مستأجر برقع پوش(البته این برقع نیست ولی حس کردم تور براش بهتره تو اون زمان.)
یکی از داستانای شرلوک بود.
این بانو و شوهرشون قبلا صاحب سیرک بودن.

فرزندانم متیو و بئاتریس

من وقتی ساعت دو ظهر تو اوج گرما، وقتی بارون میاد، شبا و صبح زود میرفتم بیرون تا به گربه ها غذا بدم چون میدونستم بجز من احمق هیچکی اون ساعت نمیاد تو کوچه.

این داستانه از زبون خود شرلوکه . قلبم قلبم. طوری که از جان تعریف میکنه.
خدایا ،شرلوک»»»
میتونم تصور کنم چقد سر نوشتن این داستان جون کنده تا برا بقیه قابل فهم باشه و خوششون بیاد. خدایا کیوت.
(یاد اوری به خودم که فقط یه فکشنال کرکتره.)

اشک

دوتا اوتایته کیوته جدید پیدا کردم. هپی.
And these two are similar to me and my frien- cough cough I mean my enemy.

絶対敵対メチャキライヤー / cover - sekai × xea

ایشونم دیدم

شرلوک موقع حرف زدن راجب بازرسا:
شرلوک وقتی راجب جان حرف میزنه: جانِ عزیز

خب تموم شد.
الان واقعا کاراوال میخوام.

یچیزی فهمیدم این وسط، طی این همه اقتباس شخصیت شرلوک دچار مبالغه‌ی زیادی شده. شخصیتش تو کتاب خیلی به قول معروف نرمال؟ تر بود‌ . یعنی اونقدراهم غیر اجتماعی نیست.
مثلا وقتی بعد بازنشستگیش از لندن رفت و جان رو کم میدید، تونسته بود دوست پیدا کنه و این حرفا. به غیر از اون برخوردش با مردم بهتر از سریال بود. با ملاحظه تر بود و سرگرمیاش مثل بقیه مردم اون زمان بود، اپرا ، شنا کردن، ماهیگری.
راستش اون شرلوکی که دستخوش مبالغه شده بود رو بیشتر دوست دارم.
ولی همچنان معماهاش رو دوست دارم‌. یه سادگی خاصی دارن و در عین حال دور از ذهن هستن.
یعنی برا حل کردنشون نباید همچی رو برا خودت پیچیده کنی‌.