من بودم.
او نبود.
تکه ای سنگ بود.
همه ی احساس و عشق و شهوت و خشم و نفرت و عصبانیت و مهربانی ولبخند و خاطرات شاد و غمگینم را روی آن سنگ تراشیدم...
سنگ را همانجا گذاشتم...
همه ی آن چه ماند، من بودم، نه احساسی نه عشقی، نه خشمی و نه هیچ چیز دیگر...
فقط من ماندم. نه او، نه سنگ، نه هیچ چیز...
@abitpsycho
او نبود.
تکه ای سنگ بود.
همه ی احساس و عشق و شهوت و خشم و نفرت و عصبانیت و مهربانی ولبخند و خاطرات شاد و غمگینم را روی آن سنگ تراشیدم...
سنگ را همانجا گذاشتم...
همه ی آن چه ماند، من بودم، نه احساسی نه عشقی، نه خشمی و نه هیچ چیز دیگر...
فقط من ماندم. نه او، نه سنگ، نه هیچ چیز...
@abitpsycho
آرشام میگوید:
Sopor Aeternus – No-one is there
بشنوید و بمیرید...زار بزنید و بمیرید... @abitpsycho
سال نو و این حرفا. سالی شرشار از اتفاق و فرصت و حال های خوب رو براتون از خدا یا كائنات یا ... درخواست میكنم. @abitpsycho
تعطیلات نوروز حال عجیبی دارد.
چند روز آخر اسفند بخش زیادی از شهر خلوت میشود و سکون عجیبی بر شهر سایه می افکند. هرچند در قسمتایی از شهر هم ترافیک دم عید و این حرفا بیداد میکند.
شاید پنجره ی دید من اینطور میبیند که سکونی وجود دارد اما شورِ کاذبی حال و هوای شهر را عیدانه میکند...
مردم دروغانه روی خوش نشان میدهند و از 1هفته قبل سال نو رو تبریک میگویند تا 1هفته بعد.
اسفند که تمام میشود روز عید همان شور کاذب هفت سین میچیند و مردم گوشی ها را بر میدارند و پیام میدهند و زنگ میزنند و ... که سال نو مبارک.
چند روزی مردم به دیدار هم میروند و عیددیدنی و دید بازدید هایی که در آن ها بر پیشانی افراد نوشته شده است "گر آمدنم به خود بُدی، نامدمی" و باز دروغانه روی خوش نشان میدهند و داستان های این چنینی...
آن چه دیده میشود این است که "حال همه ی ما خوب است. بهار آمده. روزگار نو شده است و ... "
اما روز 13ام فروردین که به غروب نزدیک میشود همه ی آن حس و حال و شور و تازگی و طراوت به یک باره فرو میریزد و باد آن را میبرد...
پدیده ای به نام "غروب 13 به در" که مفصل به آن خواهیم پرداخت.
معنی این نوشته ها بد بودن بهار و نوروز نیست، که کاذب بودن شور و تازگیست که لزوما هم بد نیست. هر چه باشد 2هفته ای آدم ها را خندان میبینی و برایت آرزوهای خوب میکنند و همه خوشحالند و شهر بهاریست.
کاذب یا واقعی...چه فرقی میکند؟
@abitpsycho
چند روز آخر اسفند بخش زیادی از شهر خلوت میشود و سکون عجیبی بر شهر سایه می افکند. هرچند در قسمتایی از شهر هم ترافیک دم عید و این حرفا بیداد میکند.
شاید پنجره ی دید من اینطور میبیند که سکونی وجود دارد اما شورِ کاذبی حال و هوای شهر را عیدانه میکند...
مردم دروغانه روی خوش نشان میدهند و از 1هفته قبل سال نو رو تبریک میگویند تا 1هفته بعد.
اسفند که تمام میشود روز عید همان شور کاذب هفت سین میچیند و مردم گوشی ها را بر میدارند و پیام میدهند و زنگ میزنند و ... که سال نو مبارک.
چند روزی مردم به دیدار هم میروند و عیددیدنی و دید بازدید هایی که در آن ها بر پیشانی افراد نوشته شده است "گر آمدنم به خود بُدی، نامدمی" و باز دروغانه روی خوش نشان میدهند و داستان های این چنینی...
آن چه دیده میشود این است که "حال همه ی ما خوب است. بهار آمده. روزگار نو شده است و ... "
اما روز 13ام فروردین که به غروب نزدیک میشود همه ی آن حس و حال و شور و تازگی و طراوت به یک باره فرو میریزد و باد آن را میبرد...
پدیده ای به نام "غروب 13 به در" که مفصل به آن خواهیم پرداخت.
معنی این نوشته ها بد بودن بهار و نوروز نیست، که کاذب بودن شور و تازگیست که لزوما هم بد نیست. هر چه باشد 2هفته ای آدم ها را خندان میبینی و برایت آرزوهای خوب میکنند و همه خوشحالند و شهر بهاریست.
کاذب یا واقعی...چه فرقی میکند؟
@abitpsycho
شاید درست نباشه من بگم اینو، آخه اکثر اوقات اینجا معمولا محیط مودبانه است ولی نگفتنشم صلاح نمیدونم.
آخه لازمه که بدونید، یه فرقی هست بین " عیدی نمیدی؟" و "عیدی، نمیدی؟"
@abitpsycho
آخه لازمه که بدونید، یه فرقی هست بین " عیدی نمیدی؟" و "عیدی، نمیدی؟"
@abitpsycho
اگر یه آهنگ ارزش 24مگابایت دانلود رو داشته باشه، اون آهنگ porque است از yasmin levy و لاغیر
@abitpsycho
@abitpsycho
Forwarded from دنیای ترانه
Porque ( khasmusic.blogfa.com )
Yasmin Levy
بوکوفسکی روایت میکند از "همسایه ی کناری" بدین صورت که:
همسایه کناری، غمگینم می کند...زن و شوهر صبح زود بیدار می شوند، میروند سر کار، عصر باز می گردند. یک پسر و دختر بچه دارند، ساعت نه شب، همه چراغ های خانه خاموش است...صبح فردا نیز زود بیدار می شوند سر کار می روند عصر باز می گردند، ساعت نه، خاموشی...همسایه کناری غمگینم می کند...آدم های خوبی اند، دوستشان دارم. اما حس می کنم در حال غرق شدن اند و نمی توانم کمکشان کنم...گذران زندگی می کنند، بی خانمان نیستند، اما بهای گزافی می پردازند...گاهی در میانه روز به خانه شان می نگرم و خانه نگاهم می کند. خانه می گرید، می توانم حس کنم...!!!
به خودم، به شما، به بیشتر مردم که نگاه میکنم، شبیه به همان زن و شوهر هستند...
همه مان غرق شده ایم در دغدغه هایی که تنها نقششان باید این باشد که بتوانیم با استفاده از آن ها و اختصاص "بخشی" از زندگی به آن دغدغه ها، برای خود زندگی خوبی بسازیم یا به اهدافی نزدیک شویم.
آن چه اتفاق افتاده است این است که مبدا و مقصدمان، هردو شده اند همین بخش ها که باید در مسیر بهبود زندگی ابزار فراهم کنند.
و این بد است.
@abitpsycho
همسایه کناری، غمگینم می کند...زن و شوهر صبح زود بیدار می شوند، میروند سر کار، عصر باز می گردند. یک پسر و دختر بچه دارند، ساعت نه شب، همه چراغ های خانه خاموش است...صبح فردا نیز زود بیدار می شوند سر کار می روند عصر باز می گردند، ساعت نه، خاموشی...همسایه کناری غمگینم می کند...آدم های خوبی اند، دوستشان دارم. اما حس می کنم در حال غرق شدن اند و نمی توانم کمکشان کنم...گذران زندگی می کنند، بی خانمان نیستند، اما بهای گزافی می پردازند...گاهی در میانه روز به خانه شان می نگرم و خانه نگاهم می کند. خانه می گرید، می توانم حس کنم...!!!
