«بیسرکا شورآن» دو ساله بود که خانواده‌اش از یوگسلاوی سابق فرار کردند. در آن زمان، پدرش فکر می‌کرد که کوچکترین دخترشان کمترین تأثیر را از این جدایی ناگهانی خواهد داشت.
شورآن در اولین کارگردانی خود با پدرش درباره گذشته مشترکشان، تاریخ بالکان و معنای آن برای هویتشان گفتگو می‌کند.

لوسی زندگی آرام و خوشایندی را در یک دهکده کوچک و صلح‌آمیز با مادرش و دیگر اهالی روستا سپری می‌کند. روزها یکنواخت و آرام می‌گذرد، و این روال مورد پسند همه است. تنها چیزی که لوسی را می‌ترساند، تاریکی است.