Forwarded from unknown
🔴 خلق رنگ بال پروانه و طاووس با فناوری نانو
یک هنرمند خلاق با ترکیب فناوری نانو و هنر، موفق به خلق رنگ آبی – نقره ای موجود روی بال پروانه رنگین کمان و پرطاووس شده است.
رنگ آبی نقره ای موجود روی بال پروانه در طیف رنگی وجود ندارد. یک نقاش سانفرانسیسکویی به نام کیت نیکولز با تلفیق علم و هنر موفق به خلق این رنگ شده است. این نقاش زبر دست تجربه بیش از یک دهه کار با رنگ ها را دارد و معمولا با استفاده از روغن بذرکتان، اکسید سرب و رزین، رنگدانه های موردنظر را خلق می کند.
بیشتر رنگ ها از رنگدانه ها تولید می شوند. رنگدانه ها با توجه به ترکیباتشان، طول موج های خاصی از نور را جذب می کنند و طول موج هایی که جذب نمی شود، را منعکس می کنند. برای ساخت رنگ آبی – نقره ای، از نانوذراتی استفاده شده است که کوچکتر از طول موج نور مرئی هستند. این ذرات، طول موج نور را کوچکتر می کنند و نور را به اطراف پراکنده می کنند. نور منعکس شده با توجه به شکل، اندازه، موقعیت و زاویه ناظر و منبع نور، متفاوت می شود.
این هنرمند برای تکمیل کار خود با یک تیم از فیزیکدانان دانشگاه برکلی همکاری کرد و پس از چند مرحله طولانی آزمون و خطا، نانوذراتی به شکل توپ فوتبال طراحی کرد که در یک حلال آلی به صورت معلق قرار می گیرند. این روش سبب می شود که بتوان این پوشش را روی شیشه قرار داد. نیکولز از شیشه های مثلثی شکلی استفاده کرد که از یک طرف لولا می شوند و مانند بال پروانه هستند. این مثلث شیشه ای در برابر نور خورشید مانند بال پروانه مورفو (رنگین کمان) می درخشد.
@nanochamran
#خبر
یک هنرمند خلاق با ترکیب فناوری نانو و هنر، موفق به خلق رنگ آبی – نقره ای موجود روی بال پروانه رنگین کمان و پرطاووس شده است.
رنگ آبی نقره ای موجود روی بال پروانه در طیف رنگی وجود ندارد. یک نقاش سانفرانسیسکویی به نام کیت نیکولز با تلفیق علم و هنر موفق به خلق این رنگ شده است. این نقاش زبر دست تجربه بیش از یک دهه کار با رنگ ها را دارد و معمولا با استفاده از روغن بذرکتان، اکسید سرب و رزین، رنگدانه های موردنظر را خلق می کند.
بیشتر رنگ ها از رنگدانه ها تولید می شوند. رنگدانه ها با توجه به ترکیباتشان، طول موج های خاصی از نور را جذب می کنند و طول موج هایی که جذب نمی شود، را منعکس می کنند. برای ساخت رنگ آبی – نقره ای، از نانوذراتی استفاده شده است که کوچکتر از طول موج نور مرئی هستند. این ذرات، طول موج نور را کوچکتر می کنند و نور را به اطراف پراکنده می کنند. نور منعکس شده با توجه به شکل، اندازه، موقعیت و زاویه ناظر و منبع نور، متفاوت می شود.
این هنرمند برای تکمیل کار خود با یک تیم از فیزیکدانان دانشگاه برکلی همکاری کرد و پس از چند مرحله طولانی آزمون و خطا، نانوذراتی به شکل توپ فوتبال طراحی کرد که در یک حلال آلی به صورت معلق قرار می گیرند. این روش سبب می شود که بتوان این پوشش را روی شیشه قرار داد. نیکولز از شیشه های مثلثی شکلی استفاده کرد که از یک طرف لولا می شوند و مانند بال پروانه هستند. این مثلث شیشه ای در برابر نور خورشید مانند بال پروانه مورفو (رنگین کمان) می درخشد.
@nanochamran
#خبر
واکسن نانوامولسیون، امیدی برای درمان کلامیدیا
@nanotech1
کلامیدیا بیماری خاموشی است که سالانه افراد زیادی را مبتلا میسازد و عواقب جبرانناپذیری برای آنها در بر دارد. پژوهشگران برای مقابله با این بیماری، در تلاش برای تولید نوعی واکسن هستند که به صورت مُخاطی از طریق بینی به بدن بیمار وارد شده و باعث ترشح پادتن مناسب میگردد. به این ترتیب، سیستم ایمنی بدن میتواند به مبارزه با این بیماری و سایر بیماریهای نظیر آن بپردازد.
شرکت نانوبایو (NanoBio Corporation) که یک شرکت زیستدارویی میباشد، اخیراً اعلام کرده است که واکسن نانوامولسیون کلامیدیا (chlamydia – نوعی باکتری شبیه ویروس است که برای تکثیر به یک فرآیند زیستشیمیایی نیاز دارد.) در یک آزمایش چالشبرانگیز بر روی موشها مؤثر واقع شده است. این واکسن که به صورت کمکی در کنار واکسن اصلی کلامیدیا مصرف شده و روش استعمال آن نیز از طریق بینی است، به مقاومت بیشتر بدن در برابر بیماری میانجامد. این آزمایش توسط محققان برتر واکسن کلامیدیا در دانشگاه کوئینزلند استرالیا(Queensland University of Technology) به سرپرستی دکتر کِنِت بیگلی انجام شده است.
کلامیدیا یکی از بیماریهایی است که از طریق جنسی منتقل میشود. طبق آمار موجود، سالیانه حدود 2.86 میلیون مورد سرایت این بیماری گزارش میشود. همچنین آمار نشان داده است که حدوداً 90 درصد از زنان مبتلا به کلامیدیا هیچگونه علامتی مشاهده نمیکنند و به همین دلیل به دنبال درمان نیستند. چنانچه این بیماری درمان نشود، درصد قابلتوجهی از زنان دچار بیماری التهابی لگن میشوند که میتواند منجر به مشکلات دراز مدتی نظیر ناباروری، حاملگی خارج از رحِم و درد مزمن لگنی گردد. همچنین عدم درمان کلامیدیا احتمال ابتلا یا انتقال ویروس ایدز را افزایش میدهد.
در مرحلهای قبل از انجام مطالعات، واکسن نانوامولسیون در سه نوبت به موشها تزریق شد. محققان سپس موشها را در معرض کلامیدیا قرار دادند. هدف نهایی این آزمایش تعیین میزان آسیب لوله رحِمی بهعنوان نشانهای از بیماری التهابی لگن بود. در این مطالعه، 100 درصد از موشهایی که هیچ درمانی دریافت نکرده بودند دچار آسیب لوله رحِمی شدند در حالیکه موشهایی که واکسن نانوامولسیون دریافت کرده بودند، مقادیر زیادی سِرُم و پادتنهای واژنی،IL-17 قوی و پاسخ گامای اینترفرونی(interferon – نوعی پروتئین است که توسط سلولهای حیوانی در مواقع ورود ویروس تولید میشود) تولید کردند.
دکتر بیگلی اظهار داشت: «یافتههای ما نشان میدهند که استفاده از واکسیناسیون مُخاطی، بهترین امید برای تولید واکسنی است که از افراد در برابر کلامیدیا محافظت کند.»
دیوید پِرالتا ، مدیر اجرایی نانوبایو میگوید: «مطالعات اولیه نتایج هیجانانگیزی از یک واکسن داخل بینی نانوامولسیونی در ترکیب با یک پروتئین کلامیدیای جنسی نشان داده است. با در دست داشتن این نتایج، هماکنون میخواهیم به آزمایش مواد بیشتری بپردازیم که در موش و جانوران بزرگتر، در ترکیب با واکسن داخل بینی نانوامولسیونی تولید پادتن میکنند.» پِرالتا میافزاید: «ما در حال حاضر نتایج مثبتی از مطالعه 3 نوع بیماری جنسی تبخال تناسلی، ایدز و کلامیدیا روی حیوانات مشاهده کردهایم. تحقیقات ما نشان داده است که استفاده از ایمنی مُخاطی و بدنی برای مقابله با برخی از بیماریهای مُهلک که از طریق سطوح مُخاطی وارد بدن میشوند، اهمیت دارد.» @nanotech1
@nanotech1
کلامیدیا بیماری خاموشی است که سالانه افراد زیادی را مبتلا میسازد و عواقب جبرانناپذیری برای آنها در بر دارد. پژوهشگران برای مقابله با این بیماری، در تلاش برای تولید نوعی واکسن هستند که به صورت مُخاطی از طریق بینی به بدن بیمار وارد شده و باعث ترشح پادتن مناسب میگردد. به این ترتیب، سیستم ایمنی بدن میتواند به مبارزه با این بیماری و سایر بیماریهای نظیر آن بپردازد.
شرکت نانوبایو (NanoBio Corporation) که یک شرکت زیستدارویی میباشد، اخیراً اعلام کرده است که واکسن نانوامولسیون کلامیدیا (chlamydia – نوعی باکتری شبیه ویروس است که برای تکثیر به یک فرآیند زیستشیمیایی نیاز دارد.) در یک آزمایش چالشبرانگیز بر روی موشها مؤثر واقع شده است. این واکسن که به صورت کمکی در کنار واکسن اصلی کلامیدیا مصرف شده و روش استعمال آن نیز از طریق بینی است، به مقاومت بیشتر بدن در برابر بیماری میانجامد. این آزمایش توسط محققان برتر واکسن کلامیدیا در دانشگاه کوئینزلند استرالیا(Queensland University of Technology) به سرپرستی دکتر کِنِت بیگلی انجام شده است.
کلامیدیا یکی از بیماریهایی است که از طریق جنسی منتقل میشود. طبق آمار موجود، سالیانه حدود 2.86 میلیون مورد سرایت این بیماری گزارش میشود. همچنین آمار نشان داده است که حدوداً 90 درصد از زنان مبتلا به کلامیدیا هیچگونه علامتی مشاهده نمیکنند و به همین دلیل به دنبال درمان نیستند. چنانچه این بیماری درمان نشود، درصد قابلتوجهی از زنان دچار بیماری التهابی لگن میشوند که میتواند منجر به مشکلات دراز مدتی نظیر ناباروری، حاملگی خارج از رحِم و درد مزمن لگنی گردد. همچنین عدم درمان کلامیدیا احتمال ابتلا یا انتقال ویروس ایدز را افزایش میدهد.
در مرحلهای قبل از انجام مطالعات، واکسن نانوامولسیون در سه نوبت به موشها تزریق شد. محققان سپس موشها را در معرض کلامیدیا قرار دادند. هدف نهایی این آزمایش تعیین میزان آسیب لوله رحِمی بهعنوان نشانهای از بیماری التهابی لگن بود. در این مطالعه، 100 درصد از موشهایی که هیچ درمانی دریافت نکرده بودند دچار آسیب لوله رحِمی شدند در حالیکه موشهایی که واکسن نانوامولسیون دریافت کرده بودند، مقادیر زیادی سِرُم و پادتنهای واژنی،IL-17 قوی و پاسخ گامای اینترفرونی(interferon – نوعی پروتئین است که توسط سلولهای حیوانی در مواقع ورود ویروس تولید میشود) تولید کردند.
دکتر بیگلی اظهار داشت: «یافتههای ما نشان میدهند که استفاده از واکسیناسیون مُخاطی، بهترین امید برای تولید واکسنی است که از افراد در برابر کلامیدیا محافظت کند.»
دیوید پِرالتا ، مدیر اجرایی نانوبایو میگوید: «مطالعات اولیه نتایج هیجانانگیزی از یک واکسن داخل بینی نانوامولسیونی در ترکیب با یک پروتئین کلامیدیای جنسی نشان داده است. با در دست داشتن این نتایج، هماکنون میخواهیم به آزمایش مواد بیشتری بپردازیم که در موش و جانوران بزرگتر، در ترکیب با واکسن داخل بینی نانوامولسیونی تولید پادتن میکنند.» پِرالتا میافزاید: «ما در حال حاضر نتایج مثبتی از مطالعه 3 نوع بیماری جنسی تبخال تناسلی، ایدز و کلامیدیا روی حیوانات مشاهده کردهایم. تحقیقات ما نشان داده است که استفاده از ایمنی مُخاطی و بدنی برای مقابله با برخی از بیماریهای مُهلک که از طریق سطوح مُخاطی وارد بدن میشوند، اهمیت دارد.» @nanotech1
نانومهندسی تراشهها: تولید تراشهای با قدرت پردازش 1000 برابر بیشتر. @nanotech1
نانومهندسی تراشهها: تولید تراشهای با قدرت پردازش 1000 برابر بیشتر
@nanotech1
محققان دانشگاه استنفورد موفق شدند با ارائه یک روش نانومهندسی در ساخت تراشهها، فناوری جدیدی ارائه کنند. این گروه موفق به ساخت تراشهای شدند که با سرعت 1000 برابر بیشتر سخت افزارهای فعلی قادر به محاسبه است. این فناوری ترکیبی از فناورینانو و صنعت الکترونیک در افزایش کارایی کامپیوترهای رایج است.
پژوهشگران موفق به ارائه فناوری سیستمهای محاسباتی نانومهندسی شدهای شدند که میتواند سرعت پردازشی 1000 برابر بیشتر از سخت افزارهای فعلی داشته باشد. این گروه، این فناوری را در قالب یک تراشه ارائه کردند. نتایج این پژوهش در نشریه Rebooting Computing منتشر شدهاست.
این تراشه جدید با ادغام پردازشگرهای مختلف و قرار دادن حافظهها روی هم و ساخت یک آسمانخراش الکترونیکی ساخته شدهاست. این گروه تحقیقاتی قطعات مختلف این میلیونها مسیر محاسباتی را به هم متصل کرده و در نهایت این تراشه را تولید کردند.
سوبهاسیش میترا از محققان این پروژه میگوید: « ما گروههای مختلف پردازندهها را روی هم قرار دادیم و با استفاده از فناوریهای پیشرفته موفق به ساخت تراشهای بسیار جدید شدیم.»
فیلیپ وانگ از دیگر محققان این پروژه میگوید: « وقتی شما سرعت بالا را با انرژی کم ترکیب میکنید سیستم N3XT بهدست میآید که عملکرد بسیار بهتری نسبت به سیستمهای رایج دارد به طوری که سرعت پردازش آن 1000 برابر بیشتر است.»
این فناوری به نوعی استفاده از توانمندی فناورینانو در مهندسی ساختارهایی با ابعاد کوچک و تولید قطعات الکترونیکی با کارایی بالا است.
کریس ری از دانشگاه استفورد میگوید: « حجم زیادی از اطلاعات در اطراف ما وجود دارد که باید مورد پردازش قرار گیرد. این اطلاعات در مورد مسائل مختلف از سلامت جامعه گرفته تا تغییرات آب و هوایی است. اما تاکنون مشکل قدرت کامپیوترها در آنالیز و پردازش این اطلاعات مانع از استفاده این اطلاعات شدهاست. همه ما در این پروژه امیدوار بودیم که بتوانیم ابزاری برای افزایش قدرت و توانایی کامپیوترها در حل چالشها ارائه دهیم.»
ری می افزاید: « البته این نوع دانش محاسباتی برای من عجیب بوده است و در حال حاضر چیز زیادی برای گفتن ندارم. به نظرم بهتر است مقالهای را که در این باره نوشته شده مطالعه کنید تا مطالب بیشتر را از آن بیاموزید.» @nanotech1
@nanotech1
محققان دانشگاه استنفورد موفق شدند با ارائه یک روش نانومهندسی در ساخت تراشهها، فناوری جدیدی ارائه کنند. این گروه موفق به ساخت تراشهای شدند که با سرعت 1000 برابر بیشتر سخت افزارهای فعلی قادر به محاسبه است. این فناوری ترکیبی از فناورینانو و صنعت الکترونیک در افزایش کارایی کامپیوترهای رایج است.
پژوهشگران موفق به ارائه فناوری سیستمهای محاسباتی نانومهندسی شدهای شدند که میتواند سرعت پردازشی 1000 برابر بیشتر از سخت افزارهای فعلی داشته باشد. این گروه، این فناوری را در قالب یک تراشه ارائه کردند. نتایج این پژوهش در نشریه Rebooting Computing منتشر شدهاست.
این تراشه جدید با ادغام پردازشگرهای مختلف و قرار دادن حافظهها روی هم و ساخت یک آسمانخراش الکترونیکی ساخته شدهاست. این گروه تحقیقاتی قطعات مختلف این میلیونها مسیر محاسباتی را به هم متصل کرده و در نهایت این تراشه را تولید کردند.
سوبهاسیش میترا از محققان این پروژه میگوید: « ما گروههای مختلف پردازندهها را روی هم قرار دادیم و با استفاده از فناوریهای پیشرفته موفق به ساخت تراشهای بسیار جدید شدیم.»
فیلیپ وانگ از دیگر محققان این پروژه میگوید: « وقتی شما سرعت بالا را با انرژی کم ترکیب میکنید سیستم N3XT بهدست میآید که عملکرد بسیار بهتری نسبت به سیستمهای رایج دارد به طوری که سرعت پردازش آن 1000 برابر بیشتر است.»
این فناوری به نوعی استفاده از توانمندی فناورینانو در مهندسی ساختارهایی با ابعاد کوچک و تولید قطعات الکترونیکی با کارایی بالا است.
کریس ری از دانشگاه استفورد میگوید: « حجم زیادی از اطلاعات در اطراف ما وجود دارد که باید مورد پردازش قرار گیرد. این اطلاعات در مورد مسائل مختلف از سلامت جامعه گرفته تا تغییرات آب و هوایی است. اما تاکنون مشکل قدرت کامپیوترها در آنالیز و پردازش این اطلاعات مانع از استفاده این اطلاعات شدهاست. همه ما در این پروژه امیدوار بودیم که بتوانیم ابزاری برای افزایش قدرت و توانایی کامپیوترها در حل چالشها ارائه دهیم.»
ری می افزاید: « البته این نوع دانش محاسباتی برای من عجیب بوده است و در حال حاضر چیز زیادی برای گفتن ندارم. به نظرم بهتر است مقالهای را که در این باره نوشته شده مطالعه کنید تا مطالب بیشتر را از آن بیاموزید.» @nanotech1
امکان ایجاد نانوماشینهای الکترونیکی روی کاغذ
@nanotech1
محققان بر روی روشی کار میکنند که در صورت موفقیت قادر خواهد بود ادوات الکترونیکی را بر روی یک ورقه کاغذ پیادهسازی کند. نکته کلیدی این فناوری استفاده از دماهای پایین است تا بتوان بر روی کاغذ و پلاستیک نیز از آن استفاده نمود.
کاهش ابعاد فناوری، کاری است که ما توانستهایم در سالهای اخیر انجام دهیم. هدف بعدی تا حدودی با این مسئله گره خورده است. بسیاری از شرکتها اخیرا بر روی اینکه چگونه میتوانیم پردازشگرها را بر روی اجزای زندگی خودمان، نظیر لباسهایمان، قرار دهیم تا اینترنت اشیاء تحقق پیدا کند، تحقیق میکنند. این کاری است که پژوهشگران دانشگاه ایالتی ارگون در مورد آن تلاش میکنند.
اخیرا تیمی از مهندسانِ دانشگاه ایالتی ارگون (Oregon) موفق به کشف روشی شدهاند که نانوذرات را با هم ترکیب کرده تا یک ابزار کاربردی کوچک به نام" سینترینگ یا پخت" ایجاد شود. روش فعلی که از دمای بالا برای این فرآیند استفاده میکند، میتواند در صورت استفاده از مواد بادوام، مناسب باشد. روش دانشگاه ایالتی ارگون که پخت فوتونی نامیده میشود، از یک لامپ زنون دمای پایین استفاده میکند که در ناحیه وسیعی پخش میشود، تا یک لایه نازک نانوماشینی ایجاد شود. از آنجایی که فرآیند جدید در دمایی حداقل 2 برابر کمتر انجام میشود، میتواند برای چاپ یک لایه نازک نانومقیاس حتی بر روی کاغذ نیز استفاده شود. علاوه بر این، این روش 2 برابر سریعتر است و نزدیک به 10 مرتبه بازده انرژی بالاتری دارد که این موضوع موجب میشود فرآیند تولید سریعتر و ارزانتر انجام گیرد.
این فناوری در صورتی که بتواند با موفقیت برای موقعیتهای تولیدی استفاده شود، باعث حیرت صنعت خواهد شد. راجیو مالهوترا استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه ایالتی ارگون در مورد این فناوری میگوید :«دمای پایینتر نکته کلیدی است. ما میخواهیم با هزینههای کمتر این محصولات نانوفناوری را بر روی موادی نظیر کاغذ و پلاستیک چاپ کنیم، که در دماهای بالاتر ممکن است بسوزند یا ذوب شوند. ما در حال حاضر میدانیم که این کار ممکن است و چگونه باید آن را انجام دهیم. ما باید قادر باشیم فرآیندهای تولیدی را خلق کنیم که بدون ازدستدادن کیفیت هم سریع و هم ارزان باشند.»
کاربردهای این فناوری میتوانند تغییر کنند: از الکترونیک انعطافپذیر تا حسگرهای زیستپزشکی پوشیدنی و سلولهای خورشیدی بهبودیافته. محققان دانشگاه ایالتی ارگون با 2 تولیدکننده خصوصی همکاری خواهند کرد تا تجهیزات اثباتکننده این مفهوم را در آزمایشگاه خود ایجاد کنند. اگر این پروژه مطابق با برنامه پیشرفت کند، قدم بعدی تولید تجاری خواهد بود. شاید چند سال دیگر شما این خبر را به عنوان یک داستان دیجیتال در یک روزنامه فیزیکی مطالعه کنید. @nanotech1
@nanotech1
محققان بر روی روشی کار میکنند که در صورت موفقیت قادر خواهد بود ادوات الکترونیکی را بر روی یک ورقه کاغذ پیادهسازی کند. نکته کلیدی این فناوری استفاده از دماهای پایین است تا بتوان بر روی کاغذ و پلاستیک نیز از آن استفاده نمود.
کاهش ابعاد فناوری، کاری است که ما توانستهایم در سالهای اخیر انجام دهیم. هدف بعدی تا حدودی با این مسئله گره خورده است. بسیاری از شرکتها اخیرا بر روی اینکه چگونه میتوانیم پردازشگرها را بر روی اجزای زندگی خودمان، نظیر لباسهایمان، قرار دهیم تا اینترنت اشیاء تحقق پیدا کند، تحقیق میکنند. این کاری است که پژوهشگران دانشگاه ایالتی ارگون در مورد آن تلاش میکنند.
اخیرا تیمی از مهندسانِ دانشگاه ایالتی ارگون (Oregon) موفق به کشف روشی شدهاند که نانوذرات را با هم ترکیب کرده تا یک ابزار کاربردی کوچک به نام" سینترینگ یا پخت" ایجاد شود. روش فعلی که از دمای بالا برای این فرآیند استفاده میکند، میتواند در صورت استفاده از مواد بادوام، مناسب باشد. روش دانشگاه ایالتی ارگون که پخت فوتونی نامیده میشود، از یک لامپ زنون دمای پایین استفاده میکند که در ناحیه وسیعی پخش میشود، تا یک لایه نازک نانوماشینی ایجاد شود. از آنجایی که فرآیند جدید در دمایی حداقل 2 برابر کمتر انجام میشود، میتواند برای چاپ یک لایه نازک نانومقیاس حتی بر روی کاغذ نیز استفاده شود. علاوه بر این، این روش 2 برابر سریعتر است و نزدیک به 10 مرتبه بازده انرژی بالاتری دارد که این موضوع موجب میشود فرآیند تولید سریعتر و ارزانتر انجام گیرد.
