سمپوزیوم کاربرد نانو در سلول های بنیادی و مهندسی بافت. 5 دی ماه. تهران. سالن همایش های رازی. @nanotech1
Using Nonlinear Spectroscopic Techniques to Investigate Nanoparticles. @nanotech1
Using Nonlinear Spectroscopic Techniques to Investigate Nanoparticles
@nanotech1
Spectroscopy is a technique that is widely used to determine the identity, composition and properties of samples.
Spectroscopic methods exploit the interactions between matter and electromagnetic radiation in order to probe molecular fine structure. The way samples interact with radiation reveals a lot of information about its nature; making spectroscopy a useful tool for both qualitative and quantitative analysis.
Broadly speaking, spectrometers work by focusing a light beam onto a sample which then interact together, resulting in effects such as scattering or absorption. A computer connected to the spectrometer then processes the data, e.g. by Fourier transformation, to produce a spectrum.
Analysis of the spectrum can be used to reveal characteristics of the sample. For example, specific chemical bonds will absorb at specific wavelengths and this can be observed in the spectrum. More complex analysis is also possible using methods such as Raman spectroscopy which can be used to determine the symmetry and crystal structure of molecules.
Nonlinear spectroscopy
Many types of spectroscopic techniques are available to researchers. Conventional spectroscopy, such as absorption and emission spectroscopy, is linear and uses one incident light beam. In this case the observed light/matter interactions tend to be weak and the spectra produced can be ambiguous.
Nonlinear spectroscopy, such as Coherent Anti-Stokes Raman Scattering and Stimulated Raman Scattering, uses two or more light beams. Many nonlinear spectroscopic techniques exist which vary the lights optical parameters such as its amplitude, frequency, polarization and phase. This allows different observations on the resulting spectra to be made, allowing different properties of the sample to be studied.
There are several advantages of using non-linear techniques;
Nonlinear spectroscopy uses multiple sources of light, meaning more information is obtained from samples tested using a non-linear technique. This means nonlinear spectroscopy provides higher resolution data than linear spectroscopy.
Nonlinear spectroscopy can be used to study interfacial and surface processes
Nonlinear spectroscopy can be used to study interactions in areas of the electromagnetic spectrum not accessible to linear spectroscopic methods.
Unlike linear spectroscopy, nonlinear spectroscopy is also useful for studying dynamic processes as time-resolved spectroscopy is possible. This is typically with a pump and probe technique.
Nonlinear spectroscopy can be used to understand nanoparticles and their unique optical properties.
@nanotech1
@nanotech1
Spectroscopy is a technique that is widely used to determine the identity, composition and properties of samples.
Spectroscopic methods exploit the interactions between matter and electromagnetic radiation in order to probe molecular fine structure. The way samples interact with radiation reveals a lot of information about its nature; making spectroscopy a useful tool for both qualitative and quantitative analysis.
Broadly speaking, spectrometers work by focusing a light beam onto a sample which then interact together, resulting in effects such as scattering or absorption. A computer connected to the spectrometer then processes the data, e.g. by Fourier transformation, to produce a spectrum.
Analysis of the spectrum can be used to reveal characteristics of the sample. For example, specific chemical bonds will absorb at specific wavelengths and this can be observed in the spectrum. More complex analysis is also possible using methods such as Raman spectroscopy which can be used to determine the symmetry and crystal structure of molecules.
Nonlinear spectroscopy
Many types of spectroscopic techniques are available to researchers. Conventional spectroscopy, such as absorption and emission spectroscopy, is linear and uses one incident light beam. In this case the observed light/matter interactions tend to be weak and the spectra produced can be ambiguous.
Nonlinear spectroscopy, such as Coherent Anti-Stokes Raman Scattering and Stimulated Raman Scattering, uses two or more light beams. Many nonlinear spectroscopic techniques exist which vary the lights optical parameters such as its amplitude, frequency, polarization and phase. This allows different observations on the resulting spectra to be made, allowing different properties of the sample to be studied.
There are several advantages of using non-linear techniques;
Nonlinear spectroscopy uses multiple sources of light, meaning more information is obtained from samples tested using a non-linear technique. This means nonlinear spectroscopy provides higher resolution data than linear spectroscopy.
Nonlinear spectroscopy can be used to study interfacial and surface processes
Nonlinear spectroscopy can be used to study interactions in areas of the electromagnetic spectrum not accessible to linear spectroscopic methods.
Unlike linear spectroscopy, nonlinear spectroscopy is also useful for studying dynamic processes as time-resolved spectroscopy is possible. This is typically with a pump and probe technique.
Nonlinear spectroscopy can be used to understand nanoparticles and their unique optical properties.
@nanotech1
The Challenge of Measuring Nanoparticles
vitstudio | Shutterstock
Nonlinear spectroscopy can be used to study single nanoparticles and determine exactly how they behave. However, the preparation of nanoscale samples themselves presents its own challenges.
Spin-coating aqueous nanoparticle solutions to create an evenly distributed sample for spectrometry is currently the most popular method. Spin-coating is more economical and less time-intensive than other methods and gives a more uniform dispersion than methods such as drop-coating.
Using the correct spectroscopic set-up is also important because single nanoparticles display little absorption. Instead, measuring the scattering of radiation as it passes through the nanoparticle sample is more useful as the results obtained are more pronounced. Nanoparticles with a diameter of 30-100 nm produce strong scattering.
Metallic nanoparticles are of particular interest to researchers as their unique optical, electromagnetic and thermodynamic properties make them useful for applications ranging from drug administration to optical data storage. The linear properties of metallic nanoparticles have been studied extensively but their nonlinear optical properties remain poorly understood.
More on Nanoparticles
What are Nanoparticles?
Nanoparticle Farming
Silver Nanoparticle Dispersions
In order to study these properties effectively the weak signal from the nanoparticles must be amplified. This can be achieved using plasmonic excitation to greatly increase the optical response of metal nanostructures. Optical Antennas can also be used to increase signal amplitude by a factor of 10. They work via a similar mechanism to their radio-frequency counterparts by enhancing the light-matter interactions in their feedgap.
Nonlinear spectroscopy can also be used to complement linear spectroscopy. For example, Baida et al. (2010) used linear spectroscopy to characterise a single silver nanoparticle’s size and shape before performing time-resolved nonlinear spectroscopy on the particle. This allows a full optical investigation into a single nanoparticle's acoustic response.
