‌‏دلم برای آدم‌هایِ کتاب‌ها می‌سوزد، رنجشان مدام است و مرگ تسکینشان نخواهد داد؛ یعنی هربار که صفحه‌ی ۳۹۹ را باز کنی، مولانا روی زانوهایش کنار چاه نشسته‌است و بر جنازه ی شمس فریاد میکشد ، چه ۵ سال پیش، چه اکنون و چه ۵۰ سالِ دیگر؛ گیر افتاده در تکرار و بودن و بودن و بودن و بودن، این بودنِ خسته کننده.

فکرشم دردناکه
اینکه هربار ادمی کتابی رو شروع میکنه به خوندن
شخصیت ها دوباره تجربه میکنن
درد ، خشم ، رنج ، خیانت ...
انگار این چرخه پایانی نداره و اونا هر لحظه ضعیف تر از دفعه پیش میشن

منی که امروز کلی کار و کلاس دارم و همچنان دارم به این فک میکنم چجوری فیلممو ببینم 🤡

به عنوان یه Enfj میگم که منم گاهی نیاز دارم خودخواه باشم.

Я помню той ночью закрыл твои очи, бабушкина дверь

И лестничный проём, спускаемся мы вдвоём .

دوست داشتن تو زیباتر از چیزی بود که فکرشو میکردم
برای همیشه میخوامت 🤍

از تغییر عقایدت میترسی؟
میدونم سخته چون تجربش کردم
اینکه قبول کنی اشتباه میکردی ، برای چیزی وقت گذاشتی که غلط بوده و از چیزی دفاع کردی که ارزشش رو نداشته
بعضی ها فقط مقاومت میکنن چون نمیخوان خلاف حرفشون ثابت بشه و میخوان بگن همیشه حق با خودشونه

اینم تجربه کردم
ولی در نهایت چی؟؟
ذهنت بهت میگه درست نیست اما پافشاری میکنی
گیج میشی و حتی ممکنه از اینم بدتر بشه
فقط قبولش کن ! تو یک انسانی اوکی؟
میتونی اشتباه ترین کار رو انجام بدی یا اشتباه ترین باور رو داشته باشی
کسی حق سرزنش نداره چون ما کامل نیستیم

از ناپدید شدن چیزای که قبلا بهش باور داشتی نترس .

-

نمیتونم وقتی چیز زیبایی میبینم اینجا نذارم
دوس دارم شماهم ببینین

یه Enfj اگه بلاگر بود اونی میشد که همه دوستش دارن و حتی اگه از دیوار هم عکس بذاره قربونش میرن.

پیش بسوی بلاگر شدن😂

دیشب به ذهنم رسید چی میشه یک پیج بزنم که متفاوت باشه
همه بیان راجب مشکلشون حرف بزنن و من کمکشون کنم ( امیدوارم بتونم کمک کنم )

بعضی وقتا به خودم میام میبینم چیزی رو از دست دادم که هیچ نقشی تو زندگیم نداشته ولی همچنان ته ذهنم بهش احتیاج داشتم

از رو استوری فامیل و دوست و اشنا خیلی راحت میشه فهمید تازه کات کردن

سادس ولی دوسش دارم

نکند جام دهد
کام دهد، از لب خود وام دهد؟
در برت ساز زند، رقص کند،
کافر و بی عار شوی؟
نکند مست شوی
فارغ از این هست شوی؟
بعد آن کور شوی،
کر شوی، شاعر و بیمار شوی؟
نکُنَد دل نکَنی
دل بکَنَد،
بهرِ تو دِل دِل نَکُنَد؟
برود در بر یار دگری
صبح که بیدار شوی
- مولانا -

این شعر مولانا >>>>