خود را در مقصد نهایی نیویورک به ‌پایان رساند. دنیز گوخ (Denise Gough) برای بازی نقش اما در این نمایش برنده‌ی جایزه‌ی حلقه‌ی منتقدان و جایزه‌ی الیویه شد.

دیوید کراننبرگ از بدن‌های مومی که در پزشکی برای کالبدشناسی و آموزش استفاده می‌شوند بهره گرفته و با الهام از پیکره‌هایی که در موزه‌های ایتالیا است، مضامین مد نظر خود را روی فیگورهایی که به حالت خلسه رفته‌اند، پیاده می‌کند.

بر اساس رمان مشهور و هیجان‌انگیز کنت مونت-کریستو نوشته الکساندر دوما
ادموند دانتس در روز عروسی‌اش بازیچه یک توطئه می‌شود و به زندان می‌افتد و پس از سال‌ها اسارت در زندان، موفق می‌شود فرار کند و با ثروت عظیمی که پیدا کرده است، هویت خود را تغییر می‌دهد و برای انتقام باز می‌گردد.