☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۵ دی زادروز احمد عربانی
(زاده ۱۵ دی ۱۳۲۷ تهران) کاریکاتوریست، پویانما، نویسنده و کارگردان
سال ۱۳۴۷ به مجله توفیق دعوت شد و پس از یک دوره آموزشی دو ماهه در آن نشریه شروع به کار کرد که همکاریاش تا زمان توقیف آن یعنی تا سال ۱۳۵۱ ادامه داشت.
پس از توقیف «توفیق» به دعوت کامبیز درمبخش به مجله کاریکاتور رفت و تا سال ۱۳۵۵ در آنجا حضور داشت، اما آثارش در بیشتر نشریات آن زمان چاپ میشد.
در سال ۱۳۵۲ با ورود به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و در واحد سینمایی آن سازمان به فراگیری و کار در فیلمهای انیمیشن مشغول شد و در ساخت چندین انیمیشن همکاری کرد. پس از انقلاب، بیشتر به انیمیشن میپردازد و در سال ۱۳۵۹ اولین انیمیشن مستقل بهنام تبر را ساخت.
تاکنون چهار فیلم به نامهای تبر ۱۳۵۹، گنج ۱۳۶۷، نقلی و گلهای آفتابگردان ۱۳۷۲ و طرحهای کوتاه ۱۳۷۴ را برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ساخته است.
از سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ با مجله فکاهیون همکاری داشته است و در بین این سالها با همکاری حسین دستوم، کتابی بنام طوطی کچل را نوشته است.
او که از سال ۱۳۶۹ و ابتدای تأسیس گلآقا در این نشریه فعالیت داشت، یکی از سوژههای مهم وی در این مجله حسن حبیبی بود که بهخاطر طراحی کاریکاتورهای او، از سوی وی تقدیر شد.
افتخارات:
عربانی در سال ۱۳۸۹ کارگردانی و پویانمایی فیلم کدو قلقلهزن را بر عهده داشت که در هفتمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران جایزه بهترین فیلمنامه را گرفت.
همچنین در سال ۱۹۷۱ از نمایشگاه کاریکاتور اسکوپیه مدال طلا و دیپلم افتخار دریافت کرد. وی یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن آسیفا است و کاریکاتورهایش در روزنامههایی مانند روزنامه شرق چاپ میشود.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#احمد_عربانی، ز
۱۵ دی زادروز احمد عربانی
(زاده ۱۵ دی ۱۳۲۷ تهران) کاریکاتوریست، پویانما، نویسنده و کارگردان
سال ۱۳۴۷ به مجله توفیق دعوت شد و پس از یک دوره آموزشی دو ماهه در آن نشریه شروع به کار کرد که همکاریاش تا زمان توقیف آن یعنی تا سال ۱۳۵۱ ادامه داشت.
پس از توقیف «توفیق» به دعوت کامبیز درمبخش به مجله کاریکاتور رفت و تا سال ۱۳۵۵ در آنجا حضور داشت، اما آثارش در بیشتر نشریات آن زمان چاپ میشد.
در سال ۱۳۵۲ با ورود به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و در واحد سینمایی آن سازمان به فراگیری و کار در فیلمهای انیمیشن مشغول شد و در ساخت چندین انیمیشن همکاری کرد. پس از انقلاب، بیشتر به انیمیشن میپردازد و در سال ۱۳۵۹ اولین انیمیشن مستقل بهنام تبر را ساخت.
تاکنون چهار فیلم به نامهای تبر ۱۳۵۹، گنج ۱۳۶۷، نقلی و گلهای آفتابگردان ۱۳۷۲ و طرحهای کوتاه ۱۳۷۴ را برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ساخته است.
از سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ با مجله فکاهیون همکاری داشته است و در بین این سالها با همکاری حسین دستوم، کتابی بنام طوطی کچل را نوشته است.
او که از سال ۱۳۶۹ و ابتدای تأسیس گلآقا در این نشریه فعالیت داشت، یکی از سوژههای مهم وی در این مجله حسن حبیبی بود که بهخاطر طراحی کاریکاتورهای او، از سوی وی تقدیر شد.
افتخارات:
عربانی در سال ۱۳۸۹ کارگردانی و پویانمایی فیلم کدو قلقلهزن را بر عهده داشت که در هفتمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران جایزه بهترین فیلمنامه را گرفت.
همچنین در سال ۱۹۷۱ از نمایشگاه کاریکاتور اسکوپیه مدال طلا و دیپلم افتخار دریافت کرد. وی یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن آسیفا است و کاریکاتورهایش در روزنامههایی مانند روزنامه شرق چاپ میشود.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#احمد_عربانی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۵ دی "۴ ژانویه" روز جهانی بریل
۴ ژانویه به مناسبت زادروز «لویی بریل» مخترع خط بریل "خط ویژه نابینایان" روز جهانی بریل نامگذاری شده که همهساله فعالیتهای صنفی و اجتماعی مختلفی در این روز برای آشنایی آحاد جامعه با این خط و نحوه فعالیتهای نابینایان در زمینههای مختلف در سراسر جهان برگزار میشود.
۱۵۰ سال پیش به نظر غیر ممکن میرسید که روزی نابینایان نیز همانند سایرین قادر به خواندن و نوشتن باشند، اما لویی بریل که در زمان حیات خود از نعمت بینایی محروم شد، دست به ابتکاری زد که بعدها به نام خود وی به ثبت رسید. ابتکار او نه تنها نابینایان را قادر به خواندن و نوشتن کرد، بلکه حتی عدهای از آنان را به کسب مدارج عالی تحصیلی، علمی و نیز به موقعیتهای شغلی بالا رساند، شاهکاری که زندگی آنان را دگرگون و میل به حیات را در آنان دو چندان کرد.
با وجود آسان بودن فراگیری الفبای خط بریل، اکثر نابینایان در انتقال حس بینایی به حس لامسه دچار مشکلاند و به راحتی قادر نیستند آن چیزی را که لمس میکنند درک کنند. با این همه، کارشناسان معتقدند الفبای بریل بهترین امکانی است که در دسترس نابینایان قرار گرفته تا بتوانند حداقل نیازهای خواندن و نوشتن خود را رفع کنند.
نخستین ابتکار در به کارگیری نوشتههای برجسته نابینایان در قرن چهاردهم میلادی در ایران آغاز شد و چهارصدسال پس از آن ”والنین هوی” فرانسوی، اولین مدرسه نابینایان را در پاریس تاسیس کرد که در آن کلماتی بسیار ساده و ابتدایی با حروف برجسته روی کاغذ چاپ و به نابینایان آموزش داده میشد. آنان با این روش تنها قادر به خواندن بودند، بدون آنکه بتوانند بنویسند.
”لویی” در روز چهارم ژانویه ۱۸۰۹ در فرانسه به دنیا آمد و در سه سالگی در اثر برخورد شی تیزی به چشمانش در کارگاه پدرش، نابینا شد. وی دوران دبستان را در مدارس عادی روستای خود به پایان رسانید و با حمایت پدر و مادر در شناخت استعدادهای بالقوهاش، موفق به فراگیری چندین آلت موسیقی نیز شد.
”بریل” در ۱۱ سالگی در پی آشنایی با یک افسر ارتش به نام ”نیکلاس ماری” اولین گام را در جهت ابداع روش خود برداشت و در ۱۶ سالگی موفق به ابداع زبان شش نقطهای خود شد، اما بدون این که اوج موفقیت خود را لمس کند، در ۴۳ سالگی بر اثر بیماری سل، درگذشت.
پس از مرگ ”بریل” چهار مرد نابینا به رهبری دکتر ”توماس آرمیتاژ” بر اهمیت این اختراع وقوف یافتند و انجمنی ایجاد کردند که سرانجام به موسسه ملی سلطنتی نابینایان مبدل شد.
در نهایت ۵۰ سال قبل خدمات ”لویی بریل” در فرانسه مورد شناسایی رسمی قرار گرفت و سال ۱۹۲۵ پیکر او را به پاریس انتقال دادند و در پانتئون، گورستان قهرمانان ملی فرانسه به خاک سپردند.
خط بریل (به انگلیسی: Braille) که در سال ۱۸۲۱ توسط لوییس بریل ابداع شد، روشی است که به طور گستردهای در دنیا توسط نابینایان برای خواندن و نوشتن استفاده میشود. خط بریل در زبانهای راست به چپ از راست به چپ نوشته شده و از چپ به راست خوانده میشود و در زبانهای چپ به راست برعکس.
هر کاراکتر یا سلول بریل از شش نقطه تشکیل شده که در یک مستطیل به صورت دو ستون سه نقطهای کنار هم قرار میگیرند. هر سلول میتواند دو حالت برجسته یا غیر برجسته داشته باشد که جایگشت این دو حالت در شش نقطه در مجموع ۶۴ حالت مختلف را ایجاد میکند. بدین ترتیب امکان نوشتن کلیه حروف الفبا، اعداد و علایم ریاضی، همچنین علایم نگارشی چون ویرگول، نقطه و … فراهم میآید.
جهت ارجاع و نامگذاری، این نقطهها را به ترتیب شمارهگذاری میکنند. در زبانهای راست به چپ، به طور استاندارد نقطههای سمت راست از بالا به پایین شماره ۱ تا ۳ و نقطههای سمت چپ، از بالا به پایین شماره ۴ تا ۶ را دارند. مثلاً برجسته بودن خانههای ۱-۳-۴ یعنی خانه بالا سمت راست، پایین سمت راست و بالا سمت چپ نماد حرف “م” یا در انگلیسی حرف m است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بریل #خط_بریل
۱۵ دی "۴ ژانویه" روز جهانی بریل
۴ ژانویه به مناسبت زادروز «لویی بریل» مخترع خط بریل "خط ویژه نابینایان" روز جهانی بریل نامگذاری شده که همهساله فعالیتهای صنفی و اجتماعی مختلفی در این روز برای آشنایی آحاد جامعه با این خط و نحوه فعالیتهای نابینایان در زمینههای مختلف در سراسر جهان برگزار میشود.
۱۵۰ سال پیش به نظر غیر ممکن میرسید که روزی نابینایان نیز همانند سایرین قادر به خواندن و نوشتن باشند، اما لویی بریل که در زمان حیات خود از نعمت بینایی محروم شد، دست به ابتکاری زد که بعدها به نام خود وی به ثبت رسید. ابتکار او نه تنها نابینایان را قادر به خواندن و نوشتن کرد، بلکه حتی عدهای از آنان را به کسب مدارج عالی تحصیلی، علمی و نیز به موقعیتهای شغلی بالا رساند، شاهکاری که زندگی آنان را دگرگون و میل به حیات را در آنان دو چندان کرد.
با وجود آسان بودن فراگیری الفبای خط بریل، اکثر نابینایان در انتقال حس بینایی به حس لامسه دچار مشکلاند و به راحتی قادر نیستند آن چیزی را که لمس میکنند درک کنند. با این همه، کارشناسان معتقدند الفبای بریل بهترین امکانی است که در دسترس نابینایان قرار گرفته تا بتوانند حداقل نیازهای خواندن و نوشتن خود را رفع کنند.
نخستین ابتکار در به کارگیری نوشتههای برجسته نابینایان در قرن چهاردهم میلادی در ایران آغاز شد و چهارصدسال پس از آن ”والنین هوی” فرانسوی، اولین مدرسه نابینایان را در پاریس تاسیس کرد که در آن کلماتی بسیار ساده و ابتدایی با حروف برجسته روی کاغذ چاپ و به نابینایان آموزش داده میشد. آنان با این روش تنها قادر به خواندن بودند، بدون آنکه بتوانند بنویسند.
”لویی” در روز چهارم ژانویه ۱۸۰۹ در فرانسه به دنیا آمد و در سه سالگی در اثر برخورد شی تیزی به چشمانش در کارگاه پدرش، نابینا شد. وی دوران دبستان را در مدارس عادی روستای خود به پایان رسانید و با حمایت پدر و مادر در شناخت استعدادهای بالقوهاش، موفق به فراگیری چندین آلت موسیقی نیز شد.
”بریل” در ۱۱ سالگی در پی آشنایی با یک افسر ارتش به نام ”نیکلاس ماری” اولین گام را در جهت ابداع روش خود برداشت و در ۱۶ سالگی موفق به ابداع زبان شش نقطهای خود شد، اما بدون این که اوج موفقیت خود را لمس کند، در ۴۳ سالگی بر اثر بیماری سل، درگذشت.
پس از مرگ ”بریل” چهار مرد نابینا به رهبری دکتر ”توماس آرمیتاژ” بر اهمیت این اختراع وقوف یافتند و انجمنی ایجاد کردند که سرانجام به موسسه ملی سلطنتی نابینایان مبدل شد.
در نهایت ۵۰ سال قبل خدمات ”لویی بریل” در فرانسه مورد شناسایی رسمی قرار گرفت و سال ۱۹۲۵ پیکر او را به پاریس انتقال دادند و در پانتئون، گورستان قهرمانان ملی فرانسه به خاک سپردند.
خط بریل (به انگلیسی: Braille) که در سال ۱۸۲۱ توسط لوییس بریل ابداع شد، روشی است که به طور گستردهای در دنیا توسط نابینایان برای خواندن و نوشتن استفاده میشود. خط بریل در زبانهای راست به چپ از راست به چپ نوشته شده و از چپ به راست خوانده میشود و در زبانهای چپ به راست برعکس.
هر کاراکتر یا سلول بریل از شش نقطه تشکیل شده که در یک مستطیل به صورت دو ستون سه نقطهای کنار هم قرار میگیرند. هر سلول میتواند دو حالت برجسته یا غیر برجسته داشته باشد که جایگشت این دو حالت در شش نقطه در مجموع ۶۴ حالت مختلف را ایجاد میکند. بدین ترتیب امکان نوشتن کلیه حروف الفبا، اعداد و علایم ریاضی، همچنین علایم نگارشی چون ویرگول، نقطه و … فراهم میآید.
جهت ارجاع و نامگذاری، این نقطهها را به ترتیب شمارهگذاری میکنند. در زبانهای راست به چپ، به طور استاندارد نقطههای سمت راست از بالا به پایین شماره ۱ تا ۳ و نقطههای سمت چپ، از بالا به پایین شماره ۴ تا ۶ را دارند. مثلاً برجسته بودن خانههای ۱-۳-۴ یعنی خانه بالا سمت راست، پایین سمت راست و بالا سمت چپ نماد حرف “م” یا در انگلیسی حرف m است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بریل #خط_بریل
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی "۵ ژانویه" سالروز اختراع تلگراف
ساموئل مورس Samuel F. B. Morse استاد هنر و نقاشی دانشگاه نيويورك ۵ ژانويه سال ۱۸۳۸ دستگاه تلگرافی را كه ساخته بود و میتوانست هر دقيقه ده كلمه مخابره كند، به معرض نمايش گذارد. مخابره با اين دستگاه برپايه فن الكترومغناطيس و قطع و وصل جريان برق بود. هر وصل كوتاه مدت كه ايجاد مغناطيس میكرد، صدا و يا علامت نقطه بود و وصل طولانیتر صدای طولانیتر و خط به وجود میآورد. وی قبلا در برابر هر حرف الفبا تعدادی از اين نقطه و خطها را قرار داد و يك واژهنامه مورس به وجود آورد. فرضا يك خط و يك نقطه علامت «الف يا إ» و از شنيدن صداها يا ديدن علامات میشد كلمه را درك كرد. نام اين الفبای خط و نقطهای «كد مورس» گذارده شده است.
مورس (زاده ۲۷ آوريل ۱۷۹۱ و درگذشته ۲ آوريل ۱۸۷۲) پسر يك كشيش ساكن بوستون آمریکا بود و از دانشگاه «ييل» در رشته هنرهای زيبا فارغالتحصيل شده بود. وی علاقه بسیاری به الكتريسته و سياست داشت، ولی خيلی زود در سياست شكست خورد و نتوانست به عضويت شورای شهر نيويورك در آيد و نه عضو كنگره شود. بنابر اين به علاقه ديگر خود الكتريسته پرداخت و در سال ۱۸۳۷ موفق به ساختن دستگاه خانگی تلگراف شد. باطری كه اين دستگاه را تغذيه ميكرد از ظروف متعدد آب اسيد ساخته شده بود.
مورس پس از نمايش دستگاه مخابره علامات كه با كمك يك استاد علوم آن را ساخته بود، براي جلب كمك مالی به واشينگتن رفت و با پولی كه از كنگره گرفت، به تكميل دستگاه خود پرداخت و در سال ۱۸۴۳ ميان شهرهای بالتيمور و واشینگتن ارتباط تلگرافی برقرار كرد كه ظرف ده سال اختراع او جهانی شد و همهجا تيرهای تلگراف بالا رفت و ...
.🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#تلگراف
۱۶ دی "۵ ژانویه" سالروز اختراع تلگراف
ساموئل مورس Samuel F. B. Morse استاد هنر و نقاشی دانشگاه نيويورك ۵ ژانويه سال ۱۸۳۸ دستگاه تلگرافی را كه ساخته بود و میتوانست هر دقيقه ده كلمه مخابره كند، به معرض نمايش گذارد. مخابره با اين دستگاه برپايه فن الكترومغناطيس و قطع و وصل جريان برق بود. هر وصل كوتاه مدت كه ايجاد مغناطيس میكرد، صدا و يا علامت نقطه بود و وصل طولانیتر صدای طولانیتر و خط به وجود میآورد. وی قبلا در برابر هر حرف الفبا تعدادی از اين نقطه و خطها را قرار داد و يك واژهنامه مورس به وجود آورد. فرضا يك خط و يك نقطه علامت «الف يا إ» و از شنيدن صداها يا ديدن علامات میشد كلمه را درك كرد. نام اين الفبای خط و نقطهای «كد مورس» گذارده شده است.
مورس (زاده ۲۷ آوريل ۱۷۹۱ و درگذشته ۲ آوريل ۱۸۷۲) پسر يك كشيش ساكن بوستون آمریکا بود و از دانشگاه «ييل» در رشته هنرهای زيبا فارغالتحصيل شده بود. وی علاقه بسیاری به الكتريسته و سياست داشت، ولی خيلی زود در سياست شكست خورد و نتوانست به عضويت شورای شهر نيويورك در آيد و نه عضو كنگره شود. بنابر اين به علاقه ديگر خود الكتريسته پرداخت و در سال ۱۸۳۷ موفق به ساختن دستگاه خانگی تلگراف شد. باطری كه اين دستگاه را تغذيه ميكرد از ظروف متعدد آب اسيد ساخته شده بود.
مورس پس از نمايش دستگاه مخابره علامات كه با كمك يك استاد علوم آن را ساخته بود، براي جلب كمك مالی به واشينگتن رفت و با پولی كه از كنگره گرفت، به تكميل دستگاه خود پرداخت و در سال ۱۸۴۳ ميان شهرهای بالتيمور و واشینگتن ارتباط تلگرافی برقرار كرد كه ظرف ده سال اختراع او جهانی شد و همهجا تيرهای تلگراف بالا رفت و ...
.🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#تلگراف
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی سالروز درگذشت ارباب جمشید
(زاده سال ۱۲۲۹ یزد -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۱۱ تهران) بازرگان و نخستین نماینده زرتشتیان در مجلس شورای ملی
در ۱۱ سالگی، از سوی پدرش در تجارتخانه مشغول به کار شد و بعدها برای خودش تجارتخانهای در بروجرد و سپس در بندرعباس ایجاد کرد و به تجارت لباس و پارچه مشغول بود. پس از مهاجرت به تهران، به کشاورزی، تجارت و صرافی و سپس به بانکداری پرداخت و در ۳۵ سالگی شعبههای متعدد صرافی را در بازار تهران دایر کرد. او بدین ترتیب به تدریج از تجار عمده و معروف بازار تهران شد و شعبههایی از (تجارتخانه جمشیدیان) را در بیش از ۱۲ شهر ایران دایر کرد و بعدها شعبههایی از این تجارتخانه را در بغداد، بمبئی، کلکته و پاریس به راه انداخت. وی همچنین در پی گسترش دامنه فعالیتهای تجاری در ۱۳۱۱ بانک جمشیدی را نیز تأسیس کرد.
او با دربار قاجار بهعنوان تاجر معتبر ارتباط پیدا کرد و از آن زمان تا پایان حکومت قاجار وی با دربار قاجاریه مراوده داشت.
علاوه بر فعالیتها و آبادانیهای چشمگیری که در املاک جمشیدآباد و امیرآباد انجام داده بود، در تابستانها که آب جنوب تهران کم بود، آب قناتهای آنجا را به رایگان، برای جبران کمبود آب به این منطقه روانه میکرد. وی برای رسیدگی به فقرا تنگدستان تیز تلاش ویژه داشت. ساخت چند آبانبار و سقاخانه "به ویژه در شهرهای یزد و نیز در مسیر بین بندرعباس و یزد" و ساخت چند مدرسه "از جمله مدرسه جمشید جم" و چند گرمابه رایگان از جمله کارهای اوست.
وی در نهضت مشروطه، کمک مالی بسیاری به مشروطهخواهان کرد و از جمله پارک جمشیدآباد "جمالزاده کنونی" را در موقع ورود ستارخان و باقرخان و شاهسونها محل توقف و سکونت و پذیرایی از آنان قرار داد.
در سال ۱۲۸۲ تجار عضو مجلس و خارج از آن، در اطلاعیهای قصد خود را برای تأسیس بانک ملی ایران اعلام کردند و مقرر شد تا زمان تأسیس بانک، مردم پولهای خود را به چند فرد مشخص شده "از جمله ارباب جمشید" تحویل دهند و رسید دریافت کنند. این امر مقدمه تأسیس بانک ملی ایران بود و پس از چندی ارباب جمشید را به تکاپو برای تأسیس این بانک ایرانی واداشت. بدین ترتیب ارباب جمشید خود از سهامداران عمده و از مؤسسان و بنیانگذاران بانک ملی ایران محسوب میشود.
شعبههای تجارتخانه ارباب جمشید در سرتاسر ایران علاوه بر فعالیتهای بازرگانی کارهای بانکی را نیز انجام میدادند، طوریکه بهزودی به صورت رقیبی برای بانکهای خارجی فعال در ایران یعنی بانک شاهی انگلیس و بانک استقراضی روس درآمد و از طرفی صرافان و تجار بزرگی همچون او از رقبای اصلی بانکهای شاهنشاهی انگلیس و استقراضی روس در ایران بهشمار میآمدند. به همین دلیل این بانکها در صدد برآمدند اقداماتی علیه ارباب جمشید انجام بدهند که موفق به این کار شدند و او ورشکست شد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#ارباب_جمشید، د
۱۶ دی سالروز درگذشت ارباب جمشید
(زاده سال ۱۲۲۹ یزد -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۱۱ تهران) بازرگان و نخستین نماینده زرتشتیان در مجلس شورای ملی
در ۱۱ سالگی، از سوی پدرش در تجارتخانه مشغول به کار شد و بعدها برای خودش تجارتخانهای در بروجرد و سپس در بندرعباس ایجاد کرد و به تجارت لباس و پارچه مشغول بود. پس از مهاجرت به تهران، به کشاورزی، تجارت و صرافی و سپس به بانکداری پرداخت و در ۳۵ سالگی شعبههای متعدد صرافی را در بازار تهران دایر کرد. او بدین ترتیب به تدریج از تجار عمده و معروف بازار تهران شد و شعبههایی از (تجارتخانه جمشیدیان) را در بیش از ۱۲ شهر ایران دایر کرد و بعدها شعبههایی از این تجارتخانه را در بغداد، بمبئی، کلکته و پاریس به راه انداخت. وی همچنین در پی گسترش دامنه فعالیتهای تجاری در ۱۳۱۱ بانک جمشیدی را نیز تأسیس کرد.
او با دربار قاجار بهعنوان تاجر معتبر ارتباط پیدا کرد و از آن زمان تا پایان حکومت قاجار وی با دربار قاجاریه مراوده داشت.
علاوه بر فعالیتها و آبادانیهای چشمگیری که در املاک جمشیدآباد و امیرآباد انجام داده بود، در تابستانها که آب جنوب تهران کم بود، آب قناتهای آنجا را به رایگان، برای جبران کمبود آب به این منطقه روانه میکرد. وی برای رسیدگی به فقرا تنگدستان تیز تلاش ویژه داشت. ساخت چند آبانبار و سقاخانه "به ویژه در شهرهای یزد و نیز در مسیر بین بندرعباس و یزد" و ساخت چند مدرسه "از جمله مدرسه جمشید جم" و چند گرمابه رایگان از جمله کارهای اوست.
وی در نهضت مشروطه، کمک مالی بسیاری به مشروطهخواهان کرد و از جمله پارک جمشیدآباد "جمالزاده کنونی" را در موقع ورود ستارخان و باقرخان و شاهسونها محل توقف و سکونت و پذیرایی از آنان قرار داد.
در سال ۱۲۸۲ تجار عضو مجلس و خارج از آن، در اطلاعیهای قصد خود را برای تأسیس بانک ملی ایران اعلام کردند و مقرر شد تا زمان تأسیس بانک، مردم پولهای خود را به چند فرد مشخص شده "از جمله ارباب جمشید" تحویل دهند و رسید دریافت کنند. این امر مقدمه تأسیس بانک ملی ایران بود و پس از چندی ارباب جمشید را به تکاپو برای تأسیس این بانک ایرانی واداشت. بدین ترتیب ارباب جمشید خود از سهامداران عمده و از مؤسسان و بنیانگذاران بانک ملی ایران محسوب میشود.
شعبههای تجارتخانه ارباب جمشید در سرتاسر ایران علاوه بر فعالیتهای بازرگانی کارهای بانکی را نیز انجام میدادند، طوریکه بهزودی به صورت رقیبی برای بانکهای خارجی فعال در ایران یعنی بانک شاهی انگلیس و بانک استقراضی روس درآمد و از طرفی صرافان و تجار بزرگی همچون او از رقبای اصلی بانکهای شاهنشاهی انگلیس و استقراضی روس در ایران بهشمار میآمدند. به همین دلیل این بانکها در صدد برآمدند اقداماتی علیه ارباب جمشید انجام بدهند که موفق به این کار شدند و او ورشکست شد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#ارباب_جمشید، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی سالروز درگذشت محمود موسوی
(زاده سال ۱۳۱۶ زنجان -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۹۴ تهران) شاعر، نویسنده و باستانشناس
تحصیل باستانشناسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند و در سالهای ۱۳۴۰-۱۳۳۰ در رادیو تهران برنامههای فرهنگی و مربوط به باستانشناسی تهیه و در نشریات فرهنگی ادبی اندیشه و هنر، فردوسی، جهان امروز و نگین نیز شعر و مقالات ادبی منتشر میکرد.