به خودم، به شما، به بیشتر مردم که نگاه میکنم، شبیه به همان زن و شوهر هستند...
همه مان غرق شده ایم در دغدغه هایی که تنها نقششان باید این باشد که بتوانیم با استفاده از آن ها و اختصاص "بخشی" از زندگی به آن دغدغه ها، برای خود زندگی خوبی بسازیم یا به اهدافی نزدیک شویم.
آن چه اتفاق افتاده است این است که مبدا و مقصدمان، هردو شده اند همین بخش ها که باید در مسیر بهبود زندگی ابزار فراهم کنند.
و این بد است.
@abitpsycho
معتقدم این که آدم زندگی بدی داشته باشه، اصلا اتفاق خوبی نیست.
اما این که به اون زندگی عادت کنه قطعا اتفاق خیلی بدیه.
@abitpsycho
اما این که به اون زندگی عادت کنه قطعا اتفاق خیلی بدیه.
@abitpsycho
آرشام میگوید:
معتقدم این که آدم زندگی بدی داشته باشه، اصلا اتفاق خوبی نیست. اما این که به اون زندگی عادت کنه قطعا اتفاق خیلی بدیه. @abitpsycho
صادقانشو بخواین این انتهای یه مکالمه بوده درمورد موهام.
-دوباره در میاد
+آره ولی الان از خودم بدم میاد. با خودم غریبه ام
-عادت میکنی
+این که آدم به یه چیز بد عادت کنه اصلا خوب نیست.
میدونی؟
معتقدم این که آدم زندگی بدی داشته باشه، اصلا اتفاق خوبی نیست.
اما این که به اون زندگی عادت کنه قطعا اتفاق خیلی بدیه.
-موعه مو!
فلسفیش نکن
@abitpsycho
-دوباره در میاد
+آره ولی الان از خودم بدم میاد. با خودم غریبه ام
-عادت میکنی
+این که آدم به یه چیز بد عادت کنه اصلا خوب نیست.
میدونی؟
معتقدم این که آدم زندگی بدی داشته باشه، اصلا اتفاق خوبی نیست.
اما این که به اون زندگی عادت کنه قطعا اتفاق خیلی بدیه.
-موعه مو!
فلسفیش نکن
@abitpsycho
گاهی دنیا خفه ات میکند...
گاهی به لب دریا هم که بروی، دلت میگیرد...
گاهی آسمان هم روی سرت سنگینی میکند...
@abitpsycho
گاهی به لب دریا هم که بروی، دلت میگیرد...
گاهی آسمان هم روی سرت سنگینی میکند...
@abitpsycho
آرشام میگوید:
و اما یغما گلرویی! @abitpsycho
در رابطه با یغما گلرویی صحبت بسیاره.
از 16جلد کتاب ترجمه شده توسط ایشون از زبانهای فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی گرفته تا اسپانیایی، عربی، ترکی استانبولی و حتی کردی.
که نکته ی جالب اینه که هیچ جا اشاره نشده که این کتابها از ترجمه ی انگلیسی به فارسی ترجمه شده باشند یا همچین چیزی و عملا این فرد ادعا میکنه که چندین زبان رو تا اندازه ای مسلطه که آثار فاخر ادبیشون رو ترجمه میکنه.
و از این جالبتر اینه که همه ی این کتاب ها قبل از یغما گلرویی به فارسی ترجمه شده بودن!
البته نمیخوام صراحتا نتیجه بگیرم یغما گلرویی بازنویسی آثار ترجمه شده رو با عنوان ترجمه چاپ کرده ولی اینطور بنظر میرسه.
