اکثر روزا بدون من میگذرن. تند تند. من سوارشون نیستم و اوناهم توجهی نمیکنن. دنبالشون میدوعم. همیشه ازشون عقبم.
ولی بعضی وقتا، روزا باهام مهربون میشن. وایمیسن تا منم سوار شم. روزایی که منم همراهشونم. روزایی که سرم رو از پنجره ماشین میبرم بیرون و بخاطر باد نه چیزی میشنوم نه میتونم چشمام رو باز کنم. صورتم بی حس میشه و سخت میشه نفس‌ کشید. روزایی که میتونم حرکت کردن خورشید دایره‌ای شکل به سمت بالا رو ببینم. باور کنید «طلوع» غیر واقعی ترین اتفاقیه که هر روز میفته. شاید بخاطر همین روزاست که زندگی رو قبول کردم. روزایی که منم همراهشون بودم.
#can_you_hear_me