از سال ۱۳۴۶ به استخدام اداره باستانشناسی درآمد و تا سال ۱۳۷۸ در میراث فرهنگی فعالیت کرد و پس از تأسیس سازمان میراث فرهنگی کشور در سال ۱۳۶۴ نخستین مدیر پژوهشهای باستانشناسی سازمان میراث فرهنگی بود. نخستین گردهمایی باستانشناسی ایران را پس از انقلاب در سال ۱۳۷۳ در قلعه شوش برگزار و مدیریت کرد. وی مسئولیت تسویه حساب با هیئتهای فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی را در سال ۱۳۶۳ از طرف مرکز باستانشناسی ایران عهدهدار بود. پیش از انقلاب او سرپرست هیئتهای باستانشناسی و ناظر بر کار بررسی و کاوش هیئتهای باستانشناسی خارجی بود. وی سالها در دانشگاه میراث فرهنگی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی و دانشگاه افسری به تدریس باستانشناسی و تاریخ هنر پرداخت.
در پائیز ۱۳۹۳ انجمن علمی باستانشناسی ایران دومین نشان عزتاله نگهبان را به پاس یک عمر فعالیت وی در زمینه باستانشناسی ایران به وی اعطا کرد.
آرامگاه وی در قطعه نامآوران است.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در هفته درگذشتش مراسمی به یاد و نام وی برگزار کرد و سخنرانان مراسم هریک شرحی بر زندگی و کارنامه حرفهای وی ارائه دادند.
مهمترین فعالیتهای میدانی:
۱۳۴۶ کاوش در استان ایلام و لرستان پشتکوه به همراه هیئت باستانشناسی بلژیکی، به سرپرستی لویی واندنبرگ.
۱۳۴۶ بررسیهای باستانشناسی منطقه آذربایجان شرقی به سرپرستی سیفاله کامبخشفرد.
۱۳۴۷ بررسی غارهای پیش از تاریخ آذربایجان غربی بین خوی و سردشت.
۱۳۴۹ کاوش در تخت سلیمان به همراه هیئت باستانشناسی آلمانی.
۱۳۵۵ کاوش در حلیمه جان رودبار گیلان به همراه هیئت باستانشناسی ژاپنی از دانشگاه توکیو.
۱۳۶۳ کاوش در محوطههای باستانی زابل به همراه هیئت باستانشناسی ایتالیایی وابسته به مؤسسه ایزمئو.
۱۳۴۹ کاوش در تخت جمشید به سرپرستی علی اکبر تجویدی.
۱۳۵۲ کاوش در سگزآباد قزوین به سرپرستی عزتاله نگهبان.
۱۳۵۶ سرپرست هیئت کاوشهای مسجد جمعه اردبیل.
۱۳۵۷ سرپرست بررسیهای باستانشناسی در اشکورات
۱۳۶۲ سرپرست کاوشهای مسجد جامع ابرکوه
۱۳۵۹ سرپرست هیئت بررسی و تعیین حریم تپه چغا گاوانه شاه آباد غرب.
۱۳۶۴ سرپرست تعیین حریم شهر کهنه نیشابور.
۱۳۶۸ سرپرست کاوش در شهرطوس.
۱۳۷۰ سرپرست هیئت کاوشهای شهر حریره کیش.
۱۳۷۳ سرپرست هیئت کاوشهای مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی.
گزیده تألیفات:
توس شهر خفته در تاریخ، انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۷۰
یادنامه نخستین گردهمایی باستانشناسی ایران پس از انقلاب، انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۷۶
تنظیم و تکمیل گزارش هشت فصل بررسی و کاوش در شهداد (دشت لوت) انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۸۵
آغاز دوره تاریخی در ایران شمالی بر اساس یافتههای باستانشناسی، مجله میراث فرهنگی ۱۳۷۳
باستانشناسی ایران، سیمای فرهنگی ایران ۱۳۷۳
باستانشناسی، دائره المعارف جهان اسلام ۱۳۷۵
باستانشناسی در پنجاه سالی که گذشت، میراث فرهنگی ۱۳۶۹
باستانشناسی گیلان، کتاب گیلان ۱۳۶۹
مسجد جمعه اردبیل، مجموعه مقالات همایش معماری مسجد ۱۳۷۶
کاوش در بخش غربی مجموعه شیخ صفیالدین اردبیلی، مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان ۱۳۷۴
پیگردی در مسجد جامع ساوه، گزارش چهارمین مجمع سالانه پژوهشهای باستانشناسی ۱۳۵۵
یادمان خشتی کوه خواجه زابل "خلاصهای از نتایج مطالعات و کاوشهای انجام شده در آن" مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان ۱۳۷۶
کاوش باستانشناسی در شهر تاریخی حریره کیش، گزارشهای باستانشناسی ۱۳۷۶
مقدمه بر باستانشناسی کرمان، مجموعه مقالات کرمانشناسی، مرکز کرمانشناسی ۱۳۶۹
یادی از علی سامی، مجله باستانشناسی و تاریخ ۱۳۶۸.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمود_موسوی، د
۱۶ دی سالروز درگذشت محمود موسوی
(زاده سال ۱۳۱۶ زنجان -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۹۴ تهران) شاعر، نویسنده و باستانشناس
تحصیل باستانشناسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند و در سالهای ۱۳۴۰-۱۳۳۰ در رادیو تهران برنامههای فرهنگی و مربوط به باستانشناسی تهیه و در نشریات فرهنگی ادبی اندیشه و هنر، فردوسی، جهان امروز و نگین نیز شعر و مقالات ادبی منتشر میکرد.
از سال ۱۳۴۶ به استخدام اداره باستانشناسی درآمد و تا سال ۱۳۷۸ در میراث فرهنگی فعالیت کرد و پس از تأسیس سازمان میراث فرهنگی کشور در سال ۱۳۶۴ نخستین مدیر پژوهشهای باستانشناسی سازمان میراث فرهنگی بود. نخستین گردهمایی باستانشناسی ایران را پس از انقلاب در سال ۱۳۷۳ در قلعه شوش برگزار و مدیریت کرد. وی مسئولیت تسویه حساب با هیئتهای فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی را در سال ۱۳۶۳ از طرف مرکز باستانشناسی ایران عهدهدار بود. پیش از انقلاب او سرپرست هیئتهای باستانشناسی و ناظر بر کار بررسی و کاوش هیئتهای باستانشناسی خارجی بود. وی سالها در دانشگاه میراث فرهنگی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی و دانشگاه افسری به تدریس باستانشناسی و تاریخ هنر پرداخت.
در پائیز ۱۳۹۳ انجمن علمی باستانشناسی ایران دومین نشان عزتاله نگهبان را به پاس یک عمر فعالیت وی در زمینه باستانشناسی ایران به وی اعطا کرد.
آرامگاه وی در قطعه نامآوران است.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در هفته درگذشتش مراسمی به یاد و نام وی برگزار کرد و سخنرانان مراسم هریک شرحی بر زندگی و کارنامه حرفهای وی ارائه دادند.
مهمترین فعالیتهای میدانی:
۱۳۴۶ کاوش در استان ایلام و لرستان پشتکوه به همراه هیئت باستانشناسی بلژیکی، به سرپرستی لویی واندنبرگ.
۱۳۴۶ بررسیهای باستانشناسی منطقه آذربایجان شرقی به سرپرستی سیفاله کامبخشفرد.
۱۳۴۷ بررسی غارهای پیش از تاریخ آذربایجان غربی بین خوی و سردشت.
۱۳۴۹ کاوش در تخت سلیمان به همراه هیئت باستانشناسی آلمانی.
۱۳۵۵ کاوش در حلیمه جان رودبار گیلان به همراه هیئت باستانشناسی ژاپنی از دانشگاه توکیو.
۱۳۶۳ کاوش در محوطههای باستانی زابل به همراه هیئت باستانشناسی ایتالیایی وابسته به مؤسسه ایزمئو.
۱۳۴۹ کاوش در تخت جمشید به سرپرستی علی اکبر تجویدی.
۱۳۵۲ کاوش در سگزآباد قزوین به سرپرستی عزتاله نگهبان.
۱۳۵۶ سرپرست هیئت کاوشهای مسجد جمعه اردبیل.
۱۳۵۷ سرپرست بررسیهای باستانشناسی در اشکورات
۱۳۶۲ سرپرست کاوشهای مسجد جامع ابرکوه
۱۳۵۹ سرپرست هیئت بررسی و تعیین حریم تپه چغا گاوانه شاه آباد غرب.
۱۳۶۴ سرپرست تعیین حریم شهر کهنه نیشابور.
۱۳۶۸ سرپرست کاوش در شهرطوس.
۱۳۷۰ سرپرست هیئت کاوشهای شهر حریره کیش.
۱۳۷۳ سرپرست هیئت کاوشهای مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی.
گزیده تألیفات:
توس شهر خفته در تاریخ، انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۷۰
یادنامه نخستین گردهمایی باستانشناسی ایران پس از انقلاب، انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۷۶
تنظیم و تکمیل گزارش هشت فصل بررسی و کاوش در شهداد (دشت لوت) انتشارات سازمان میراث فرهنگی ۱۳۸۵
آغاز دوره تاریخی در ایران شمالی بر اساس یافتههای باستانشناسی، مجله میراث فرهنگی ۱۳۷۳
باستانشناسی ایران، سیمای فرهنگی ایران ۱۳۷۳
باستانشناسی، دائره المعارف جهان اسلام ۱۳۷۵
باستانشناسی در پنجاه سالی که گذشت، میراث فرهنگی ۱۳۶۹
باستانشناسی گیلان، کتاب گیلان ۱۳۶۹
مسجد جمعه اردبیل، مجموعه مقالات همایش معماری مسجد ۱۳۷۶
کاوش در بخش غربی مجموعه شیخ صفیالدین اردبیلی، مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان ۱۳۷۴
پیگردی در مسجد جامع ساوه، گزارش چهارمین مجمع سالانه پژوهشهای باستانشناسی ۱۳۵۵
یادمان خشتی کوه خواجه زابل "خلاصهای از نتایج مطالعات و کاوشهای انجام شده در آن" مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان ۱۳۷۶
کاوش باستانشناسی در شهر تاریخی حریره کیش، گزارشهای باستانشناسی ۱۳۷۶
مقدمه بر باستانشناسی کرمان، مجموعه مقالات کرمانشناسی، مرکز کرمانشناسی ۱۳۶۹
یادی از علی سامی، مجله باستانشناسی و تاریخ ۱۳۶۸.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمود_موسوی، د
☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️
۱۶ دی سالروز درگذشت حمید عاملی
(زاده ۲۱ اردیبهشت ۱۳۲۰ تهران — درگذشته ۱۶ دی ۱۳۸۶ تهران) گوینده رادیو و قصهگو
از سال ۱۳۳۴ در مجلههای کیهان بچهها، اطلاعات هفتگی و روشنفکر، داستانهای کوتاه کودکان مینوشت.
در مراسمی که چند روز پیش از مرگش در رادیو تهران برگزار شد، گفته بود که پس از بهبودی، به رادیو بازخواهد گشت.
به گفته منوچهر آذری، عاملی در بادرود انجمن شعری را پایهگذاری کرده بود و هرماه یکبار تا آنجا میرفت و در جلسات این انجمن شرکت میکرد.
قصههای قشنگ و صدای گرم عاملی، برای بسیاری از كودكان آن سالهای دور، خاطره است.
وی با ایفای نقش در نمایشنامه "پرده آبی" در هفت سالگی پا در عرصه نمایش گذاشت و از سال ۱۳۳۷ به گویندگی رادیو در برنامه 'كارگران پرداخت.
او در سال ۱۳۵۰ گوینده برنامه رادیویی "راه شب" شد و از سال ۱۳۵۳ نیز پس از درگذشت فضلاله مهتدی "صبحی" قصهگوی برنامه "قصه ظهر جمعه" شد. وی در آخرین سالهای كاریاش گوینده برنامه "یك شب از هزار و یك شب" رادیو بود و ۹۰۰ قسمت آن را اجرا كرد.
"راه شب" "جانی دالر" "قصه ظهر جمعه" "نغمههای خاموشی" و "زیر آسمان كبود" از جمله برنامههای رادیویی هستند كه یاد او را در كارنامه خود ثبت كردهاند.
آخرین برنامهای كه از پدر قصهگویی ایران به یادگار ماند، "قصه یك روز تعطیل" است كه ۳۳ سال بهطور مداوم روزهای جمعه از رادیو تهران پخش میشد و در سال ۱۳۸۵ به دستور مدیر وقت این شبكه تعطیل شد.
او توانست كتابش را در سال ۱۳۵۲ بهچاپ برساند و از سال ۱۳۵۹ دست به تولید نوارهای قصه همراه با كتاب زد.
وی وقتی برای بچهها قصه میگفت با تمام وجود احساساتش را به آنان تقدیم میكرد و شاید همین عشق او به بچهها بود كه باعث شد نام "سلام بچهها" را برای موسسه انتشاراتی خود انتخاب كند. او در سال ۱۳۸۲ از سوی وزارت ارشاد با بیش از ۲۰۲ اثر تالیفی و بازنویسی در ردیف پیشكسوتان اهل قلم قرار گرفت.
برخی از آثار او در قصهپردازی، جوجه اردك زشت، جنگل طلسم شده، انگشتر مرموز، بنفشه، پهلوان تیرداد، پیرمرد و خرس، پینوكیو، تام شستی، جوجه اردك سفید بیگناه، خاله سوسكه، خیاط مهربان و كفاش حسود، زیبای خفته، سفید برفی، سیندرلا، شنل قرمزی، عمو نوروز، كبوتران فداكار، كفاش و كوتولهها، هفت دلاور و ملانصرالدین است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#حمید_عاملی، د
۱۶ دی سالروز درگذشت حمید عاملی
(زاده ۲۱ اردیبهشت ۱۳۲۰ تهران — درگذشته ۱۶ دی ۱۳۸۶ تهران) گوینده رادیو و قصهگو
از سال ۱۳۳۴ در مجلههای کیهان بچهها، اطلاعات هفتگی و روشنفکر، داستانهای کوتاه کودکان مینوشت.
در مراسمی که چند روز پیش از مرگش در رادیو تهران برگزار شد، گفته بود که پس از بهبودی، به رادیو بازخواهد گشت.
به گفته منوچهر آذری، عاملی در بادرود انجمن شعری را پایهگذاری کرده بود و هرماه یکبار تا آنجا میرفت و در جلسات این انجمن شرکت میکرد.
قصههای قشنگ و صدای گرم عاملی، برای بسیاری از كودكان آن سالهای دور، خاطره است.
وی با ایفای نقش در نمایشنامه "پرده آبی" در هفت سالگی پا در عرصه نمایش گذاشت و از سال ۱۳۳۷ به گویندگی رادیو در برنامه 'كارگران پرداخت.
او در سال ۱۳۵۰ گوینده برنامه رادیویی "راه شب" شد و از سال ۱۳۵۳ نیز پس از درگذشت فضلاله مهتدی "صبحی" قصهگوی برنامه "قصه ظهر جمعه" شد. وی در آخرین سالهای كاریاش گوینده برنامه "یك شب از هزار و یك شب" رادیو بود و ۹۰۰ قسمت آن را اجرا كرد.
"راه شب" "جانی دالر" "قصه ظهر جمعه" "نغمههای خاموشی" و "زیر آسمان كبود" از جمله برنامههای رادیویی هستند كه یاد او را در كارنامه خود ثبت كردهاند.
آخرین برنامهای كه از پدر قصهگویی ایران به یادگار ماند، "قصه یك روز تعطیل" است كه ۳۳ سال بهطور مداوم روزهای جمعه از رادیو تهران پخش میشد و در سال ۱۳۸۵ به دستور مدیر وقت این شبكه تعطیل شد.
او توانست كتابش را در سال ۱۳۵۲ بهچاپ برساند و از سال ۱۳۵۹ دست به تولید نوارهای قصه همراه با كتاب زد.
وی وقتی برای بچهها قصه میگفت با تمام وجود احساساتش را به آنان تقدیم میكرد و شاید همین عشق او به بچهها بود كه باعث شد نام "سلام بچهها" را برای موسسه انتشاراتی خود انتخاب كند. او در سال ۱۳۸۲ از سوی وزارت ارشاد با بیش از ۲۰۲ اثر تالیفی و بازنویسی در ردیف پیشكسوتان اهل قلم قرار گرفت.
برخی از آثار او در قصهپردازی، جوجه اردك زشت، جنگل طلسم شده، انگشتر مرموز، بنفشه، پهلوان تیرداد، پیرمرد و خرس، پینوكیو، تام شستی، جوجه اردك سفید بیگناه، خاله سوسكه، خیاط مهربان و كفاش حسود، زیبای خفته، سفید برفی، سیندرلا، شنل قرمزی، عمو نوروز، كبوتران فداكار، كفاش و كوتولهها، هفت دلاور و ملانصرالدین است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#حمید_عاملی، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی زادروز نوید گوهری
(زاده ۱۶ دی ۱۳۶۲ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر
در رشته مهندسی سختافزار کامپیوتر وارد دانشگاه شد و پس از دوسال بهدلیل علاقه فراوان به موسیقی، از ادامه انصراف داد.
او موسیقی را از پنج سالگی با گذراندن دوره آموزش موسیقی به کودکان (اُرف) نزد ناصر نظر آغاز کرد و سپس در هفت سالگی به یادگیری ویلون نزد حمید زاهدی پرداخت.
در رشته مهندسی سختافزار کامپیوتر وارد دانشگاه شد و پس از دوسال بهدلیل علاقه فراوان به موسیقی، از ادامه انصراف داد.
سپس برای ادامه تحصیل در رشته موسیقی وارد کنسرواتوار موسیقی تهران شد و زیر نظر پروفسور مارینا آقابگیان تحصیلات تکمیلیاش را در رشته آهنگسازی و رهبری ارکستر به پایان رساند. در سال ۲۰۱۴ زیر نظر دکتر ایوان فلدمن دوره اصول و مبانی تمرین با آنسامبل را با بالاترین نمره تحت لیسانس دانشگاه North Carolina at Chapel Hill مطالعه کرد.
ارکستر نیلپر:
وی با تأسیس ارکستر نیلپر در سال ۱۳۸۳ فعالیت حرفهایاش را با تمرکز بر موسیقی کلاسیک و معاصر بهعنوان رهبر ارکستر آغاز کرد و در سال ۱۳۹۲ با اجرای رسمی آثار آهنگساز معاصر «پتریس وسک» تقدیر و تحسین ویژه آهنگساز را برانگیخت. او همچنین در این سالها همراه با ارکستر نیلپر، قطعاتی را از تأثیرگذارترین آهنگسازان موسیقی معاصر همچون آرو پارت، گیا کانچلی، هنری گورسکی، ویتسک کیلر و ... را بهروی صحنه برد. وی در سال ۱۳۹۴ با همکاری انجمن فرهنگی سفارت آلمان و انستیتو گوته، کنسرت مشترکی را با همکاری موریتس ارنست نوازنده پیانو و ارکستر نیلپر برگزار کرد.
در آذر ۱۳۹۴ بهعنوان مدیر کانون اقدام به تأسیس کانون موسیقی معاصر با توجه به سیاستهای جدید موزه هنرهای معاصر تهران در راستای ترویج هنر معاصر کرد.
فعالیتها
آهنگسازی:
آهنگسازی برای فیلم The Old Car به کارگردانی سامان یغمایی آلداوود - محصول آمریکا.
آهنگسازی برای انیمیشن Salvatore به کارگردانی کوئن گابریل - محصول آلمان.
آهنگسازی برای فیلم Slow Down به کارگردانی سامان یغمایی آلداوود - محصول آمریکا.
آهنگسازی برای مجموعه تئاترهای چیستا یثربی - بین سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷.
آهنگسازی برای تئاتر بهرام چوبینه به کارگردانی شکرخدا گودرزی.
آهنگسازی برای فیلم یک داستان عاشقانه به کارگردانی مصطفی کوشکی - محصول ایران.
آهنگسازی برای تئاتر باد شیشهها را میلرزاند به کارگردانی مصطفی کوشکی.
آهنگسازی برای تئاتر ریچارد سوم به کارگردانی مهدی کوشکی.
طراح موسیقی گروه تئاتر بین برای اجراهای «مده آ» «مکبث» و «ما مردگان برمیخیزیم» به کارگردانی شهاب آگاهی.
ارائه مقاله با موضوع علوم انسانی و هنر در کنفرانس بینالمللی علوم انسانی - اسپانیا.
تدریس در کنسرواتوار موسیقی تهران از سال ۱۳۸۷ و تدریس در سفارت روسیه.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#نوید_گوهری، ز
۱۶ دی زادروز نوید گوهری
(زاده ۱۶ دی ۱۳۶۲ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر
در رشته مهندسی سختافزار کامپیوتر وارد دانشگاه شد و پس از دوسال بهدلیل علاقه فراوان به موسیقی، از ادامه انصراف داد.
او موسیقی را از پنج سالگی با گذراندن دوره آموزش موسیقی به کودکان (اُرف) نزد ناصر نظر آغاز کرد و سپس در هفت سالگی به یادگیری ویلون نزد حمید زاهدی پرداخت.
در رشته مهندسی سختافزار کامپیوتر وارد دانشگاه شد و پس از دوسال بهدلیل علاقه فراوان به موسیقی، از ادامه انصراف داد.
سپس برای ادامه تحصیل در رشته موسیقی وارد کنسرواتوار موسیقی تهران شد و زیر نظر پروفسور مارینا آقابگیان تحصیلات تکمیلیاش را در رشته آهنگسازی و رهبری ارکستر به پایان رساند. در سال ۲۰۱۴ زیر نظر دکتر ایوان فلدمن دوره اصول و مبانی تمرین با آنسامبل را با بالاترین نمره تحت لیسانس دانشگاه North Carolina at Chapel Hill مطالعه کرد.
ارکستر نیلپر:
وی با تأسیس ارکستر نیلپر در سال ۱۳۸۳ فعالیت حرفهایاش را با تمرکز بر موسیقی کلاسیک و معاصر بهعنوان رهبر ارکستر آغاز کرد و در سال ۱۳۹۲ با اجرای رسمی آثار آهنگساز معاصر «پتریس وسک» تقدیر و تحسین ویژه آهنگساز را برانگیخت. او همچنین در این سالها همراه با ارکستر نیلپر، قطعاتی را از تأثیرگذارترین آهنگسازان موسیقی معاصر همچون آرو پارت، گیا کانچلی، هنری گورسکی، ویتسک کیلر و ... را بهروی صحنه برد. وی در سال ۱۳۹۴ با همکاری انجمن فرهنگی سفارت آلمان و انستیتو گوته، کنسرت مشترکی را با همکاری موریتس ارنست نوازنده پیانو و ارکستر نیلپر برگزار کرد.
در آذر ۱۳۹۴ بهعنوان مدیر کانون اقدام به تأسیس کانون موسیقی معاصر با توجه به سیاستهای جدید موزه هنرهای معاصر تهران در راستای ترویج هنر معاصر کرد.
فعالیتها
آهنگسازی:
آهنگسازی برای فیلم The Old Car به کارگردانی سامان یغمایی آلداوود - محصول آمریکا.
آهنگسازی برای انیمیشن Salvatore به کارگردانی کوئن گابریل - محصول آلمان.
آهنگسازی برای فیلم Slow Down به کارگردانی سامان یغمایی آلداوود - محصول آمریکا.
آهنگسازی برای مجموعه تئاترهای چیستا یثربی - بین سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷.
آهنگسازی برای تئاتر بهرام چوبینه به کارگردانی شکرخدا گودرزی.
آهنگسازی برای فیلم یک داستان عاشقانه به کارگردانی مصطفی کوشکی - محصول ایران.
آهنگسازی برای تئاتر باد شیشهها را میلرزاند به کارگردانی مصطفی کوشکی.
آهنگسازی برای تئاتر ریچارد سوم به کارگردانی مهدی کوشکی.
طراح موسیقی گروه تئاتر بین برای اجراهای «مده آ» «مکبث» و «ما مردگان برمیخیزیم» به کارگردانی شهاب آگاهی.
ارائه مقاله با موضوع علوم انسانی و هنر در کنفرانس بینالمللی علوم انسانی - اسپانیا.
تدریس در کنسرواتوار موسیقی تهران از سال ۱۳۸۷ و تدریس در سفارت روسیه.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#نوید_گوهری، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی زادروز محمدحسین سیفیزاده
(زاده ۱۶ دی۱۳۳۰ کرمانشاه) شاعر، آهنگساز، نوازنده و خواننده
از نوجوانی نزد استادان برجسته موسیقی در تهران به آموزش پرداخت و در آواز از استاد اسماعیل مهرتاش بهرهها برد و پس از درگذشت ایشان، در کلاس ردیفدان بزرگ محمود کریمی ادامه شاگردی داد. وی تا آخرین روز زندگی آن استاد " ۲ آذر ۶۳" که مصادف با روز کلاس ایشان بود، همراه همسرش بانو معصومه مهرعلی از شاگردان استاد، برای آخرین بار وی دیدار کردند و درس گرفتند.
پس از آن به کلاس آواز استاد محمدرضا شجریان رفت و همچنان ادامه داد و درجمگگگ۱1 کنار یادگیری، به آموزش هنرجویان پرداخت که میتوان از جمله شاگردان آموزش یافته وی و همسرش "بانو مهرعلی" از دو فرزندانشان سارنگ و ارژنگ سیفیزاده نام برد.
از دیگر علاقه و هنرهای استاد سیفیزاده، ترانهسرایی، آهنگسازی و نوازندگی سهتار است و در بسیاری از برنامههای هنری فرزندانش "ارژنگ وسارنگ" نقش موثری داشته است.
آثار:
● آلبوم پرستاره با آهنگسازی
استاد عطااله جنگوک.
● فنون دلربایی با آهنگسازی
استاد مهدی آذرسینا.
● سماع با آهنگسازی استاد آذرسینا
و سروده استاد حسین منزوی.
● تصنیف شبیخون اثر استاد جنگوک
با سروده استاد منزوی.
● و ...
