کپنهاگ 1919: یک کارگر جوان باردار خود را بیکار می‌بیند. او با داگمار ملاقات می کند که یک آژانس زیرزمینی فرزندخواندگی را اداره می‌کند و یک ارتباط قوی میانشان شکل می‌گیرد، اما دنیای او زمانی که به حقیقت تکان دهنده پشت پرده کار داگمار برخورد می‌کند، از هم می‌پاشد.

زنی نیمه‌شب در جاده‌ای خالی به جسد عمویش برخورد می‌کند.

«ای بی سی آفریقا»، فیلمی سفارشی است که کیارستمی به سفارش یونسکو و کمپین مبارزه با ایدز در آفریقا ساخته و بر اساس بینش خوش‌بینانه‌اش و استراتژی همیشگی‌اش در پرهیز از نمایش سیاهی‌ها و تلخی‌های زندگی و مرگ، خواسته بر جنبه‌های مثبت و شاد زندگی آدم‌ها در دل یک فاجعه تاکید کند.
با این فیلم، درواقع کیارستمی یکی از اولین فیلمسازان بزرگ جهان بود که وارد قلمرو دیجیتال شد بدون اینکه ترس و نگرانی به خود راه دهد یا نسبت به استفاده از نگاتیو 35 میلیمتری تعصب نشان دهد. به گفته کیارستمی، تکنولوژی دیجیتال به او این امکان را می‌داد که به عنوان کارگردان، آزادی و احاطه کامل بر انجام کارش داشته باشد و سینمای دیجیتال، تجربه‌ای رهایی‌بخش برای او محسوب می‌شد. از این نظر «ای بی سی آفریقا»، یک نقطه عطف در کارنامه فیلمسازی کیارستمی است و پس از ساختن این فیلم است که او فیلم‌هایی مثل «ده»، «شیرین» و «پنج» را می‌سازد.

«مستند "هیچکاک‌‌شدن: میراث فیلم «باج‌گیری»" اثر لوران بوزرو، نگاهی تازه به فیلم «باج‌گیری» ساخته آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۲۹ است که اغلب به عنوان اولین فیلم ناطق بریتانیا شناخته می‌شود. این مستند فراتر از یک بازگویی تاریخی ساده، نشان می‌دهد که چگونه باج‌گیری پایه‌گذار بسیاری از ویژگی‌های برجسته سبک کارگردانی آلفرد هیچکاک شد؛ از مهارت او در خلق تعلیق گرفته تا نوآوری‌های بصری در روایت داستان.
یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این مستند، مقایسه دقیق نسخه صوتی و صامت فیلم «باج‌گیری» است. بوزرو به خوبی نشان می‌دهد که چگونه تصمیم هیچکاک برای «نمایش به جای توضیح» در نسخه صوتی، بازتابی از درک عمیق او از زبان سینما بود. این لحظات با مثال‌هایی از مضامین، موتیف‌های بصری و عناصر داستانی مانند استفاده از مکان‌های معروف، آثار هنری، جیغ‌ها و حتی غذا همراه می‌شود که بعدها به امضای سبک هیچکاک تبدیل شدند.

در مرکز داستان سه هنرمند قرار دارند که پس از حمله روسیه به اوکراین تصمیم گرفتند در خارکف بمانند، جایی که از روز اول جنگ، زیر حملات موشکی مداوم بوده است. این سه هنرمند همچنان به خلق محصولات چینی و تزئین ساختمان های ویران شده با آن ها ادامه می دهند.

ماریان وینکلر، نویسنده سرشناس، برای تحقیق برای کتاب جدیدش در مورد ناامنی شغلی، به شمال فرانسه می‌رود. او بدون فاش کردن هویت واقعی خود، به عنوان نظافتچی استخدام می‌شود و با گروهی از زنان دیگر کار می‌کند. در آنجا، او از نزدیک با بی‌ثباتی مالی و نامرئی شدن اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند.