But for that, first I need to kill my self cause a good poet said "چاه مکن بهر کسی اول خودت دوم کسی."
Reference to the respectful poet that unfortunately I can't just recall their name.

But you see, I can't be dead and kill people at the same time it's a bit inconvenient.
Still working on it.

It's being socially awkward time. Adios for awhile.
Veee

ار هیچ کجا بفرمایید این پیام رو فور کنید چنلتون تا من:
-نقد کنم ی اثرتونو D; (اگه خودتون مشخص نکردید اخرین کارتونو نقد میکنم)
-نقطه قوت هم بهتون میدم 3; + اون چاشنی که کارتونو منحصر به فرد میکنه
-and one fat tip ✨
تا وقتی که خط بخوره میتونید فور کنید!

.

من درحالی که به طور کامل لباس پوشیدم برای اینکه فقط به طور بی هدف در خیابان های اطراف خونمون پرسه بزنم و ویکلی دوز به خطر انداختن اسلامم رو انجام داده باشم.

این رو دور تنده یا من تند تند راه میرم

«ماهی توی قفس» که میگن تویی؟

ازینا میخورم حس میکنم یه گربم که یواشکی بلده حرف بزنه ولی صاحبش نمیدونه.

همینطوری نشستن کف حال زیر افتاب و هیچ کاری نکردم وقتی هیچکی خونه نیست.

وقتی یاد آدمایی که یهویی رفتن میفتم و بهشون فکر میکنم، برام سوال میشه آیا اوناهم گاهی به من فکر میکنن؟

یعنی تو خونمون تا کپی شناسنامه شوهر عمه‌ی بابام پیدا میشه ولی کپی شناسنامه من نیست‌.
شناسنامم دادیم عکس دار کنم نداریم.
بی هویت بودم به هویت دارم ترم میشم.