اقا برا ترکاتون اسم و اسم هنری بفرسید یچی براشون 😭😭

امشب یه ترک خفن داریم ولی ...

اگر بودی الان برات حلوا درست میکردم که برام بمیری

کسی که دلش شکسته vs کسی که دل شکسته😏

برای دختری که در عشق یک طرفه قرار گرفته چه پیشنهادی دارید که از این حس خلاص بشه

آدمان که اغلب باعث غمگین شدنت میشن...از آدما فاصله بگیر و تمرکزت روی خودت باشه...نمیگم دیگه غمگین نمیشی...ولی خب شرایط واقعا بهتر میشه. مطمئن باش :)

تجربه خرید اینترنتی من🤡:

خب اقا ی سوال
این آهنگایی که اصلا مرتبط چالش نیستن
حساب میشن ؟
اینطوری ک نمیشه واقعا

اول انتظار نداشتیم خارج از محور چالش باشه ولی الان باید یک شرطی برای محاسبه امتیازشون( لایک و فور) بذاریم مثلا نصف ترک‌های حول محور باشه امتیازشون.

در کل توی چالش هستن ولی با اعمال یه فیلتری توی امتیازشون

و یا حتی میتونیم توی چالش شرکت ندیم و به عنوان یه ترک صرفا ارسالی بذاریمش.

پیشنهادی داشتید مطرح کنید.

آخه کسی هم نیستش که دلمون براش تنگ بشه پشت سرش غصه بخوریم.

https://news.1rj.ru/str/auttw/8113

بِچ من تولدت اصن یادم نمونده
برام مهم نی هیچوقت برام مهم نبوده
من اصن به تو فکر نمیکنم سلیطه پر فیس و افاده
ولی بالاخره پیدا میشه کسی از پسرای دورت که یادش باشه تبریک بگه با کلی لیس و علاقه😉

کاش اینقدر پروسه لباس خریدنو عقب نندازم.

هم مغرورم هم رو یکی کراش زدم
هم اون اسکله هرکار میکنم نمی‌فهمه
چیکار کنم

ما یه دوست‌پسری داشتیم، موجه و خوش اخلاق و بساز. ولی خب از دار دنیا هیچی نداشت. یه ماشین قراضه، دو سه دست لباس و با پدرمادرش هم زندگی می‌کرد. گفتیم زشته چشم‌مون به مال و اموال مرد باشه، زن مستقلیم، خونه زندگی خودمون رو داریم، اخلاق مهمه…اخلاق/

خلاصه‌ش که اولش واقعا همه‌چی خوب، وسطاش هم بدی نبود، اما همه‌چی می‌دونین کی سخت شد؟! اونجا که هیچ آینده‌ای نمی‌شد باهاش داشت. یعنی چون عادت داشت توی یه سطحی بمونه، همون رو نگه می‌داشت، تغییری نمی‌داد/

حالا اگه این وسطا مسطا بار می‌خورد و یه چیز زندگی خودش تغییر می‌کرد اوکی بود، اما این‌که خودش تلاش کنه، بسازه، بخواد؟! اصلا. مرد ساختن نبود. رابطه رو هم من پیش می‌بردم، نگه می‌داشتم و می‌ساختم. یه‌جا منم خسته شدم، گفتم فلانی بیا بگو ماه دیگه این پارچ رو باهم می‌خریم، باشه؟!/

گفت نه من نمی‌تونم، حقوقم کفاف نمی‌ده. کار پیدا کردم براش ایراد گرفت و نرفت. ظاهر خوب‌ها، در حد این‌که وقتی بهم زدیم بعضی از دوستانم ازم شاکی که تو مرد نگه‌دار نیستی بهانه میاری. ولی من نمی‌تونستم دیگه، کلافه و کم شده بودم، گم بودم/

من از ۲۰ سالگی کار کردم، با یکی از ناامن‌ترین شغل‌ها، خونه و زندگی خودم رو بدون کمک کسی راه انداختم، دیدم روزنامه‌نگاری پول نداره، کار دیگه گذاشتم کنارش، تازه همه این‌ها در کنار یه مریضی سخت و لب گوری بود. خب؟ بهش می‌گفتم من رو ببین، جای من بودی چی کار می‌کردی؟! فسلفه می‌بافت/

بهم زدن هم این‌جوری بود که یه روز من خسته شدم بعد دو سال و جواب مسیجش رو ندادم، اونم مسیج نداد دیگه، حتی نیومد بپرسه چرا، چی شد، زنده‌ای یا مرده. تموم شد. بعدترها فهمیدم خیانت هم کرده. که اون‌هم مطمئنم خودش نرفته بود دنبال خیانت و پیش اومده بود و اینم نه نگفته بود/

