‏آخوند اینحوری نیست که فقط آزادی اجتماعی و سیاسی رو بگیره یا اقتصاد رو نابود کنه یا دزدی کنه و دروغ بگه، آخوند می‌تونه تو‌ چند سال یه سرزمین سبز رو به بیابون تبدیل کنه.

آخوند می‌تونه دریاچه به اون عظمت رو خشک کنه.

@abitpsycho

احتمالا برای خیلیا ناامید کننده است حرفم ولی واقعیتی که من می‌بینم اینه:

این‌که آدما ناراحت یا ناامید می‌شن از این که چرا همه‌ی مردمی که امروز توی خیابون‌اند مطالبه‌ی «زن، زندگی، آزادی» رو فریاد نمی‌زنن، قابل فهمه؛ اما منصفانه نیست.

بخش بزرگی از مردم الان توی خیابون‌اند چون با فقر، بی‌عدالتی و فروپاشی اقتصادی درگیرن. وقتی اولویت این آدما «زنده موندنه»، انتظار صورت‌بندی نظری از آزادی یا فمینیسم، واقع‌بینانه نیست حتی اگر همه‌ی این آدما می‌فهمیدن "زن، زندگی، آزادی" رو.

نمی‌شه از مردمی انتظار مطالبه داشت که هرگز فرصت یاد گرفتنش رو نداشتن. نسلی که در جمهوری اسلامی بزرگ شده، نه تفکر انتقادی یاد گرفته، نه حقوق فردی، نه برابری، نه معنای ساده‌ی آزادی رو یا هزار چیز مهم دیگه رو.

اگه می‌خواید بدونید "مردم" کین، از مدرسه‌های تفکیک جنسیتی شروع کنید؛ جایی که بچه‌ها از کودکی یاد می‌گیرن زن و مرد نه برابر، بلکه جدا تعریف می‌شن. احترام به حقوق زنان «ذاتى» نیست، آموزشیه و حقیقتش وسط اروپا هم آدما با سرچ و اینترنت و ... یادش نگرفتن مثل دوستای الیت من و شما.

این‌که اطراف ما چند نفر مفهوم آزادی یا فمینیسم رو می‌فهمن، به معنای مترقی بودن کل جامعه نیست و اصلا هم انتظار واقع‌بینانه‌ای از عموم جامعه‌ی رشد کرده در ج‌آ نیست. دسترسی، طبقه‌ی اجتماعی و شانس فردی رو نمی‌شه تعمیم داد.

تاریخ ایران نشون می‌ده تغییر اجتماعی بدون نهادسازی ممکن نیست. گذار کوتاه از قاجار به پهلوی، وضعیت زنان رو از چندهمسری رایج به موقعیتی پیشرو در خاورمیانه رسوند؛ محصول آموزش و سیاست‌گذاری بود، نه تغییر ناگهانی ذات جامعه و پیشینه‌ی فرهنگ.

واقعیت اینه که در بستر جمهوری اسلامی، مطالبه‌ی «زن، زندگی، آزادی» عملاً موضوعیت نداره. این حاکمیت نه ظرفیت آموزش داره، نه اراده‌ی به رسمیت شناختن برابری، بلکه دشمنی مستقیم داره با زن، زندگی، آزادی!

این مطالبه بی‌اهمیت نیست؛ اتفاقاً مطالبه‌ایه که بعد از جمهوری اسلامی می‌تونه مردم رو همراه کنه و همچنان معنادار بمونه، وقتی سیستم آموزشی سالم، رسانه‌ی آزاد و سازوکارهای اجتماعی درست وجود داشته باشن.

اگر امروز به خاطر نفهمیدن فمینیسم یا آزادی، از مردم فاصله بگیریم، داریم می‌پذیریم که در چارچوب جمهوری اسلامی قرار نیست آگاهی جمعی شکل بگیره؛ که راستش درسته و شاید دقیقاً هدف همینه.

جامعه ظرفیت یادگیری داره. مسئله خواست مردم نیست؛ مسئله اینه که فرصت یاد گرفتن ازشون گرفته شده. بدون حاکمیت شایسته‌سالار، مطالبه هم عقیم می‌مونه و مطالبه‌ی زند، زندگی، آزادی جایی بعد از جمهوری اسلامی، همچنان معنادار و احتمالا قابل دستیابی‌تره، کمااین‌که قبل از ج‌آ بود

راهکاری که به ذهنم می‌رسه اینه که شاهزاده سرین رو از زندان بیاریم بیرون، بلکه این «بد و بدترزاده ها» دو تا انتخاب داشته باشن، آروم بگیرن

@abitpsycho

Another head hangs lowly...
Child is slowly taken...

And the violence, caused such silence...

Who are we mistaken?

But you see, it's not me
It's not my family...

In your head, in your head, they are fighting...

With their tanks, and their bombs
And their bombs, and their guns

In your head, in your head they are crying...

@abitpsycho

برای کسانی که زیبایی نیمه‌ی ابتدایی رو درک کنن و ادامه بدن به گوش دادن، زیبایی بیشتر در انتظار است.

@abitpsycho

یکی از لعنت‌هایی که دیروز به آخوند فرستادم توی بروکسل, دلیلش این بود که عادت نداشتم به تجمعی که توش احساس امنیت کنم...

این بار که اینو گوش دادید، نه از نگاه قشنگی آهنگ که از این زاویه بهش گوش بدید که ترجمه‌ی فرانسوی قرون وسطایی است از "دایه دایه، وقت جنگه"

بعدشم 2تا آهنگ بعدی رو گوش بدید: