با افزودن این ریل‌‌های متحرک به ویلچر خود آن را برای حرکت در محیط‌های شنی و صعب العبور مجهز نمایید.
#توانیاب
@exosnews

✅ بیمار فلجی که دوباره حس لامسه پیدا کرد!
خلاصه:
دانشمندان با استفاده از آرایه ای از الکترودهای کاشته شده در قشر Somatosensory مغز، احساسات لمس و حرکت در دست و بازوی مرد فلج را بازگرداندند.
👨‍💻 نویسنده: محمد نوری زاده چرلو

✍ برای اولین بار، دانشمندان Caltech با تحریک یک ناحیه مغز توسط یک آرایه کوچک از الکترودها، احساسات طبیعی (لمس و حرکت) در بازوی یک مرد فلج شده ایجاد کرده اند. بیمار دارای ضایعه نخاعی سطح بالا بود و علاوه بر عدم توانایی حرکت اندام خود، هیچ احساسی در اندام خود نداشت. این کار می تواند به بیماران فلج شده یک روز اجازه دهد تا با استفاده از اعصاب مصنوعی، احساسِ بازخورد فیزیکیِ سنسورهای قرار داده شده در این دستگاه ها را داشته باشند.
این تحقیق در آزمایشگاه ریچارد آندرسن، استاد علوم اعصاب و جیمز بوسول، مدیر مرکز مغز و اعصاب T & C Chen انجام شده است که یک مقاله توصیفی درباره این پژوهش در مجله eLife به چاپ رسیده است.
قشر Somatosensory یک بخشی از مغز است که حواس های جسمی، احساسات تجربی (حرکت یا موقعیت بدن در فضا) و احساسات پوستی (فشار، لرزش، لمس و ...) را کنترل می کند. در پژوهشهای قبلی، ایمپلنت های عصبی قرار داده شده در مناطق مغزی مشابه، عمدتا احساساتی مانند سوزش یا وزوز در دست را ایجاد کرده بودند. ایمپلنت آزمایشگاه آندرسن قادر است احساسات بسیار طبیعی (شبیه به احساساتی است که بیمار قبل از آسیبش تجربه کرده است) را از طریق تحریک داخل مغزی ایجاد کند.
بیمار سه سال قبل پس از یک آسیب نخاعی، از شانه ها فلج شده بود. دو آرایه از الکترود های کوچک به صورت تهاجمی در قشر Somomatosensory کاشته شدند.از طریق این آرایه های کاشته شده، محققان با استفاده از پالس های بسیار کوچک، نورون های منطقه را تحریک کردند. بیمار بعد از تحریک عصبی احساسات طبیعی مختلفی از قبیل فشار دادن، ضربه زدن، احساس حرکت به سمت بالا و ... را تجربه کرد که در نوع، شدت و مکان بسته به فرکانس، دامنه و موقعیت تحریک آرایه ها متفاوت است. این برای اولین بار است که احساسات طبیعی توسط تحریک عصبی داخل مغزی ایجاد شده است.
اینکه بیمار در مورد احساسات صحبت می‌کرد خیلی جالب بود. که امیدواریم این پژوهش در آینده کمک به بیماران فلج کمک کند تا احساسات طبیعی خود را دوباره بدست بیاورند.
اگر چه تحریکهای مختلفی موجب ایجاد احساسات مختلف می شوند، ولی هنوز کدهای عصبی‌ای که بخشهای مخلتف حسی را کنترل میکنند، مشخص نیست. در کارهای آینده، محققان امیدوارند که روش دقیق برای قرار دادن الکترود و تحریک مناطق مغزی سموتوسنسوری جهت ایجاد احساسات خاص و ایجاد dictionary تحریک و احساسات مرتبط با آن، تعیین کنند.
طبق گفته آندرسن، گام بزرگ بعدی این است که این فناوری را با پروتزهای عصبی موجود ترکیب کنند. در سال 2015، آزمایشگاه آندرسن، یک واسط مغز و کامپیوتری توسعه دادند که بازوی رباتیک پروتز را به الکترودهایی که در ناحیه مغز به کار گرفته شده بود، متصل کردند. به این ترتیب، یک مرد فلج شده توانست با استفاده از بازوی پروتز یک لیوان را بلند کرده و آب بنوشد. اتصال دستگاه با قشر Somatosensory باعث ایجاد شاخص های BMI دو طرفه می شود که یک فرد فلج شده در عین حال که از اندامهای پروتز استفاده می‌کند، دوباره احساس لامسه و حرکت را داشته باشد.

