از پروفایل ادما خیلی چیزا میشه فهمید
علایق، مود، فیلم و سریال هایی که میبینن، قسمت ناشناخته و پنهان شخصیتشون، حتی گاهی اوقات اهنگایی که گوش میدن...
پروفایل مهمه. نه اونقدر کم که ازش ساده رد بشیم و نه اونقدر مهم که شخصیت آدم‌ها در گرو چندتا عکس باشه

کاش من تموم کسایی که نگاهت میکنن بودم

‌                                                 ‌ ‌‌‌    ‌
تو همانی که دلم لک زده لبخندش را
او که هرگز نتوان یافت همانندش را
منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد
غزل و عاطفه و روح هنرمندش را

من دوستت نداشتم؟ یه آهنگی ک اصلا به نظرم قشنگ نبود میفرستادی ، بعدش دیگه آهنگ مورد علاقم میشد‌ .

روزی میرسد که درهزاران چشم، به دنبال چشمان شرقی من باشی، میبینم که چگونه بی قرار میشوی، میبینم ‌.

وای 90% جمله‌هام با «وای» شروع میشه.

‏ترجیحم دوست داشتنیه که کم‌کم جلو بره، زود عنوان نشه، عجله توش نباشه، ریشه‌ای باشه، تا دوست داشتن هیجانی و با شدت بالا. که کریستوفر مارلو میگه “مرا دوست بدار، اندک ولی طولانی”.

مولانا یه نصیحت قشنگ میکنه، میگه :

" هر کسی را همدمِ غم‌ها و تنهایی مدان!
سایه هم راه تو می آید ولی همراه نیست. "

تا زمانی که طعم تو را نچشیدم نمی‌دانستم که از گرسنگی می‌میرم

در چشم‌های من دقیق‌تر نگاه کن
جز تو، هیچ چیزی در آن نیست.
- بزرگ علوی

The eyes has something to say

قفلی🩶!

سحابی پروانه🌌

در ستایشِ بوسه‌هایی که روی نوکِ انگشت‌ها جا خوش می‌کنند.