Should it be so hard to stop existing?

I wish I could find peace in sleeping, sometimes the dreams are even worse than the reality.

How desperately you wanna be helped knowing that no one can actually help.

Just really tired of my head feeling so heavy.

Hey (with the intention of lying in bed, solving math problems and talking about theories of physics together)

میدونید از وقتی بوردرلاین دایگنوس شدم راحت‌تر شده، هی خودمو بلیم نمیکنم که چرا اینجوریم. یعنی هنوزم طاقت‌فرساست ولی الان حداقل یه دلیلی پشتش هست.

Living in a state of permanent mental breakdowns, like this shit doesn’t comes and goes anymore, it’s always there, feeding of me.

I think it’s all lies, broken people can’t heal.

Mentally ill people can’t get lives.

Waiting so impatiently for my mental struggles to grow a physical terminal disease in me preferably a quick fatal heart attack.

من وقتی intrusive thoughts.

بچه‌ها واقعاً وقتی برای بار نمیدونم چندم دستمامو میشورم و میخوام برم ولی یه صدایی تو ذهنم میگه یه بار دیگه دستتو بشور جیغ میزنم. (در حال گریه کردن دوباره میرم دستامو میشورم.)