آندرسن می گوید: "در حال حاضر تنها بازخوردی که برای پروتز های عصبی در دسترس است، بصری است، به این معنی که شرکت کنندگان می توانند عملکردهای اندام های رباتیک را نگاه کرده و حرکت را تنظیم کنند.
"با این حال، هنگامی که یک شیء لمس می شود، ضروری است که اطلاعات سوسومسوزورسیم را داشته باشیم تا راحتتر object را جابجا کنیم. احساسات somatosensory ناشی از تحریک، مزیت بالقوه ای را برای تولید یک حس تجسمی دارند؛ مثلا یک بیمار ممکن است در طول زمان احساس کند که اندام روباتیک بخشی از بدن آن است. "
منبع:
https://www.sciencedaily.com/releases/2018/04/180410084233.htm

#خبر
#واسط_مغز_کامپیوتر
#مهندسی_پزشکی
#bci

🏢 آکادمی آنلاین مهندسی پزشکی و هوش مصنوعی
➖➖➖➖➖➖
✔️ @onlineBME

قابل توجه دانشجویان محترک درس فیزیک ۱
لطفا برای اطلاع از زمان امتحان میان ترم این درس به تابلو اعلانات گروه مراجعه فرمایید.

کارگاه آشنایی با بخش ها، خدمات و سامانه کتابخانه های دانشگاه ویژه دانشجویان جدیدالورود ۳۰ مهر ۹۷. ساعت ۱۳ تالار فیض مجتمع کلاسهای مهندسی

💻 کارگاه انتخاب لپ‌تاپ

🕛 زمان: یک‌شنبه ۲۹ مهر، ساعت ۱۲:۳۰ الی ۱۴:۰۰
🗺 مکان: دانشکده حمل‌و‌نقل و عمران، تالار صدر

📣 شرکت برای تمامی دانشجویان رایگان است.

@ui_sace

خیلی خیلی فوری
دانشجویانی که در فایل زیر اعلام شده اند فردا یکشنبه ۲۹ مهرماه ساعت ۱۱:۳۰ به دفتر کارشناس گروه مهندسی پزشکی مراجعه فرمایند.عدم مراجعه دانشجو به منزله حذف نیمسال جاری وی میباشد.

اطلاعیه فوری🎺🎺🎺🎺🎺
قابل توجه دانشجویان متقاضی اخذ درس معرفی به استاد در نیمسال 3971
دانشجویان ترم آخری که متقاضی اخذ درس به شیوه معرفی به استاد در نیمسال 3971 میباشند میبایستی فرم تکمیل شده مربوطه را تا تاریخ ۱۰ آبان ماه سال جاری( 97/8/10 ) به کارشناس آموزشی گروه مهندسی پزشکی تحویل دهند.با توجه به عدم تمدید زمان مذکور هرگونه درخواست پس از این تاریخ پذیرفته نخواهد شد و عواقب آموزشی مربوطه(تاخیر در فارغ التحصیلی و ...) به عهده دانشجو خواهد بود.

قابل توجه دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد گروه مهندسی پزشکی
برنامه امتحانات میان ترم ۳۹۷۱ گروه طبق جدول زیر ارسال می گردد.

🎉🎊📣گام اول بازی‌سازی!

🕹در دنیای بازی‌سازی چه خبر است؟!

🔑در اولین کارگاه پاییزه‌ی مرکز بازی‌های رایانه‌ای و چهارمین تجربه از سلسله کارگاه‌های انجمن علمی مهندسی کامپیوتر دانشگاه اصفهان، امیررضا انواری و سیدمحمد حسینی از استودیو پاپاتا از تجربیات خود از بازی‌سازی برای شما می‌گویند.