@nanotech1
vitstudio | Shutterstock
Nonlinear spectroscopy can be used to study single nanoparticles and determine exactly how they behave. However, the preparation of nanoscale samples themselves presents its own challenges.
Spin-coating aqueous nanoparticle solutions to create an evenly distributed sample for spectrometry is currently the most popular method. Spin-coating is more economical and less time-intensive than other methods and gives a more uniform dispersion than methods such as drop-coating.
Using the correct spectroscopic set-up is also important because single nanoparticles display little absorption. Instead, measuring the scattering of radiation as it passes through the nanoparticle sample is more useful as the results obtained are more pronounced. Nanoparticles with a diameter of 30-100 nm produce strong scattering.
Metallic nanoparticles are of particular interest to researchers as their unique optical, electromagnetic and thermodynamic properties make them useful for applications ranging from drug administration to optical data storage. The linear properties of metallic nanoparticles have been studied extensively but their nonlinear optical properties remain poorly understood.
More on Nanoparticles
What are Nanoparticles?
Nanoparticle Farming
Silver Nanoparticle Dispersions
In order to study these properties effectively the weak signal from the nanoparticles must be amplified. This can be achieved using plasmonic excitation to greatly increase the optical response of metal nanostructures. Optical Antennas can also be used to increase signal amplitude by a factor of 10. They work via a similar mechanism to their radio-frequency counterparts by enhancing the light-matter interactions in their feedgap.
Nonlinear spectroscopy can also be used to complement linear spectroscopy. For example, Baida et al. (2010) used linear spectroscopy to characterise a single silver nanoparticle’s size and shape before performing time-resolved nonlinear spectroscopy on the particle. This allows a full optical investigation into a single nanoparticle's acoustic response.
@nanotech1
ترکیب پروتئین با نانوکپسول برای تولید نانوحامل حساس به pH. @nanotech1
ترکیب پروتئین با نانوکپسول برای تولید نانوحامل حساس به pH
@nanotech1
محققان سوئیسی با ترکیب نوعی پروتئین با نانوکپسولهای سنتز شده موفق به تولید نانوحاملی شدند که نسبت به pH حساس است و در شرایط خاص اسیدی نظیر بافتهای سرطانی محتویات خود را رهاسازی میکند.
پژوهشگران دانشگاه باسل موفق به ساخت دروازه پروتئینی شدند که برای تولید نانوحاملهای مصنوعی مناسب است. این نانوحاملها تحت شرایط خاصی میتوانند کاملا شفاف باشند. این دروازه پروتئینی به مقادیر مختلف pH پاسخ میدهد و با این کار امکان انجام واکنش و آزادسازی ماده مورد نظر را در محل از پیش تعیین شده فراهم میکند. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای با عنوانStimuli-triggered activity of nanoreactors by biomimetic engineering polymer membranes
در نشریه Nano Letteer منتشر شده است.
نانوحاملهای کروی کوچکی که این گروه تحقیقاتی تولید کردهاند میتوانند تا رسیدن به شرایط محیط ویژه، از محتویات خود محافظت کنند. برای رهاسازی مواد شیمیایی موجود در این نانوحامل، باید پوسته خارجی آن در شرایط خاصی نفوذپذیر شود. در پروژهای که کرنلیا پالیوان از محققان موسسه نانوساینس سوئیس انجام داده است، غشاء ویژهای ساخته شده است که میتواند این نیاز را تامین کند. به این شکل که آنزیم درون نانوکپسول تحت شرایط ویژهای فعال میشود که این شرایط ویژه دقیقا متناسب با شرایط بافت بیمار است.
این دروازه پروتئینی از جنس پروتئین غشائی اصلاح شده موسوم به OmpF است که به مقادیر خاصی از pH پاسخ میدهد. در pHهای خنثی، این غشاء نفوذناپذیر است اما در صورتی که pH اسیدی شود این دروازه پروتئینی باز شده و محتویات خود را رهاسازی میکند. از این روش میتوان برای درمان بافتهای سرطانی یا بخشهای آسیبدیده در بدن که دارای pH متفاوتی بوده و اندکی اسیدی هستند، استفاده کرد.
تاکنون نفوذپذیری نانوحاملها با استفاده از پروتئینهای خنثی انجام میشده است که این پروتئینها نقش حفره را ایفا میکردند. مواد مورد نظر از میان این حفرهها وارد پروتئین شده و با انجام واکنشی، محتویات داخل نانوحامل رهاسازی میشدند.
با این حال بخشهای مختلف پزشکی به دنبال ساز وکار دقیقتری هستند. برای این منظور محققان این پروژه برای اولین بار پروتئینهای اصلاح شده غشائی را با نانوکپسولهای مصنوعی سنتز شده ترکیب کرده و در نهایت نانوحاملی ساختند که نسبت به pH حساس است. @nanotech1
@nanotech1
محققان سوئیسی با ترکیب نوعی پروتئین با نانوکپسولهای سنتز شده موفق به تولید نانوحاملی شدند که نسبت به pH حساس است و در شرایط خاص اسیدی نظیر بافتهای سرطانی محتویات خود را رهاسازی میکند.
پژوهشگران دانشگاه باسل موفق به ساخت دروازه پروتئینی شدند که برای تولید نانوحاملهای مصنوعی مناسب است. این نانوحاملها تحت شرایط خاصی میتوانند کاملا شفاف باشند. این دروازه پروتئینی به مقادیر مختلف pH پاسخ میدهد و با این کار امکان انجام واکنش و آزادسازی ماده مورد نظر را در محل از پیش تعیین شده فراهم میکند. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای با عنوانStimuli-triggered activity of nanoreactors by biomimetic engineering polymer membranes
در نشریه Nano Letteer منتشر شده است.
نانوحاملهای کروی کوچکی که این گروه تحقیقاتی تولید کردهاند میتوانند تا رسیدن به شرایط محیط ویژه، از محتویات خود محافظت کنند. برای رهاسازی مواد شیمیایی موجود در این نانوحامل، باید پوسته خارجی آن در شرایط خاصی نفوذپذیر شود. در پروژهای که کرنلیا پالیوان از محققان موسسه نانوساینس سوئیس انجام داده است، غشاء ویژهای ساخته شده است که میتواند این نیاز را تامین کند. به این شکل که آنزیم درون نانوکپسول تحت شرایط ویژهای فعال میشود که این شرایط ویژه دقیقا متناسب با شرایط بافت بیمار است.