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمد_حسین_سیفی_زاده، ز
۱۶ دی زادروز محمدحسین سیفیزاده
(زاده ۱۶ دی۱۳۳۰ کرمانشاه) شاعر، آهنگساز، نوازنده و خواننده
از نوجوانی نزد استادان برجسته موسیقی در تهران به آموزش پرداخت و در آواز از استاد اسماعیل مهرتاش بهرهها برد و پس از درگذشت ایشان، در کلاس ردیفدان بزرگ محمود کریمی ادامه شاگردی داد. وی تا آخرین روز زندگی آن استاد " ۲ آذر ۶۳" که مصادف با روز کلاس ایشان بود، همراه همسرش بانو معصومه مهرعلی از شاگردان استاد، برای آخرین بار وی دیدار کردند و درس گرفتند.
پس از آن به کلاس آواز استاد محمدرضا شجریان رفت و همچنان ادامه داد و درجمگگگ۱1 کنار یادگیری، به آموزش هنرجویان پرداخت که میتوان از جمله شاگردان آموزش یافته وی و همسرش "بانو مهرعلی" از دو فرزندانشان سارنگ و ارژنگ سیفیزاده نام برد.
از دیگر علاقه و هنرهای استاد سیفیزاده، ترانهسرایی، آهنگسازی و نوازندگی سهتار است و در بسیاری از برنامههای هنری فرزندانش "ارژنگ وسارنگ" نقش موثری داشته است.
آثار:
● آلبوم پرستاره با آهنگسازی
استاد عطااله جنگوک.
● فنون دلربایی با آهنگسازی
استاد مهدی آذرسینا.
● سماع با آهنگسازی استاد آذرسینا
و سروده استاد حسین منزوی.
● تصنیف شبیخون اثر استاد جنگوک
با سروده استاد منزوی.
● و ...
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمد_حسین_سیفی_زاده، ز
☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️
۱۶ دی زادروز کریم صالحعظیمی
(زاده ۱۶ دی ۱۳۲۵ تبریز) ردیفدان، استاد آواز و خواننده
با شنیدن صدای آواز ابوالحسن اقبالآذر به موسیقی سنتی علاقمند شد و پس از معرفی از سوی محمود فرنام "نوازنده نامی دایره" به درس اقبالآذر رفت.
در اواخر عمر اقبال، جلساتی را نزدش به فراگیری ردیف آوازی و شیوه آوازخوانی او گذراند و پس از درگذشت آذر، بنا به درخواست وزارت فرهنگ و هنر، به تهران آمد و پس از گذراندن دوره عالی ردیف آوازی نزد عبداله دوامی، موفق به گرفتن گواهینامه پایان دوره کامل ردیف با دستخط از وی شد.
تاکنون دو اثر "آوای همایون و آواز شور" از وی منتشر شده است.
او کنسرتهایی را با هادی منتظری، حسن ناهید، محسن نفر و داودآزاد اجرا کرده است که عمده آنها با تاکید بر اجرای ردیف موسیقی کلاسیکآوازی ایران تدوین شده بودند.
همچنین به همراه داود آزاد کنسرتهایی را در داخل و خارج از ایران به صحنه بردند و مدتی نیز با حمید سکوتی کنسرتهایی برگزار کردند.
او تاكنون تنها ارائهدهنده سبك و شیوه آوازی اقبالآذر است و وفادارترین شاگردی بهشمار می رود که آذر طی ۱۲۰ سال زندگی خویش تربیت کرد.
دوستی وی تا آخرین لحظه عمر به اقبال ادامه یافت و او از آن خواننده بزرگ بهره بسیار برد و به حد مقبول اهل فن از لحاظ اجرای آواز ایرانی رسید تا جایی که روزی در حضور استاد شهریار، محمود فرنام و دکتر بهروزیه به خواست اقبال، دنباله آواز چهارگاه را پس از وی در گوشههای حصار، کرشمه ، مویه و فرود ادامه داد و مورد تشویق حاضران "که همگی صاحب نظران موسیقی اصیل ایران بودند" قرار گرفت.
در حقیقت میتوان صالح عظیمی را در بخش آموزش ردیفهای مکتب تبریز، تنها یادگار اقبال دانست.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#صالح_عظیمی، ز
۱۶ دی زادروز کریم صالحعظیمی
(زاده ۱۶ دی ۱۳۲۵ تبریز) ردیفدان، استاد آواز و خواننده
با شنیدن صدای آواز ابوالحسن اقبالآذر به موسیقی سنتی علاقمند شد و پس از معرفی از سوی محمود فرنام "نوازنده نامی دایره" به درس اقبالآذر رفت.
در اواخر عمر اقبال، جلساتی را نزدش به فراگیری ردیف آوازی و شیوه آوازخوانی او گذراند و پس از درگذشت آذر، بنا به درخواست وزارت فرهنگ و هنر، به تهران آمد و پس از گذراندن دوره عالی ردیف آوازی نزد عبداله دوامی، موفق به گرفتن گواهینامه پایان دوره کامل ردیف با دستخط از وی شد.
تاکنون دو اثر "آوای همایون و آواز شور" از وی منتشر شده است.
او کنسرتهایی را با هادی منتظری، حسن ناهید، محسن نفر و داودآزاد اجرا کرده است که عمده آنها با تاکید بر اجرای ردیف موسیقی کلاسیکآوازی ایران تدوین شده بودند.
همچنین به همراه داود آزاد کنسرتهایی را در داخل و خارج از ایران به صحنه بردند و مدتی نیز با حمید سکوتی کنسرتهایی برگزار کردند.
او تاكنون تنها ارائهدهنده سبك و شیوه آوازی اقبالآذر است و وفادارترین شاگردی بهشمار می رود که آذر طی ۱۲۰ سال زندگی خویش تربیت کرد.
دوستی وی تا آخرین لحظه عمر به اقبال ادامه یافت و او از آن خواننده بزرگ بهره بسیار برد و به حد مقبول اهل فن از لحاظ اجرای آواز ایرانی رسید تا جایی که روزی در حضور استاد شهریار، محمود فرنام و دکتر بهروزیه به خواست اقبال، دنباله آواز چهارگاه را پس از وی در گوشههای حصار، کرشمه ، مویه و فرود ادامه داد و مورد تشویق حاضران "که همگی صاحب نظران موسیقی اصیل ایران بودند" قرار گرفت.
در حقیقت میتوان صالح عظیمی را در بخش آموزش ردیفهای مکتب تبریز، تنها یادگار اقبال دانست.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#صالح_عظیمی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۶ دی سالروز درگذشت علی اسفندیاری "نيمايوشيج"
(زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۶ یوش -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۳۸ تهران) بنیانگذار شعرنو
در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كنارهگيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوههای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كردهاند. شعر آزاد نيمايی تفاوتهای آشكاری با شعر سنتی داشته، از لحاظ عاطفی بيشتر جنبه اجتماعی و انسانی دارد و تخيل و صور خيال هر شاعر از تجربه شخص او سرچشمه میگيرد. او از لحاظ زبان، هر كلمهای را در شعرنو به كار میبرد، با اين شرط كه با كلمات همجوار، بيگانه و ناساز نباشد. به نظر او وزن بايد تابع احساسات و عواطف شاعر باشد. نيمايوشيج را به حق، پدر شعرِنو فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامهها.
آرامگاه وی در زادگاهش، يوش است.
پن: تاریخ تولد نیما، نام شناسنامهای او و حتی تاریخ فوتش همچنان محل بحثهای فراوان است. در منابع مختلف، سالمرگ او با روایتهای متفاوت ۱۳، ۱۴ و ۱۵ دی ذکر شده است.
بر اساس پژوهشی معتبر تاریخ صحیح مرگ نیما روز ۱۶ دی ماه میباشد.👇
https://www.isna.ir/news/1400120402747/
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#علی_اسفندیاری. #نیما_یوشیج، د
۱۶ دی سالروز درگذشت علی اسفندیاری "نيمايوشيج"
(زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۶ یوش -- درگذشته ۱۶ دی ۱۳۳۸ تهران) بنیانگذار شعرنو
در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كنارهگيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوههای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كردهاند. شعر آزاد نيمايی تفاوتهای آشكاری با شعر سنتی داشته، از لحاظ عاطفی بيشتر جنبه اجتماعی و انسانی دارد و تخيل و صور خيال هر شاعر از تجربه شخص او سرچشمه میگيرد. او از لحاظ زبان، هر كلمهای را در شعرنو به كار میبرد، با اين شرط كه با كلمات همجوار، بيگانه و ناساز نباشد. به نظر او وزن بايد تابع احساسات و عواطف شاعر باشد. نيمايوشيج را به حق، پدر شعرِنو فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامهها.
آرامگاه وی در زادگاهش، يوش است.
پن: تاریخ تولد نیما، نام شناسنامهای او و حتی تاریخ فوتش همچنان محل بحثهای فراوان است. در منابع مختلف، سالمرگ او با روایتهای متفاوت ۱۳، ۱۴ و ۱۵ دی ذکر شده است.
بر اساس پژوهشی معتبر تاریخ صحیح مرگ نیما روز ۱۶ دی ماه میباشد.👇
https://www.isna.ir/news/1400120402747/
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#علی_اسفندیاری. #نیما_یوشیج، د
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۱۷ دی سالروز درگذشت لطفاله مفخمپایان
(زاده سال ۱۲۹۴ تهران – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۶۲ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده
سال ۱۳۲۱ با گرفتن مدرک لیسانس در رشتههای باستانشناسی، تاریخ و جغرافیا از دانشسرای عالی فارغالتحصیل شد. در نوجوانی چهار سال نزد ابوالحسن صبا به فراگیری ویلون و سنتور پرداخت و مدتی نیز از آموزشهای روحاله خالقی بهره برد. وی ردیف و نت قطعات ابوالحسن صبا را بهچاپ رساند و همچنین سرودهای مدارس ایران را تنظیم، تدوین و به نگارش درآورد.
او تحصیلات دانشگاهیاش را در رشته جغرافیا در دانشگاه سوربن پاریس ادامه داد و مدرک دکترا گرفت.
از سال ۱۳۲۹ در دانشگاههای تبریز و مشهد به تدریس مشغول شد و در سازمان جغرافیایی ارتش خدمت میکرد و ۴۵ جلد کتاب درباره آب و رودهای ایران نگاشت. وی هنگامی که در پاریس اقامت داشت، چندین برنامه تکنوازی به منظورِ شناساندن ردیفها و گوشههای موسیقی ایرانی برگزار کرد. مقالات او در چهار شماره مجله «جهانشناسی» دانشگاه مشهد در سال ۱۳۴۰ منتشر شد.
آثار:
ردیف ویلون ابوالحسن صبا (۱۳۲۱ تا ۱۳۲۵)
۱۸ قطعه پیشدرآمد برای ویلون، از استادان مختلف موسیقی (۱۳۲۵)
ترانههای ملی، شامل ۲۲ قطعه تصنیف و قطعات ضربی از بزرگان موسیقی و شاعران معاصر (۱۳۲۶)
۲۵ قطعه ضربی، شامل آهنگهای گوناگون (۱۳۲۷)
سرودهای آموزشگاهها، شامل ۳۲۵ قطعه سرود مدارس (۱۳۲۸)
۶ آهنگ محلی دشت باوی و تئوری موسیقی (۱۳۲۹)
گامهای ایران (شور، چهارگاه و همایون)، نگارش احمد فروتن راد (۱۳۳۵)
فرهنگ آبادیهای ایران (۱۳۳۹)
دریای مازندران (متن فرانسه ۱۳۴۷)
مرداب انزلی (متن فرانسه ۱۳۴۷)
رودهای عمده گیلان (متن فرانسه ۱۳۴۷)
فرهنگ کوههای ایران (۱۳۵۲)
فرهنگ رودهای ایران (۱۳۵۳)
از جمله شاگردان مفخمپایان «حبیباله بدیعی» «محمود تاجبخش» و «اصغر ساسان» بودند.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#لطف_اله_مفخم_پایان، د
۱۷ دی سالروز درگذشت لطفاله مفخمپایان
(زاده سال ۱۲۹۴ تهران – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۶۲ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده
سال ۱۳۲۱ با گرفتن مدرک لیسانس در رشتههای باستانشناسی، تاریخ و جغرافیا از دانشسرای عالی فارغالتحصیل شد. در نوجوانی چهار سال نزد ابوالحسن صبا به فراگیری ویلون و سنتور پرداخت و مدتی نیز از آموزشهای روحاله خالقی بهره برد. وی ردیف و نت قطعات ابوالحسن صبا را بهچاپ رساند و همچنین سرودهای مدارس ایران را تنظیم، تدوین و به نگارش درآورد.
او تحصیلات دانشگاهیاش را در رشته جغرافیا در دانشگاه سوربن پاریس ادامه داد و مدرک دکترا گرفت.
از سال ۱۳۲۹ در دانشگاههای تبریز و مشهد به تدریس مشغول شد و در سازمان جغرافیایی ارتش خدمت میکرد و ۴۵ جلد کتاب درباره آب و رودهای ایران نگاشت. وی هنگامی که در پاریس اقامت داشت، چندین برنامه تکنوازی به منظورِ شناساندن ردیفها و گوشههای موسیقی ایرانی برگزار کرد. مقالات او در چهار شماره مجله «جهانشناسی» دانشگاه مشهد در سال ۱۳۴۰ منتشر شد.
