یلـــدای بهشتـــی🍉

💠طرح جمع‌آوری هدایا برای کودکان تحت پوشش بهزیستی و نیازمندان💠

🔹به مناسبت شب یلدا، بر آن شدیم تا یلدای امسال باری از دوش کودکان نیازمند برداریم و مرهمی بر دردشان باشیم.
🔹شما نیز می‌توانید در این کار خیر شریک باشید.

📍محل جمع‌آوری: دفتر بسیج دانشکده‌ها و خوابگاه

🗓️ تاریخ: ۱ الی ۵ دی‌ماه

شبی بلند، با مهری بلندتر...🍉

برای اطلاعات بیشتر به آیدی پشتیبان پیام دهید:
@Varesin_SBU

واریز کمک های نقدی به شماره کارت:
💳6219 8619 2826 0131
سینا شایسته تربتی

🆔@Varesinjahadi
🆔@BasijSBU

بِسمِ ربِّ الحسین

🔴مراسم قرائت زیارت عاشورا
🔻 هر دوشنبه ساعت ۹:۳۰ تا ۱۰:۰۰ صبح
🔻 نمازخانه دانشکده مدیریت و حسابداری
🔻 به همراه صبحانه مختصر

جهت کمک و سهیم شدن در این امر پر برکت میتوانید نذورات خود را به شماره کارت :

6221 0612 4686 8519
به نام سید محمد حامد سجادی

تمام و کمال بانیان مجالس دانشجویان و اساتید گرامی هستند.


🆔 @Basij_Management

🏛 اردوی فرهنگی–تفریحی
بازدید از کاخ‌موزه نیاوران

📌 به همت بسیج دانشکده‌های
مدیریت و حسابداری | ادبیات و علوم انسانی

اولویت ثبت نام با ورودی های ۱۴۰۴

🗓 چهارشنبه ۳ دی
⏰ ۹ صبح
💰 ۶۰ هزار تومان

لینک ثبت نام:
https://survey.porsline.ir/s/wWkDBTXU

@basij_management

کنش‌گری دانشجویی؛ پاسداری از اصالت اعتراض در دانشگاه

اعتراض، یکی از حقوق بدیهی و قانونی دانشجوست و دانشگاه همواره محل بیان مطالبات اجتماعی و اقتصادی بوده است. مطالبه‌گری آگاهانه، به‌ویژه در حوزه معیشت و گرانی، نه‌تنها حق دانشجو بلکه نشانه پویایی و مسئولیت‌پذیری اوست. با این حال، این حق زمانی ارزشمند و مؤثر است که در مسیر صحیح خود باقی بماند و از انحراف مصون بماند.
آنچه امروز در دانشگاه رخ داد، اساساً واجد یک مطالبه اقتصادی واقعی نبود. مسئله گرانی صرفاً بهانه‌ای برای شکل‌گیری تجمع قرار گرفت، در حالی که از همان ابتدا، شعارها و رفتارها ماهیتی سیاسی، فحاشانه و کاملاً غیرمرتبط با مطالبات اقتصادی داشت. نه طرح مسئله‌ای مشخص در حوزه معیشت دیده شد و نه پیگیری خواسته‌ای روشن؛ بلکه تجمع از آغاز تا پایان، بر مدار توهین، شعارهای غیراقتصادی و التهاب‌آفرینی حرکت کرد.
در چنین شرایطی، ممکن است این تصور شکل بگیرد که ایستادن در برابر این انحراف‌ها نادرست است یا به معنای مخالفت با اصل اعتراض تلقی شود؛ در حالی که حقیقت دقیقاً برعکس است. مقابله با فحاشی و توهین، نه نفی اعتراض، بلکه دفاع از اصالت و شأن آن است. اگر مرزها روشن نباشد، اعتراض به‌راحتی به ابزاری برای تخریب و بی‌اثر شدن مطالبات مردم تبدیل می‌شود.
نباید از نظر دور داشت که دشمن همواره در کمین است. دشمنی که سابقه‌اش در ترور دانشمندان این کشور، به شهادت رساندن استادان عزیزمان و قتل صدها نفر از هم‌وطنان بی‌گناه روشن است، امروز نیز مترصد سوءاستفاده از التهاب، بی‌نظمی و انحراف در فضای دانشگاه است. هرجا اعتراض از عقلانیت فاصله بگیرد، همان‌جا فرصت برای ضربه‌زدن فراهم می‌شود.
دانشگاه جمهوری اسلامی، جای این غفلت‌ها نیست. دانشجوی انقلابی، پاسدار حریم دانشگاه و وطن است؛ کنش‌گری که اجازه نمی‌دهد رفتارها و شعارهای انحرافی به نام کنش سیاسی یا اعتراض جا زده شوند و اصالت پیدا کنند. مسئولیت دانشجو، حفظ مسیر درست مطالبه‌گری، روشنگری و ایستادن به‌موقع در برابر انحراف است.
سکوت در برابر توهین و خروج از چارچوب، نشانه بلوغ سیاسی نیست. کنش‌گری آگاهانه یعنی شناخت دشمن، شناخت میدان و جلوگیری از آنکه اعتراضِ به‌حق مردم، به ابزاری علیه خود مردم و باورهایشان تبدیل شود.
دانشگاه زنده، دانشگاهی است که هم مطالبه‌گر است و هم پاسدار؛ پاسدار عقلانیت، عزت و مسیر صحیح اعتراض.

✍️ سهیل عزیزخانی
مدیرمسئول «هفت تیر»

@haftetir_sbu

🔰 من از تو معترض‌تر هستم!

این روزها گاه با این پرسش مواجه می‌شویم:
«واقعاً شما از شرایط کشور رضایت دارید که همچنان از جمهوری اسلامی حمایت می‌کنید؟»
پاسخ، روشن و صریح است.

۱. اعتراض واقعی؛ از موضع نظر تا حضور در میدان

در یک سال گذشته، جنبش دانشجویی بارها با صدور بیانیه و در مواردی با برگزاری تجمعات، نسبت به وضعیت موجود اعتراض کرده و مطالبه‌گر حل مشکلات مردم بوده است. از حیث شخصی نیز بنده در تجمعات حمایت از حقوق کارگران و همچنین در مطالبه انحلال بانک آینده حضوری فعال داشته‌ام.
در چند ماه اخیر نیز همراه با دوستان تلاش کرده‌ایم در این مسیر از واکنش‌های احساسی و مقطعی فراتر رویم و به‌صورت تخصصی، نهضت مطالبه‌گرسازی را دنبال کنیم.
از این‌رو، نه‌تنها نسبت به ضعف‌ها آگاهی داریم، بلکه در میدان پیگیری و حل مسئله نیز حضوری مستمر و فعال داشته‌ایم.

۲. مسئله اصلی کجاست؟ نظام یا کارگزاران

جمهوری اسلامی با دو مؤلفه بنیادین شناخته می‌شود: قانون اساسی و رهبری.
قانون اساسی، برآمده از آرمان‌هایی است که ریشه در دین مبین اسلام و ارزش‌های انسانی دارد و در سطح کلان، محل اجماع عمومی است. رهبری نیز که مبتنی بر اصل ولایت فقیه است، طی بیش از چهار دهه، با درایت و تدبیر، نظام را از بحران‌ها و حوادثی عبور داده که هر یک می‌توانست موجودیت انقلاب نوپای ملت ایران را با چالش جدی مواجه سازد.

نمونه برجسته این نقش‌آفرینی را می‌توان در جنگ دوازده‌روزه اخیر مشاهده کرد؛ رخدادی کم‌سابقه در تاریخ معاصر ایران. در دوره قاجار، اساساً ساختار دفاعی منسجمی وجود نداشت و در سال ۱۳۲۰ نیز پیش از ورود ارتش متفقین، حاکم وقت کشور را ترک کرد.
اما در این جنگ، مجموعه‌ای از قدرت‌های غربی با محوریت رژیم صهیونیستی علیه ایران وارد تقابل شدند و در نهایت، این جمهوری اسلامی بود که توانست معادله دشمن را برهم زده و او را ناگزیر به عقب‌نشینی کند.

از این منظر، مسئله اصلی نه در اصل نظام، بلکه در عملکرد کارگزاران و غلبه برخی نظریه‌های وارداتی توسعه نهفته است.
در نگاه کلان حاکمیت، افزایش قدرت تحلیل سیاسی جامعه و صیانت از اراده ملت، همواره از اولویت‌های اساسی بوده است؛ حتی اگر این رویکرد، در مقاطعی هزینه‌های سیاسی سنگینی به همراه داشته باشد. پذیرش رأی مردم در شرایط دشوار جنگی و تجربه بنی‌صدر، نمونه‌ای روشن از این رویکرد است.
بر همین اساس، رؤسای جمهور منتخب ملت، فارغ از گرایش سیاسی و با هر نظریه‌ای برای دستیابی به توسعه همواره مورد احترام و حمایت ساختار کلان نظام قرار گرفته‌اند.

۳. چرا حتی رئیس‌جمهور کارآمد نیز کافی نیست؟

با این حال، حتی در فرض استقرار رئیس‌جمهوری مطلوب، دو چالش اساسی همچنان پابرجاست:
نخست، کمبود مدیران متخصص و متعهد و دوم، فقدان نظریه‌ای تحول‌آفرین برای حکمرانی.
تخصص و تعهد، هر دو از سرمایه‌های ارزشمند مدیریتی‌اند، اما جمع هم‌زمان آن‌ها در افراد، امری دشوار است. به اذعان مدیران ارشد دولت شهید رئیسی، یکی از مهم‌ترین چالش‌های آن دولت، کمبود مدیرانی بود که هم از توان تخصصی لازم برخوردار باشند و هم با ایده‌ها و رویکردهای رئیس‌جمهور همراهی فکری داشته باشند؛ مسئله‌ای که حتی در تجربه حکومت علوی امیرالمؤمنین(ع) نیز سابقه داشته است. آیا حل این مشکل را جز از نهاد دانشگاه باید مطالبه کرد؟

در حوزه نظریه حکمرانی نیز پرسش بنیادین این است که محل تولید آن کجاست، جز دانشگاه؟
وقتی وزیر اقتصاد کشور، تحصیل‌کرده دانشگاه شیکاگو و عضو هیئت علمی دانشگاه شریف است، اگر سیاست‌های اقتصادی به نتایج مطلوب منتهی نمی‌شود، باید صادقانه پرسید: اشکال در فرد است یا در چارچوب نظری‌ای که نظام دانشگاهی ما تولید و بازتولید می‌کند؟
چرا دانشگاه هنوز نتوانسته نظریه‌ای بومی و کارآمد برای پاسخ به مسائل واقعی معیشت مردم ارائه دهد؟

این‌ها مباحث عمیق و نخبگانی است که شایسته است در فضای دانشگاه، به‌دور از هیاهو و شعارزدگی، مورد بحث و گفت‌وگو قرار گیرد؛ نه آنکه جای خود را به شعارهای سخیف سیاسی بدهد که نسبتی با شأن علمی و فرهنگی دانشگاه ندارند.

۴. اعتراض، آری؛ آشوب، هرگز

بنده نیز نسبت به وضعیت موجود کشور معترض هستم، اما با این شیوه اعتراض و در این مقطع حساس، همراهی نخواهم کرد. تجربه نشان داده است که این نوع کنش‌های اعتراضی، بیش از آنکه به اصلاح منجر شود، به خشونت و خسارت برای مردم عادی می‌انجامد.
کشور به‌تازگی از جنگی عبور کرده است که طراحان آن به‌صراحت به‌دنبال ایجاد آشوب داخلی و سوریه‌سازی ایران بودند.
در چنین شرایطی، هنگامی‌که چهره‌هایی مانند ترامپ و نتانیاهو آشکارا از این اعتراضات حمایت می‌کنند، ناگزیر باید این پرسش را مطرح کرد:
شما در کدام سوی تاریخ ایستاده‌اید؟
در کنار کسانی که برای دفاع از ایران جان خود را فدا کردند، یا در کنار جریانی که جان زنان و کودکان ایران را نشانه رفت؟

✍️ محمدرضا بنافیان

@haftetir_sbu