انقدر هی نمی‌شه که دیگه اصلاً نمی‌خوای.

مانند خمیر نرمی بود که به هرشکلی در می آمد ... جامعه او را ورز میداد و گرد حقارت به رویش میپاشید ، انسان ها او را روی تخته پهن میکردند و ضربه میزدند تا نرم تر از آن چه بود بشود ، دوستانش او را درون کوره می انداختند و خانواده‌ اش همه این کار ها را به تنهایی…