آثار:
ردیف ویلون ابوالحسن صبا (۱۳۲۱ تا ۱۳۲۵)
۱۸ قطعه پیشدرآمد برای ویلون، از استادان مختلف موسیقی (۱۳۲۵)
ترانههای ملی، شامل ۲۲ قطعه تصنیف و قطعات ضربی از بزرگان موسیقی و شاعران معاصر (۱۳۲۶)
۲۵ قطعه ضربی، شامل آهنگهای گوناگون (۱۳۲۷)
سرودهای آموزشگاهها، شامل ۳۲۵ قطعه سرود مدارس (۱۳۲۸)
۶ آهنگ محلی دشت باوی و تئوری موسیقی (۱۳۲۹)
گامهای ایران (شور، چهارگاه و همایون)، نگارش احمد فروتن راد (۱۳۳۵)
فرهنگ آبادیهای ایران (۱۳۳۹)
دریای مازندران (متن فرانسه ۱۳۴۷)
مرداب انزلی (متن فرانسه ۱۳۴۷)
رودهای عمده گیلان (متن فرانسه ۱۳۴۷)
فرهنگ کوههای ایران (۱۳۵۲)
فرهنگ رودهای ایران (۱۳۵۳)
از جمله شاگردان مفخمپایان «حبیباله بدیعی» «محمود تاجبخش» و «اصغر ساسان» بودند.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#لطف_اله_مفخم_پایان، د
☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️
۱۷ دی زادروز احمد گلچینمعانی
(زاده ۱۷ دی ۱۲۹۵ تهران — درگذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۹ مشهد) شاعر، نویسنده و پژوهشگر
در سال ۱۳۱۳ به استخدام وزارت دادگستری درآمد و تا ۱۳۳۸ در آنجا مشغول بهکار بود. از ۱۳۳۰ در کتابخانه ملی نیز خدمت میکرد و بعد از ۱۳۳۸ بهطور تمام وقت در کتابخانه مجلس مشغول شد. در ۱۳۴۲ به دعوت آستان قدس رضوی، برای تنظیم فهرست کتب خطی آنجا بهمشهد رفت و در حین خدمت بهتحصیل ادامه داد.
او در ۱۳۵۶ برای تدریس در دوره فوق لیسانس و دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه مشهد دعوت شد. وی از سیزدهسالگی شروع بهسرودن شعر کرد و بعدها آثارش در روزنامههای نسیم شمال و توفیق انتشار مییافت. او با امیری فیروزکوهی و رهی معیری معاشرت داشت و در ۱۳۱۴ به انجمن ادبی حکیم نظامی پیوست و با وحید دستگردی همکاری کرد. در آن انجمن، علاوه بر شعرخوانی، خمسه نظامی مقابله و تصحیح میشد. وی مقالات ادبی، تاریخی و کتابشناسی زیادی در مجلات مختلف از جمله "ارمغان" "مهر" "دانش" "یغما" "سپاهان" "راهنمای کتاب" و غیره نوشته است.
آرامگاه وی در مزار شعرای آرامگاه فردوسی است.
آثار:
دیوان اشعار.
گلزار معانی.
تاریخ تذکرههای فارسی "دوجلد"
رساله تحقیقی گلشن راز.
مکتب وقوع در شعر فارسی.
شهر آشوب در شعر فارسی.
رساله در احوال آل بنجیر.
تذکره پیمانه.
ذیلی بر تذکره میخانه.
تصحیح و تکمیل تذکره میخانه عبدالنبی فخرالزمانی قزوینی.
کاروان هند.
شرح دیباچه انیسالارواح در موسیقی با شواهد منظوم.
راهنمای گنجینه قرآن.
تصحیح لطایفالطوایف تالیف فخرالدین صفیبیهقی.
فرهنگ اشعار صائب.
تصحیح تذکره منظوم رشحه سروده محمدباقر رشحه اصفهانی.
تصحیح تذکره میخانه تالیف ملا عبدالنبی فخرالزمانیقزوینی.
تصحیح کنوزالاسرار و رموز الاحرار.
شرح منظوم سوانح فیالعشق شیخ احمد غزالی.
چند مجلد ار فهرست کتابخانه مجلس شورای ملی.
رساله در بیان کاغذ و مرکب و رنگهای الوان.
اهتمام در انتشار کتابهای:
تاریخ ملازاده احمدبن محمودبخاری، در ذکر مزارات بخارا.
کنوز الاسرار رموز الاسرار، شرح منظوم السوانح فیالعشق احمد غزالی.
فهرست مجموعههای خطی کتابخانه مجلس.
فهرست قسمتی از کتب خطی کتابخانه عبدالحسین بیات.
مجموعه اشعار گلچین معانی بالغ بر ۱۰ هزاربیت است. دیوان گلچین شامل غزلیات، قصاید، ترکیبات، مقطعات، مثنویات، رباعیات، مراثی و تواریخ، اخوانیات، مطایبات، فکاهیات و متفرقات است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#احمد_گلچین_معانی، ز
۱۷ دی زادروز احمد گلچینمعانی
(زاده ۱۷ دی ۱۲۹۵ تهران — درگذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۹ مشهد) شاعر، نویسنده و پژوهشگر
در سال ۱۳۱۳ به استخدام وزارت دادگستری درآمد و تا ۱۳۳۸ در آنجا مشغول بهکار بود. از ۱۳۳۰ در کتابخانه ملی نیز خدمت میکرد و بعد از ۱۳۳۸ بهطور تمام وقت در کتابخانه مجلس مشغول شد. در ۱۳۴۲ به دعوت آستان قدس رضوی، برای تنظیم فهرست کتب خطی آنجا بهمشهد رفت و در حین خدمت بهتحصیل ادامه داد.
او در ۱۳۵۶ برای تدریس در دوره فوق لیسانس و دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه مشهد دعوت شد. وی از سیزدهسالگی شروع بهسرودن شعر کرد و بعدها آثارش در روزنامههای نسیم شمال و توفیق انتشار مییافت. او با امیری فیروزکوهی و رهی معیری معاشرت داشت و در ۱۳۱۴ به انجمن ادبی حکیم نظامی پیوست و با وحید دستگردی همکاری کرد. در آن انجمن، علاوه بر شعرخوانی، خمسه نظامی مقابله و تصحیح میشد. وی مقالات ادبی، تاریخی و کتابشناسی زیادی در مجلات مختلف از جمله "ارمغان" "مهر" "دانش" "یغما" "سپاهان" "راهنمای کتاب" و غیره نوشته است.
آرامگاه وی در مزار شعرای آرامگاه فردوسی است.
آثار:
دیوان اشعار.
گلزار معانی.
تاریخ تذکرههای فارسی "دوجلد"
رساله تحقیقی گلشن راز.
مکتب وقوع در شعر فارسی.
شهر آشوب در شعر فارسی.
رساله در احوال آل بنجیر.
تذکره پیمانه.
ذیلی بر تذکره میخانه.
تصحیح و تکمیل تذکره میخانه عبدالنبی فخرالزمانی قزوینی.
کاروان هند.
شرح دیباچه انیسالارواح در موسیقی با شواهد منظوم.
راهنمای گنجینه قرآن.
تصحیح لطایفالطوایف تالیف فخرالدین صفیبیهقی.
فرهنگ اشعار صائب.
تصحیح تذکره منظوم رشحه سروده محمدباقر رشحه اصفهانی.
تصحیح تذکره میخانه تالیف ملا عبدالنبی فخرالزمانیقزوینی.
تصحیح کنوزالاسرار و رموز الاحرار.
شرح منظوم سوانح فیالعشق شیخ احمد غزالی.
چند مجلد ار فهرست کتابخانه مجلس شورای ملی.
رساله در بیان کاغذ و مرکب و رنگهای الوان.
اهتمام در انتشار کتابهای:
تاریخ ملازاده احمدبن محمودبخاری، در ذکر مزارات بخارا.
کنوز الاسرار رموز الاسرار، شرح منظوم السوانح فیالعشق احمد غزالی.
فهرست مجموعههای خطی کتابخانه مجلس.
فهرست قسمتی از کتب خطی کتابخانه عبدالحسین بیات.
مجموعه اشعار گلچین معانی بالغ بر ۱۰ هزاربیت است. دیوان گلچین شامل غزلیات، قصاید، ترکیبات، مقطعات، مثنویات، رباعیات، مراثی و تواریخ، اخوانیات، مطایبات، فکاهیات و متفرقات است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#احمد_گلچین_معانی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۱۷ دی سالروز درگذشت هوشنگ استوار
(زاده ۹ بهمن ۱۳۰۵ تهران – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۹۴ فرانسه) آهنگساز مکتب موسیقی سمفونیک ایرانی
از خانوادهای اهل موسیقی بود و مادرش قمرالزمان فرزند غلامرضا مینباشیان امیر پنجه (سالار معزز) از اولین زنان ایرانی بود که پیانو مینواخت و پدرش حسین استوار نیز از نخستین نوازندگان پیانو در ایران بود و در نوازندگی سازهای تار، سهتار و سنتور تبحر داشت. وی پس از آموزشهای اولیه موسیقی در هنرستان موسیقی و آموختن هارمونی نزد پرویز محمود، پسر عمهاش، در سال ۱۳۲۵ عازم اروپا شد. ابتدا در کنسرواتوار ژنو و سپس کنسرواتوار بروکسل به ادامه تحصیل در زمینه موسیقی پرداخت. سپس مدتی نیز در پاریس از آموزههای الیویه مسیان بهره برد و در سال ۱۳۳۶ به ایران بازگشت و شروع به تدریس موسیقی و آهنگسازی کرد. او پیش از انقلاب به مدت بیست سال آموزگار آهنگسازی در هنرستان عالی موسیقی تهران بود.
برخی از آثار:
برای ارکستر سمفونیک: فانتزی، سبزه بهار، بهار جاودان، سوئیت ایرانی، طرح سمفونیک ایرانی.
برای ارکستر زهی و پیانو: شب خیام بر مبنای سیزده رباعی از خیام
برای ارکستر زهی: تأثرات.
برای آواز دسته جمعی (کر): آهنگ بیکلام
برای آواز و پیانو: مرثیه برای سوپرانو.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#هوشنگ_استوار، د
۱۷ دی سالروز درگذشت هوشنگ استوار
(زاده ۹ بهمن ۱۳۰۵ تهران – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۹۴ فرانسه) آهنگساز مکتب موسیقی سمفونیک ایرانی
از خانوادهای اهل موسیقی بود و مادرش قمرالزمان فرزند غلامرضا مینباشیان امیر پنجه (سالار معزز) از اولین زنان ایرانی بود که پیانو مینواخت و پدرش حسین استوار نیز از نخستین نوازندگان پیانو در ایران بود و در نوازندگی سازهای تار، سهتار و سنتور تبحر داشت. وی پس از آموزشهای اولیه موسیقی در هنرستان موسیقی و آموختن هارمونی نزد پرویز محمود، پسر عمهاش، در سال ۱۳۲۵ عازم اروپا شد. ابتدا در کنسرواتوار ژنو و سپس کنسرواتوار بروکسل به ادامه تحصیل در زمینه موسیقی پرداخت. سپس مدتی نیز در پاریس از آموزههای الیویه مسیان بهره برد و در سال ۱۳۳۶ به ایران بازگشت و شروع به تدریس موسیقی و آهنگسازی کرد. او پیش از انقلاب به مدت بیست سال آموزگار آهنگسازی در هنرستان عالی موسیقی تهران بود.
برخی از آثار:
برای ارکستر سمفونیک: فانتزی، سبزه بهار، بهار جاودان، سوئیت ایرانی، طرح سمفونیک ایرانی.
برای ارکستر زهی و پیانو: شب خیام بر مبنای سیزده رباعی از خیام
برای ارکستر زهی: تأثرات.
برای آواز دسته جمعی (کر): آهنگ بیکلام
برای آواز و پیانو: مرثیه برای سوپرانو.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#هوشنگ_استوار، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۷ دی زادروز محمود خیامی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۰۸ مشهد -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۹۸ انگلیس) از کارآفرینان و عمدهترین صاحبان صنایع خودروسازی ایران
با برادرش احمد خیامی، سال ۱۳۲۸ در تهران با دریافت مجوز اتوبوسسازی، اولین قدم را در راه خودروسازی برداشتند و در جاده کرج زمینی خریدند و کمکم تعمیرگاه، کارگاه اتاق سازی، فروشگاه لوازم یدکی و صندلی سازی برپا کردند. سپس از نماینده مرسدس بنز در ایران، شاسی اتوبوس گرفتند و روی آنها اتاق ساختند و برای اتوبوس دستشویی و توالت کوچک و یخچال هم درست کردند. کارگاه صندلیسازی بعدها الهامبخش ساختن نخستین کارخانه بزرگ مبلسازی ایران به نام «مبلیران» شد.
کارگاه مونتاژ خودروی ایران نیز در سال ۱۳۴۱ با نام "ایران ناسیونال” تأسیس شد که روزانه ۱۰ خودروی سبک و ۷ خودروی سنگین "اتوبوس و کامیون بنز" تولید میکرد.
هفت سال پس از تأسیس، اعلام کردند که سرمایه شرکت بیش از ۱۲ برابر شده و از نظر کیفیت و کمیت در ردیف بزرگترین خودروسازان آسیا قرار گرفته است. پس از آن در سال ۱۳۵۲ ایران ناسیونال اعلام کرد که خودکفایی در تولید قطعات یدکی را در راس برنامههایش قرار داده است «کارخانه لاستیکسازی بریجستون ایران» «شرکت پیستونسازی ایران» «کارخانه ایدم در تبریز برای تولید موتور دیزل» «کارخانه پلیرنگ "تولیدکننده رنگ خودرو" «کارخانه فنرسازی در جاده کرج» «شرکت ریختهگری» شرکت رضای مشهد "رینگ سازی مشهد فعلی" و تأسیس دو هنرستان برای تربیت تکنیسین از جمله آنها بودند.
