پنیرا به dark comedy می‌گن سیامزگی.

@abitpsycho

این همونیه که توی اینستا روی ویدیوها می‌شنوید :))

@abitpsycho

شت واقعاً! باورم نمی‌شه ۶-۷ سال از پست کردن این آهنگ گذشته!

@abitpsycho

ازونجایی که اینجا جاش نیست و من هم حوصله‌اش رو ندارم که درمورد اهمیت پیشینه‌ی هنر و هنرمند در ارزشمندی اثر صحبت کنم، براتون عکس فندک می‌ذارم.

یه سری وقتا چیزهای خیلی ساده‌ می‌تونن بار معنایی زیادی رو به دوش بکشن!

مثلاً با پرسیدن این که «یادگاری چیه؟» اگر در ادامه ناخودآگاه نگیم: «یاد چه گاری؟»

جوابش برای من اینه: «موجودیتی فیزیکی که یادآور لحظه، حس یا هرچیز غیر فیزیکی باشد»

این عکس سومین فندکیه که تا حالا یادگاری بهم داده شد و دوتای قبلی رو هرکدوم رو به نحوی از دست دادم.

یک نوشته‌ی کوتاه روی این فندک حک شده:
Third time's the charm

و این فندک فارغ از ارزش یادگاری خودش، بار دو فندک از دست رفته و یادآوری معنای گره خورده به اون‌ها رو هم به دوش می‌کشه!

@abitpsycho

آهنگ مناسبتی

@abitpsycho

Giallo di siga’ fra le dita
Io con la siga’ camminando
Scusami ma ci credo tanto
Che posso fare questo salto
E anche se la strada è in salita
Per questo ora mi sto allenando

@abitpsycho

در یک محیط کاری ایده‌آل در جواب مدیر آلمانی‌ای که می‌پرسه فلان چیز امروز آماده می‌شه؟
می‌گن: انشالله.

@abitpsycho

And I know exactly how this ends.
I let you cut me open, just to watch me bleed...


Gave up who I am for who you wanted me to be...

Don't know why I'm hoping for what I won't receive
Falling for the promise of the emptiness machine
I only wanted to be part of something
I only wanted to be part of, part of...

@abitpaycho

بنظرم هرکی هرجا هست، یک قدم از دیزاین فاصله بگیره.

@abitpsycho

از مزایای مهاجرت اینه که غروب جمعه دیگه دلگیر نیست.
@abitpsycho