این فناوری در صورتی که بتواند با موفقیت برای موقعیتهای تولیدی استفاده شود، باعث حیرت صنعت خواهد شد. راجیو مالهوترا استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه ایالتی ارگون در مورد این فناوری میگوید :«دمای پایینتر نکته کلیدی است. ما میخواهیم با هزینههای کمتر این محصولات نانوفناوری را بر روی موادی نظیر کاغذ و پلاستیک چاپ کنیم، که در دماهای بالاتر ممکن است بسوزند یا ذوب شوند. ما در حال حاضر میدانیم که این کار ممکن است و چگونه باید آن را انجام دهیم. ما باید قادر باشیم فرآیندهای تولیدی را خلق کنیم که بدون ازدستدادن کیفیت هم سریع و هم ارزان باشند.»
کاربردهای این فناوری میتوانند تغییر کنند: از الکترونیک انعطافپذیر تا حسگرهای زیستپزشکی پوشیدنی و سلولهای خورشیدی بهبودیافته. محققان دانشگاه ایالتی ارگون با 2 تولیدکننده خصوصی همکاری خواهند کرد تا تجهیزات اثباتکننده این مفهوم را در آزمایشگاه خود ایجاد کنند. اگر این پروژه مطابق با برنامه پیشرفت کند، قدم بعدی تولید تجاری خواهد بود. شاید چند سال دیگر شما این خبر را به عنوان یک داستان دیجیتال در یک روزنامه فیزیکی مطالعه کنید. @nanotech1
امکان تشخیص سریع بیماریها با نانوابزار صوتی
@nanotech1
امروزه، بسیاری از مردم در مناطق محروم جهان به امکانات پزشکی مناسبی دسترسی ندارند یا پرداخت هزینههای درمان از توان مالی آنها خارج است. به همین دلیل محققان درصدد ساخت دستگاهی ارزان قیمت و و چندبار مصرف هستند که قادر است امکان تشخیص بیماریهای مُهلک را فراهم سازد. این دستگاه میکروسیالی بر اساس امواج صوتی عمل میکند و نقش مؤثری در سلامت جامعه ایفا خواهد کرد.
توسعه یک دستگاه میکروسیالی که قابلیت استفاده مجدد داشته باشد، تشخیص پزشکی بیماریهایی نظیر ایدز و سِل را سادهتر و آسانتر میسازد؛ بهویژه در مناطقی که امکانات پزشکی در دسترس نبوده و یا هزینههای درمان بسیار زیاد میباشد. علاوه بر کاربرد در تشخیص بیماریهایی نظیر ایدز و سِل، این دستگاه میتواند استفاده گستردهای در بیمارستانها، درمانگاهها، آزمایشگاههای زیستشناسی و خانهها داشته باشد زیرا هزینه کم و روش استفاده آسانی دارد.
محققان در ایالت پِنسیلوانیا اخیراً مجوز ساخت چنین دستگاهی را دریافت نمودهاند. این دستگاه که «انبُرک صوتی» نامیده میشود، براساس ارتعاشات ملایم صوتی عمل میکند و محصول کار پروفسور تونی هوانگ در دانشگاه ایالت پِنسیلوانیا (Pennsylvania State University) میباشد. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای در نشریه Lab on a Chip منتشر شده است.
هوانگ اظهار داشته است: «انبُرک صوتی قدرت فوقالعادهای در زمینه تشخیص داشته و همچنین دارای کاربردهایی در زمینه درمان میباشد. دستگاه کنونی به خوبی کار میکند اما برای استفاده در تشخیص بیماریها، کل دستگاه پس از یک بار استفاده باید دور انداخته شود. در حال حاضر، راهی یافتهایم تا بخش محتوی سیال دستگاه را از بخش گرانقیمتی که امواج مافوق صوتی را در زیرلایه فیزوالکتریک تولید میکند، جدا سازیم. بدین ترتیب، ساخت انبُرک صوتی یک بار مصرف ممکن خواهد شد.»
هوانگ باور دارد که بخش پلاستیکی یک بار مصرف دستگاه میتواند با هزینه اندکی به مقدار 25 سِنت به ازای هر واحد تولید گردد. حتی با وجود افزودن ابزارهای الکترونیکی برای تشخیص بیماری، او پیشبینی میکند که هزینه تولید یک سیستم دائمی کامل تنها چند دلار خواهد بود و میتوان با تعویض کانالهای پلاستیکی میکروسیال، از دستگاه بهطور مکرر استفاده کرد.
در دستگاه سابق، کانال میکروسیال بهطور دائمی به زیرلایه متصل شده بود و امواج مافوق صوتی بهصورت مستقیم درون سیال تابانده میشدند. در دستگاه جدید، یک لایه مداخلهکننده وجود دارد اما امواج مافوق صوتی به اندازه کافی قوی هستند که بتوانند سلولها را کنترل کرده و آنها را منظم سازند. این منظمسازی سلولها اهمیت ویژهای در مطالعه ارتباطات سلولی در آزمایشگاههای زیستشناسی یا در آزمایشهای دارویی دارد.
فِنگ گوا ، دانشجوی دکترا در گروه هوانگ، اظهار داشت: «هدف از آزمایش دارویی، بررسی پاسخ سلولها به داروهای مختلف است. با استفاده از انبُرکهای صوتی، میتوانیم قدرت انتقال مواد داخل تک سلولها را افزایش دهیم و ببینیم که آنها چگونه به داروها پاسخ میدهند. یا اینکه با ساخت همه انواع گروههای سلولی، میتوان واکنش آنها را به داروهای مختلف بررسی کرد. چنین حالتی بسیار شبیه به حالتی است که درون بدن اتفاق میافتد.» @nanotech1
@nanotech1
امروزه، بسیاری از مردم در مناطق محروم جهان به امکانات پزشکی مناسبی دسترسی ندارند یا پرداخت هزینههای درمان از توان مالی آنها خارج است. به همین دلیل محققان درصدد ساخت دستگاهی ارزان قیمت و و چندبار مصرف هستند که قادر است امکان تشخیص بیماریهای مُهلک را فراهم سازد. این دستگاه میکروسیالی بر اساس امواج صوتی عمل میکند و نقش مؤثری در سلامت جامعه ایفا خواهد کرد.
توسعه یک دستگاه میکروسیالی که قابلیت استفاده مجدد داشته باشد، تشخیص پزشکی بیماریهایی نظیر ایدز و سِل را سادهتر و آسانتر میسازد؛ بهویژه در مناطقی که امکانات پزشکی در دسترس نبوده و یا هزینههای درمان بسیار زیاد میباشد. علاوه بر کاربرد در تشخیص بیماریهایی نظیر ایدز و سِل، این دستگاه میتواند استفاده گستردهای در بیمارستانها، درمانگاهها، آزمایشگاههای زیستشناسی و خانهها داشته باشد زیرا هزینه کم و روش استفاده آسانی دارد.
محققان در ایالت پِنسیلوانیا اخیراً مجوز ساخت چنین دستگاهی را دریافت نمودهاند. این دستگاه که «انبُرک صوتی» نامیده میشود، براساس ارتعاشات ملایم صوتی عمل میکند و محصول کار پروفسور تونی هوانگ در دانشگاه ایالت پِنسیلوانیا (Pennsylvania State University) میباشد. نتایج این پژوهش در قالب مقالهای در نشریه Lab on a Chip منتشر شده است.
هوانگ اظهار داشته است: «انبُرک صوتی قدرت فوقالعادهای در زمینه تشخیص داشته و همچنین دارای کاربردهایی در زمینه درمان میباشد. دستگاه کنونی به خوبی کار میکند اما برای استفاده در تشخیص بیماریها، کل دستگاه پس از یک بار استفاده باید دور انداخته شود. در حال حاضر، راهی یافتهایم تا بخش محتوی سیال دستگاه را از بخش گرانقیمتی که امواج مافوق صوتی را در زیرلایه فیزوالکتریک تولید میکند، جدا سازیم. بدین ترتیب، ساخت انبُرک صوتی یک بار مصرف ممکن خواهد شد.»
هوانگ باور دارد که بخش پلاستیکی یک بار مصرف دستگاه میتواند با هزینه اندکی به مقدار 25 سِنت به ازای هر واحد تولید گردد. حتی با وجود افزودن ابزارهای الکترونیکی برای تشخیص بیماری، او پیشبینی میکند که هزینه تولید یک سیستم دائمی کامل تنها چند دلار خواهد بود و میتوان با تعویض کانالهای پلاستیکی میکروسیال، از دستگاه بهطور مکرر استفاده کرد.