در این کارگاه می‌آموزید:
-آشنایی با صنعت بازی سازی
-نکات مهم در روند ساخت بازی
-کدام بازی را برای چه کسی بسازیم؟
-انواع مدل های درآمدی(مزایا و معایب)

📆دوشنبه 14 آبان 97 از ساعت 12 تا 14
🏚دانشکده‌ی مهندسی کامپیوتر دانشگاه اصفهان (ساختمان فنی جدید)

ثبت‌نام رایگان در https://evnd.co/QQRuB

لباس های هوشمند احتمال بروز آسیب دیدگی در بدن را پیش بینی و پیشگیری می کند! این جمله به تازگی بارها از سوی شرکت های نوآور و مبتکر خارجی مطرح شده که بر آگهی از آن به بخشی از تولیدات نوآورانه این بخش پرداخته می شود.

«جورابی برای نوزادان ساخته شده که با حسگرهای مخصوص ضربان قلب و سطح اکسیژن بدن نوزادان را رصد می کند.» این محصول بیش از آنکه نشان دهنده تولید پوشاک باشد، خبر از نفوذ فناوری در تمام رویدادهای زندگی انسان می دهد که کیفیت زندگی انسان را بهبود بخشید، اما این فناوری های جدید در حوزه پوشاک دستاوردهای داشته که زندگی آینده را امن تر و لذت بخش تر می کند.

در واقع کوچک شدن حجم ابزارهای دیجیتالی و گسترش چشمگیر دسترسی به برخی فناوری‌ نوین نظیر گوشی‌های هوشمند، باعث سرعت گرفتن طراحی لباس‌ هوشمند شده است. ساخت «لباس‌ دیجیتال» از حدود دو دهه پیش پیشرفت‌های خود را آغاز کرد و این امید را به وجود آورده که شاید روزی نیاز به حمل تبلت یا تلفن همراه هوشمند نباشد و همه امکاناتی که به آن نیاز داریم، در لباس‌مان جاسازی شده باشد و این موضوع کم کم در حال جدی شدن است، یک لباس هوشمند شاید از نظر خیلی‌ها کالای لوکس و سرگرم‌کننده باشد، اما برخی کاربردهای اساسی برای این لباس‌ها در نظر گرفته شده که می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

لباس هوشمندی برای پایش سلامت افراد، جزو نخستین لباس‌های دیجیتالی بود که حدود دو دهه گذشته از سوی پژوهشگران موسسه فناوری جورجیا در ایالات متحده برای استفاده‌های نظامی طراحی شد. چراکه این لباس‌ها با فناوری‌های پیشرفته حتی برای امنیت در برابر صدمات وارده در جنگ‌ها نیز موثر بود و در یک سال گذشته ارتش آمریکا مطالعات گسترده‌ای را برای تولید این لباس ها شروع کرده که با ساخت یک زره هوشمند برابری می‌کند. اسکلت خارجی این لباس به گونه‌ای است که سربازان به کمک آن می‌توانند سنگین‌ترین موانع را هم از زمین بردارند و مواد هوشمند و حسگرهای موجود در این لباس هوشمند به گونه‌ای ساخته شده‌اند که می‌توانند دمای بدن، ضربان قلب و میزان آب‌رسانی به بخش‌های مختلف بدن را بررسی کنند. البته در این لباس ها لایه‌ای از مواد هوشمند و حسگرهای پیشرفته تعبیه شده که خراب شدن هر یک از آن ها قابلیت‌های لباس را با مشکل مواجه می کند.

زندگی با لباس های هوشمند
کاربردهای لباس‌های هوشمند به ویژه در حوزه سلامت، آنها را به نخستین انتخاب برای پوشیدن تبدیل کرده و شاید در آینده ای نه چندان دور استفاده از لباس های هوشمند همانند گوشی های هوشمند رواج زیادی پیدا کند. از این رو به تازگی این فناوری نه برای جنگ، بلکه برای زندگی بهتر کودکان بکار برده شده، به طوری که والدین با کمک یک گجت پوشیدنی می توانند وضعیت کودک خود را به وسیله موبایل و یک دستگاه هاب مرکزی کنترل کنند. در این گجت پوشیدنی از فناوری های بیمارستانی استفاده شده و ضربان قلب و سطح اکسیژن بدن را رصد می کند. در واقع حسگرهایی هوشمند داخل جوراب دور پای نوزاد پیچیده می شوند. این لباس، ضد آب و باد بوده و برای کودکان ۴ تا ۳۶ ماهه طراحی شده است.

