قابلیت جدید سرویس Runway به اسم Key frame که فقط کافیه تا شات اول و آخر رو بهش بدید تا Runway بین این دو فریم رو تولید کنه.

@code_cache

گوگل Gemini: قابلیت تولید تصویر با مدل Imagen 3 الان برای همه‌ی کاربران Gemini در سراسر دنیا بصورت رایگان در دسترسه.

@code_cache

وضعیت بچه های تیم بک‌اند وقتی چندنفری نتونستن یه باگ فیکس کنن:

@code_cache

تو شرکتی که کار میکنیم برای بهتر شدن وضعیت سئو لازمه رو سایت ترافیک بیاد برای همین یه مسابقه طراحی شده که 11 روز FC25 میدن به هرکی کد مخفی داخل محصولات و پیدا کنه
از رو لینک زیر میتونید جزئیات بیشترش رو ببینید

https://mobilex.ir/campaign/fc25

@code_cache

قیمت هر fc25 نزدیک 4 میلیون هست🌚
تا الان 4 تا کد پیدا شده و هر روز هم 5 عصر 1 کد روی سایت میزاریم.
سعی میکنم اینجا قبل شروع شدنش بهتون بگم.
@code_cache

اگر مدل گوشیتون پایینه سعی کنید با دسکتاپ وارد بشید.
بخاطر انیمیشن‌های سایت اسکرول کردن براتون سخت میشه 😂

@code_cache

مدیر تلگرام امشب داستان ایجاد vk به‌تنهایی در شش هفته را نوشته که هیجان‌انگیز است:

@code_cache

دقیقاً ۱۸ سال پیش در چنین روزی، من VK را راه‌اندازی کردم — اولین شرکت بزرگ من. در زیر داستان چگونگی وقوع این اتفاق آمده است.

من تابستان ۲۰۰۶ از دانشگاه سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل شدم. می‌خواستم با هم‌کلاسی‌های سابقم در تماس باشم، اما می‌دانستم بدون وب‌سایتی که همه بتوانند یکدیگر را پیدا کنند، این کار دشوار خواهد بود. بنابراین، در اواخر آگوست ۲۰۰۶، هدفی را تعیین کردم — ساخت یک شبکه اجتماعی برای دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه در طی چهار هفته.

من در کدنویسی مهارت نسبتا خوبی داشتم. در ۱۲ سالگی، بازی‌های تحت وب با انیمیشن‌های وکتوری و افکت‌های صوتی ساختم. در ۱۳ سالگی، از من خواسته شد که به بچه‌های بزرگ‌تر زبان پاسکال (زبان برنامه‌نویسی) را در اردوهای تابستانه برای برنامه‌نویسان آموزش دهم.

با این حال، برنامه‌ریزی برای ساخت یک شبکه اجتماعی کاملاً کاربردی در چهار هفته، نوعی اعتماد به نفس بیش از حد بود. بدتر از آن، تصمیم گرفتم از هیچ ماژول آماده و شخص ثالثی استفاده نکنم. می‌خواستم همه چیز را از ابتدا بسازم: از پروفایل‌ها و پیام‌های خصوصی گرفته تا آلبوم‌های عکس و جستجو.

این وظیفه خیلی بزرگ به نظر می‌رسید. از کجا شروع کنم؟ در آن زمان، برادرم نیکولای در آلمان زندگی می‌کرد. نیکولای ریاضیدان و برنامه‌نویس الگوریتمی فوق‌العاده‌ای بود، اما همیشه توسعه وب را در سطح پایین‌تری می‌دانست. آن زمان، او در حال تمرکز بر پایان‌نامه ریاضی خود در دانشگاه ماکس پلانک در بن بود. او از کمک به کدنویسی امتناع کرد اما توصیه‌ای داد: «اول کد مجوز کاربر را بنویس»، او گفت. «می‌توانی از پس‌اش بر بیایی.»

این منطقی بود. من با یک صفحه ورود که شناسه‌های نشست را تولید می‌کرد شروع کردم. نشست‌ها سپس می‌توانستند برای شناسایی کاربران، نمایش صفحات پروفایل آن‌ها و اجازه ویرایش آن‌ها استفاده شوند. حتی فرآیند ثبت‌نام هم می‌توانست منتظر بماند: من به‌صورت دستی ورودی‌ها را برای چند کاربر اول در پایگاه داده وارد کردم.

در همان زمان بود که این نکته را به‌روشنی فهمیدم: هر وظیفه پیچیده تنها ترکیبی از بسیاری از وظایف ساده است. اگر یک پروژه بزرگ را به بخش‌های قابل مدیریت تقسیم کنید و آن‌ها را به ترتیب درست بچینید، می‌توانید هر کاری را انجام دهید هرچند در عمل، شما با انواع مختلفی از موانع فنی مواجه می‌شوید که تلاش و پشتکار شما را مورد آزمایش قرار می‌دهند.

در سپتامبر ۲۰۰۶، معمولاً به مدت ۲۰ ساعت متوالی کد می‌نویختم، یک وعده غذا می‌خوردم و سپس ۱۰ ساعت می‌خوابیدم. پس از یک روز کار، یک ظرف بزرگ پاستا را می‌پختم و با مقدار زیادی پنیر می‌خوردم. نیازی به غذای دیگری نداشتم. برای من مهم نبود که آیا بیرون روز است یا شب. ارتباطات اجتماعی متوقف شده بودند. تنها چیزی که اهمیت داشت، کد بود.

