میخوام بگم هوا انقدر کثیفه که صبح رسیدم دانشگاه دیدم بچه ها رو عرشه ابوریحان دارن سیگار میکشن فقط واسه اینکه نفسشون بازشه
@abipsycho

چیزی که ازتون نمیخوایم چون میشیم متوقع، اما حداقل با رفتاراتون دلمونم نشکونین...

@abitpsycho

فرق است در حالم اگر نباشی و اگر نخواهی ام...
@abitpsycho

just another shitty night
@abitpsycho

آن‌که مست آمد وُ
دستی به دل ما زد وُ
رفت...

درِ این خانه،
ندانم به چه سودا زد وُ
رفت...

خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد؟؟

تنه‌ای
بر درِ این خانهٔ تنها،
زد
وُ
رفت...
#هوشنگ_ابتهاج


@abitpsycho

ازونجایی که : خَیرُ الاُمورِ أوسَطِها
امشب نیمرو میخورم
@abitpsycho

تفکر جمعی اشتباه نمیکند، مگر بزرگ
#هادی_پاکزاد
@abitpsycho

پر نکرد و کسی نخواهد کرد
جای آن شانه های محکم را
ریختم توی جوی آب و لجن
قرص های روانپزشکم را

#مهدی_موسوی
@abitpsycho

کاش صبح همه چیز خوب باشه...
یا حداقل کاش صبح نشه دیگه...
@abitpsycho

هیچ هنری در شادی ریشه نداره...
@abitpsycho

dov`e` l`amore


i cannot tell you of my love
here is my story


i'll sing a love song
sing it for you alone
though you're a thousand miles away
the feeling's so strong

come to me baby
don't keep me waiting
another night without you here
and i'll go crazy

there is no other there is no other
no other love can take your place
or match the beauty of your face
i'll keep on singing till the day
i carry you away

with my love song


where are you now my love
i need you here to hold me

whisper so sweetly
feel my heart beating
i need to hold you in my arms
i want you near me


non c`e` nessuno
bello come te e ti amo

#cher
#love

@abitpsycho

ازونجایی که فصل عشق و عاشقی و جفتگیری ترم اولی ها داره شروع میشه لازم میدونم که متذکر بشم که اصولا عشق با تحصیل در تضاده

چرا که یا عاشق میشید و در کنار معشوق به شما خوش میگذره و دانشگاه و درس رو به فلانتون میگیرید

یا این که متاسفانه بعد از عاشق شدن دچار شکست عشقی میشد و در یک فاز دپرسد بازم دانشگاه رو به فلانتون میگیرید

بردن یا باختن عشق هر دو به یک اندازه تحصیلتون رو تهدید میکنه

از ما گفتن بود

@abitpsycho

دور از تو یک نفر در حال انقراض...
#هادی_پاکزاد
@abitpsycho

این روزایی که داریم تو کافه و خیابون و توییتر و بگایی و تنهایی میگذرونیم، اسمش جوونیه

»چتفسکی قدیس (ع)«

@OfficialPersianTwitter

تا همین امروز از وضعیت اسف بار تحصیل در رشته های هنری در ایران مینالیدم تا این که به دلیلی از زاویه ای متفاوت به قضیه نگاه کردم

واضحا ما شاید در تمام کشور چیزی کمتر از 500 نفر ورودی علاقه مند و با پشتکارو با استعداد در تمام رشته های هنری در دانشگاه ها داریم که با این شرایط دانشگاه هایی مثل الزهرا یا سمنان یا تبریز و دانشگاه های آزاد در بدترین حالت عملا برابر با دانشگاه های شهرستانهای کوچیک در رشته های مهندسی و علوم پایه و .. هستن از زاویه ی ممتاز بودن دانشجوهاشون...
حال این که بسیاری از دانشجوهایی که حتی توی رشته های رده بالای گروه هایی غیر از هنر درحال تحصیل در بهترین دانشگاهامون هستن هم ممکنه هیچ علاقه ای به تحصیل در اون رشته نداشته باشن

این باعث میشه که تفاوت بسیار زیادی بین خروجی های رشته های هنری و بقیه رشته ها بوجود بیاد
همینطور این که اون افرادی که دارن توی دانشگاه تهران یا دانشگاه هنر یه رشته ی هنری رو میخونن درصد خیلی خیلی زیادیشون افرادین که توی اون رشته استعداد دارن و بهش علاقه مندن.

این چیزیه که باعث میشه وقتی من برای انجام یه پروژه نیاز به کمک یک مهندس برق یا سخت افزار ، یه گرافیست و یه دیزاینر داشته باشم، بتونم دانشجو یا فارغ التحصیل گرافیست و دیزاین رو پیدا کنم که از پس اون کار بر بیاد اما بگردم و بگردم و بگردم و نتونم اون مهندس مورد نیاز رو پیدا کنم.

درنهایت علی رغم وضعیت نا به سامان تحصیل در رشته های هنری، خروجی هایی وجود دارن که بتونن وظایفشون رو به خوبی انجام بدن اما در بسیاری از رشته ها، حتی یک نفر هم در این مملکت پیدا نمیشه که خروجی رشته های مهندسی به اصطلاح تاپ از بهترین دانشگاه ها باشه و بتونه توی یک تیم، کاری رو که بهش محول میشه انجام بده...

متاسفانه اشکال سیستم آموزشی ما به اهمیت ندادن به هنر و علوم انسانی ختم نمیشه که این ظلم به دانشجوهای دانشکده های فنی بیشتر هم هست و صرفا پوسته ای از یک سیستم خوب وجود داره که خروجی هایی داره که در تحصیل بسیار موفق هستن اما به هیچ عنوان در یک تیم برای انجام یک کار پروداکتیو توانایی ای ندارن رو وارد جامعه میکنه

در نهایت خروجی های موفق در فیلدهای غیر از تحصیلشون موفق میشن یا تدریس میکنن یا تئوریسین میشن.