در همان سالها، محمود خیامی با کمک گروهی دیگر از سرمایهداران ایران، بانک صنعت و معدن و فروشگاههای زنجیرهای کوروش "قدس فعلی" را نیز بنیان نهاد.
در سال ۱۳۵۶ رقابت ایران ناسیونال با هیوندای کره شروع شد و اعلام کردند که میخواهند "پیکان” را از خط تولید خارج کنند و با شرکت پژو وارد شراکت جهانی شوند.
خیامیها جزو اولین کارآفرینانی بودند که برای کارکنانشان خانه ساختند و شهرک پیکان را ایجاد کردند.
با آغاز انقلاب خیامیها دستگیر شدند و اموالشان از جمله کارخانهها و همه داراییهایشان مصادره شد و به نوعی از کشور اخراج شدند.
محمود خیامی معتقد بود که اگر روند فعالیت شرکت ایران ناسیونال ۸ تا ۱۰ سال دیگر ادامه پیدا میکرد، ایران دیگر نیازی به صنعت نفت نداشت.
او در سالهای اخیر صد و ده مدرسه در روستاهای استان خراسان ساخت و هشت مجموعه بزرگ آموزشی نیز در مشهد احداث کرد. وی همچنین ساخت هجده مجموعه کار و دانش را در استان خراسان به پایان رسانده بود که هجده میلیارد تومان هزینه دربرداشت.
نشان و لقبهای محمود خیامی:
خیامی دارای چند نشان و لقب از مراجع غربی است، از جمله: CBE «فرمانده رتبه امپراتوری بریتانیا» نشان KSS یا «سنکت سیلوستر».
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمود_خیامی، ز
۱۷ دی زادروز محمود خیامی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۰۸ مشهد -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۹۸ انگلیس) از کارآفرینان و عمدهترین صاحبان صنایع خودروسازی ایران
با برادرش احمد خیامی، سال ۱۳۲۸ در تهران با دریافت مجوز اتوبوسسازی، اولین قدم را در راه خودروسازی برداشتند و در جاده کرج زمینی خریدند و کمکم تعمیرگاه، کارگاه اتاق سازی، فروشگاه لوازم یدکی و صندلی سازی برپا کردند. سپس از نماینده مرسدس بنز در ایران، شاسی اتوبوس گرفتند و روی آنها اتاق ساختند و برای اتوبوس دستشویی و توالت کوچک و یخچال هم درست کردند. کارگاه صندلیسازی بعدها الهامبخش ساختن نخستین کارخانه بزرگ مبلسازی ایران به نام «مبلیران» شد.
کارگاه مونتاژ خودروی ایران نیز در سال ۱۳۴۱ با نام "ایران ناسیونال” تأسیس شد که روزانه ۱۰ خودروی سبک و ۷ خودروی سنگین "اتوبوس و کامیون بنز" تولید میکرد.
هفت سال پس از تأسیس، اعلام کردند که سرمایه شرکت بیش از ۱۲ برابر شده و از نظر کیفیت و کمیت در ردیف بزرگترین خودروسازان آسیا قرار گرفته است. پس از آن در سال ۱۳۵۲ ایران ناسیونال اعلام کرد که خودکفایی در تولید قطعات یدکی را در راس برنامههایش قرار داده است «کارخانه لاستیکسازی بریجستون ایران» «شرکت پیستونسازی ایران» «کارخانه ایدم در تبریز برای تولید موتور دیزل» «کارخانه پلیرنگ "تولیدکننده رنگ خودرو" «کارخانه فنرسازی در جاده کرج» «شرکت ریختهگری» شرکت رضای مشهد "رینگ سازی مشهد فعلی" و تأسیس دو هنرستان برای تربیت تکنیسین از جمله آنها بودند.
در همان سالها، محمود خیامی با کمک گروهی دیگر از سرمایهداران ایران، بانک صنعت و معدن و فروشگاههای زنجیرهای کوروش "قدس فعلی" را نیز بنیان نهاد.
در سال ۱۳۵۶ رقابت ایران ناسیونال با هیوندای کره شروع شد و اعلام کردند که میخواهند "پیکان” را از خط تولید خارج کنند و با شرکت پژو وارد شراکت جهانی شوند.
خیامیها جزو اولین کارآفرینانی بودند که برای کارکنانشان خانه ساختند و شهرک پیکان را ایجاد کردند.
با آغاز انقلاب خیامیها دستگیر شدند و اموالشان از جمله کارخانهها و همه داراییهایشان مصادره شد و به نوعی از کشور اخراج شدند.
محمود خیامی معتقد بود که اگر روند فعالیت شرکت ایران ناسیونال ۸ تا ۱۰ سال دیگر ادامه پیدا میکرد، ایران دیگر نیازی به صنعت نفت نداشت.
او در سالهای اخیر صد و ده مدرسه در روستاهای استان خراسان ساخت و هشت مجموعه بزرگ آموزشی نیز در مشهد احداث کرد. وی همچنین ساخت هجده مجموعه کار و دانش را در استان خراسان به پایان رسانده بود که هجده میلیارد تومان هزینه دربرداشت.
نشان و لقبهای محمود خیامی:
خیامی دارای چند نشان و لقب از مراجع غربی است، از جمله: CBE «فرمانده رتبه امپراتوری بریتانیا» نشان KSS یا «سنکت سیلوستر».
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمود_خیامی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۷ دی سالروز درگذشت بیژن سمندر
(زاده ۱۱ خرداد ۱۳۲۰ شیراز – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۹۷ آمریکا) شاعر، ترانهسرا و نوازنده تار
با اعزام برترین دانشآموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، هرسال تحصیلی در یک رشته اول شد. سال نخست مقام نخست در مسابقه خوشنویسی، سال دوم مقام نخست در مسابقه ادبیات، سال سوم مقام نخست مسابقه موسیقی و اعزام به اروپا را بهدست آورد.
وی بههمراه برادرانش کاووس و سیروس، گروهی بهنام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آنها در این گروه بهنواختن ساز و شعر و ترانهخوانی میپرداختند.
او دکتری ادبیات از دانشگاه تهران گرفت و نیز با توجه به علاقهاش بههنر، دکترای معماری را، از واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
وی بنیانگذار سرودن شعر بهگویش شیرازی بود. پرآوازهترین سروده او برای مردم شیراز این سروده است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقیو، کو ساغَرو.» از کتابهایش با گویش شیرازی میتوان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوانهای شعر شیراز و شعر شهر نام برد. بهگفته او، "بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر بهجا بگذاریم تا بعدها خارجیها درمورد ما پژوهش کنند" که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجیها بود.
وی پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا شیوه تازهای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب میکس شعر است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شدهاست. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا بهمناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی باعنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس، تالار فروید بهگردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر بهعلت بیماری بهسختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار سمندر توسط بسیاری از خوانندگان اجرا شده است. از پرآوازهترین آنها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفهای را دارد ترانه گل سنگم بود که توسط بیشاز چهار خواننده خوانده شدهاست که میتوان از بین آنها، هایده و اِمِلسایِن "خواننده تُرک" را نام برد.
به دنبال مرگ بیژن سمندر، مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز بههمت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس، انتشارات نویدگویی شیراز، اداره ارشاد استان فارس و هماهنگی خانواده او باحضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بیژن_سمندر، د
۱۷ دی سالروز درگذشت بیژن سمندر
(زاده ۱۱ خرداد ۱۳۲۰ شیراز – درگذشته ۱۷ دی ۱۳۹۷ آمریکا) شاعر، ترانهسرا و نوازنده تار
با اعزام برترین دانشآموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، هرسال تحصیلی در یک رشته اول شد. سال نخست مقام نخست در مسابقه خوشنویسی، سال دوم مقام نخست در مسابقه ادبیات، سال سوم مقام نخست مسابقه موسیقی و اعزام به اروپا را بهدست آورد.
وی بههمراه برادرانش کاووس و سیروس، گروهی بهنام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آنها در این گروه بهنواختن ساز و شعر و ترانهخوانی میپرداختند.
او دکتری ادبیات از دانشگاه تهران گرفت و نیز با توجه به علاقهاش بههنر، دکترای معماری را، از واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
وی بنیانگذار سرودن شعر بهگویش شیرازی بود. پرآوازهترین سروده او برای مردم شیراز این سروده است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقیو، کو ساغَرو.» از کتابهایش با گویش شیرازی میتوان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوانهای شعر شیراز و شعر شهر نام برد. بهگفته او، "بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر بهجا بگذاریم تا بعدها خارجیها درمورد ما پژوهش کنند" که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجیها بود.
وی پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا شیوه تازهای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب میکس شعر است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شدهاست. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا بهمناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی باعنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس، تالار فروید بهگردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر بهعلت بیماری بهسختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار سمندر توسط بسیاری از خوانندگان اجرا شده است. از پرآوازهترین آنها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفهای را دارد ترانه گل سنگم بود که توسط بیشاز چهار خواننده خوانده شدهاست که میتوان از بین آنها، هایده و اِمِلسایِن "خواننده تُرک" را نام برد.
به دنبال مرگ بیژن سمندر، مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز بههمت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس، انتشارات نویدگویی شیراز، اداره ارشاد استان فارس و هماهنگی خانواده او باحضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بیژن_سمندر، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۷ دی زادروز گلنوش خالقی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۱۹ تهران -- درگذشته ۲۶ بهمن ۱۳۹۹ آمریکا) موسیقیدان، آهنگساز، رهبر ارکستر و گروه کُر
سال ۱۳۳۰ به هنرستان موسیقی ملی راه یافت و فراگیری ساز پیانو را آغاز کرد که استادان وی در هنرستان، حسین صبا، جواد معروفی و کمال پورتراب بودند. وی در سال ۱۳۳۸ پس از دریافت دیپلم هنرستان موسیقی ملی، با رتبه نخست به هنرستان عالی موسیقی وارد شد و نزد «امانوئل ملیکاصلانیان» آموزش دید و پس از یک سال دیپلم هنرستان عالی موسیقی را نیز با رتبه اول دریافت داشت. او در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات موسیقی به اتریش سفر کرد و در «آکادمی موتزارتئوم سالزبورگ» به تحصیل در رشته «رهبری کر» مشغول شد و پس از ۳ سال به آمریکا مهاجرت کرد و در «کالج اوبرلین» (اوهایو) تحصیلات خود را ادامه داد. پس از آن در سال ۱۳۵۳ مدرک فوق لیسانس رهبری کر را از «دانشگاه ویسکانسین» در شهر مدیسون دریافت کرد. در این هنگام با رهبرانی نظیر: «رابرت فاونتن» و «کورت پرستل» همکاری داشت.
او در سال ۱۳۵۳ بهدعوت «رادیو و تلویزیون ملی» به ایران بازگشت و گروه «هم آوازان» را به جهت اجرای آثار کلاسیک ویژه گروه کر و ارکستر، بنا نهاد. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸ دوباره به آمریکا مهاجرت کرد و فعالیتهای هنریاش را در «کانون دوستداران فرهنگ ایران» آغاز کرد. در سال ۱۳۶۹ به ایران سفر کرد و قصد داشت به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد درگذشت پدرش «روحاله خالقی» برنامههایی در تهران و شهرستانها برگزار کند، اما به وی اجازه رهبری ارکستر داده نشد. در این هنگام به ضبط دو آلبوم موسیقی از آثار «روحاله خالقی» با عنوان «می ناب» پرداخت و به آمریکا بازگشت. او تا آخر زندگی در واشنگتن به آهنگسازی و آموزش پیانو مشغول بود.
فعالیتهای هنری:
تأسیس و رهبری گروه «هم آوازان» رادیو و تلویزیون ملی ایران
همکاری با «کانون دوستداران فرهنگ ایران» در آمریکا
اجرای کنسرت ترانههای محلی ایران به همراه «پری زنگنه» در شهرهای آمریکا
تأسیس و رهبری «ارکستر روحاله خالقی» در واشنگتن
اجرای کنسرت و تنظیم آثار هنرمندان قدیمی موسیقی ایران همچون: «درویش خان»، «مرتضی نیداوود»، «علینقی وزیری»، «روحاله خالقی»، «مرتضی محجوبی» و … به همراه «ارکستر روحاله خالقی» در شهرهای آمریکا
تنظیم، رهبری ارکستر و انتشار آلبوم موسیقی «می ناب ۱» و «می ناب ۲» از آثار «روحاله خالقی» با خوانندگی «کاوه دیلمی»
ساخت آثاری برای پیانو، پیانو و آواز و تنظیم ترانههای محلی ایران برای پیانو
نویسندگی و انتشار کتاب «ای ایران» ۱۳۸۵
رهبری ارکستر در آلبوم موسیقی «موسیقی فیلم و نمایش» به آهنگسازی «فوزیه مجد» ۱۳۹۲.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#گلنوش_خالقی، ز
۱۷ دی زادروز گلنوش خالقی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۱۹ تهران -- درگذشته ۲۶ بهمن ۱۳۹۹ آمریکا) موسیقیدان، آهنگساز، رهبر ارکستر و گروه کُر
سال ۱۳۳۰ به هنرستان موسیقی ملی راه یافت و فراگیری ساز پیانو را آغاز کرد که استادان وی در هنرستان، حسین صبا، جواد معروفی و کمال پورتراب بودند. وی در سال ۱۳۳۸ پس از دریافت دیپلم هنرستان موسیقی ملی، با رتبه نخست به هنرستان عالی موسیقی وارد شد و نزد «امانوئل ملیکاصلانیان» آموزش دید و پس از یک سال دیپلم هنرستان عالی موسیقی را نیز با رتبه اول دریافت داشت. او در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات موسیقی به اتریش سفر کرد و در «آکادمی موتزارتئوم سالزبورگ» به تحصیل در رشته «رهبری کر» مشغول شد و پس از ۳ سال به آمریکا مهاجرت کرد و در «کالج اوبرلین» (اوهایو) تحصیلات خود را ادامه داد. پس از آن در سال ۱۳۵۳ مدرک فوق لیسانس رهبری کر را از «دانشگاه ویسکانسین» در شهر مدیسون دریافت کرد. در این هنگام با رهبرانی نظیر: «رابرت فاونتن» و «کورت پرستل» همکاری داشت.