حال از آنجایی که کودکان در طول دو سال ابتدای عمر خود به اندازه ۷ سایز رشد می کنند لباس هوشمند Petit Pli در تمام جهات رشد می کند و می توان از آن برای مدتی طولانی استفاده کرد. از طرف دیگر با رشد کودک و کشیده شدن پارچه لباس، برخلاف انتظار، پارچه نازک تر نمی شود، بلکه ضخامت آن نیز افزایش می یابد. پیش تر نیز یک شرکت آمریکایی روی ساخت لباس مشابهی کار می‌کرد که بتواند سلامت نوزادان را از طریق دمای بدن، حرکت و ضربان قلب کنترل کند و والدین در هر جایی بتوانند با یک گوشی هوشمند وضعیت سلامت نوزاد خود را کنترل کنند.

با گسترش چشمگیر گوشی‌های هوشمند، راه برای بسیاری از نوآوری‌ها هموارتر شده، به گونه ای که چندی پیش گروهی از دانشمندان موفق به طراحی نوعی لباس شدند که می‌تواند با شناسایی وضع روحی فرد، اقداماتی برای بازگرداندن او به حالت تعادل انجام دهد.

در واقع حسگرهای بسیار ریز موجود در این لباس می‌تواند ضربان قلب، دمای بدن و حتی میزان رسانایی پوست را اندازه‌گیری کند، سپس این داده‌ها از طریق گوشی تلفن همراه به یک پایگاه داده ارسال شده و حسگرها می‌توانند جملاتی امیدبخش را، در مواقعی که فرد غم زده و ناراحت هست، نمایش دهند و بلندگوهای قرارگرفته در کلاه این لباس موسیقی مناسب و حتی چند لطیفه بامزه پخش کند. البته در حال حاضر چند نمونه از این پیراهن‌های هوشمند به تولید صنعتی رسیده و با قمیتی بالا در اختیار عموم قرار گرفته ، این پیراهن ها دارای طرح گیتار و طبل، از جمله معروف‌ترین این لباس‌ها هستند و فردی که پیراهن را به تن دارد می‌تواند با لمس بخش‌های مخلتف روی آن، صدای مربوط به آن بخش را بشنود.

ارتباط متقابل لباس ها و گوشی های هوشمند
فناوری این لباس های هوشمند به یک سری از حسگرها متکی است و اطلاعات را به دستگاهی دیگر که اغلب یک تلفن هوشمند است، انتقال می دهند. معرفی فناوری «سیرکیوت‌اکس» که اجزا رسانا در پوشاک هوشمند است امکان شناسایی، انتقال و حفاظت از سیگنال های الکتریکی در لباس های هوشمند را فراهم می کند. هنگامی که این فناوری در یک تکه از لباس مانند زیرپوش بکار گرفته می شود، خود لباس تبدیل به یک حسگر می شود.

به گفته بنت فیشر، «این حسگرها می توانند برای اندازه گیری نوسان ضربان قلب، الکتروکاردیوگرام، احیا، نرخ تنفس، شدت فعالیت و نیروی ضربه استفاده شوند و در 24 ساعت شبانه روز و هفت روز هفته جمع آوری شوند و برای ردیابی شاخص های سلامت شخصی مورد استفاده قرار گیرند». با حسگرهایی که همانند یک لباس عادی پوشیده می شوند افراد زندگی شادتری را تجربه خواهند کرد و در صورت شناسایی هر نشانه ای هشدارهای لازم را دریافت و پیش از ینکه شرایط وخیم شود می توانند درمان های لازم را انجام دهند. بر همین اساس، حضور و معاینات غیر ضروری منسوخ خواهند شد.