سعی کردم هر بخش از پروژه‌ام را بی‌نقص بسازم و این زمان زیادی را صرف کرد. وسواس بر روی جزئیات به من کمک نکرد تا همه چیز را در چهار هفته تمام کنم. اما به عنوان تنها عضو تیم، توانستم زمان صرف شده بر روی ارتباطات داخلی را به حداقل برسانم. و از آنجایی که هر خط از کد را از حفظ می‌دانستم، می‌توانستم با سرعت بیشتری باگ‌ها را پیدا کرده و رفع کنم.

در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۶، نسخه بتای شبکه اجتماعی را راه‌اندازی کردم. نام آن را VK گذاشتم که به معنای «در تماس» است. ایجاد آن شش هفته به جای چهار هفته طول کشید. اما نتیجه ارزشش را داشت. کاربرانی که از پروژه قبلی‌ام — یک پرتال دانشجویی که از سال ۲۰۰۳ در حال ساخت آن بودم — دعوت کرده بودم، به هزاران نفر ثبت‌نام کردند و شروع به دعوت از دوستانشان کردند.

ویژگی‌های جدیدی را سریعا اضافه می‌کردم و رقبایم تلاش می‌کردند تا خود را به ما برسانند. چند ماه بعد، یک توسعه‌دهنده دیگر را استخدام کردم. در آن زمان، VK دارای یک میلیون عضو بود. در عرض هفت سال، VK به ۱۰۰ میلیون کاربر ماهانه رسید. در آن لحظه، هیئت مدیره VK من را اخراج کرد و من شرکت را ترک کردم تا به‌طور کامل بر روی تلگرام تمرکز کنم.

آن تجربه ساخت نسخه اول VK به‌طور انحصاری در سال ۲۰۰۶ به قدری ارزشمند بود که مسیر شغلیم را تعریف کرد. به عنوان تنها عضو تیم محصول، باید وظایف یک توسعه‌دهنده Front-end، توسعه‌دهنده Back-end، طراح UX/UI، مدیر سیستم و مدیر محصول را هم‌زمان انجام می‌دادم. این موضوع به من کمک کرد تا مبانی تمام این مشاغل را درک کنم. من جزئیات ریز نحوه کار یک شبکه اجتماعی را یاد گرفتم.

در این دنیا هیچ وظیفه پیچیده‌ای وجود ندارد فقط وظایف کوچک زیادی که وقتی با هم ترکیب می‌شوند، ترسناک به نظر می‌رسند. یک وظیفه بزرگ را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید، آن‌ها را به ترتیب درست سازماندهی کنید و «می‌توانید از پسش بر بیایید»

فرانت چون برنامه‌نویسی حساب نمی‌شه تو لیست نیاوردم.
تو کامنت می‌تونید بگید.

🚘تسلا Robovan را معرفی کرد؛ ون مسافربری با طراحی شبیه به قطارهای قدیمی

🔸تسلا در رویداد «We, Robot» از روبوتاکسی خود با نام Cybercab رونمایی کرد. علاوه‌براین، ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا شرکت‌کنندگان این رویداد را با معرفی غیرمنتظره یک خودرو جدید با نام Robovan (روبووَن) که اساساً یک ون مسافربری است، غافلگیر کرد.

🔸تسلا روبوون البته با یک ون معمولی تفاوت زیادی دارد و از نظر طراحی شبیه واگن قطارهای دوران «آرت دکو» است و چرخ‌های آن دیده نمی‌شود. ماسک اعلام کرد که با این وسیله نقلیه می‌توان ۲۰ نفر را حمل کرد یا برای جابه‌جایی کالا می‌توان از آن کمک گرفت.

#Tesla

@code_cache | @digiato

ایلان ماسک از ارتشی از ربات‌های Optimus رونمایی کرد و اعلام کرد که مردم می‌توانند این ربات‌ها را برای انجام کارهای مختلف خریداری کنند.

ماسک گفت شرکت‌کنندگان می‌توانند به ربات‌های Optimus نزدیک شوند که کارهایی مثل سرو کردن نوشیدنی را انجام می‌دهند.

«در مقیاس انبوه، شما باید بتوانید یک ربات Optimus را با قیمت ۲۰,۰۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ دلار خریداری کنید.»

«این ربات می‌تواند سگ شما را به پیاده‌روی ببرد، چمن شما را کوتاه کند، خریدهایتان را انجام دهد و حتی دوست شما باشد.»

@code_cache

آینده این شکلیه!

@code_cache

اینکه تو کتابای کلین کد می‌نویسن که توابعتون برای خوانایی حتما باید چندین خط باشن تو پروژه‌های بزرگ نشدنیه، شما پروژه‌های خفن اوپن سورس رو که ببینید کلی تابع دارن که چند ده خطه و خیلیم خواناس و راحت فلوی کار و متوجه می‌شید بدون اینکه نیاز باشه هی پرش کنید و برید فانکشن دیگه و تمرکزتون بهم بخوره.

@code_cache