حالا یه وقتایی می‌بینمش، هنوز همون ماشین قراضه رو داره، همون لباس‌ها رو می‌پوشه و همون آدمه، بی‌هیچ تغییری تو کیفیت و کمیت زندگی. ولی می‌دونین همیشه فکر می‌کنم مشکل اون نبود/

مشکل من بودم که گرفتار نظریه‌های بندتنبونی رابطه بودم و ادایی که مهم نیست طرف چی داره، من که دستم تو جیب اون نیست. الان که کمی عاقل‌تر و بالغ‌ترم ولی فکر می‌کنم تو هرسنی و با هرشرایطی، باید با آدمی باشی اندازه خودت یا کمی بالاتر. چون وقتی کوتاه‌تر رو انتخاب می‌کنی یا کوتاه می‌شی/

یا مثل من از یه‌جایی به بعد کوتاهی رو نمی‌پذیری، اذیت می‌شی. آدما هم کش نمیان. از بیست و سه چارسالگی به بعد معلومه خمیرمایه‌شون چیه و چقد اهل خواستن و ساختن زندگی هستن یا نه. مهمه بدونی زندگیت رو با کسی قسمت می‌کنی که زندگی رو می‌خواد، بلده و در حد توانش ساخته/

بنابراین این‌که مثلا بدونی با مردی که ماشین نداره، مردی که با پدرومادرش تو یه خونه زندگی می‌کنه یا مثلا توی یه شغل کم‌درآمد گیر کرده و حاضر نیست کار دیگه‌ای بکنه، نباید بری دیت، نشونه عوضی بودن نیست، نشونه خودشناسیه. برعکسش هم برای مردها. می‌دونین ما رو عادت دادن به ظاهرسازی/

من اون موقع انقدر ظاهر زن مستقل و آزاد برام مهم بود که از اون‌طرف بوم افتادم. اشکالی هم نداشت، تجربه‌س بالاخره. اما اگه عقل امروزم رو داشتم، نشونه‌های بی‌اراده‌گی برای تغییر رو جدی می‌گرفتم. اون مرد چیزی از زندگی اضافه‌تر نمی‌خواست، من رو هم بیشتر از یه حدی نمی‌خواست در نتیجه/

و این‌ها مهمه، چون رابطه به هرحال شش ماه اول با اخلاق خوش و قربونت برم دووم میاره، اما بعدش شکل زندگی، درخواست‌ها از زندگی و بایدهایی مهم میشه که اگه برای یکی از پارتنرها اهمیت نداشته باشه یا از هم می‌پاشه یا ممکنه یکی از پارتنرها کوتاه و ضعیف و کم شه که هیچکدوم اینا جالب نیست/

خلاصه‌ش که عزیزان من بگردین، هم‌قد خودتون رو پیدا کنین. اصلا هم اشتباه نیست که ملاک‌های مهم داشته باشین؛ هرچقدر هم به نظر دیگران ابلهانه یا مزخرف. در نهایت کسی به جز خودتون قرار نیست هزینه یه رابطه اشتباه رو بده، پس تا جایی که می‌تونین، هزینه‌ها رو کم کنین/

حتی اگه قرار معیارها گزینه‌های موجود رو کم کنه، تنهاترین شین، مورد قضاوت اطرافیانتون قرار بگیرن، بازهم خودتون و خواست‌تون رو اولویت قرار بدین. چون در نهایت دست شما توی جیب خودتونه و پول، ظاهر قضیه‌س، یه جایی مجبورین می‌شین از جیب خالی خواسته‌ها و رویاهاتون، شپش دربیارین/

اونجا دیگه کسی به کمک‌تون نمی‌آد، همون پارتنر هم کاری از دستش برنمیاد، خودتون می‌مونین و یه مسیر پشت‌سر گذاشته سخت و زخم‌ها و خلاهایی که خیلی دیر و سخت ترمیم می‌شن. و خب، آدمیزاد اول از همه باید حواسش به خودش باشه، خودش رو دقیق بشناسه، بخواد، زندگی کنه و بعد بره سراغ بقیه.

اگر برای پارتنر و عزیزانتون ارزش قائلین مهارت حرف زدن ، حل مسئله و برطرف کردن دلخوری رو یاد بگیرین...
‏حواستون باشه که دو نفرین و فکر شما با فکر کسی دیگه یکی نیست...
‏یاد بگیرین که ادم ها روحیاتشون فرق داره و هرکس تو زندگیش یه درد و تروماهایی رو تجربه کرده و میکنه...
یادتون باشه که شرایط شما با شرایط افردا دیگه متفاوته پس اصلا شاید انتظارات متفاوته...
‏اگر نسنجید، اگر نفهمید،یا در نهایت اون رابطه بهم میریزه یا یک طرف مقابل دارید که هر روز با حسای متفاوتش دست و پنجه نرم میکنه و شاید یه روز منفجر بشه....

زندگی جریان دارد ...