این دروازه پروتئینی از جنس پروتئین غشائی اصلاح شده موسوم به OmpF است که به مقادیر خاصی از pH پاسخ میدهد. در pHهای خنثی، این غشاء نفوذناپذیر است اما در صورتی که pH اسیدی شود این دروازه پروتئینی باز شده و محتویات خود را رهاسازی میکند. از این روش میتوان برای درمان بافتهای سرطانی یا بخشهای آسیبدیده در بدن که دارای pH متفاوتی بوده و اندکی اسیدی هستند، استفاده کرد.
تاکنون نفوذپذیری نانوحاملها با استفاده از پروتئینهای خنثی انجام میشده است که این پروتئینها نقش حفره را ایفا میکردند. مواد مورد نظر از میان این حفرهها وارد پروتئین شده و با انجام واکنشی، محتویات داخل نانوحامل رهاسازی میشدند.
با این حال بخشهای مختلف پزشکی به دنبال ساز وکار دقیقتری هستند. برای این منظور محققان این پروژه برای اولین بار پروتئینهای اصلاح شده غشائی را با نانوکپسولهای مصنوعی سنتز شده ترکیب کرده و در نهایت نانوحاملی ساختند که نسبت به pH حساس است. @nanotech1
کاشان: تلاش برای افزایش همزمان مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعلهی پلیمری سلولزی به کمک نانوذرات. @nanotech1
کاشان: تلاش برای افزایش همزمان مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعلهی پلیمری سلولزی به کمک نانوذرات
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه کاشان در تحقیقات خود موفق به ساخت نمونههای آزمایشگاهی نوعی پلیمر شدهاند که همزمان از دو ویژگی مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعله برخوردار است. نتایج این طرح در صنایع نساجی، هوافضا، خودروسازی و ساخت لوازم خانگی قابل استفاده خواهد بود.
سلولز استات یک مادهی پرکاربرد در حوزههای مختلف از جمله نساجی است. این ماده از ویژگیهای خوبی نظیر چقرمگی و استحکام ضربهای بالا، شفافیت خوب و رنگ پذیری عالی برخوردار است. با این حال یکی از اصلیترین عیوب و موانع این پلیمر برای تبدیل شدن به یک پلیمر مهم و کاربردی، مقاومت حرارتی نسبتاً پایین و اشتعال پذیری آن است.
محققان در این طرح تلاش نمودهاند تا مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعلهی پلیمر سلولز استات را به کمک نانومواد بهبود بخشند.
به گفتهی دکتر داود قنبری، از زمانهای گذشته مواد پلیمری برای دستیابی به خواص بهتر، با ترکیبات معدنی طبیعی و سنتزی به صورت کامپوزیت در آورده میشدند. البته در بیشتر مواقع افزایش پر کننده با اشکالاتی نظیر شکنندگی، ترد شدن، افزایش وزن و کدری محصول نهایی همراه است. اما میتوان با استفاده از افزودنیهای نانوذرات به جای افزودنیهای تودهای و میکرومتری بر این معایب کامپوزیتهای غیر نانویی نیز غلبه کرد.
وی در ادامه افزود: «معمولاً افزایش مقاومت حرارتی (گرمایی) و افزایش مقاومت در برابر شعله (آتش) به طور همزمان به دست نمیآید؛ اما در این کار با استفادهی همزمان از سه افزودنی به این دو ویژگی دست یافتیم.»
مکانیسم این نانوکامپوزیت به تأخیر اندازی شعله است. بدین صورت حتی اگر در برابر شعلهی بزرگ و دایمی مقاومت نکند، قطعاً سرعت انتشار آن را کاهش میدهد و زمان را برای نجات افراد و خاموش کردن آتش افزایش میدهد.
استفاده از نتایج طرحهای این چنینی که همزمان منجر به ایجاد مقاومت حرارتی و افزایش دیرسوز شوندگی کامپوزیت نهایی میشوند، برای صنایع هوافضا و تولید مواد هوشمند بسیار مناسب است. استفاده در اتومبیلهای شعله ور شونده (اتاق اتوبوس)، پوشش داخلی انواع مکانها، انبارهای مواد اشتعال پذیر و لوازم خانگی مانند فرش و پارچه، از دیگر مکانهای کاربرد آنهاست.
قنبری نحوهی دستیابی به این اهداف را چنین بیان مرد: «برای این منظور از نانوذرات اکسید آنتیموان و تری کلرو ملامین برای افزایش مقاومت در برابر شعله استفاده گردید. از طرفی افزایش مقاومت حرارتی نانوکامپوزیت نیز با حضور نانولولههای کربنی اصلاح سطح شده که جهت پخش مناسب در ماتریس پلیمر استفاده شد، به دست آمد.»
این محقق در ادامه به مزایای استفاده از مواد به کار رفته در ساخت این نانوکامپوزیت اشاره کرد و افزود: «در کشورهای توسعه یافته از طرف نهادهای کنترل آلایندگی و سلامت، استفاده از انواع دیرسوزکنندههای متداول حاوی هالوژن و ترکیبات سمی ممنوع گردیده است. به همین خاطر محققان به دنبال نسل جدیدی از افزودنیها برای افزایش مقاومت در برابر حرارت و شعله هستند. کاهش مصرف ترکیب هالوژندار به دلیل استفاده از نانوذرات اکسید آنتیموان و در نتیجه کاهش آلودگی زیست محیطی یکی از نتایج مهم این طرح است. از طرفی نانولولههای کربنی تهیه شده مانند سدی از پلیمر در برابر حرارت و شعله و نفوذ اکسیژن محافظت میکنند و سرعت تخریب و تبخیر پلیمر را در برابر حرارت کاهش میدهند.»
در این تحقیقات نانوذرات اکسید آنتیموان با روش سونوشیمی سنتز شده و اثر عوامل مختلف مانند غلظت و نسبت بر ساختار نانوذرات بررسی شده است. پس از ساخت و تأیید نانوساختارها با انواع میکروسکوپهای الکترونی و آزمونهای طیفسنجی، نانوذرات در کنار نانولولههای کربنی به بستر پلیمری اضافه شدهاند. برای بررسی تأثیر مقاومت حرارتی از آزمون وزن سنجی گرمایی استفاده شد. همچنین برای بررسی مقاومت در برابر شعله نیز از آزمونهایی نظیر UL-94 استفاده شد.