او در سال ۱۳۵۳ بهدعوت «رادیو و تلویزیون ملی» به ایران بازگشت و گروه «هم آوازان» را به جهت اجرای آثار کلاسیک ویژه گروه کر و ارکستر، بنا نهاد. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸ دوباره به آمریکا مهاجرت کرد و فعالیتهای هنریاش را در «کانون دوستداران فرهنگ ایران» آغاز کرد. در سال ۱۳۶۹ به ایران سفر کرد و قصد داشت به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد درگذشت پدرش «روحاله خالقی» برنامههایی در تهران و شهرستانها برگزار کند، اما به وی اجازه رهبری ارکستر داده نشد. در این هنگام به ضبط دو آلبوم موسیقی از آثار «روحاله خالقی» با عنوان «می ناب» پرداخت و به آمریکا بازگشت. او تا آخر زندگی در واشنگتن به آهنگسازی و آموزش پیانو مشغول بود.
فعالیتهای هنری:
تأسیس و رهبری گروه «هم آوازان» رادیو و تلویزیون ملی ایران
همکاری با «کانون دوستداران فرهنگ ایران» در آمریکا
اجرای کنسرت ترانههای محلی ایران به همراه «پری زنگنه» در شهرهای آمریکا
تأسیس و رهبری «ارکستر روحاله خالقی» در واشنگتن
اجرای کنسرت و تنظیم آثار هنرمندان قدیمی موسیقی ایران همچون: «درویش خان»، «مرتضی نیداوود»، «علینقی وزیری»، «روحاله خالقی»، «مرتضی محجوبی» و … به همراه «ارکستر روحاله خالقی» در شهرهای آمریکا
تنظیم، رهبری ارکستر و انتشار آلبوم موسیقی «می ناب ۱» و «می ناب ۲» از آثار «روحاله خالقی» با خوانندگی «کاوه دیلمی»
ساخت آثاری برای پیانو، پیانو و آواز و تنظیم ترانههای محلی ایران برای پیانو
نویسندگی و انتشار کتاب «ای ایران» ۱۳۸۵
رهبری ارکستر در آلبوم موسیقی «موسیقی فیلم و نمایش» به آهنگسازی «فوزیه مجد» ۱۳۹۲.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#گلنوش_خالقی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۱۷ دی زادروز رضا منصوری
(زاده ۱۷ دی۱۳۲۶ تهران) فیزیکدان و کیهانشناس
سال ۱۹۶۵ برای تحصیل در رشته فیزیک به دانشگاه وین رفت و سال ۱۹۷۲ دکترای فیزیک گرفت و تا سال ۱۹۷۷ بهمدت ۵ سال استادیار دانشگاه وین بود. پس از انقلاب به ایران بازگشت و در دانشکده فیزیک دانشگاه شریف مشغول فعالیت شد.
وی استاد بازنشسته دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف است و زمینه پژوهشی او گرانش، نسبیت عام و کیهانشناسی است.
در دوره دوم ریاست جمهوری خاتمی، معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود.
فعالیتهای علمی:
وی به همراه رومن اولریش سکسل نظریه آزمون نسبیت را ارائه کرد، همچنین تحقیقاتی در زمینه گرانش، نسبیت عام، سیاهچالهها و کیهانشناسی انجام دادند.
او یکی از بنیانگذاران پژوهشگاه دانشهای بنیادی و مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان و مرکز نشر دانشگاهی است.
همچنین فعالیتهایی هم در فرهنگستان زبان و ادب فارسی داشتهاست. وی از بنیانگذاران انجمن فیزیک ایران پس از انقلاب است و چند دوره ریاست آن را نیز برعهده داشتهاست.
از سال ۱۳۶۱ بهمدت ۲۵ سال مدیر مسئول مجله فیزیک مرکز نشر دانشگاهی و از آغاز انتشار ماهنامه نجوم در سال ۱۳۷۰ مدیر مسئول این ماهنامه بودهاست. وی یکی از پیشگامان همکاری ایران با سرن "سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای" در پروژه الاچسی است و تا زمستان ۱۳۹۴ مجری طرح رصدخانه ملی ایران بود.
وی دروس کیهانشناسی و نسبیت خاص و عام را در دانشگاه صنعتی شریف به دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا تدریس کردهاست.
همچنین برای نخستین بار درس جدیدی با عنوان مبانی تفکر در علوم فیزیکی را در دانشگاه کاشان و دانشگاه صنعتی شریف طراحی و تدریس کرده است.
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1%DB%8C
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#رضا_منصوری، ز
۱۷ دی زادروز رضا منصوری
(زاده ۱۷ دی۱۳۲۶ تهران) فیزیکدان و کیهانشناس
سال ۱۹۶۵ برای تحصیل در رشته فیزیک به دانشگاه وین رفت و سال ۱۹۷۲ دکترای فیزیک گرفت و تا سال ۱۹۷۷ بهمدت ۵ سال استادیار دانشگاه وین بود. پس از انقلاب به ایران بازگشت و در دانشکده فیزیک دانشگاه شریف مشغول فعالیت شد.
وی استاد بازنشسته دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف است و زمینه پژوهشی او گرانش، نسبیت عام و کیهانشناسی است.
در دوره دوم ریاست جمهوری خاتمی، معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود.
فعالیتهای علمی:
وی به همراه رومن اولریش سکسل نظریه آزمون نسبیت را ارائه کرد، همچنین تحقیقاتی در زمینه گرانش، نسبیت عام، سیاهچالهها و کیهانشناسی انجام دادند.
او یکی از بنیانگذاران پژوهشگاه دانشهای بنیادی و مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان و مرکز نشر دانشگاهی است.
همچنین فعالیتهایی هم در فرهنگستان زبان و ادب فارسی داشتهاست. وی از بنیانگذاران انجمن فیزیک ایران پس از انقلاب است و چند دوره ریاست آن را نیز برعهده داشتهاست.
از سال ۱۳۶۱ بهمدت ۲۵ سال مدیر مسئول مجله فیزیک مرکز نشر دانشگاهی و از آغاز انتشار ماهنامه نجوم در سال ۱۳۷۰ مدیر مسئول این ماهنامه بودهاست. وی یکی از پیشگامان همکاری ایران با سرن "سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای" در پروژه الاچسی است و تا زمستان ۱۳۹۴ مجری طرح رصدخانه ملی ایران بود.
وی دروس کیهانشناسی و نسبیت خاص و عام را در دانشگاه صنعتی شریف به دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا تدریس کردهاست.
همچنین برای نخستین بار درس جدیدی با عنوان مبانی تفکر در علوم فیزیکی را در دانشگاه کاشان و دانشگاه صنعتی شریف طراحی و تدریس کرده است.
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1%DB%8C
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#رضا_منصوری، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۱۷ دی سالروز درگذشت غلامرضا تختی
(زاده ۵ شهریور ۱۳۰۹ تهران -- درگذشته ۱۷ دی ۱۳۴۶ تهران) قهرمان کشتی ملقب به جهان پهلوان
از خانوادهای متوسط در محله خانیآباد تهران بود، «رجب خان» "پدر تختی" غیر از وی دو پسر و دو دختر دیگر نیز داشت که همه آنها از غلامرضا بزرگتر بودند. «حاج قلی» پدر بزرگ غلامرضا، فروشنده خواربار و بنشن بود. از قول رجب خان، تعریف میکنند که حاج قلی در دکانش بر روی تخت بلندی مینشست و به همین سبب در میان اهالی خانیآباد به حاج قلی تختی شهرت یافته بود. همین نام بعدها به خانوادههای رجب خان منتقل شد و بهنام خانوادگی آنها تبدیل شد.
رجبخان با پولی که از ارثیه پدرش بهدست آورده بود، در محل سابق انبار راهآهن زمینی خریده و یک یخچال طبیعی احداث کرده بود و از همین راه مخارج زندگی خانوادهاش را تأمین میکرد. نخستین واقعهای که در کودکی غلامرضا روی داد و ضربهای بزرگ و فراموش نشدنی بر روح او وارد کرد، آن بود که مرحوم پدرش برای تأمین معاش خانواده ناچارشد خانه مسکونیاش را گرو بگذارد. شادروان تختی به لحاظ مشکلات خانوادگی فقط ۹ سال در دبستان و دبیرستان منوچهری خانیآباد درس خواند و در سال ۱۳۲۹ به سبب علاقه به کشتی و ورزش باستانی به باشگاه پولاد رفت. تختی در دوران زندگی ورزشیاش رکورددار شرکت در المپیکها و کسب بیشترین مدال از این آوردگاهها بود. او در چهار دوره المپیک حضور داشت و حاصل آن یک طلا، دو نقره و یک عنوان چهارم بود.
جهان پهلوان علاوه بر قهرمانی، به لحاظ منش و رفتار انسانی و اخلاقی پسندیده و جوانمردی و نوع دوستی مشهور بود.
شادروان تختی در ورزش باستانی و کشتی پهلوانی نیز دارای تبحر و مهارت بود، چنان که سه بار پهلوان ایران شد و هر بار کشتیگیران نامداری را مغلوب کرد.
وی چهار ماه پس از بازگشت از آخرین سفر خود (تولیدو ۱۹۶۶) در آبان ماه سال ۱۳۴۵ زندگی مشترک را با همسرش آغاز کرد که حاصل آن تولد بابک در سال ۱۳۴۶ بود. پس از گذشت چهارماه از تولد فرزندش، خبر درگذشت وی تحت عنوان خودکشی اعلام شد و همه را در اندوهی عظیم و بهتی شگفتانگیز فرو برد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#غلامرضا_تختی، د
۱۷ دی سالروز درگذشت غلامرضا تختی
(زاده ۵ شهریور ۱۳۰۹ تهران -- درگذشته ۱۷ دی ۱۳۴۶ تهران) قهرمان کشتی ملقب به جهان پهلوان
از خانوادهای متوسط در محله خانیآباد تهران بود، «رجب خان» "پدر تختی" غیر از وی دو پسر و دو دختر دیگر نیز داشت که همه آنها از غلامرضا بزرگتر بودند. «حاج قلی» پدر بزرگ غلامرضا، فروشنده خواربار و بنشن بود. از قول رجب خان، تعریف میکنند که حاج قلی در دکانش بر روی تخت بلندی مینشست و به همین سبب در میان اهالی خانیآباد به حاج قلی تختی شهرت یافته بود. همین نام بعدها به خانوادههای رجب خان منتقل شد و بهنام خانوادگی آنها تبدیل شد.
رجبخان با پولی که از ارثیه پدرش بهدست آورده بود، در محل سابق انبار راهآهن زمینی خریده و یک یخچال طبیعی احداث کرده بود و از همین راه مخارج زندگی خانوادهاش را تأمین میکرد. نخستین واقعهای که در کودکی غلامرضا روی داد و ضربهای بزرگ و فراموش نشدنی بر روح او وارد کرد، آن بود که مرحوم پدرش برای تأمین معاش خانواده ناچارشد خانه مسکونیاش را گرو بگذارد. شادروان تختی به لحاظ مشکلات خانوادگی فقط ۹ سال در دبستان و دبیرستان منوچهری خانیآباد درس خواند و در سال ۱۳۲۹ به سبب علاقه به کشتی و ورزش باستانی به باشگاه پولاد رفت. تختی در دوران زندگی ورزشیاش رکورددار شرکت در المپیکها و کسب بیشترین مدال از این آوردگاهها بود. او در چهار دوره المپیک حضور داشت و حاصل آن یک طلا، دو نقره و یک عنوان چهارم بود.
جهان پهلوان علاوه بر قهرمانی، به لحاظ منش و رفتار انسانی و اخلاقی پسندیده و جوانمردی و نوع دوستی مشهور بود.
شادروان تختی در ورزش باستانی و کشتی پهلوانی نیز دارای تبحر و مهارت بود، چنان که سه بار پهلوان ایران شد و هر بار کشتیگیران نامداری را مغلوب کرد.
وی چهار ماه پس از بازگشت از آخرین سفر خود (تولیدو ۱۹۶۶) در آبان ماه سال ۱۳۴۵ زندگی مشترک را با همسرش آغاز کرد که حاصل آن تولد بابک در سال ۱۳۴۶ بود. پس از گذشت چهارماه از تولد فرزندش، خبر درگذشت وی تحت عنوان خودکشی اعلام شد و همه را در اندوهی عظیم و بهتی شگفتانگیز فرو برد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#غلامرضا_تختی، د