ما جهان را کبود می‌بینیم...
نمره‌ی عینک شما چند است
که جهانْ پیشِ چشم‌تان تار است؟

#حسین_صفا

یه #دوست گفت:
" رفاقت فقط به این نیستش که هر روز با هم ارتباط داشته باشیم.
بیشتر به درک متقابل و فهمیدن حرفای هم و باعث رشد هم شدنه."

اگر بدون هیچ حرفی یهو براتون آهنگ فرستادم، ترجیحا معنیشو بخونین

اهنگ ها چه قدرت نهفته و عمیقی درون خودشون حمل میکنن!
یادمه سه سال پیش با همین اهنگ جوابمو گرفتم با همون قسمت که کپشن اهنگ نوشتم.
یجور خواستن و نخواستنی که خودم از همون اول جوابشو میدونستم ولی گفتم تا تو دلم نمونه
این اهنگ همیشه یه ادم خاص رو خاطرم میندازه و میخام خاطرشو زنده نگه دارم.
مادرم یسری شعر داره که ورد زبونشه و زمزمه میکنه تو خونه. گاهی وقتا هم با داداشم باهم همخوانی میکنن

اونوقت من چیکار کردم؟:)
این اهنگو برای داداشم گذاشتم و یه مدت باهم میخوندیم بعدش برای مامانم گذاشتم گوش بده ولی اونقدر توجهی نکرد
تا اینکه حدود یک سال پیش از ضبط ماشین این اهنگ پخش شد. مامانم گفت چقدر قشنگه صب کن تموم شه بعد ماشینو خاموش کنیم بریم داخل
و هدف من از تموم این کارها این بود که بشه زمزمه مادرم تو خونه ...
تا منم هربار یادش بیوفتم و هیچوقت از ذهنم پاک نشه

یکی از چیزهایی که تو معاشرت بین آدم‌ها، مخصوصا تو محیط کار/ دانشگاه، اذیتم می‌کنه اینه که بعضیا بلد نیستن با آدمی که چند دهه ازشون بزرگتره یا آدمی که نسبت بهشون در موقعیت شغلی پایین‌تری قرار داره با ادبیات و لحن مناسبی صحبت کنن. قبول دارم که بالا رفتن سن لزوما آدم‌ها رو شایسته‌ی احترام نمی‌کنه ولی جایگاه یا سلسله مراتب شغلی هم نمی‌تونه به تنهایی معیار احترام و توجیهی بر بی‌‌ادبی باشه. یچیزایی به شعور و شخصیت آدما بستگی داره و یه حداقل‌هایی واجبه که رعایت بشه.

آن‌هایی که قلبمان را آتش زدند
از بویِ دود گلایه کردند…

باشد که زندگی با تو همان کند که تو با دیگران کردی.

جیب‌هایم را می‌گردم
فندک می‌زنم
به سیگار های نیم‌سوخته
جای رژ بر گلویم می‌سوزد

هر ترم موقع پرداخت شهریه :


👉🏻 @Daneshjoo

I love being with people who bring my talkative personality out.

زینتِ ظاهر کجا، حُسنِ خدادادی کجا؟
زشت‌ رو زیبا نگردد هرچه آرایش کند

- فاضل نظری

تو زیباترین حزن من بودی،
عزیزترین زخم من بودی
و دلخواه ترین رنجم.
اینکه با افعال گذشته از تو یاد می‌کنم
غم‌‌انگیزترین شکل انقراض است که برگزیده‌ام.