و همچنین ادعاهای دیگری که هیچوقت به اثبات نرسیدند مانند ترجمه ی آثارشان به زبانهای دیگر که در انتشارات خارجی پیدا نشدند و ...
افشین پرورش مفصلا به این موضوع پرداخته.
#یغما
@abitpsycho
از 16جلد کتاب ترجمه شده توسط ایشون از زبانهای فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی گرفته تا اسپانیایی، عربی، ترکی استانبولی و حتی کردی.
که نکته ی جالب اینه که هیچ جا اشاره نشده که این کتابها از ترجمه ی انگلیسی به فارسی ترجمه شده باشند یا همچین چیزی و عملا این فرد ادعا میکنه که چندین زبان رو تا اندازه ای مسلطه که آثار فاخر ادبیشون رو ترجمه میکنه.
و از این جالبتر اینه که همه ی این کتاب ها قبل از یغما گلرویی به فارسی ترجمه شده بودن!
البته نمیخوام صراحتا نتیجه بگیرم یغما گلرویی بازنویسی آثار ترجمه شده رو با عنوان ترجمه چاپ کرده ولی اینطور بنظر میرسه.
و همچنین ادعاهای دیگری که هیچوقت به اثبات نرسیدند مانند ترجمه ی آثارشان به زبانهای دیگر که در انتشارات خارجی پیدا نشدند و ...
افشین پرورش مفصلا به این موضوع پرداخته.
#یغما
@abitpsycho
و اما از این ها که بگذریم میرسیم به عکس های این فرد با استایل: "وای چقد اتفاقی من با نورپردازی و دوربین حرفهای و دکور شیک و خوشگل، حین مطالعه کتاب آنارشیسم خوابم برده عینکمم یه اذن خدا قرار گرفته روی سینه ام، اونم رو به دوربین "
فارغ از این که ادبیات اساساً با شومن بودن و عشق دوربین بودن و شوآف و اینا نسبتی نداره. شما یه نویسنده یا یه شاعر درست حسابی پیدا نمیکنی عشق عکس باشه!
#یغما
@abitpsycho
فارغ از این که ادبیات اساساً با شومن بودن و عشق دوربین بودن و شوآف و اینا نسبتی نداره. شما یه نویسنده یا یه شاعر درست حسابی پیدا نمیکنی عشق عکس باشه!
#یغما
@abitpsycho
و اما در رابطه با این که این آدم در زندگی خصوصیش چجوریه، ممکنه بگیم زندگی خصوصی یه شاعر یا نویسنده با ارزش آثارش ارتباطی نداره اما کسی که خودش رو فعال اجتماعی میدونه و سلبریتی قضیه اش متفاوته.
چرا که آدمهای سلبریتی و کسانی که (مثلا) فعالیت اجتماعی میکنن، زندگی خصوصی ندارن. تاوان شهرت، پاسخگویی عمومیه. این نکته مهمیه.فعال اجتماعی همه عرصههاش باید مورد واکاوی قرار بگیره، چون داره تأثیر میذاره بر مردم، و اون ذات هم منتقل میشه و در رابطه با زندگی خصوصی ایشون هم مسائل اونقدر زیاد و نفرت انگیزن که فکر میکنم نیازی نیست بهشون پراخته بشه.
#یغما
@abitpsycho
چرا که آدمهای سلبریتی و کسانی که (مثلا) فعالیت اجتماعی میکنن، زندگی خصوصی ندارن. تاوان شهرت، پاسخگویی عمومیه. این نکته مهمیه.فعال اجتماعی همه عرصههاش باید مورد واکاوی قرار بگیره، چون داره تأثیر میذاره بر مردم، و اون ذات هم منتقل میشه و در رابطه با زندگی خصوصی ایشون هم مسائل اونقدر زیاد و نفرت انگیزن که فکر میکنم نیازی نیست بهشون پراخته بشه.
#یغما
@abitpsycho