‌ 🌸🌚☁️
تو مدرسه چون چرا که نه

به دلایلی فراخوان ۲۲، ۲۳ و ۲۴ اسفند با چند فراخوان قبلی متفاوته. پایین‌تر سعی می‌کنم تعدادی از این دلایل رو بنویسم.
۱- عدم رسیدگی مناسب جمهوری اسلامی به پیروز، اون رو در شرایطی وخیم و تقریبا غیرقابل بازگشت قرار داده. پیروز بخشی از هویت ملی همه‌ی ماست و اگر در شعارها اسمش شنیده بشه، انقلاب ما علاوه بر جنبه‌ی انسانی-اجتماعی، جنبه‌ی محیط‌زیستی هم به خودش می‌گیره و در مطبوعات جهان حتی مترقی‌تر از قبل جلوه می‌کنه.
۲- سکوت در برابر مسمومیت‌های سریالی از کشور ما یک افغانستان دوم خواهد ساخت، باید با واکنش حداکثری به این مسئله جامعه‌ی جهانی رو وادار به واکنش کنیم.
۳- نوسانات بی‌سابقه‌ی دلار، خشم بی‌سابقه‌ای رو در بازار ایجاد کرده و حالا بیشتر از همیشه امکان همراهی بازاری‌ها با انقلاب ما وجود داره. باید از این فرصت استفاده کنیم.

بعضی وقتا حرفای بقیه باعث می‌شه فکر کنم من صرفا خیلی خوش‌شانسم که دوستای خیلی خوبی دارم و معمولا روابطم خوب پیش می‌ره. ولی بقیه‌ی وقتا -که با سرم فکر می‌کنم- می‌دونم همه‌ی اینا فقط به خاطر اینه که خودم واقعا سعی می‌کنم با بقیه خوب رفتار کنم و اهمیت بدم؛ و به خاطر اینه که در نظرم بدی‌های دیگران به اندازه‌ی خوبی‌هاشون پررنگ نیستن؛ و به خاطر اینه که آدمای تاکسیک رو تو زندگیم راه نمی‌دم. گاهی وقت‌ها مردم فکر می‌کنن راه ندادن شخصی -که به هر دلیلی مناسبشون نیست- توی زندگیشون یه کار ناجور در حق اون شخصه، یا اگه پسش بزنن ناراحت می‌شه، و دونت ایون گت می استارتد آن دلایل غیر بالغانه برای دوستی. در حالی که فقط و فقط برقراری این ارتباط بین دوتا شخص نامناسبه که کار ناجوریه، و در حق جفتشون. می‌دونم فقط کسایی مثل من به همچین کارایی دست می‌برن، ولی بازم بگم، که وقتی یه شخصی تاکسیکه و آسیب می‌زنه، رشد اونا وظیفه‌ی ما نیست. و غیر از همه‌ی اینا، ما همه‌مون اشتباه می‌کنیم خب. چرا کمی راحت‌تر نبخشیم و نادیده نگیریم چیزای کوچیک رو؟ وقتی ارتباط بزرگ و عمیقی -با یه انسان سالم- داشته باشی، نقاط منفی نسبت به مثبت کوچیک‌تر می‌شن. اگر هم ارتباط مهمی نیست، اشتباه‌های شخص هم به اندازه‌ی خودش مهمن.

شاید شد🤨

:)))))))))))))))))))))))))

فعلا من فقط دهنم رو باز کنم حرفای نا امید کننده و اعصاب خورد کنه پس تا اطلاع ثانوی خفه میشم.
جدی نمیشه فقط یدونه ،یدونه اتفاق خوب بیفته؟

0:35

این مسمومیت سریالی مدارس دخترونه خیلی وحشتناکه. ظرف مدت دو ماه، چند هزار دختر مسموم شدن و مسمومیت‌شون هم معمولی نیست. طبق گزارشات، از بیمارستان مرخص میشن ولی بعد از چند روز علائم‌شون برمیگرده. علاوه بر این، گازی که استفاده شده ریسک ابتلا به سرطان در آینده رو برای این بچه‌ها بالا میبره.
بعد من جدی نمیفهمم چرا قضیه به این مهمی پوشش خبری لازم رو نگرفته؟ چرا تو تایملاین توییتر یا تلگرام و اینستاگرام خیلی کم دربارش صحبت میشه؟ چرا برعکس همه مسائل دیگه یه هشتگ براش تعبیه و ترند نشد؟ چرا توییت انگلیسی دربارش نمیزنیم که خبرش به خبرگزاری‌های خارجی برسه؟ فکر میکنم این موضوع بیش از مهمه و ما باید تا جایی که میتونیم درباره‌ش حرف بزنیم.