در دستگاه سابق، کانال میکروسیال بهطور دائمی به زیرلایه متصل شده بود و امواج مافوق صوتی بهصورت مستقیم درون سیال تابانده میشدند. در دستگاه جدید، یک لایه مداخلهکننده وجود دارد اما امواج مافوق صوتی به اندازه کافی قوی هستند که بتوانند سلولها را کنترل کرده و آنها را منظم سازند. این منظمسازی سلولها اهمیت ویژهای در مطالعه ارتباطات سلولی در آزمایشگاههای زیستشناسی یا در آزمایشهای دارویی دارد.
فِنگ گوا ، دانشجوی دکترا در گروه هوانگ، اظهار داشت: «هدف از آزمایش دارویی، بررسی پاسخ سلولها به داروهای مختلف است. با استفاده از انبُرکهای صوتی، میتوانیم قدرت انتقال مواد داخل تک سلولها را افزایش دهیم و ببینیم که آنها چگونه به داروها پاسخ میدهند. یا اینکه با ساخت همه انواع گروههای سلولی، میتوان واکنش آنها را به داروهای مختلف بررسی کرد. چنین حالتی بسیار شبیه به حالتی است که درون بدن اتفاق میافتد.» @nanotech1
مراغه: ساخت نانوصفحات اکسید گرافن جهت اقتصادی نمودن پیلهای سوختی. @nanotech1
مراغه: ساخت نانوصفحات اکسید گرافن جهت اقتصادی نمودن پیلهای سوختی
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه مراغه طی تحقیقات خود موفق به ساخت کنترل شدهی نانو صفحاتی از جنس گرافن و اکسید گرافن در مقیاس آزمایشگاهی شدهاند که میتواند باعث اقتصادی شدن پیلهای سوختی و ذخیره سازهای انرژی شود. همچنین با استفاده از این نانوصفحات سنتز شده، امکان کاهش میزان استفاده از مواد پر هزینه و گران قیمت متداول در پیلهای سوختی نیز میسر شده است.
اگرچه پیلهای سوختی به عنوان مبدلهای سوخت پاک نقش بسیار مهمی را در زندگی آینده ایفا خواهند کرد؛ اما هزینههای گزاف آنها مانع از کاربرد گستردهی آنها در زندگی روزمره شده است. بنابراین، در صورت دستیابی به مواد کم هزینه جهت ساخت این تجهیزات از جمله غشاها و کاتالیزورها به عنوان اصلیترین اجزای پیلهای سوختی، به طور طبیعی روند بکارگیری آنها در زندگی مردم مشهودتر خواهد شد.
دکتر کریم کاکایی، هدف از اجرای این پژوهش را سعی در ساخت نانوساختارهایی به عنوان نگهدارندهی کاتالیستهای مورد استفاده در پیلهای سوختی غشایی پروتونی جهت کاهش قیمت تمام شدهی این تجهیزات عنوان کرد.
وی در خصوص اهمیت اجرای این طرح گفت: «همانگونه که اشاره شد هزینههای بالای پیلهای سوختی از جمله نگهدارندههای کاتالیست و به کارگیری فلزات گران بهایی نظیر پلاتین در ناحیهی آند و کاتد، منجر به افزایش قیمت این تجهیزات شده که عملاً تجاری سازی و تولید انبوه آنها را مشکل نموده است. در کشور ما نیز تمامی مواد به کار رفته در پیل سوختی وارداتی است که هزینههای بالایی را بر اقتصاد کشور وارد مینماید. بنابراین در این طرح تلاش شده تا با ساخت و بکارگیری نانوصفحات اکسید گرافن به عنوان نگهدارندهی الکتروکاتالیست و نیز استفاده از آلیاژ پلاتین و قلع به عنوان جایگزین فلز خالص پلاتین از قیمت الکتروکاتالیست نهایی مورد استفاده در پیل سوختی کاسته شود.»
مطابق با نتایج حاصل شده، بکارگیری نانوصفحات اکسید گرافن و گرافن در پیل سوختی، افزون بر کاهش قیمت کاتد و آند مورد استفاده در آنها، منجر به افزایش عملکرد پیلهای مذکور نیز شده است. لذا تولید آنها صرفهی اقتصادی بیشتری ایجاد خواهد کرد.
با توجه به این مطالب، استفاده از نتایج این طرح در حوزهی تولید انرژیهای پاک بسیار مفید خواهد بود.
به گفتهی محقق این طرح، جهت سنتز گرافن و اکسید گرافن عموماً از روش هامر و یا روش اصلاح شدهی هامر استفاده میشود که قابلیت تولید در مقیاس صنعتی را ندارد. از طرفی در این روش مواد شیمیایی و آلوده کنندهی بسیار زیادی بکار گرفته میشود که خطرات زیادی برای افراد و محیط زیست به دنبال خواهد داشت. این در حالی است که در این طرح از روش بالا به پائین، نانو صفحات گرافن اکساید به طریقه الکتروشیمیایی سنتز شده است که مشکلات روش هامر را به دنبال ندارد. کاهش هزینهی تولید از دیگر مزایتهای این روش است.
کاکایی در ادامه به روند ساخت و بررسی عملکرد پیلهای سوختی متشکل از این نانوصفحات پرداخت و افزود: «در این راستا اکسید گرافن به طریقهی الکتروشیمیایی سنتز شده است و سپس نسبتهای مختلف آلیاژ پلاتین و قلع بر روی گرافن اکساید احیا شده است. البته در این مرحله تلاش شد تا از احیای کامل تمام اکسیدگرافن به گرافن جلوگیری شود. به این ترتیب همزمان اکسید گرافن هم نقش پایهی کاتالیست و هم نقش ناقل پروتون را دارا خواهد بود. از طرفی با این کار مصرف محلول نفیون وارداتی گرانبها نیز به نصف تقلیل یافت.»
وی در پایان عنوان کرد: «در طرحهای آتی نانوصفحات اکسید گرافن به وسیله گروههای عاملی مختلف مانند هالوژنها، سولفونهها و نیتروژن ناخالص( دوپه) میشوند تا در واکنشهای احیای اکسیژن در سمت کاتد پیل سوختی مورد استفاده قرار گیرد.»
این تحقیقات حاصل تلاشهای دکتر کریم کاکایی کریم کاکائی عضو هیات علمی دانشگاه مراغه دانشیار گروه شیمی فیزیک است. نتایج این کار در مجلهی Electrochemica Acta (جلد 165، سال 2015، صفحات 330 تا 337) به چاپ رسیده است. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه مراغه طی تحقیقات خود موفق به ساخت کنترل شدهی نانو صفحاتی از جنس گرافن و اکسید گرافن در مقیاس آزمایشگاهی شدهاند که میتواند باعث اقتصادی شدن پیلهای سوختی و ذخیره سازهای انرژی شود. همچنین با استفاده از این نانوصفحات سنتز شده، امکان کاهش میزان استفاده از مواد پر هزینه و گران قیمت متداول در پیلهای سوختی نیز میسر شده است.
اگرچه پیلهای سوختی به عنوان مبدلهای سوخت پاک نقش بسیار مهمی را در زندگی آینده ایفا خواهند کرد؛ اما هزینههای گزاف آنها مانع از کاربرد گستردهی آنها در زندگی روزمره شده است. بنابراین، در صورت دستیابی به مواد کم هزینه جهت ساخت این تجهیزات از جمله غشاها و کاتالیزورها به عنوان اصلیترین اجزای پیلهای سوختی، به طور طبیعی روند بکارگیری آنها در زندگی مردم مشهودتر خواهد شد.
دکتر کریم کاکایی، هدف از اجرای این پژوهش را سعی در ساخت نانوساختارهایی به عنوان نگهدارندهی کاتالیستهای مورد استفاده در پیلهای سوختی غشایی پروتونی جهت کاهش قیمت تمام شدهی این تجهیزات عنوان کرد.
وی در خصوص اهمیت اجرای این طرح گفت: «همانگونه که اشاره شد هزینههای بالای پیلهای سوختی از جمله نگهدارندههای کاتالیست و به کارگیری فلزات گران بهایی نظیر پلاتین در ناحیهی آند و کاتد، منجر به افزایش قیمت این تجهیزات شده که عملاً تجاری سازی و تولید انبوه آنها را مشکل نموده است. در کشور ما نیز تمامی مواد به کار رفته در پیل سوختی وارداتی است که هزینههای بالایی را بر اقتصاد کشور وارد مینماید. بنابراین در این طرح تلاش شده تا با ساخت و بکارگیری نانوصفحات اکسید گرافن به عنوان نگهدارندهی الکتروکاتالیست و نیز استفاده از آلیاژ پلاتین و قلع به عنوان جایگزین فلز خالص پلاتین از قیمت الکتروکاتالیست نهایی مورد استفاده در پیل سوختی کاسته شود.»
مطابق با نتایج حاصل شده، بکارگیری نانوصفحات اکسید گرافن و گرافن در پیل سوختی، افزون بر کاهش قیمت کاتد و آند مورد استفاده در آنها، منجر به افزایش عملکرد پیلهای مذکور نیز شده است. لذا تولید آنها صرفهی اقتصادی بیشتری ایجاد خواهد کرد.
با توجه به این مطالب، استفاده از نتایج این طرح در حوزهی تولید انرژیهای پاک بسیار مفید خواهد بود.
به گفتهی محقق این طرح، جهت سنتز گرافن و اکسید گرافن عموماً از روش هامر و یا روش اصلاح شدهی هامر استفاده میشود که قابلیت تولید در مقیاس صنعتی را ندارد. از طرفی در این روش مواد شیمیایی و آلوده کنندهی بسیار زیادی بکار گرفته میشود که خطرات زیادی برای افراد و محیط زیست به دنبال خواهد داشت. این در حالی است که در این طرح از روش بالا به پائین، نانو صفحات گرافن اکساید به طریقه الکتروشیمیایی سنتز شده است که مشکلات روش هامر را به دنبال ندارد. کاهش هزینهی تولید از دیگر مزایتهای این روش است.
کاکایی در ادامه به روند ساخت و بررسی عملکرد پیلهای سوختی متشکل از این نانوصفحات پرداخت و افزود: «در این راستا اکسید گرافن به طریقهی الکتروشیمیایی سنتز شده است و سپس نسبتهای مختلف آلیاژ پلاتین و قلع بر روی گرافن اکساید احیا شده است. البته در این مرحله تلاش شد تا از احیای کامل تمام اکسیدگرافن به گرافن جلوگیری شود. به این ترتیب همزمان اکسید گرافن هم نقش پایهی کاتالیست و هم نقش ناقل پروتون را دارا خواهد بود. از طرفی با این کار مصرف محلول نفیون وارداتی گرانبها نیز به نصف تقلیل یافت.»
وی در پایان عنوان کرد: «در طرحهای آتی نانوصفحات اکسید گرافن به وسیله گروههای عاملی مختلف مانند هالوژنها، سولفونهها و نیتروژن ناخالص( دوپه) میشوند تا در واکنشهای احیای اکسیژن در سمت کاتد پیل سوختی مورد استفاده قرار گیرد.»
این تحقیقات حاصل تلاشهای دکتر کریم کاکایی کریم کاکائی عضو هیات علمی دانشگاه مراغه دانشیار گروه شیمی فیزیک است. نتایج این کار در مجلهی Electrochemica Acta (جلد 165، سال 2015، صفحات 330 تا 337) به چاپ رسیده است. @nanotech1
برای شناسایی بیماری، با تلفن همراه از DNA خود عکس بگیرید. @nanotech1
برای شناسایی بیماری، با تلفن همراه از DNA خود عکس بگیرید
@nanotech1
محققان موفق به ساخت میکروسکوپ فلورسانس بسیار کوچکی شدند که میتواند بهعنوان یک قطعه روی تلفن همراه نصب شده و به آنالیز رشته DNA بپردازد. این نانوابزار قادر است وجود برخی بیماریها را از روی تصاویر گرفته شده از ماده وراثتی شناسایی کند.
اخیرا ابزار جانبی برای میکروسکوپها ساخته شده که به کاربر تلفن همراه اجازه میدهد تا نگاهی به DNA دارای برچسب فلورسانس بیاندازد.
filereader.php?p1=main_421d13c7ecd67604c
آیدوگان اوزجان از محققان رشته زیستمهندسی و الکترونیک دانشگاه کالیفرنیا و همکارانش ابزاری ساختهاند که میتواند طول مولکولهای DNA را نشان دهد. این ابزار یک قطعه قابل نصب روی تلفنهای هوشمند است. نتایج این پروژه در قالب مقالهای در نشریه ACS Nano منتشر شدهاست. این ابزار 190 گرم وزن داشته، قیمت آن 400 دلار است و با استفاده از باطری قلمی (AAA) کار میکند.
این ابزار به کاربر اجازه میدهد تا یک نسخه از تغییرات ژنتیکی و علائم بیماری را که روی DNA خود قرار دارد شناسایی کند. این ابزار برای شناسایی بیماریهای مختلف ایدهآل است.
این میکروسکوپ مبتنی بر تلفن همراه با استفاده از یک قطعه آنالیز کننده محلول حاوی DNA برچسب خورده کار میکند. برای استفاده از این ابزار باید محلول حاوی DNA که از قبل برچسب فلورسانس خورده است را روی سطح شیشه مخصوص میکروسکوپ قرار داد، سپس این ابزار رشتههای DNA را میکشد و صاف میکند. در ادامه لیزر آبی رنگ میکروسکوپ به نمونه تابیده و این میکروسکوپ فلورسانس قادر به نمایش دادن DNA خواهد بود.
دوربین این تلفن همراه تصاویر متعددی از DNA گرفته و این تصاویر به یک سرور مرکزی ارسال میشود تا طول رشتهها ارزیابی شود. نتایج آزمونهای اولیه انجام شده روی این میکروسکوپ نشان میدهد که امکان تصویربرداری از 10000 تا 48000 جفت باز در مولکول DNA با این روش وجود خواهد داشت. آزمونهای بعدی ثابت کرد که این ابزار میتواند تا 1000 جفت باز را نمایش دهد که این عملکرد شبیه میکروسکوپهای فلورسانس رومیزی است.
بسیاری امیدوارند که این میکروسکوپ مبتنی بر تلفن همراه بتواند امکان تشخیص بیماری را در نواحی که امکانات و زیرساختهای مناسب ندارد فراهم کند.
اوزجان این فناوری را رشد کامپیوترها مقایسه میکند. کامپیوترهای اولیه بسیار سنگین و پرهزینه بودند که با رشد فناوری حجم آنها کوچک و قیمت این سیستمها کاهش یافت. فناوری میکروسکوپ فلورسانس نیز به این شکل است که تاکنون بهعنوان ابزارهای بسیار گرانقیمت شناخته میشدند اما از این پس با کوچک شدن، بهعنوان ابزارهای میکرو و نانومقیاس شناخته میشوند. @nanotech1
@nanotech1
محققان موفق به ساخت میکروسکوپ فلورسانس بسیار کوچکی شدند که میتواند بهعنوان یک قطعه روی تلفن همراه نصب شده و به آنالیز رشته DNA بپردازد. این نانوابزار قادر است وجود برخی بیماریها را از روی تصاویر گرفته شده از ماده وراثتی شناسایی کند.
اخیرا ابزار جانبی برای میکروسکوپها ساخته شده که به کاربر تلفن همراه اجازه میدهد تا نگاهی به DNA دارای برچسب فلورسانس بیاندازد.
filereader.php?p1=main_421d13c7ecd67604c
آیدوگان اوزجان از محققان رشته زیستمهندسی و الکترونیک دانشگاه کالیفرنیا و همکارانش ابزاری ساختهاند که میتواند طول مولکولهای DNA را نشان دهد. این ابزار یک قطعه قابل نصب روی تلفنهای هوشمند است. نتایج این پروژه در قالب مقالهای در نشریه ACS Nano منتشر شدهاست. این ابزار 190 گرم وزن داشته، قیمت آن 400 دلار است و با استفاده از باطری قلمی (AAA) کار میکند.
این ابزار به کاربر اجازه میدهد تا یک نسخه از تغییرات ژنتیکی و علائم بیماری را که روی DNA خود قرار دارد شناسایی کند. این ابزار برای شناسایی بیماریهای مختلف ایدهآل است.
این میکروسکوپ مبتنی بر تلفن همراه با استفاده از یک قطعه آنالیز کننده محلول حاوی DNA برچسب خورده کار میکند. برای استفاده از این ابزار باید محلول حاوی DNA که از قبل برچسب فلورسانس خورده است را روی سطح شیشه مخصوص میکروسکوپ قرار داد، سپس این ابزار رشتههای DNA را میکشد و صاف میکند. در ادامه لیزر آبی رنگ میکروسکوپ به نمونه تابیده و این میکروسکوپ فلورسانس قادر به نمایش دادن DNA خواهد بود.
دوربین این تلفن همراه تصاویر متعددی از DNA گرفته و این تصاویر به یک سرور مرکزی ارسال میشود تا طول رشتهها ارزیابی شود. نتایج آزمونهای اولیه انجام شده روی این میکروسکوپ نشان میدهد که امکان تصویربرداری از 10000 تا 48000 جفت باز در مولکول DNA با این روش وجود خواهد داشت. آزمونهای بعدی ثابت کرد که این ابزار میتواند تا 1000 جفت باز را نمایش دهد که این عملکرد شبیه میکروسکوپهای فلورسانس رومیزی است.
بسیاری امیدوارند که این میکروسکوپ مبتنی بر تلفن همراه بتواند امکان تشخیص بیماری را در نواحی که امکانات و زیرساختهای مناسب ندارد فراهم کند.
اوزجان این فناوری را رشد کامپیوترها مقایسه میکند. کامپیوترهای اولیه بسیار سنگین و پرهزینه بودند که با رشد فناوری حجم آنها کوچک و قیمت این سیستمها کاهش یافت. فناوری میکروسکوپ فلورسانس نیز به این شکل است که تاکنون بهعنوان ابزارهای بسیار گرانقیمت شناخته میشدند اما از این پس با کوچک شدن، بهعنوان ابزارهای میکرو و نانومقیاس شناخته میشوند. @nanotech1
Forwarded from Sajad
nbic.isti.ir
مرکز راهبری فناوری های همگرا | اخبار | مهندسی سلولهای بنیادی برای تولید بافت دیافراگم در موش
پژوهشگران با موفقیت آزمایشهایی را بر روی دیافراگم موشها انجام دادند که امیدها برای درمان نقص شایع در تولد نوزادان و نیز بازسازی ماهیچههای قلب را افزایش داده است. این کار به کمک بافتهای مهندسیشدهای صورت میگیرد که کار خود را همانند بافتهایی که به صورت…
Forwarded from Sajad
nbic.isti.ir
مرکز راهبری فناوری های همگرا | اخبار | مهندسی پروتئینها و ترکیب آن با پلیمر
پژوهشگران با مهندسی و ترکیب پروتئین و پلیمرها موفق به تولید ساختارهایی با ویژگیهای جدید شدند که قابلیت استفاده در تولید محصولات با کارایی بالا را دارد. آنها طی یک فرآیند شیمیایی ترکیب زیستی را به دست آوردند که در آن پروتئینها و آمینواسیدها از طریق یک واکنش…
Forwarded from Advanced Technologies
سمپوزیوم کاربرد نانو در سلول های بنیادی و مهندسی بافت. 5 دی ماه. تهران. سالن همایش های رازی. @nanotech1
سمپوزیوم نانو و پزشکی بازساختی با حضور پروفسور سیفعلیان. @nanotech1
محققان کالج دانشگاه لندن (UCL) به سرپرستی پروفسور «اسکندر سیفعلیان» موفق به تولید اندام مختلف بدن از جمله بینی و گوش با استفاده از سلولهای بنیادی شدهاند.
محققان کالج دانشگاه لندن (UCL) به سرپرستی پروفسور «اسکندر سیفعلیان» موفق به تولید اندام مختلف بدن از جمله بینی و گوش با استفاده از سلولهای بنیادی شدهاند.
به گزارش ایسنا، آزمایشگاههای مختلفی در سراسر جهان بدنبال ساخت اندام سفارشی قابل پیوند با استفاده از سلولهای بنیادی هستند.
محققان بیمارستان رویال فری (Royal Free) لندن وابسته به دانشگاه UCL به سرپرستی محقق ایرانی، پروفسور «اسکندر سیفعلیان» از جمله مراکز تحقیقاتی هستند که با استفاده از سلولهای بنیادی موفق به تولید اندام سفارشی از جمله عروق خونی، مجاری اشک، نای، بینی و گوش شدهاند.
تنها تعداد کمی از بیماران در انگلیس از اندام تولید شده در آزمایشگاه شامل عروق خونی، مجاری اشک، نای استفاده کردهاند و بینی آزمایشگاهی نیز که برای یک بیمار مبتلا به سرطان ساخته شده است در انتظار دریافت مجوز پیوند است، اما محققان امیدوارند که در آینده اندام بیشتری را برای پیوند به بدن نیازمند تولید کنند.
به گفته پروفسور «سیفعلیان» سرپرست تیم تحقیقاتی، روش تولید اندام سفارشی مانند پخت کیک است و انواع مختلف اندام با استفاده از سلولهای بنیادی با قالبهای متفاوت تولید میشوند؛ مواد پلیمری برای ساخت این اندام درون یک دستگاه مخصوص قرار داده میشوند.
دستاورد سال گذشته محققان این مرکز تولید یک بینی سفارشی برای بیماری بود که در اثر سرطان بینی خود را از دست داده بود؛ محققان با افزودن ترکیب نمک و شکر به قالب، حالت اسفنجی بافت را ایجاد کردند.
سلولهای بنیادی از چربی بدن گرفته و در آزمایشگاه به مدت دو هفته کشت داده شدند و سپس برای پوشاندن داربست بینی مورد استفاده قرار گرفتند؛ در نهایت بینی به ساعد بیمار پیوند زده شد تا لایه پوست روی آن را بپوشاند.
محققان در حال تولید اندام دیگری از جمله گوش و عروق کرونری هستند، اما مراحل ساخت گوش بدلیل پیچیدگی این بافت دشوارتر از بینی است.
اواخر سال جاری میلادی آزمایش بالینی گوشهای آزمایشگاهی بر روی بیماران نیازمند در هند و لندن آغاز خواهد شد و محققان تلاش میکنند که با کسب مجوزهای لازم تا سال 2016 بصورت گسترده از عروق آزمایشگاهی بر روی بیماران نیازمند استفاده کنند. @nanotech1
محققان کالج دانشگاه لندن (UCL) به سرپرستی پروفسور «اسکندر سیفعلیان» موفق به تولید اندام مختلف بدن از جمله بینی و گوش با استفاده از سلولهای بنیادی شدهاند.
محققان کالج دانشگاه لندن (UCL) به سرپرستی پروفسور «اسکندر سیفعلیان» موفق به تولید اندام مختلف بدن از جمله بینی و گوش با استفاده از سلولهای بنیادی شدهاند.
به گزارش ایسنا، آزمایشگاههای مختلفی در سراسر جهان بدنبال ساخت اندام سفارشی قابل پیوند با استفاده از سلولهای بنیادی هستند.
محققان بیمارستان رویال فری (Royal Free) لندن وابسته به دانشگاه UCL به سرپرستی محقق ایرانی، پروفسور «اسکندر سیفعلیان» از جمله مراکز تحقیقاتی هستند که با استفاده از سلولهای بنیادی موفق به تولید اندام سفارشی از جمله عروق خونی، مجاری اشک، نای، بینی و گوش شدهاند.
تنها تعداد کمی از بیماران در انگلیس از اندام تولید شده در آزمایشگاه شامل عروق خونی، مجاری اشک، نای استفاده کردهاند و بینی آزمایشگاهی نیز که برای یک بیمار مبتلا به سرطان ساخته شده است در انتظار دریافت مجوز پیوند است، اما محققان امیدوارند که در آینده اندام بیشتری را برای پیوند به بدن نیازمند تولید کنند.
به گفته پروفسور «سیفعلیان» سرپرست تیم تحقیقاتی، روش تولید اندام سفارشی مانند پخت کیک است و انواع مختلف اندام با استفاده از سلولهای بنیادی با قالبهای متفاوت تولید میشوند؛ مواد پلیمری برای ساخت این اندام درون یک دستگاه مخصوص قرار داده میشوند.
دستاورد سال گذشته محققان این مرکز تولید یک بینی سفارشی برای بیماری بود که در اثر سرطان بینی خود را از دست داده بود؛ محققان با افزودن ترکیب نمک و شکر به قالب، حالت اسفنجی بافت را ایجاد کردند.
سلولهای بنیادی از چربی بدن گرفته و در آزمایشگاه به مدت دو هفته کشت داده شدند و سپس برای پوشاندن داربست بینی مورد استفاده قرار گرفتند؛ در نهایت بینی به ساعد بیمار پیوند زده شد تا لایه پوست روی آن را بپوشاند.
محققان در حال تولید اندام دیگری از جمله گوش و عروق کرونری هستند، اما مراحل ساخت گوش بدلیل پیچیدگی این بافت دشوارتر از بینی است.
اواخر سال جاری میلادی آزمایش بالینی گوشهای آزمایشگاهی بر روی بیماران نیازمند در هند و لندن آغاز خواهد شد و محققان تلاش میکنند که با کسب مجوزهای لازم تا سال 2016 بصورت گسترده از عروق آزمایشگاهی بر روی بیماران نیازمند استفاده کنند. @nanotech1
تخفیف سمپوزیوم نانو و پزشکی بازساختی به شرح زیر است:
افراد عادی: 40 هزار تومان
اعضاي انجمن نانوفناوری پزشکی ایران در صورت ارائه کارت: 20 هزار تومان
دانشجویان نانوفناوری، مهندسی بافت و علوم سلولی کاربردی در صورت ارایه کارت: 20 هزار تومان
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران در صورت ارائه کارت: 30 هزار تومان
اعضاي نانوچمران در صورت ارائه کارت: 30 هزار تومان
افراد عادی: 40 هزار تومان
اعضاي انجمن نانوفناوری پزشکی ایران در صورت ارائه کارت: 20 هزار تومان
دانشجویان نانوفناوری، مهندسی بافت و علوم سلولی کاربردی در صورت ارایه کارت: 20 هزار تومان
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران در صورت ارائه کارت: 30 هزار تومان
اعضاي نانوچمران در صورت ارائه کارت: 30 هزار تومان
نانودریل کردن سطح برای ساخت ابزار آنالیز DNA
@nanotech1
پژوهشگران هلند موفق به ایجاد نانوکانالهایی روی سطح دیاکسید سیلیکون شده که از آن برای توالیسنجی DNA میتوان استفاده کرد. برای این کار محققان از گرمادهی نانوذرات طلا در سطح دیاکسید سیلیکون استفاده کردند.
محققان هلند دانشگاه توئنته اخیرا موفق به ارائه نانوذرات کروی از جنس طلا شدند که میتوان با استفاده از آن مواد سرامیکی را سوراخ کرد و در نهایت ابزاری برای آنالیز DNA ارائه کرد. نتایج این پژوهش در نشریه Nano Letters منتشر شدهاست.
این گروه تحقیقاتی با استفاده از ترکیب نانوحفره و تراشه موفق به ساخت ابزاری شدند که امکان توالیسنجی DNA را برای محققان فراهم میآورد.
با گرم کردن نانوذرات طلا به مدت چند ساعت، این نانوذرات میتوانند به داخل تراشه نفوذ کنند و بهصورت عمودی داخل آن فرو روند. با این کار یک تونل 800 نانومتری ایجاد میشود که برای تشکیل آن باید 9 ساعت به این سیستم گرمادهی کرد. نفوذ نانوذرات طلا به این سادگی نمیتواند داخل این ساختار نفوذ کند و برای این کار باید از روشهای پیچیده مختلف استفاده کرد. نانوحفره ایجاد شده میتواند نقش یک الک را نیز ایفا کند، همچنین از این تونل میتوان برای ایجاد قالب بهمنظور تولید نانوساختارهای مختلف استفاده کرد.
زمانی که گرمادهی به نقطهای میرسد که سرامیک به نقطه ذوب نزدیک میشود، صفحه مدور از جنس طلا، تمایل به کروی شدن پیدا میکند. در واقع صفحه طلا به جای این که در سطح دیاکسید سیلیکون پخش شود، بهصورت کره در میآید. با این کار کره طلا درون دیاکسید سیلیکون فرو رفته و یک تونل نانومقیاس ایجاد میکند.
برای توالیسنجی DNA، لازم است که نوکلئوتیدهای DNA از میان نانوحفره عبور کنند. عبور رشته DNA از میان این نانوکانال موجب تشکیل سیگنالهایی میشود که این سیگنالها برای هر نوکلئوتید بهصورت اثرانگشت است. با شناسایی سیگنالها به سادگی میتوان توالی نوکلئوتیدها را شناسایی کرد و در نهایت توالیسنجی DNA انجام میشود.
این پروژه با همکاری گروه Lab on Chip در دانشگاه توئنته و موسسه فناورینانو این دانشگاه انجام شدهاست. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگران هلند موفق به ایجاد نانوکانالهایی روی سطح دیاکسید سیلیکون شده که از آن برای توالیسنجی DNA میتوان استفاده کرد. برای این کار محققان از گرمادهی نانوذرات طلا در سطح دیاکسید سیلیکون استفاده کردند.
محققان هلند دانشگاه توئنته اخیرا موفق به ارائه نانوذرات کروی از جنس طلا شدند که میتوان با استفاده از آن مواد سرامیکی را سوراخ کرد و در نهایت ابزاری برای آنالیز DNA ارائه کرد. نتایج این پژوهش در نشریه Nano Letters منتشر شدهاست.
این گروه تحقیقاتی با استفاده از ترکیب نانوحفره و تراشه موفق به ساخت ابزاری شدند که امکان توالیسنجی DNA را برای محققان فراهم میآورد.
با گرم کردن نانوذرات طلا به مدت چند ساعت، این نانوذرات میتوانند به داخل تراشه نفوذ کنند و بهصورت عمودی داخل آن فرو روند. با این کار یک تونل 800 نانومتری ایجاد میشود که برای تشکیل آن باید 9 ساعت به این سیستم گرمادهی کرد. نفوذ نانوذرات طلا به این سادگی نمیتواند داخل این ساختار نفوذ کند و برای این کار باید از روشهای پیچیده مختلف استفاده کرد. نانوحفره ایجاد شده میتواند نقش یک الک را نیز ایفا کند، همچنین از این تونل میتوان برای ایجاد قالب بهمنظور تولید نانوساختارهای مختلف استفاده کرد.
زمانی که گرمادهی به نقطهای میرسد که سرامیک به نقطه ذوب نزدیک میشود، صفحه مدور از جنس طلا، تمایل به کروی شدن پیدا میکند. در واقع صفحه طلا به جای این که در سطح دیاکسید سیلیکون پخش شود، بهصورت کره در میآید. با این کار کره طلا درون دیاکسید سیلیکون فرو رفته و یک تونل نانومقیاس ایجاد میکند.
برای توالیسنجی DNA، لازم است که نوکلئوتیدهای DNA از میان نانوحفره عبور کنند. عبور رشته DNA از میان این نانوکانال موجب تشکیل سیگنالهایی میشود که این سیگنالها برای هر نوکلئوتید بهصورت اثرانگشت است. با شناسایی سیگنالها به سادگی میتوان توالی نوکلئوتیدها را شناسایی کرد و در نهایت توالیسنجی DNA انجام میشود.
این پروژه با همکاری گروه Lab on Chip در دانشگاه توئنته و موسسه فناورینانو این دانشگاه انجام شدهاست. @nanotech1
زدایش میکرواورگانیسمهای چسبناک از سطح کشتیها با نانوذرات. @nanotech1