این خانه از پایبست ویران است

@abitpsycho

میدانی عزیزم؟
میگویند وقتی از دستش میدهی تازه حالی ات میشود که چقدر دوستش داشته ای...

عزیزم من همیشه دوستت داشته ام...

شاید وقتی از دستش میدهی، دوست داشتنت بیشتر دیده میشود...
وقتی باش دوستش داری و چون کنارت است، خیالت راحت است...
اما وقتی از دستش داده ای، اول نبودش را حس میکنی و سعی میکنی او را بازگردانی...
وقتی میبینی که بازگرداندنی نیست، آنوقت تازه دوست داشتنت دیده میشود...
میدانی که برای تو نیست اما دوستش داری، میخواهی مراقبش باشی، میخواهی حواست به او باشد...
همه کار میکنی که حالا که کنارت نیست او را کنار خودت حس کنی و او هم تو را کنار خودش ببنید...
همه کار میکنی تا خوب باشد...

و بعد می آیند و میگویند: وقتی از دستش میدهی تازه حالی ات میشود که چقدر دوستش داشته ای...

@abitpsycho

"نمی شناسمت دیگه"

نمی نويسم چيزى كه بیقرارت كنم
واسه پاييزِ قلبم بخوام بهارت كنم

سبک شده قلبت از حسِ تلخی مثلِ من
از دردِ بی مانندِ وابستگى به يك تن

چه سخت به من برگشتی، نمی شناسمت انگار
منو دوباره بفهم، از اين جنون دست بردار

دلت به جز عشقِ من چطور باوری داره؟
چطور آروم گرفته؟ چطور فصلش بهاره؟

دلم زير نگاهت چيزى پنهون می بينه
پشتِ لبخندت برام يه نغمه ی غمگينه

تو مي تونی دوباره بخوای كه من برگردم
آهنگِ قلبت می گه هنوز من همون مَردَم

زندونِ تاريكِ من، همه وسعتِ شَهره
تكرارِ بيش از اینِ من، نوشيدنِ زَهره

از اين فاصله ی دور، يا دير می رسم يا سرد
اما نبودم اونقدر دوره كه نشه حسم كرد

وای چه حرف زيبایی، کجا به من پيوستی؟
چطور به من خنديدی كه هم هستی و نيستی؟

ميشه يك تَنو بوسيد يا يه اسمو ميشه كُشت
روحو نميشه فتح كرد یا بی نفس كرد تو مُشت

دير و دروغو هيچوقت، رسيدن زيباتره
بوسه بزن به روحم، اين قيمتِ آخره

#هادی_پاکزاد
@abitpsycho

میدانی عزیزم؟
هرروز در همان شهر قدیمی قدم میزنم و هرلحظه برایم یادآور خاطراتیست که هرروز کمرنگ تر میشوند...
تک تکِ این خیابان های تکراری که زمانی قدم زدن در آن ها برایم خالق دنیایی زیباتر از آنچه بر من گذشته بود بودند، این روز ها همان دنیای زیبا را بر سرم ویران میکنند و از وحشت آن که یک روز حتی نتوانم آن خاطرات را به یاد آورم، لب باز نمیکنم تا حتی شکایتی کنم یا آهی از سر افسوس بکشم...
هوای سردی که زمانی حتی متوجه آن نمیشدم میتواند سوز به استخوانم که هیچ، تازیانه به اعماق وجودم بزند...

حتی مطمئن نیستم که این دنیا همان دنیاست یا نه...
یادم می آید که روی چمن دراز کشیده باشم و از لا به لای برگهای سبز درختان بالای سرم یک آسمان آبی میدیدم...
اما حالا چمنی وجود ندارد و همه ی برگ ها زردند و آسمان حتی خاکستریست...
حتی چای های آن کافه قدیمی هم تلخ شده است و همیشه سرد است..

عزیزم حتی تو هم هیچ شباهتی به "تو" نداری...

نمیدانم چطور ممکن است همه چیز اینقدر عوض شده باشد و دنیا دنیای دیگری باشد...

میدانی عزیزم؟
این همه تغییرات برایم بسیار ترسناک تر از دیوانه شدن است...
شاید همه ی آن خاطرات و آن دنیا توهم یا رویایی بوده اند که آنقدر در آن غرق شده بودم که برایم واقعیت پیدا کردند...
آخر چطور میشود دنیا اینقدر عوض شده باشد؟
شاید دیوانه شده ام ...
حداقل امیدوارم دیوانه شده باشم...

شاید همه ی این افکار بخاطر این ساعت های لعنتیست...
هوا که رو به روشنی میرود همه چیز تاریک میشود...
@abitpsycho

‏نه هر كي كه دوربين ديجيتال داره،عكاسه
نه هر كي كه ميره باشگاه و ورزش ميكنه هيكلش خوبه...

☆ممد اتی☆

@OfficialPersianTwitter

نه هرکی هیجان زده میشه میگه shit زبانش خوبه
نه هرکی میره کافه روشنفکره
نه هرکی 4کلمه درباره هرچیزی گه میخوره خیلی میدونه
نه هرکی کامپیوتر میخونه، برنامه نویسه
نه هرکی موهاش بلنده هنر میخونه
نه هرکی ...
@abitpsycho

نه هر کی مکانیک میخونه تعمیرکاره
@abitpsycho