Հաղթանակն անխուսափելի է, երբ ունես միտք, կամք ու հավատ: 921թ Աշոտ Երկաթն իր փոքրաթիվ ջոկատով' ընդամենը 70 հոգով, Սևանի ճակատամարտում պարտության մատնեց թվով 10 անգամից ավել գերազանցող արաբական զորքին

Միմյանց համար աղոթք արեք, որպեսզի բժշկվեք։

Հակոբոս 5։16

Բիբլիական Արարատ

Գոշի լիճ, Տավուշ

ՄԻ ԲԱՆԱԿ, ՈՐՆ ԻՐ ՄԵՋ ՀԱՂԹԵԼ Է ՄԱՀՎԱՆ ՎԱԽԸ'
ԱՆՊԱՐՏԵԼԻ է ԵՎ ԱՄԵՆԱԿԱՐՈՂ.

Եղիշե Չարենց

Ես եմ Աստված, ինձնից բացի չկա մեկը, որ փրկություն տա.
Եսայի 43։11

Հովհաննես 3:16-
21

16
Որովհետեւ Աստուած այնպէս սիրեց աշխարհքը որ իր միածին Որդին տուաւ. որ ամեն նորան հաւատացողը չկորչի, այլ յաւիտենական կեանքն ունենայ։ ,
17
Որովհետեւ Աստուած իր Որդին չուղարկեց աշխարհքը, որ աշխարհքին դատէ, այլ որ աշխարհքը նորանով փրկուի։ ,
18
Նորան հաւատացողը չի դատապարտուիլ, իսկ չհաւատացողն արդէն դատապարտուած է. որովհետեւ չհաւատաց Աստուծոյ միածին Որդու անունին։ ,
19
Եւ սա է դատաստանը, որ լոյսն եկաւ աշխարհքը, եւ մարդիկ խաւարն աւելի սիրեցին քան թէ լոյսը, որովհետեւ նորանց գործերը չար էին։ ,
20
Որովհետեւ ամեն չար գործողը ատում է լոյսին, եւ չէ գալիս դէպի լոյսը, որ նորա գործերը չյանդիմանուին։ ,
21
Իսկ ճշմարտութիւն գործողը գալիս է դէպի լոյսը, որ նորա գործերը յայտնուին, ու Աստուծով գործուեցվան։

Օգնիր ինձ, Կոմիտաս, հասկանալու ոչ թե աշխարհը, այլ ինքս ինձ, իմ ժողովրդին:

Ես նստած եմ Կոմիտասի գերեզմանի մոտ:
Ծաղիկ չեմ բերել:
Ուզում եմ պատմել նրան այս օրերի իմ զգացածը, բայց վախենում եմ, որ նա նորից խելագարվի, նորից: Արձանները չեն խելագարվում:
Չեն ծերանում, նաև չեն զգում ոչ ատելություն, ոչ սեր: Եվ, այնուամենայնիվ, մարդիկ են երջանիկ, և ոչ արձանները: Եվ մարդիկ են դժբախտ: Օգնիր ինձ, Կոմիտաս, հասկանալու ոչ թե աշխարհը, այլ ինքս ինձ, իմ ժողովրդին:

Վարդգես Պետրոսյան, «Հայկական էսքիզներ»

Զրույց Աստծո հետ

Ես եմ, դու ես, ես ու դու Գիշերում այս դյութական, Մենք մենակ ենք, - ես ու դու Ես էլ դու եմ' ես չըկամ.

Մատթեոս 5:3-12

Հանճարեղ Հովհաննես Շիրազ

Աշունը Դիլիջանում 🍂♥️

«Տերը բացում է բոլոր փակ դռները իր հուսացողներին, որովհետև «իսուսն ինքն է այդ դուռը, եթե մեկը մոտենա ապա այն կբացվի»:

Վահան Տերյանի տուն-թանգարան, Գանձա

Տարին մեկ կարողանում եմ գնալ Լոռի: Ավելի հաճախ չեմ հասցնում լինել, բայց Լոռին ամեն օր է սրտիս մեջ:
Ես մեկ էլ կարոտում եմ Քյավառը: Վեր եմ կենում գնում:
Մեկ էլ հանկարծ կարոտում եմ Զանգեզուրը, վեր եմ կենում գնում:
Ես անընդհատ կարոտում եմ Հայաստանը, չեմ կշտանում:
80 տարի սիրեցի Հայաստանը և չհագեցա, չկշտացա իմ երկրից...

Սոս Սարգսյան

Մեր տառապած հողի սիրույն, չլքեք մեր հայրենիքը: Հնարավոր է, որ հեռուներում ապահով լինեք, բայց օտարության մեջ կուշտ ապրելը լեղի է, իմացե՛ք: Լիքը ախոռը, ուր անասունները կուտեն ու կապրեն, Հայրենիք չէ: Չլքե՛ք Ձեր ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ: Երբեք չմոռանաք Առաքելոց վանքի կարոտած կանչը...

Անդրանիկ Օզանյան

Տունն ու ընտանիքը մի փոքրիկ թագավորության երկիր ու սահման են, որի նահապետական աթոռի վրա նստում են ծնողները, հայրն ՝ իբրև թագավոր, մայրն ՝ իբրև թագուհի, ու կառավարում են հպատակ ընտանիքը։
Այս ընտանեկան պալատում և թագավորությունում ո՛չ ոստիկան կա, ո՛չ սուր , ո՛չ բռնություն, ո՛չ գավազան, ամեն տեղ սեր ու մայրական գորով է, դաստիարակողն ու խրատողը՝ ծնողների կենդանի օրինակը։

Խրիմյան Հայրիկ
《Դրախտի ընտանիք》