شیشه عینکم برای بار شونصدوم از جا درومد افتاد کف دستم.
باز هیچی نمیبینم. کمک. صورت ملت تاره.

کلاسای ریاضی اینطوریه:
یچیزی میگم راجب سوال.
معلمه: نکته خیلی خوب و درستی بود و اینجا کاملا بدون استفادس.

Hell be like:

Me when anubis: Alex?

دوباره کنما. بله. کنما زیباست
#drawing

@Blankforwhile
━ مثل هفائستوس ، درونگرا ترین.

یه تومار حرف تو ذهنم اماده میکنم همیشه، ولی فقط چون حال ندارم نمیگم. یا تایپ نمیکنم. به این ختم میشه که« خب بعدش که چی؟ نتیجه؟»
یعنی حتی حال ندارم بگم نه، میگم هم. بعد فکر میکنن موافقم.

اول که بینوایان رو شروع کرده بودم متنش خیلی برام سخت و سنگین بود یکم طول میکشید خوندنش . بعد ولش کردم رفتم سراغِ «سرگذشت» ، متنش خیلی قدیمی بود. الان بینوایان برام کاملا عادی به نظر میاد سریع پیش میره. خوشحالم.

Pinterest is my therapy and the reason I need therapy.

I mean... Loook
( artist: https://instagram.com/makura03ma?igshid=YmMyMTA2M2Y= )

کلمه‌ی «dere dere» هم تو اهنگای ژاپنی هست هم تو اهنگای هندی.
شایدم توهم زدم، ولی خیلی مغزم درگیره ، تو کدوم اهنگا بوده که افتاده دهنم.
(افکار عمیق من:)