این مطالعات از تلاشهای دکتر داود قنبری- دانش آموختهی دانشگاه کاشان- و همکارانش در پژوهشکدهی علوم نانوی کاشان حاصل شده که نتایج آن در مجلهی Journal of Cluster Science (جلد 25، شماره 4، سال 2014، صفحات 925 تا 936) به چاپ رسیده است. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه کاشان در تحقیقات خود موفق به ساخت نمونههای آزمایشگاهی نوعی پلیمر شدهاند که همزمان از دو ویژگی مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعله برخوردار است. نتایج این طرح در صنایع نساجی، هوافضا، خودروسازی و ساخت لوازم خانگی قابل استفاده خواهد بود.
سلولز استات یک مادهی پرکاربرد در حوزههای مختلف از جمله نساجی است. این ماده از ویژگیهای خوبی نظیر چقرمگی و استحکام ضربهای بالا، شفافیت خوب و رنگ پذیری عالی برخوردار است. با این حال یکی از اصلیترین عیوب و موانع این پلیمر برای تبدیل شدن به یک پلیمر مهم و کاربردی، مقاومت حرارتی نسبتاً پایین و اشتعال پذیری آن است.
محققان در این طرح تلاش نمودهاند تا مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر شعلهی پلیمر سلولز استات را به کمک نانومواد بهبود بخشند.
به گفتهی دکتر داود قنبری، از زمانهای گذشته مواد پلیمری برای دستیابی به خواص بهتر، با ترکیبات معدنی طبیعی و سنتزی به صورت کامپوزیت در آورده میشدند. البته در بیشتر مواقع افزایش پر کننده با اشکالاتی نظیر شکنندگی، ترد شدن، افزایش وزن و کدری محصول نهایی همراه است. اما میتوان با استفاده از افزودنیهای نانوذرات به جای افزودنیهای تودهای و میکرومتری بر این معایب کامپوزیتهای غیر نانویی نیز غلبه کرد.
وی در ادامه افزود: «معمولاً افزایش مقاومت حرارتی (گرمایی) و افزایش مقاومت در برابر شعله (آتش) به طور همزمان به دست نمیآید؛ اما در این کار با استفادهی همزمان از سه افزودنی به این دو ویژگی دست یافتیم.»
مکانیسم این نانوکامپوزیت به تأخیر اندازی شعله است. بدین صورت حتی اگر در برابر شعلهی بزرگ و دایمی مقاومت نکند، قطعاً سرعت انتشار آن را کاهش میدهد و زمان را برای نجات افراد و خاموش کردن آتش افزایش میدهد.
استفاده از نتایج طرحهای این چنینی که همزمان منجر به ایجاد مقاومت حرارتی و افزایش دیرسوز شوندگی کامپوزیت نهایی میشوند، برای صنایع هوافضا و تولید مواد هوشمند بسیار مناسب است. استفاده در اتومبیلهای شعله ور شونده (اتاق اتوبوس)، پوشش داخلی انواع مکانها، انبارهای مواد اشتعال پذیر و لوازم خانگی مانند فرش و پارچه، از دیگر مکانهای کاربرد آنهاست.
قنبری نحوهی دستیابی به این اهداف را چنین بیان مرد: «برای این منظور از نانوذرات اکسید آنتیموان و تری کلرو ملامین برای افزایش مقاومت در برابر شعله استفاده گردید. از طرفی افزایش مقاومت حرارتی نانوکامپوزیت نیز با حضور نانولولههای کربنی اصلاح سطح شده که جهت پخش مناسب در ماتریس پلیمر استفاده شد، به دست آمد.»
این محقق در ادامه به مزایای استفاده از مواد به کار رفته در ساخت این نانوکامپوزیت اشاره کرد و افزود: «در کشورهای توسعه یافته از طرف نهادهای کنترل آلایندگی و سلامت، استفاده از انواع دیرسوزکنندههای متداول حاوی هالوژن و ترکیبات سمی ممنوع گردیده است. به همین خاطر محققان به دنبال نسل جدیدی از افزودنیها برای افزایش مقاومت در برابر حرارت و شعله هستند. کاهش مصرف ترکیب هالوژندار به دلیل استفاده از نانوذرات اکسید آنتیموان و در نتیجه کاهش آلودگی زیست محیطی یکی از نتایج مهم این طرح است. از طرفی نانولولههای کربنی تهیه شده مانند سدی از پلیمر در برابر حرارت و شعله و نفوذ اکسیژن محافظت میکنند و سرعت تخریب و تبخیر پلیمر را در برابر حرارت کاهش میدهند.»
در این تحقیقات نانوذرات اکسید آنتیموان با روش سونوشیمی سنتز شده و اثر عوامل مختلف مانند غلظت و نسبت بر ساختار نانوذرات بررسی شده است. پس از ساخت و تأیید نانوساختارها با انواع میکروسکوپهای الکترونی و آزمونهای طیفسنجی، نانوذرات در کنار نانولولههای کربنی به بستر پلیمری اضافه شدهاند. برای بررسی تأثیر مقاومت حرارتی از آزمون وزن سنجی گرمایی استفاده شد. همچنین برای بررسی مقاومت در برابر شعله نیز از آزمونهایی نظیر UL-94 استفاده شد.
این مطالعات از تلاشهای دکتر داود قنبری- دانش آموختهی دانشگاه کاشان- و همکارانش در پژوهشکدهی علوم نانوی کاشان حاصل شده که نتایج آن در مجلهی Journal of Cluster Science (جلد 25، شماره 4، سال 2014، صفحات 925 تا 936) به چاپ رسیده است. @nanotech1
کدام نانوذرات برای حمل دارو مناسبتر هستند: کروی یا میلهای؟. @nanotech1
دام نانوذرات برای حمل دارو مناسبتر هستند: کروی یا میلهای؟
@nanotech1
در راستای طراحی نانوحاملهای دارویی با کارایی بالا، محققان تأثیر شکل و اندازه نانوذرات روی تومورهای سرطانی را بررسی کردند. در این پروژه محققان نانوذرات کروی و میلهای را با هم مقایسه کردند.
