Տխուր լուր

Մահացել է Նիկիտա Սիմոնյանը

Ուֆ դե....էս ինչ մահաբեր կիրակի էր...

39 տարեկանում մահացել է Վանես Մարտիրոսյանը 😞

Վանեսը մահացել է այնքան քիչ հանդիպող հիվանդությունից, որի մահացության ընդհանուր տոկոսը 1% է (քիչ հանդիպող քաղցկեղի տեսակ) 😞

Վանեսի եղբայրն էլ մահացել էր ավելի վաղ, մի քանի տարի առաջ սրտի կաթվածից ու գրեթե նույն տարիքում (40 տարեկանում)

Հազար ափսոս....

Old-երից ով կա՞ 😂

Իդրիսա Գեյեի հիմար կարմիր քարտը առաջինը չէ իմ հիշողության մեջ։ Մ.Թ.Ա. նման իրավիճակում հայտնվել էին Նյուքասլի ֆուտբոլիստներ Լի Բոյերն ու Կիրան Դայերը։ Դայերից սպասելի չէր, նա իր ժամանակների ամենախոստումնալից ֆուտբոլիստներից էր, նման բարքով աչքի չէր ընկնում։ Իսկ Լի Բոյերը խուլիգան էր 😂

Հավերժական սիրո պատմություն 🥰

Ուղիղ 25 տարի առաջ «Ռոման» Հռոմի «Օլիմպիկո» մարզադաշտում հյուրընկալեց «Ֆիորենտինային» իտալական Սերիա A-ի հերթական տուրում: Ֆաբիո Կապելոյի թիմն այդ ժամանակ լուրջ ներդրումներ էր արել ու չեմպիոնական հավակնություններ ուներ, մինչդեռ «Ֆիորենտինան» հազիվ էր պահօանում իր գոյությունը՝ զբաղեցնում մրցաշարային աղյուսակի վերջին հորիզոնականները՝ մրցաշարի մեկնարկից երկու շաբաթ առաջ կորցնելով իր աստղային հարձակվողին, ավագին և խորհրդանիշ Գաբրիել Բատիստուտային:

Նախապատմություն

Բատիստուտայի հետ ​​9 տարիների ընթացքում «Մանուշակները» Սերիա B-ից հասան Չեմպիոնների լիգա, որտեղ հավասարապես մրցեցին եվրոպական ֆուտբոլի հսկաների հետ: Սակայն լուրջ տիտղոսներ չեղան, ակումբի ղեկավարությունը խախտեց իր խոսքը, և Գաբրիելը յուրովի հրաժեշտ տվեց իր սիրելի ակումբին՝ 1999/2000 մրցաշրջանի վերջին տուրում «Վենեցիայի» դեմ խաղում հեթ-տրիկ ձևակերպելով: Վերջին գոլից հետո Բատիստուտան փլուզվեց խաղադաշտում և սկսեց լաց լինել: Երկրպագուները հասկացան, որ սա վերջն է: Մեծ պատմության ավարտ, բայց ոչ սիրո...

Բատին մեկնեց Հռոմ՝ հաղթող մարզիչ Ֆաբիո Կապելոյի հետ աշխատելու: Այդ ժամանակ Ռոման ուներ հիանալի կազմ և, ձեռք բերելով Բատիստուտային, հայտ էր ներկայացրել Սկուդետտոյի համար: Իսկ նոր մրցաշրջանի 8-րդ խաղում Բատին պետք է մրցեր իր նախկին թիմի դեմ: Խաղի բոլոր տոմսերը վաճառվել էին վաճառքի դուրս գալուց 17 ժամ հետո, խաղին ներկա էր ավելի քան 350 լրագրող, այդ թվում՝ 80 լուսանկարիչ: Երբ թիմերի ավագները ձեռքսեղմում էին կատարում, երկու կամ երեք ֆոտոլրագրող էր նկարահանում նրանց, մինչդեռ մնացածները Բատիստուտայի ​​հետ շարժվում էին դեպի հյուրերի տրիբունա: Արգենտինացին համբույրներ էր ուղարկում «Մանուշակների» երկրպագուներին, նրանք էլ ջերմորեն ողջունում էին իրենց սիրելիին: Հետո երկրպագուները վառեցին ճայթրուկ և նետեցին այն Ռոմայի երկրպագուների ուղղությամբ, որոնք պատրաստ էին իրադարձությունների նման շրջադարձի և հսկայական պարկի միջոցով որսացին ու չեզոքացրին այն: Նրանք ծափահարեցին իրենց մրցակիցներին՝ հասկանալով նրանց տառապանքը:

Խաղը տխուր էր ու անհետաքրքիր, բայց ավարտը՝ կրակոտ: 82-րդ րոպեին գնդակը հետ մղվեց Բատիստուտայի մոտ։ Նա էլ 25 մետր հեռավորությունից այնպիսի հարված կատարեց, որ նույնիսկ հսկայական Տոլդոն անզոր էր։ Ամբողջ թիմը շտապեց տոնելու՝ ծածկելով Բատիստուտայի ​​դեմքը, որն անմիջապես սկսեց արտասվել։

«Ես ուրախ եմ, որ օգնեցի «Ռոմային» հաղթել, բայց սիրտս կոտրվում էր, քանի որ մեծ ցավ պատճառեցի «Ֆիորենտինայի» երկրպագուներին և թիմին։ Հանդերձարանում բոլորը տոնում էին այդ 3 միավորը, իսկ ես առաջինը դուրս եկա՝ ցանկանալով հնարավորինս արագ հեռանալ։ Ես սիրում եմ Ֆլորենցիան և միշտ կսիրեմ»

, - ասել է Բատիստուտան տարիներ անց։

Ինչպես հետագայում պարզվեց, այս գոլը, ի վերջո, դարձավ առաջնության հաղթականը, Ռոման նվաճեց Սկուդետտոն, իսկ Բատին ընդհանուր առմամբ խփեց 20 գոլ։

Սա է այն ամենն, ինչի համար մարդիկ սիրում էին/են ֆուտբոլը. դա կեղծ զգացմունք չէր, ցուցադրական չէր, ինչպես շատերն են անում այսօր. մարդը պարզապես տեղում կանգնած լաց էր լինում իր նախկին թիմին գոլ խփելու համար։ Ցայսօր էլ նա սիրում է այս քաղաքը և այն խենթ բնակիչներին, ովքեր պատրաստ են համբուրել ցանկացածին, որը Բատիստուտայի ​​անունը բարձրաձայն կտա փողոցում։ Բատիի հեռանալուց հետո շատ երեխաներ են ծնվել, բայց նրանք մեծացել են այս մարդու լեգենդները լսելով։ Եվ ես ուրախ եմ, որ այս հանճարեղ ֆուտբոլիստի երկրպագուն եմ։

Կցում եմ Ֆիորենտինայի դեմ խփած այդ շքեղագույն գոլը։

Մի հատ շեղեմ ձեր ուշադրությունն Արմեն Նիկողոսյանի պոպուլիստական հարցազրույցներից

ԽԱՅՏԱՌԱԿ ՎԻՃԱԿԱԳՐՈւՓՅՈւՆ

Իմ ընկեր Արթուր Նազարյանի դիտարկումը

Աղջիկների թիվը հայկական սպորտում, ցավոք, աղետալիորեն ցածր է։ Այսօր Հայաստանում սպորտով զբաղվող աղջիկների բաժինը ընդհանուր մարզիկների մեջ չի գերազանցում 10 տոկոսը։ Սա ոչ միայն վատ վիճակագրություն է, այլ մեր երկրի առողջության, կրթության և արժեքային համակարգի լուրջ խնդիրներից մեկը։

Նույնիսկ շատ պահպանողական երկրներում կանանց մասնակցությունը սպորտին հասնում է 25–30 տոկոսի, իսկ առաջատար երկրներում մոտենում է 50 տոկոսի։ Հայաստանում՝ բացառությամբ 3-4 կազմակերպությունների, բոլորը գրեթե մոռացել են, որ գոյություն ունի կանանց սպորտ։ Չկան բավականաչափ ծրագրեր, չկան հստակ թիրախներ, չկա պետական հետևողական քաղաքականություն, չկա նաև հասարակական քննարկում։

Հարց եմ տալիս՝ վերջին անգամ երբ եք լսել, որ որևէ պաշտոնյա, որևէ քաղաքական գործիչ լրջորեն խոսի կանանց սպորտի խնդիրների մասին՝ թվերով, ծրագրերով, պարտավորություններով։ Խոսում են հաղթանակներից, մեդալներից, հայրենասիրությունից...

Ինձ ճանաչողները գիտեն, որ ես հավատարմության կողմնակիցն եմ ու սիրում եմ ակումբ, որի կազմում խաղացած ֆուտբոլիստներն են այդ ակումբը հանել աներևակայելի գագաթի։

Ռոմայում այդպես էր։ Մենք սովոր ենք ասել, որ ֆուտբոլիստն ակումբից կարևոր չէ ու ճիշտ ենք։ Բայց դա կիրառելի է այնպիսի ակումբների նկատմամբ, ինչպիսիք են Ռեալը, Բարսելոնան, Բավարիան, Յուվենտուսը, Միլանը։

Ռոման այդպիսի մակարդակի չէ (ես անկեղծ եմ) ու Ռոմայի անունը տարինե՜ր շարունակ բարձր է պահել Տոտտին իր հավատարմությամբ ու նվիրումով։ Նա էր Ռոման։

Ամենայն հարգանքով Լիվերպուլի նկատմամբ (թող ինձ ների Գևը Մալաքյան), բայց Լիվերպուլն էլ ինձ համար քիչ թե շատ այպիսի ակումբ է։ Այո, տիտղոսներով way առաջ է Ռոմայից, բան չեմ ասում։ Բայց մինչև Սալահի ու Կլոպի գալը Լիվերպուլը միայն մեկ ու մեջ է ընկալվել որպես լուրջ մրցակից ավելի թափով թիմերին՝ Յունայթեդին, հարստացած Չելսիին ու Սիթիին։ Անգլիայում իմ ամենասիրելի թիմը Լիվերպուլն է (մեծ քրոջս խաթր եմ սիրել, թեպետ 2002 թվականին հենց Լիվերպուլն է իմ սիրտը կոտրել, բայց դա հեչ)։

Բայց այն, ինչ հիմա կատարվում է թիմում, խայտառակություն է։
Ակումբի ղեկավարությունն առավել քան ակնհայտորեն փորձում է քավության նոխազ դարձնել Սալահին՝ իր գործած կոպտագույն ու մանկական սխալները կոծկելու համար։ Լիվերպուլը Լիդսի հետ վատ խաղաց Սալահի մեղքո՞վ։ Սալահը գոլ չի խփու՞մ։ Օկ, բայց եկեք մի հատ նայենք այլ բաների վրա.

Տրանսֆերային խայտառակ վատ կամպանիայի համար Սալահն է մեղավո՞ր։ Ինչու՞ են Իսակի ու Վիրցի համար նման գումարներ վճարվել։ Ի՞նչ են անում նրանք թիմի համար։ Վիրցը հասկացանք, լավ, այդ սիստեմի ֆուտբոլիստ չէ (է հարց՝ բա որ սիստեմի ֆուտբոլիստ չէ, ինչու՞ եք գնել) Բա Իսա՞կը։ Լիվերպուլը նման եզություն արդեն իրեն թույլ է տվել՝ Սուարեսի վաճառքից գոյացած գումարով գնելով Լամբերտների, Մարկովիչների ու Լալլանաների։

Սալահի գոլերի շնորհիվ Լիվերպուլը դարձավ իշխող ուժ Անգլիայում ու եթե չլիներ Պեպի աննորմալ Սիթին, եթե չլիներ Ռամոսի ա՜յն կեղտոտ խախտումը, Սալահը հիմա Ոսկե Գնդակ էլ կունենար։ Էլ ի՞նչ անի Սալահը ձեր համար, ընկերներ։

Ակնհայտ է, որ Սալահին բան են խոստացել, բայց չեն կատարում խոստումը։ Նա չի բարձրաձայնում ԿՈՆԿՐԵՏ ինչ, բայց ակնարկում է։ Սալահն այսօրվա Լիվերպուլի մարմնացումն է ու հաղթանակների գլխավոր կերտողը (ոչ Վան Դեյկը ու ոչ էլ Ալիսոնը), հենց Սալահը։ Նա դարձել է ակումբի լեգենդը, իր խաղալու ժամանակահատվածում իրենց արդյունավետ ֆուտբոլիստ ԱՊԼ-ում չի եղել գոլ+ասիստ համակարգով։

Մարդը մերժել է Ռեալի առաջարկը, նախընտրել է խաղալ Էնֆիլդում ու հիմա մի ճաղատ շարլատանի ու վատագույն տրանսֆերային արշավի հետևանքները ծածկելու համար ամեն ինչ գլորվում է Սալահի վրա՞։

Ես այս պարագայում լիովին Սալահի կողմից եմ, քանի որ նեյտրալ եմ, կարող եմ իրերին սթափ նայել։ Շատերն ասում են, որ Ռոնալդու-2 է անում։ Հիշում ենք 2022-ին ԿրիՌոյի պահվածքը, բայց փաստացի նա էր ճիշտը՝ Յունայթեդը վերածվել է ֆայլա-բազարի, իսկ նրա հարցազրույցը ՀԱՍՏԱՏ ավելի կոշտ էր Մորգանին, քան Սալահի Mixed Zone-ը։

Սալահը հաստատ արժանի է ավելիին, ընկերներ։ Լիվերպուլը դա պետք է գիտակցի, բայց այնտեղ, կարծես, արդեն ընտրությունը կատարել են հօգուտ Սլոտի, որը մրցաշրջանից հետո, երևի կգնա (եթե ձգի այդքան)։ Այդ դեպքում մնում է ափսոսալ, որ Սալահի նման ֆուտբոլիստի հետ ակումբում վարվել են նմնա կերպ։

Նայում եմ՝ Ինտեր Մայամին MLS-ի չեմպիոնի տիտղոսն է նվաճել, Բարսելոնայի երկրպագուներն այնպես են ուրախացել, կարծես վերջին 10 տարում երկրորդ անգամ են ՉԼ հաղթել 😂

Իրականում այնքան զավեշտալի եմ սա համարել միշտ, Ռոնալդուի համար ուրախանալ «Ալ-Նասրի» հաջողությամբ (որը չկա էլ, ի դեպ 😂😂😂), Մեսիի համար Ինտեր Մայամի ձգել 😩

Հա որ ի՞նչ էլի 🫣

Դուք Ռեալի ու Բարսելոնայի երկրպագու ե՞ք, թե՞ ֆուտբոլիստի/ների։ Չասեք «մենք սիմպատիա ունենք Ալբայի ու Բուսկետսի նկատմամբ, որովհետև լավ ֆուտբոլիստ են», քանի որ նրանք Բարսայի ֆուտբոլիստ են, զուտ դրա համար սիմպատիա ունեք։ Չեմ տեսել, որ ֆուտբոլ գնահատող շատ մարդիկ խոսեն, օրինակ, Օլիսեի թույն խաղի մասին 😏

Ասածս ինչ է՝ երկրպագեք ձեր սիրելի թիմին ու միայն ձեր սիրելի թիմին, քանի որ ձեր սիրելի թիմից գնացածներն այլևս ձեր սիրելի թիմում չեն։ Բարսայի երկրպագուները մի տեսակ չէին ուրախանում չէ, որ մի քանի տարի առաջ Սուարեսը Ատլետիկոյի հետ չեմպիոն դարձավ 😂

Ես երբեք իսպանական ֆուտբոլի սիրահար չեմ եղել ու գրեթե երբեք չեմ խառնվել Իսպանիայի մրցավարական կորպուսի աշխատանքին, որովհետև դա անիմաստ զբաղմունք է

Բայց այսօր տեղի ունեցածը ամոթ է պարզապես, նայում ես, ոնց որ ՀՊԼ նայես, մրցավարը սեփական «բարձր» հեղինակությունը ի ցույց դնելու համար անիմաստ դեղիններ ու կարմիրներ է բաժանում։ Մարդը ընդամենը երկրորդ սեզոնն է աշխատում, Ռեալի մասնակցությամբ երկրորդ հանդիպումն է սպասարկում ու խնդրեմ։ Քանի՜ էպիզոդում անիմաստ սուլեց, չեմ էլ հաշվել արդեն։

Ինձ գիտեք՝ ես նեյտրալ եմ Ռեալի ու Բարսայի հանդեպ, բայց նման մրցավարությունը շրիշակի մակարդակից ցածր է

Սա Յուվեի կազմն է Իտալիայի առաջնության Նապոլիի հետ 1997 թվականի հանդիման համար: 2002 թվականի Ռոմայի հետ խաղին (որն անգիր հիշում եմ) այս կազմից 8 հոգի դեռ խաղում էր: Այսինքն 6 տարի մարդիկ գնում ու գալիս էին, բայց Կոնտեն, Դել Պիերոն, Տակինարդին, Պեսոտտոն, Յուլիանոն, Ֆերրարան ու Բիրինդելլին դեռ խաղում էին:

Իսկ հիմա чуть что - վերջ, վառում ենք Ջորդանո Բրունոյի նման 🙄

Ստաբիլությունը վատ բան չէ

Հարցազրույց Յուրա Մովսիսյանի հետ իր «Փոշի և երազանքներ» գրքի մասին 📙

Գիրքն ունենալու համար եկեք այստեղ 😎

Ողջույն սիրելի ընկերներ ու հետևորդներ,

Նախ շնորհավորում եմ բոլորիդ Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը։ Վերջին 10 օրվա ընթացքում վերջապես ԱԶԱՏ ժամանակ գտա մտնելու ՏԳ ու շփվելու ձեզ հետ 😇

Ցանկանում եմ շնորհկաալություն հայտնել բոլորիդ մրցույթին մասնակցելու համար։ Այն առաջինն էր իմ ալիքում, աջակցության համար շնորհակալ եմ իմ բոլոր գործ/ԸՆԿԵՐՆԵՐին, որոնք այն իրականություն դարձրին։ Նվերների տրամադրման ընթացակարգի մասին մանրամասները կհայտնեմ ավելի ուշ

Ցանկանում եմ նաև հավելել, որ 2026-լինելու են բազմաթիվ նոր նախագծեր ու միջազգային թույն համագործակցություններ, որոնց վերաբերյալ արդեն ընթանում են բանակցություններ 🫣

Խոստանում եմ բոլորիդ, որ առաջիկայում կլինեմ ավելի ակտիվ, օրական նվազագույնը 2 պոստ կլինի

Շնորհակալ եմ որ ինձ հետ եք, շնորհակալ եմ որ պարբերաբար բացում եք ու տեսնում՝ ինչ կա Чемодан-ում 😂

Ավելի քան մեկ տարի առաջ, երբ Ամորիմի թեկնածությունն էր քննարկվում Յունայթեդի մարզիչների շորթլիստում, պնդում էի, որ դա լավ միտք չէ, Ամորիմն այն մասնագետը չէ, որ պետք էր այդ պահին «Սատանաներին», ստիլիստիկայով էլ չէին բռնում: Դրան ավելացնում էի մի քիչ ռադիկալ առաջարկ` մարզիչների համար ևս տրանսֆերային պատուհան սահմանելու համար: Բայց չէ` «Պորտու», Մոուրինյո, Գյոկերեշ - ամեն ինչ խառնվեց իրար ու երկու իրար պետք չեկող կողմեր կապվեցին իրար` խլելով ու խմելով միմյանց արյունը 😩

Գոնե մի նորմալ մարդ գա «Յունայթեդի» էն երկրպագուն մազերը կտրի վերջապես 😂