۷) ❄️برف که میبارد، دانشگاه مثل رویا میشود…
راه میان درختها آرام است و سکوتش با صدای خندهی دانشجوها میشکند.
زمین سفیدپوش، دیوارهای خیس از مه، و بوی قهوه از پنجرهی سلف، همه یادآور لحظههاییست که سردی هوا، گرمای دلها را آشکار میکند.
در برف، هر قدم خاطرهای میسازد؛
و هر نگاه، شعر تازهای از زمستانِ دانشگاه است. ☁️✨
راه میان درختها آرام است و سکوتش با صدای خندهی دانشجوها میشکند.
زمین سفیدپوش، دیوارهای خیس از مه، و بوی قهوه از پنجرهی سلف، همه یادآور لحظههاییست که سردی هوا، گرمای دلها را آشکار میکند.
در برف، هر قدم خاطرهای میسازد؛
و هر نگاه، شعر تازهای از زمستانِ دانشگاه است. ☁️✨
❤12