پژوهشگران نشان دادند که چگونه اندازه و شکل نانوذرات هیدروژلی میتواند بر تجمع این نانوذرات روی سلولهای سرطانی تأثیرگذار باشد. این پروژه میتواند روی توسعه نانوذرات دارورسان تأثیرگذار بوده و ممکن است از این فناوری بتوان در درمان برخی بیماریها استفاده کرد.
یکی از مهمترین اهداف نانوپزشکی، توسعه حاملین دارو برای درمان بیماریهایی نظیر سرطان است. در طول 20 سال گذشته محققان تلاشهای زیادی در مسیر شناسایی زیست مولکولهای نشانگر بیماری کردهاند. دانشمندان موفق به ساخت مولکولهایی شدند که قادر به هدفگیری ترکیبات ویژهای در بدن است.
نانوذرات کمتر از 100 نانومتر به راحتی وارد تومور سرطانی میشوند. شکل این نانوذرات مهمترین عامل در عملکرد آنهاست به طوری که نانوحاملین میلهای شکل با کارایی بالاتری نسبت به نانوذرات کروی وارد سلول میشوند.
ژوزف دیسایمون و همکارانش از دانشگاه کارولینای شمالی روی تأثیر اندازه و شکل نانوذرات حامل دارو تحقیقات گستردهای انجام دادهاند. این گروه تحقیقاتی به ارزیابی ذرات هیدروژل میلهای (80 در 320 نانومتر) و شبهکروی (55 در 60 نانومتر) پرداختند. آنها نشان دادند که این دو نوع نانوذرات چگونه در تومورها جمع میشوند و نقش ابعاد و شکل نانوذرات در این فرآیند چگونه است.
هیدروژلها، شبکههای پلیمری سه بعدی هستند که مقادیر زیادی آب را در خود نگه میدارند. PRINT نام فناوری جدیدی است که توسط این گروه تحقیقاتی ارائه شدهاست. این روش که مخفف Particle Replication in Non-Wetting Templates است برای تولید نانوذرات با شکل، ابعاد، ترکیب شیمیایی و عوامل سطحی کنترل شده، مورد استفاده قرار میگیرد.
محققان این پروژه با تزریق نانوذرات دارای برچسب فلورسانس به موشها، عملکرد این نانوذرات را در تومورهای این حیوان مورد بررسی قرار دادند. این گروه نشان دادند که نانوذرات چه مقدار در خون باقیمانده و چه مقدار در تومور تجمع مییابند.
نتایج یافتههای محققان نشان داد که ذرات کروی دو برابر بیشتر از همتایان میلهای خود در کبد میمانند در حالی که در طهال این نتیجه برعکس است. هر دو نوع ذرات 24 ساعت در خون باقی میمانند اما ذرات کوچکتر، 5 برابر بیشتر از ذرات درشتتر در تومور تجمع مییابند. @nanotech1
@nanotech1
در راستای طراحی نانوحاملهای دارویی با کارایی بالا، محققان تأثیر شکل و اندازه نانوذرات روی تومورهای سرطانی را بررسی کردند. در این پروژه محققان نانوذرات کروی و میلهای را با هم مقایسه کردند.
پژوهشگران نشان دادند که چگونه اندازه و شکل نانوذرات هیدروژلی میتواند بر تجمع این نانوذرات روی سلولهای سرطانی تأثیرگذار باشد. این پروژه میتواند روی توسعه نانوذرات دارورسان تأثیرگذار بوده و ممکن است از این فناوری بتوان در درمان برخی بیماریها استفاده کرد.
یکی از مهمترین اهداف نانوپزشکی، توسعه حاملین دارو برای درمان بیماریهایی نظیر سرطان است. در طول 20 سال گذشته محققان تلاشهای زیادی در مسیر شناسایی زیست مولکولهای نشانگر بیماری کردهاند. دانشمندان موفق به ساخت مولکولهایی شدند که قادر به هدفگیری ترکیبات ویژهای در بدن است.
نانوذرات کمتر از 100 نانومتر به راحتی وارد تومور سرطانی میشوند. شکل این نانوذرات مهمترین عامل در عملکرد آنهاست به طوری که نانوحاملین میلهای شکل با کارایی بالاتری نسبت به نانوذرات کروی وارد سلول میشوند.
ژوزف دیسایمون و همکارانش از دانشگاه کارولینای شمالی روی تأثیر اندازه و شکل نانوذرات حامل دارو تحقیقات گستردهای انجام دادهاند. این گروه تحقیقاتی به ارزیابی ذرات هیدروژل میلهای (80 در 320 نانومتر) و شبهکروی (55 در 60 نانومتر) پرداختند. آنها نشان دادند که این دو نوع نانوذرات چگونه در تومورها جمع میشوند و نقش ابعاد و شکل نانوذرات در این فرآیند چگونه است.
هیدروژلها، شبکههای پلیمری سه بعدی هستند که مقادیر زیادی آب را در خود نگه میدارند. PRINT نام فناوری جدیدی است که توسط این گروه تحقیقاتی ارائه شدهاست. این روش که مخفف Particle Replication in Non-Wetting Templates است برای تولید نانوذرات با شکل، ابعاد، ترکیب شیمیایی و عوامل سطحی کنترل شده، مورد استفاده قرار میگیرد.
محققان این پروژه با تزریق نانوذرات دارای برچسب فلورسانس به موشها، عملکرد این نانوذرات را در تومورهای این حیوان مورد بررسی قرار دادند. این گروه نشان دادند که نانوذرات چه مقدار در خون باقیمانده و چه مقدار در تومور تجمع مییابند.
نتایج یافتههای محققان نشان داد که ذرات کروی دو برابر بیشتر از همتایان میلهای خود در کبد میمانند در حالی که در طهال این نتیجه برعکس است. هر دو نوع ذرات 24 ساعت در خون باقی میمانند اما ذرات کوچکتر، 5 برابر بیشتر از ذرات درشتتر در تومور تجمع مییابند. @nanotech1
ترکیب پروتئین با نانوکپسول برای تولید نانوحامل حساس به pH. @nanotech1
ترکیب پروتئین با نانوکپسول برای تولید نانوحامل حساس به pH
@nanotech1
محققان سوئیسی با ترکیب نوعی پروتئین با نانوکپسولهای سنتز شده موفق به تولید نانوحاملی شدند که نسبت به pH حساس است و در شرایط خاص اسیدی نظیر بافتهای سرطانی محتویات خود را رهاسازی میکند.
