نمایش باغ وحش شیشه ای نوشته تنسی ویلیامز به کارگردانی ایوو فن هووه (کارگردان برجسته‌ی بلژیکی و مدیر تئاتر بین‌المللی آمستردام) و بازی ایزابل هوپر در تئاتر اودئون پاریس که داستان درباره‌ی آماندا وینگفیلد، مادری که در خاطرات گذشته‌ی باشکوه خود غرق است، و دو فرزندش، تام و لورا، است. تام که آرزوی شاعری دارد، برای تأمین مخارج خانواده در یک کارخانه‌ی کفش کار می‌کند، اما مدام به سینما پناه می‌برد. لورا، دختری به شدت خجالتی و منزوی، به مجموعه‌ی حیوانات شیشه‌ای خود وابسته است. آماندا که نگران آینده‌ی لوراست، از تام می‌خواهد یکی از دوستانش، جیم اوکانر، را برای شام دعوت کند تا شاید با لورا ازدواج کند. اما ورود جیم به این خانواده‌ی شکننده، به جای امید، به فاجعه منجر می‌شود.

اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته‌ی ماریو بارگاس یوسا که داستان آن درباره‌ی کاپیتان پانتالئون پانتوجا، یک افسر نظامی بسیار منظم و وظیفه‌شناس در ارتش پرو است که مأموریت غیرمعمولی به او محول می‌شود: راه‌اندازی یک سرویس مخفی از زنان روسپی (با عنوان "بازدیدکنندگان") برای تأمین نیازهای جنسی سربازان مستقر در پایگاه‌های دورافتاده‌ی جنگلی آمازون. هدف این مأموریت کاهش موارد تجاوز در مناطق اطراف پایگاه‌های نظامی است.
رمان یوسا از رویدادهای واقعی الهام گرفته شده است؛ ارتش پرو در مقطعی واقعاً چنین سرویسی را برای سربازان ایجاد کرده بود و البته فیلم نیز به رمان یوسا کاملا وفادار است و توانسته روح طنز و انتقاد اجتماعی آن را حفظ کند.
این فیلم نماینده‌ی رسمی پرو برای بخش بهترین فیلم خارجی‌زبان در جوایز اسکار ۲۰۰۰ بود که به فهرست نهایی راه نیافت.

این نمایش ادای احترامی به زوج کمدی معروف بریتانیایی، مورکامب و وایز، است و به بررسی طنزآمیز رابطه بین زوج‌های کمدی می‌پردازد.
یکی از ویژگی‌های برجسته این نمایش، حضور یک ستاره مهمان معروف در هر اجرا بود. از جمله ستارگان مهمان در سال 2022 می‌توان به تام هیدلستون اشاره کرد.این نمایش در زمان اولین اجراهایش در سال 2001 در وست‌اند لندن جوایز متعددی از جمله جایزه اولیویه برای بهترین کمدی دریافت کرد.

داستان فیلم در بهار ۱۹۴۵، پس از فروپاشی آلمان نازی، روایت می‌شود و بر زندگی هاینریش زویگارت، سفیر سوئیس در برلین تمرکز دارد.
زویگارت پس از هشت سال خدمت در برلین بمباران‌شده، به سوئیس بازمی‌گردد. او در طول جنگ به‌عنوان سفیر، مجبور به مصالحه‌های دشواری برای حفظ بی‌طرفی و امنیت کشورش شده بود. با پایان جنگ، سیاست‌های سوئیس که به نفع آلمان بود، زیر سؤال می‌رود و زویگارت در موقعیت حساسی قرار می‌گیرد. او در تلاش برای پیوستن به خانواده‌اش و بازسازی زندگی شخصی، با گذشته‌اش، به‌ویژه تصمیم‌هایی که در مورد موریس باوو دانشجوی الهیات سوئیسی که برای ترور هیتلر تلاش کرد و اعدام شد، مواجه می‌شود. فیلم به بررسی گناه، مسئولیت و تنش بین وظایف دیپلماتیک و اخلاق انسانی می‌پردازد.

فیلم با الهام از موج عجیب یونانی ساخته شده و شباهت‌هایی به فیلم Dogtooth اثر یورگوس لانتیموس (همسر آریان لابد کارگردان فیلم) دارد.فضای فیلم ترکیبی از درام، سورئالیسم و عناصر ترسناک است که روابط خواهرانه را با نگاهی غیرمتعارف کاوش می‌کند.

این اقتباس مدرن از نمایش "دایی وانیا"، اثر آنتون چخوف توسط هایدی شرک، بازخوردهای زیادی از منتقدان دریافت کرد و در محافل تئاتری مورد توجه قرار گرفت. این اجرا، که اولین حضور این اثر چخوفی در برادوی پس از بیش از دو دهه بود، با حضور بازیگران برجسته‌ای چون استیو کارل، آلفرد مولینا و آلیسون پیل، از نظر هنری و اجرایی مورد تحسین قرار گرفت.
حضور در لینکلن سنتر و انتخاب برای نمایش در برادوی خود نشان‌دهنده‌ی اعتبار و اهمیت این اثر است. همچنین، ویلیام جکسون هارپر، بازیگر نقش دکتر آستروف، برای اجرای خود در این نمایش نامزد دریافت جایزه‌ی تونی شد.