حسگرها حتی به کمک افراد کم تحریک نیز آمده اند، برای نمونه بسیاری از افراد به‌دلیل سوانح یا بیماری‌ها مجبور به دراز کشیدن پیوسته روی تخت هستند و توانایی جابه‌جا شدن را ندارند، به همین دلیل احتمال ابتلا به زخم‌بستر در آن ها وجود دارد، زیرا فشار مستمر بر روی برخی بخش‌های پوست و بدن، به آسیب آن نواحی منجر می‌شود. در این وضع پرستاران هرازگاهی فرد را بر روی تخت جابه‌جا می‌کنند. طراحی لباس هوشمند پایانی بر این داستان دردناک است، چراکه دانشمندان توانستند لباسی طراحی کنند که می‌تواند میزان گردش خون، اکسیژن و نیز مواد مغذی موردنیاز بخش‌های مختلف بدن را ارزیابی کند و از آنجایی که این لباس مجهز به مجموعه‌ای از الکترودهاست در صورت نیاز، شوک‌های خفیفی را به بخش‌های مشخصی از بدن وارد کرده تا سبب افزایش گردش خون در آن ناحیه شود، به این ترتیب احتمال بروز زخم بستر در افراد بی تحرک بشدت کاهش می‌یابد.

لباس های هوشمند در خدمت علم پزشکی
کارکرد لباس های هوشمند پا را فراتر از صنعت گذاشته و کاملا وارد حوزه پزشکی شده اند، برای نمونه محققان ژاپنی شرکت به تازگی لباس هوشمندی ساخته‌اند که مجهز به سیم‌ها و حسگرهای قابل انعطافی است و داخل بافت‌های پارچه تعبیه شده‌اند و قادر است حرکات بدن را ردیابی و بر این اساس، پلات‌فرمی را برای کنترل سلامت و تناسب اندام کاربران تهیه کند. این لباس که نوعی پوست الکترونیک هوشمند است که سیم‌ها و کابل‌هایی داخل بافت‌های آن تعبیه شده است.

همچنین کپسول کوچکی ساخته شده که قابلیت جذب و آزاد کردن گرما را دارند. این کپسول ها را می توان به طور دائم به فیبرهای پارچه ای چسباند، زیرا هزاران بار کوچکتر از عرض موی انسان هستند و از نشاسته و نوعی ماده موم مانند ساخته شده اند که عملکرد عرق کردن بدن انسان را تقلید می کند. این موم ها در دمای بالاتر از بدن انسان، آب شود، بنابراین گرما داخل پارچه باقی می ماند و صاحب لباس گرم می شود. برعکس هنگامی که کاربر احساس خنکی می کند، موم با آزاد کردن گرما دوباره جامد می شود. دکتر کارلا سیلوا محقق ارشد مرکز نانو تکنولوژی و مواد هوشمند در پرتغال درباره این محصول گفته« این فناوری تا چند سال آینده وارد بازار می شود وبرای افرادی مانند کودکان و افراد سالمند که نمی توانند دمای بدن خود را کنترل کنند بسیار مفید است.»

همچنین یک شرکت مستقر در کالیفرنیا قصد دارد با همراه کردن فناوری پوشیدنی با دستگاه هایی که سابق بر این فقط در اختیار ورزشکاران حرفه‌ای بود، تمرین‌های ورزشکاران را پرثمرتر کنند و به نوعی می‌توان این محصولات را جایگزین دیجیتالی مربی خصوصی آن ها کند. در این لباس‌ها ۲۰ حسگر الکترومیوگرافی (۸ حسگر در شورت و ۱۲ حسگر در پیراهن) قرار دارند که ۶ حسگر ضربان قلب و دو حسگر تنفس را کنترل می کنند و اطلاعاتی درباره حداکثر ضربان قلب، متوسط ضربان قلب، نرخ تنفس، زمان فعالیت و استراحت، فشار بر عضلات، استفاده از عضلات، فرم تمرینات و تعادل را جمع‌آوری کرده و از طریق بلوتوث به نرم‌افزار تلفن هوشمند می‌فرستد. در واقع در این فناوری قابلیتی با نام «دیدنِ زنده» وجود دارد که می‌توان با آن به‌صورت زنده داده‌ها و نمودارها را بر روی تلفن همراه دید. همچنین می توان نحوه حرکت عضلات در حال ورزش را نیز مشاهده و بررسی کرد و در نهایت مانع از آسیب‌دیدگی به اعضای بدن شد.

نویسنده:
حامدشایگان

پنج سال پیش Jered Chinnock پس از یک تصادف دچار آسیب نخاعی شد و توانایی راه رفتن را از دست داد. اما به لطف درمان جدیدی که با همکاری درمانگاه Mayo و UCLA توسعه یافته است، این فرد می تواند دوباره بایستد و راه برود.
#توانیاب
@exosnews