پژوهشگران دانشگاه باسل موفق به ساخت دروازه پروتئینی شدند که برای تولید نانوحاملهای مصنوعی مناسب است. این نانوحاملها تحت شرایط خاصی میتوانند کاملا شفاف باشند. این دروازه پروتئینی به مقادیر مختلف pH پاسخ میدهد و با این کار امکان انجام واکنش و آزادسازی ماده مورد نظر را در محل از پیش تعیین شده فراهم میکند. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای با عنوانStimuli-triggered activity of nanoreactors by biomimetic engineering polymer membranes
در نشریه Nano Letteer منتشر شده است.
نانوحاملهای کروی کوچکی که این گروه تحقیقاتی تولید کردهاند میتوانند تا رسیدن به شرایط محیط ویژه، از محتویات خود محافظت کنند. برای رهاسازی مواد شیمیایی موجود در این نانوحامل، باید پوسته خارجی آن در شرایط خاصی نفوذپذیر شود. در پروژهای که کرنلیا پالیوان از محققان موسسه نانوساینس سوئیس انجام داده است، غشاء ویژهای ساخته شده است که میتواند این نیاز را تامین کند. به این شکل که آنزیم درون نانوکپسول تحت شرایط ویژهای فعال میشود که این شرایط ویژه دقیقا متناسب با شرایط بافت بیمار است.
این دروازه پروتئینی از جنس پروتئین غشائی اصلاح شده موسوم به OmpF است که به مقادیر خاصی از pH پاسخ میدهد. در pHهای خنثی، این غشاء نفوذناپذیر است اما در صورتی که pH اسیدی شود این دروازه پروتئینی باز شده و محتویات خود را رهاسازی میکند. از این روش میتوان برای درمان بافتهای سرطانی یا بخشهای آسیبدیده در بدن که دارای pH متفاوتی بوده و اندکی اسیدی هستند، استفاده کرد.
تاکنون نفوذپذیری نانوحاملها با استفاده از پروتئینهای خنثی انجام میشده است که این پروتئینها نقش حفره را ایفا میکردند. مواد مورد نظر از میان این حفرهها وارد پروتئین شده و با انجام واکنشی، محتویات داخل نانوحامل رهاسازی میشدند.
با این حال بخشهای مختلف پزشکی به دنبال ساز وکار دقیقتری هستند. برای این منظور محققان این پروژه برای اولین بار پروتئینهای اصلاح شده غشائی را با نانوکپسولهای مصنوعی سنتز شده ترکیب کرده و در نهایت نانوحاملی ساختند که نسبت به pH حساس است. @nanotech1
@nanotech1
محققان سوئیسی با ترکیب نوعی پروتئین با نانوکپسولهای سنتز شده موفق به تولید نانوحاملی شدند که نسبت به pH حساس است و در شرایط خاص اسیدی نظیر بافتهای سرطانی محتویات خود را رهاسازی میکند.
پژوهشگران دانشگاه باسل موفق به ساخت دروازه پروتئینی شدند که برای تولید نانوحاملهای مصنوعی مناسب است. این نانوحاملها تحت شرایط خاصی میتوانند کاملا شفاف باشند. این دروازه پروتئینی به مقادیر مختلف pH پاسخ میدهد و با این کار امکان انجام واکنش و آزادسازی ماده مورد نظر را در محل از پیش تعیین شده فراهم میکند. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای با عنوانStimuli-triggered activity of nanoreactors by biomimetic engineering polymer membranes
در نشریه Nano Letteer منتشر شده است.
نانوحاملهای کروی کوچکی که این گروه تحقیقاتی تولید کردهاند میتوانند تا رسیدن به شرایط محیط ویژه، از محتویات خود محافظت کنند. برای رهاسازی مواد شیمیایی موجود در این نانوحامل، باید پوسته خارجی آن در شرایط خاصی نفوذپذیر شود. در پروژهای که کرنلیا پالیوان از محققان موسسه نانوساینس سوئیس انجام داده است، غشاء ویژهای ساخته شده است که میتواند این نیاز را تامین کند. به این شکل که آنزیم درون نانوکپسول تحت شرایط ویژهای فعال میشود که این شرایط ویژه دقیقا متناسب با شرایط بافت بیمار است.
این دروازه پروتئینی از جنس پروتئین غشائی اصلاح شده موسوم به OmpF است که به مقادیر خاصی از pH پاسخ میدهد. در pHهای خنثی، این غشاء نفوذناپذیر است اما در صورتی که pH اسیدی شود این دروازه پروتئینی باز شده و محتویات خود را رهاسازی میکند. از این روش میتوان برای درمان بافتهای سرطانی یا بخشهای آسیبدیده در بدن که دارای pH متفاوتی بوده و اندکی اسیدی هستند، استفاده کرد.
تاکنون نفوذپذیری نانوحاملها با استفاده از پروتئینهای خنثی انجام میشده است که این پروتئینها نقش حفره را ایفا میکردند. مواد مورد نظر از میان این حفرهها وارد پروتئین شده و با انجام واکنشی، محتویات داخل نانوحامل رهاسازی میشدند.
با این حال بخشهای مختلف پزشکی به دنبال ساز وکار دقیقتری هستند. برای این منظور محققان این پروژه برای اولین بار پروتئینهای اصلاح شده غشائی را با نانوکپسولهای مصنوعی سنتز شده ترکیب کرده و در نهایت نانوحاملی ساختند که نسبت به pH حساس است. @nanotech1
جوهرهای حاوی نانوسیم نقره جایگزین فیلم اکسید قلع ایندیم
@nanotech1
شرکت سیسهنانو (C3NANO) اخیراً همکاری مشترکی با چند شرکت از ژاپن و کرهجنوبی آغاز کرده است. هدف از این کار، توسعه جوهرهای رسانای شفاف حاوی نانوسیمهای نقره است.
سیسهنانو (C3NANO) یکی از شرکتهای فعال در حوزه ساخت جوهر و فیلمهای رسانای شفاف است که برای حوزه حسگرهای لمسی و صنعت ساخت نمایشگر محصولاتی ارائه میدهد. اخیراً آجیا ویرکار از بنیانگذاران این شرکت، سخنرانی با عنوان مواد جدید برای ساخت مواد رسانای شفاف را در کنفرانس AIMCAL 2015 در فلوریدا ارائه کرده است.
