آیا صدای شیون غم‌هایم را می‌شنوی؟
اینجا چه می‌کنی؟
آن شاعر مشهور من نیستم
بلکه من
شبیه دردی عصبی‌ام
شبیه غریزه‌‌ی بدوی‌ام
شبیه افراط‌گرایی فکری‌ام
شبیه غمی ابدی‌ام
آیا صدای شیون غم‌هایم را می‌شنوی؟

از من چه می‌خواهی بانوی من؟
آن شاعر اصیل من نیستم
بلکه کسی دیگر است
ای کسی که در کیفت جستجو می‌کنی
شاعری را که کشتی‌هایش غرق شدند
من را در هیچ نشانی‌ای پیدا نخواهی کرد
من روحی‌ام که با چشم دیده نمی‌شود
من زبانی‌ام که حروفی ندارد
پادشاهیم که قلمرویی ندارد
سرزمینی‌ام‌ که مرزی ندارد

ای جنگل سرسبز
متاسفم که بعد از رفتن تابستانم آمدی
گیاهان سینه‌ام حالا خشکیده‌اند
و خوشه‌ها و شاخه‌هایم شکسته‌اند
هیچ آتشی در خانه‌ام نیست که روشنش کنم
که خدا بیامرزد آتش‌ درونم را
به درختان گردو نخواهم رسید
و میوه‌های هلو بیش از توان من‌اند
مرا پیش خودم شرمسار نکن
که چیزی برای پیشکشی به عشق ندارم
جز شیون غم‌هایم

آیا آهویی دم در ایستاده است
پس از اینکه من از آهویم خداحافظی کردم؟
می‌خواهی به مهمانم چه بدهم؟
آن شعر قدیمی؟
شاعرش را فراموش کردم
و نویسنده‌اش را فراموش کردم
و فراموشیم را فراموش کردم
آیا این کلمات کار دست‌‌های من‌اند؟
من به هر چیزی که اطرافم است شک می‌کنم
به دفتر‌هایم
به انگشت‌هایم
به رنگ‌های جاریم
آیا این‌ها نقاشی‌های من‌اند؟
یا متعلق به نقاشی دیگر‌اند؟

ای عزیزی
که آمده‌ای تا به یادم آوری
فصل نعناع و آب را
چه بر روی دفترت بنویسم؟
من دست‌خطم را هم فراموش کردم
بدنبالم نگرد
که از من چیزی نخواهی یافت
جز تکه‌تکه‌هایم

ای چشم‌رنگین‌ من
هیچکس مرا در خیابان غم نمی‌شناسد
هیچ کشتی‌ای در دریا حملم نمی‌کند
هیچ عشقی مانند چاقو وارد رگ‌هایم نمی‌شود
در گذشته
جنگجویی قوی بودم
زمین را بر شانه‌هایم حمل می‌کردم
و شعر را با پلک‌هایم می‌نوشتم

اینجا بدنبال چه چیزی هستی؟
آن شاعر مشهور من نیستم
بلکه کسی دیگر است
در قهوه‌خانه صندلی‌های اطرافم خالی شدند
و من هنوز فنجانم را تمام نکردم

یلدا مبارک❤️

یلدا موردعلاقه‌‌‌ترین مناسبت برای منه‌. پارسال به خودم قول دادم که امسال یلدا رو درست حسابی جشن بگیرم. بعد از روز‌ها در بدترین حالت خودم بودن، خودم رو جمع کردم، خرید کردم‌، بقیه رو دور هم جمع کردم، سفره چیدم و فال آماده کردم. به خودم گفتم شب یلداست و نباید غمگین باشم. اما نه هندونه خوردم نه فال گرفتم و نه حتی خوابیدم‌‌. حالا شب تموم شده و من تازه تونستم روی تخت دراز بکشم و امسال شب یلدا تبدیل به یکی از بدترین روزهای زندگی‌ام شد‌‌..‌.

من یه مدته که توی شرایط خوبی نیستم برای همین ببخشید اگه پیوی‌ها رو جواب نمی‌دم.❤️

هی گوش می‌دم و می‌خونم و اشک می‌ریزم...

از اون شب تا الان حتی یک روز هم وضعیت خوبی نداشتم...

I love seeing tangerine, I adore eating tangerine, I like buying tangerine, I love giving tangerine to strangers, I'm totally mesmerized by tangerines. 🍊

آه چه بی بها شدم

جوری که همیشه می‌تونه قلبم رو گرم و لبخندم رو پررنگ کنه‌. :))

تنها چیزی که من رو برای این روز ذوق‌زده می‌کنه همسن شدنمونه‌. هی راه می‌رم و با ذوق برای بقیه تعریف می‌کنم که دوباره همسن شدیم و این تنها چیزیه که از بزرگ شدن خوشحالم می‌کنه‌. :))

اگه قرار بود این برهه از زندگی‌ام رو توصیف کنم، دقیقا همین‌ها رو می‌‌گفتم.

گوش دادن به این آهنگ و لاته درست کردن و رقصیدن چون بالاخره برای یکی دو ساعت تنها شدم. :)))

احساس می‌کنم در یه چاه رو، به امید بهبودی، باز کردم و توش پریدم بدون اینکه بدونم چطور ازش بیرون بیام.‌..

نیاز دارم زندگی کنم و ازش حرف بزنم.
زندگی کنم و ثبتش کنم.
نیاز دارم چیزی بیشتر باشم.
چیزی بیشتر از بقایای به جا مانده از خرابی...

دوباره اینجا تابستون شده. پنکه روشن کردم و صدای روشن شدن کولرها رو می‌شنوم. دیگه خبری از آفتاب ملایم و قشنگ نیست‌. مجبورم پرده‌ها رو بکشم تا نه تنها من که وسایل روی میزم هم آسیب نبینن.
این بوی تابستون من رو پرت می‌کنه به دوران دبستان. دورانی که تابستون‌هاش رو با بازی، کتاب خوندن و فیلم دیدن می‌گذروندم‌.
حالا اما هزاران فرسنگ از اون دوران فاصله دارم. خسته، غمگین و بی‌میل به زندگی.
هی فکر می‌کنم و فکر می‌کنم و از خودم می‌پرسم، کی مردم و دیگه به زندگی برنگشتم؟

از دل ما سخن می‌گویی. :))

ای سرزمین؛
کدام فرزندها، در کدام نسل، تو را آزاد، آباد و سربلند با چشمان باور خود خواهند دید؟