"آنچه نیازمند رمزگشایی ما نبوده و لازم نبوده است که روشنش کنیم، آنچه پیش از ما روشن بوده، از آنِ ما نیست. فقط آن چیزی از خود ماست که از تاریکی درون‌مان بیرون می‌کشیم و دیگران آن را نمی‌شناسند‌. و  از آنجا که هنر دقیقا زندگی را دوباره تصنیف می‌کند، گِرد این حقیقت‌هایی که در درون خود یافته‌ایم جوی شاعرانه و رمزی شیرین شناور است که همان تاریکا روشنی است که پشت سر گذاشته‌ایم."

-در جستجوی زمان از دست رفته
(جلد آخر، زمان بازیافته)

هر موقع شیرین‌زبونی می‌کنم و می‌پرسن چرا، جواب می‌دم:
"این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد
اجر صبری‌ست کز آن شاخ نباتم دادند."

البته هنوز شاخ نباتم ندادند. همچنان در مرحله‌ی صبرم.
شاخ نبات عزیز اگه این پیام رو می‌خونی لطفا هر چه زودتر به پی‌ وی مراجعه نما.

هی یادم میاد چقدر مطمئن بهش گفتم "آره اوکیم" چون فکر می‌کردم می‌تونم هندلش کنم دلم می‌خواد در حال گریه قهقهه بزنم.

مامانم گیاه‌های پژمرده‌اشو می‌ذاره زیر کولر دوباره جون می‌گیرن. :)))

قشنگ حس می‌کنم با گریه التماس می‌‌کنن "تو رو خدا ما رو برنگردونین به اون جهنم."

از آلبوم جدید، قلبم متعلق به این آهنگه.

تنها زمانی که دست‌خط فارسی‌ام رو دوست دارم، موقع نوشتن با اتود و مداده.

تحقیقات من نشون داده که ضریب همبستگی منتال برک دون و اسپم چنل، با p=0/01، معادل 85% هست؛ که رابطه‌ی خیلی قوی‌ای در مطالعات انسانی به شمار می‌ره‌.

نذار غم‌هات بشن سنگِ زنجیرشده به پاهات و ببرنت ته اقیانوس.

مامانم هر بار که ماهی درست می‌کنه یه جلسه‌ی توجیهی هم برای من برگزار می‌کنه که چرا باید ماهی بخورم و منم در پایان جلسه می‌رم نون و پنیرم رو می‌خورم.

حاضرم تو سرما انگشتام بی حس بشه
خون تو رگام فریز شه
و در نهایت بمیرم
ولی دو دقیقه تو گرما نباشم.

می‌خوام یه کتاب بنویسم به اسم
13000 Reasons why I left

شب بیدار موندن و درس خوندن چون تمام روز انرژیت رو برای بقا صرف کردی✅

Always the poet, never the poem.

I wish I could live in that castle.

or above clouds.