ویرکار در این سخنرانی درباره محصولی موسوم به Activegrid TM که یک جوهر رسانا است توضیحاتی ارائه کرد. این ماده که بسیار ارزان قیمت است میتواند جایگزین اکسید قلع ایندیم شود. مزیت این جوهر نسبت به فیلمهای اکسید قلع ایندیم، انعطافپذیری، دوام و خمشپذیری آن است که میتواند در ساخت بسیاری از محصولات نظیر نمایشگرهای OLED به کار گرفته شود.
سیسه نانو اخیراً همکاری مشترکی با شرکت هیتاچی کمیکال آغاز کرده است که در قالب آن قرار است جوهرهایی با استفاده از نانوسیم نقره ساخته شود. این محصول که به AgNW شهرت دارد امکان ساخت نسل جدیدی از حسگرهای لمسی را فراهم میکند. با این فناوری میتوان نمایشگرهای بزرگ و انحنا دار را تولید کرد.
شرکت سیسه نانو همچنین با همکاری شرکت نیشا پرینتیگ به ساخت جوهرهای شفاف از جنس نانوسیم نقره پرداخته است.
در ماه آوریل، سیسه نانو اقدام به خرید شرکت آیدن از کرهجنوبی کرده است. همچنین این شرکت، اخیراً همکاری جدیدی با شرکت کیموتو در ژاپن آغاز کرده است؛ کیموتو شرکتی است که در حوزه ساخت فیلمهای رسانای شفاف TCFs فعالیت دارد. @nanotech1
@nanotech1
شرکت سیسهنانو (C3NANO) اخیراً همکاری مشترکی با چند شرکت از ژاپن و کرهجنوبی آغاز کرده است. هدف از این کار، توسعه جوهرهای رسانای شفاف حاوی نانوسیمهای نقره است.
سیسهنانو (C3NANO) یکی از شرکتهای فعال در حوزه ساخت جوهر و فیلمهای رسانای شفاف است که برای حوزه حسگرهای لمسی و صنعت ساخت نمایشگر محصولاتی ارائه میدهد. اخیراً آجیا ویرکار از بنیانگذاران این شرکت، سخنرانی با عنوان مواد جدید برای ساخت مواد رسانای شفاف را در کنفرانس AIMCAL 2015 در فلوریدا ارائه کرده است.
ویرکار در این سخنرانی درباره محصولی موسوم به Activegrid TM که یک جوهر رسانا است توضیحاتی ارائه کرد. این ماده که بسیار ارزان قیمت است میتواند جایگزین اکسید قلع ایندیم شود. مزیت این جوهر نسبت به فیلمهای اکسید قلع ایندیم، انعطافپذیری، دوام و خمشپذیری آن است که میتواند در ساخت بسیاری از محصولات نظیر نمایشگرهای OLED به کار گرفته شود.
سیسه نانو اخیراً همکاری مشترکی با شرکت هیتاچی کمیکال آغاز کرده است که در قالب آن قرار است جوهرهایی با استفاده از نانوسیم نقره ساخته شود. این محصول که به AgNW شهرت دارد امکان ساخت نسل جدیدی از حسگرهای لمسی را فراهم میکند. با این فناوری میتوان نمایشگرهای بزرگ و انحنا دار را تولید کرد.
شرکت سیسه نانو همچنین با همکاری شرکت نیشا پرینتیگ به ساخت جوهرهای شفاف از جنس نانوسیم نقره پرداخته است.
در ماه آوریل، سیسه نانو اقدام به خرید شرکت آیدن از کرهجنوبی کرده است. همچنین این شرکت، اخیراً همکاری جدیدی با شرکت کیموتو در ژاپن آغاز کرده است؛ کیموتو شرکتی است که در حوزه ساخت فیلمهای رسانای شفاف TCFs فعالیت دارد. @nanotech1
یک گروه از دانش آموز ایرانی موفق شدند با سنتز نانو ذرات نقره راهی بهتر برای بهبود هرچه سریعتر زخم پیدا کنند.
علی بابایی، یکی از مجریان این طرح در گفت و گو با خبرنگار سیناپرس گفت: هرچند امروزه ضد عفونی کننده هایی مانند بتادین کارآیی زیادی دارند اما به طور کامل نمی توانند محل زخم را ضد عفونی کنند. جای زخم ناشی از جراحت ها نیز پس از استفاده از بتادین 2-3 سال باقی می ماند و باعث طولانی تر شدن زمان بهبود زخم می شود. الکل نیز محصولی فرار و اشتعال پذیر است و استفاده از آن باعث خشکی پوست می شود. جورات های نانو نیز به عنوان محصولی تجاری برای ضد عفونی نگه داشتن پا استفاده می شود اما متاسفانه نانو مواد موجود در این محصول باعث ایجاد حساسیت های پوستی می شود. نانو مواد آنتی باکتریال می تواند این مشکل ها را برای همیشه خاتمه دهد.
@nanotech1
علی بابایی، یکی از مجریان این طرح در گفت و گو با خبرنگار سیناپرس گفت: هرچند امروزه ضد عفونی کننده هایی مانند بتادین کارآیی زیادی دارند اما به طور کامل نمی توانند محل زخم را ضد عفونی کنند. جای زخم ناشی از جراحت ها نیز پس از استفاده از بتادین 2-3 سال باقی می ماند و باعث طولانی تر شدن زمان بهبود زخم می شود. الکل نیز محصولی فرار و اشتعال پذیر است و استفاده از آن باعث خشکی پوست می شود. جورات های نانو نیز به عنوان محصولی تجاری برای ضد عفونی نگه داشتن پا استفاده می شود اما متاسفانه نانو مواد موجود در این محصول باعث ایجاد حساسیت های پوستی می شود. نانو مواد آنتی باکتریال می تواند این مشکل ها را برای همیشه خاتمه دهد.
@nanotech1
جمعآوری اطلاعات از نرونها با نانوزیستحسگر حساس به ولتاژ. @NANOTECH1
جمعآوری اطلاعات از نرونها با نانوزیستحسگر حساس به ولتاژ
@nanotech1
سایت NBIC-یک تیم تحقیقاتی با دریافت حمایت مالی 1/35 میلیون دلاری قصد دارد نانوزیست حسگری بسازد که با قرار گرفتن در بدن، اطلاعات مهمی درباره نرونها و سیگنالهای مغز در مقیاس نانو جمعآوری کرده و بهصورت غیرمخرب در اختیار محققان قرار دهد.
