🎬 Title: WERNER HERZOG: RADICAL DREAMER 2022
🎬 Director: #ThomasvonSteinaecker
🎬 Genre: #Documentary
🎬 Country: #Germany
🎬 Festivals: #CPHDOX #TellurideFilmFestival
🎬 @Video_Archives

⭐️⭐️⭐️ترجمه اختصاصی انجام خواهد شد ولی نه بزودی!!!😁

ترجمه اختصاصی از فیلم The Zone of Interest با لطف و حمایت ماهنامه وزین فیلم امروز،سعی کردیم ترجمه ای ارائه کنیم که شایسته دیدن شما عزیزان و اعتماد دوستان فیلم امروز باشه.

🔗 Subscene: Link
🎬 @Video_Archives

🎬 Title: PANTAFA 2022
🎬 Director: #EmanueleScaringi
🎬 Genre: #Thriller
🎬 Country: #Italy
🎬 Festivals: #TorinoFilmFestival
🎬 @Video_Archives

🎬 Title: GIVING BIRTH TO A BUTTERFLY 2021
🎬 Director: #TheodoreSchaefer
🎬 Genre: #Drama
🎬 Country: #UnitedStates
🎬 Festivals: #FantasiaFilmFestival
🎬 @Video_Archives

🎬 Title: JERRY & ME 2013
🎬 Director: #MehrnazSaeedVafa
🎬 Genre: #Documentary
🎬 Country: #UnitedStates
🎬 Festivals: #InternationalFilmFestivalRotterdam #Viennale
🎬 @Video_Archives

🎬 Jerry & Me (2013)
Language(s): English, Farsi
Subnoscripts: English (hardcoded)
Runtime: 38 min
Size: 510 MB
Quality: DVDRIP
Source: DVD
Rip Specs: Jerry.and.Me.2013.DVDRip.x264.CINEPHILIA

تعبیری از سرژ دنه، منتقدِ بزرگِ فرانسوی، در میان است، «فیلم‌هایی که نظاره‌گر کودکی ما بوده‌اند»، فیلم‌هایی که شاهدِ بزرگ‌شدنِ ما در «کمندِ یک تاریخ» بوده‌اند. جری و من، فیلمِ درخشانِ 38دقیقه‌ای مهرناز سعیدوفا، استادِ کلمبیاکالجِ شیکاگو، نویسنده‌ی کتابِ عباس کیارستمی (به همراهِ جاناتان رزنبام) و سازنده‌ی چند فیلمِ کوتاهِ دیگر، جری لوئیس را به عنوانِ موضوعِ یک دلبستگیِ شخصی چنان به زمانِ حال احضار می‌کند تا از آن یک اتوبیوگرافی، یک کندوکاو در گذشته‌ی شخصی، یک مرور بر زندگی‌ای زیسته‌شده با سینما و معنا گرفته از آن بسازد. اما به آن بسنده نمی‌کند و این احضار را چنان معنا می‌کند که گویی با جری لوئیس می‌شود تاریخِ معاصرِ ایرانی را دوباره نوشت، به یادمان می‌رود که در فضایی که مسأله‌ی مواجهه‌ی ایران با غرب/جهان مدرن در این سال‌ها موضوعِ بحث‌های متفاوتِ فلسفی/جامعه‌شناختی/تاریخی بوده کمتر کسی آن را از زاویه‌ی سینما و تأثیرهای پیچیده‌ی آن طرح کرده است و تازه از این هم فراتر می‌رود و از دلِ همین امکان بحثی می‌گشاید در تعامل‌های خودِ «سینه‌فیلیا» (سینمادوستی) با فاصله‌های فرهنگی؛ در این داستان قصه‌ی غربتی ابدی می‌بیند و از شکافِ میانِ واقعیت و تصویرها پرسشی از پیِ «خود» و «هویت» طرح می‌کند.
شاید از این‌روست که جری و من همزمان بسیار چیزهاست؛ طرحی با یک هدف دشوار. و این البته بازیِ سینماست و برای فیلمساز/منتقدی دلباخته‌ی جری لوئیس نه چندان غریبه (و اینجا شوخی‌ای نه چندان بی‌ربط) که تماشاگر در ورود به جهانِ جری و من گویی همچون جری لوئیس می‌شود در ورودیِ خانه‌ی مردِ خانم‌ها (1961). فیلمی که خودِ لوئیس کارگردانی‌اش کرده بود و نکته‌ی اصلی‌اش شاید خودِ سینما بود - در گوشه‌ی خیابان دری معمولی، مثلِ درهای دیگر، باز می‌شد که جری پا به درونش می‌گذاشت اما صبح که بیدار می‌شد، خود را در سرزمینی از امکان‌ها و تصورها و تخیل‌ها می‌دید. و چرا فیلمی که با شور و شوقی مثال‌زدنی نسبت به جری لوئیس ساخته شده خود دری باز نکند با بی‌شمار امکان‌ها برای تماشگرش؟ امکان‌هایی که بسته به ایرانی یا آمریکایی بودنِ تماشاگر، «سینه‌فیل» بودن یا نبودنِ او، و حتا به چه نسلی متعلق بودنِ او، به گونه‌های متفاوت تجربه می‌شود. جری و من می‌گوید که بخشِ مهمی از مسأله در فاصله‌ی همین جلو یا پشتِ در بودن است، در فاصله‌ی میانِ «اینجا» و «آنجا»، می‌پرسد که در مغاکِ این فاصله‌ها در ذهنِ تماشاگر چه رخ خواهد داد و خود می‌کوشد بخشی از مختصاتِ آن را ترسیم کند.