این اوسی که ریپلای کردم رو میکشیدم 3:
یه تصویرسازی دیگه ازش:
https://news.1rj.ru/str/cheetz0archive/266

okay finally a composition i fw #wip!

love adding light effects :D
i explained some of the effects i often use in this post

زاویه از این سخت تر نبود من انتخاب کردم؟ 😭

برای رفرنس بیشتر می‌تونید این پست و پست پایین رو ببینید! 💘
راستی حتما برام داخل بات ناشناس بفرستین که یه وقت کارتون جا نمونه :>

در مورد اوسیم یه کم توضیح بدم؟

چشم حتما!!! D: می‌نویسم براتون و فردا می‌فرستم

چندین سال پیش برای بهتر فهمیدن حالات و احساساتم چند اوسی ساختم که هر کدوم نماینده احساسی به خصوص بودن. ریون Raven در بین ۸ نمیانده دیگر احساسات، نماینده غم‌عه.
از اون زمان در پایان روز و قبل از خواب نوشته کوتاهی در توصیف غمی که حس ‌می‌کردم نوشتم تا با شکل‌های مختلفی که غم می‌تونه احساس بشه آشنا بشم.
ریون استعاره‌ای از اشکال مختلف اونه. هر شب شکلی جدید از صور ماه از راه می‌رسه، اون بهش گوش میده و بعد اون رو در آسمون رها می‌کنه. در زمان دیرین می‌گفتن شکل‌های روی ماه غم هاییه که همه زمینیان حس کردن و ریون هر شب می‌تونه از روی اونا روخوانی کنه.
پس اگر به ریون باور دارین اجازه بدین که غم اتفاق بیفته. غم یک واقعیته و باید حسش کرد؛ غم اشکال متعددی داره و باید شناختش. اما در آخر، هر چقدر هم که تکرار بشه، گذراست.

here's a little passage from the POV of Raven:

I don't remember when I got here. However, I can tell exactly how long I've been here for; accurately in days, minutes, seconds even if you wanted so. But the date from which the counting begun? It's lost. I've simply been here.
I count the moons. I have to watch them shift and some nights it causes me great pain to live through the shifting. I've found some patterns, having had to deal with the moons for so long but they always break it. Always so eager to surprise me so I gave up eventually. So I'll go through the nights unprepared, let them gash at me or decide to treat me with kindness. sometimes the moonlight will sit on my skin like gentle silk and I feel seen. sometimes it's all sorrow. in those nights, every little dent and debris on the surface of the moon plays like the micro ridges on a vinyl, an orchestra of sadness for me that I am forced to live through. I spend the whole shift of the moon sensing and hearing all of it until the moon is smooth again, shining away, and the next shift comes.
There is a crow. I talk to him sometimes but he cannot speak back. I believe he understands me in bad days, at good ones I know he can not and merrily can't get myself to care. it's heartbreaking knowing a beast so beautiful is stuck here like me.

اینم از توضیح درباره ایشون :>

Dtiys for Cheetz