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBIC) یک تیم تحقیقاتی بینالمللی به رهبری شیمون وایس از دانشگاه کالیفرنیا موفق به دریافت حمایت مالی 1/35 میلیون دلاری برای انجام یک پروژه سه ساله دریافت کرده است. وایس قصد دارد روی سازوکار پیچیده اورگانیسمهای زنده تحقیق کند.
وایس استاد رشته شیمی و بیوشیمی دانشگاه کالیفرنیا است. او همچنین در دانشکده پزشکی این دانشگاه و موسسه نانوسیستم کالیفرنیا مشغول به کار است. وایس یکی از شیمیدانهای پیشرو در موضوع استفاده از روشهای تک مولکولی بهویژه مولکولهای زیستی است. او تاکنون تجهیزات و روشهای مختلفی را برای مطالعه زیست مولکولهای منفرد ارائه داده است.
گروه تحقیقاتی وایس روی درک سازوکار نوعی پروتئین کار میکنند که جزء دسته بسیار مهمی از زیست مواد است. برای این کار وایس و همکارانش از روش طیفسنجی فلورسانس، میکروسکوپ فلورسانس و تصویربرداری زیستی استفاده میکنند. تیم تحقیقاتی وایس روی نوعی آنزیم متمرکز شدهاند که برای کاتالیز کردن واکنشهای زیستشیمیایی لازم برای زندگی ضروری است.
یک تیم تحقیقات بین رشتهای بینالمللی از کشورهای فرانسه و آلمان در این پروژه نقش دارند. این گروه تحقیقاتی به دنبال درک بهتر ابزارهای غیرمخرب روی مطالعه تعامل سیستم عصبی هستند. در حال حاضر روشهایی برای جمعآوری اطلاعات ساختاری و کاربردی از سیستم عصبی وجود دارد اما قدرت تفکیک نتایج بهدست آمده بسیار پایین است. این روش برای مطالعه نرونهای منفرد، اطلاعات با قدرت تفکیک بالا ارائه میکند در حالی که اگر از آنها برای مطالعه دستهای از نرونها استفاده شود نتایج بهدست آمده از قدرت تفکیک بالایی برخوردار نخواهد بود.
این گروه تحقیقاتی در این پروژه به دنبال ارائه ذرات معدنی حساس به ولتاژ هستند که میتواند بهصورت هدفمند به بدن تزریق شود. این نانوزیست حسگر قادر است با وارد شدن به بدن به غشاء سلولی رسیده و به شکل نوری و غیرمخرب اطلاعات مهمی درباره سیگنالهای نرونی در مقیاس نانو به محققان ارائه کند.
درصورت موفقیت این پروژه، نانوزیست حسگر ولتاژی محققان میتواند کمک زیادی به مطالعات مغز کند. @NANOTECH1
@nanotech1
سایت NBIC-یک تیم تحقیقاتی با دریافت حمایت مالی 1/35 میلیون دلاری قصد دارد نانوزیست حسگری بسازد که با قرار گرفتن در بدن، اطلاعات مهمی درباره نرونها و سیگنالهای مغز در مقیاس نانو جمعآوری کرده و بهصورت غیرمخرب در اختیار محققان قرار دهد.
به گزارش سایت فناوری های همگرا (NBIC) یک تیم تحقیقاتی بینالمللی به رهبری شیمون وایس از دانشگاه کالیفرنیا موفق به دریافت حمایت مالی 1/35 میلیون دلاری برای انجام یک پروژه سه ساله دریافت کرده است. وایس قصد دارد روی سازوکار پیچیده اورگانیسمهای زنده تحقیق کند.
وایس استاد رشته شیمی و بیوشیمی دانشگاه کالیفرنیا است. او همچنین در دانشکده پزشکی این دانشگاه و موسسه نانوسیستم کالیفرنیا مشغول به کار است. وایس یکی از شیمیدانهای پیشرو در موضوع استفاده از روشهای تک مولکولی بهویژه مولکولهای زیستی است. او تاکنون تجهیزات و روشهای مختلفی را برای مطالعه زیست مولکولهای منفرد ارائه داده است.
گروه تحقیقاتی وایس روی درک سازوکار نوعی پروتئین کار میکنند که جزء دسته بسیار مهمی از زیست مواد است. برای این کار وایس و همکارانش از روش طیفسنجی فلورسانس، میکروسکوپ فلورسانس و تصویربرداری زیستی استفاده میکنند. تیم تحقیقاتی وایس روی نوعی آنزیم متمرکز شدهاند که برای کاتالیز کردن واکنشهای زیستشیمیایی لازم برای زندگی ضروری است.
یک تیم تحقیقات بین رشتهای بینالمللی از کشورهای فرانسه و آلمان در این پروژه نقش دارند. این گروه تحقیقاتی به دنبال درک بهتر ابزارهای غیرمخرب روی مطالعه تعامل سیستم عصبی هستند. در حال حاضر روشهایی برای جمعآوری اطلاعات ساختاری و کاربردی از سیستم عصبی وجود دارد اما قدرت تفکیک نتایج بهدست آمده بسیار پایین است. این روش برای مطالعه نرونهای منفرد، اطلاعات با قدرت تفکیک بالا ارائه میکند در حالی که اگر از آنها برای مطالعه دستهای از نرونها استفاده شود نتایج بهدست آمده از قدرت تفکیک بالایی برخوردار نخواهد بود.
این گروه تحقیقاتی در این پروژه به دنبال ارائه ذرات معدنی حساس به ولتاژ هستند که میتواند بهصورت هدفمند به بدن تزریق شود. این نانوزیست حسگر قادر است با وارد شدن به بدن به غشاء سلولی رسیده و به شکل نوری و غیرمخرب اطلاعات مهمی درباره سیگنالهای نرونی در مقیاس نانو به محققان ارائه کند.
درصورت موفقیت این پروژه، نانوزیست حسگر ولتاژی محققان میتواند کمک زیادی به مطالعات مغز کند. @NANOTECH1
شناسایی دی اکسید نیتروژن در غلظت های بسیار کم با حسگر گرافنی. @nanotech1