🎥 در فوریه ۱۹۸۷، ماساتوشی کوشیبا در رصدخانه مخصوصی که برای آشکارسازی نوترینو طراحی کرده بود یک هجوم غیرمنتظره از نوترینوها را مشاهده کرد.
حدود دو ساعت بعد در ابر بزرگ ماژلانی، یک ابرنواختر مشاهده شد که به SN 1987a معروف شد. این ابرنواختر حاصل فروپاشی یک ستاره بود که طبق پیش‌بینی ها می‌بایست تعداد عظیمی نوترینو تولید می‌کرد. این واقعه نقطه عطفی در ستاره‌شناسی بود: "ستاره‌شناسی نوترینو". مشاهدات کوشیبا مکانیزم پیشنهادی برای ابرنواخترها و فروپاشی ستارگان را به طور تجربی تایید کرد.

نوترینو یکی از ذرات بنیادی است که جرم بسیار اندک دارد و تقریبا بدون واکنش با ماده می‌تواند میلیونها یا حتی میلیاردها سال حرکت کند. به علت واکنش بسیار اندک نوترینو، آشکارسازی آن بسیار سخت است. از میلیاردها نوترینو که به آشکارساز کوشیبا رسید، فقط ۱۲عدد آشکار شد!

کوشیبا در سال ۲۰۰۲ بموفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک گردید.
فیلم در مورد همین ابرنواختر است


@cosmos_physics

26 Feb, 1616: The Roman Catholic Church officially prohibited Galileo Galilei from promoting or supporting the belief that the Earth revolves around the sun.

26 فوریه 1616: کلیسای کاتولیک روم رسماً گالیله را از ترویج یا حمایت از این باور که زمین به دور خورشید می چرخد منع کرد.


@cosmos_physics

پیش‌بینی نظری او از سیاه‌چاله‌ها تا حد زیادی بزرگ‌ترین دستاورد علمی او بود که کاری بنیادی در جهت توسعه اخترفیزیک نسبیتی مدرن بود، و با این حال او هرگز کوچک‌ترین علاقه‌ای به پیگیری آن نشان نداد.
تا آنجا که من می توانم بگویم، او هرگز نمی خواست بداند که آیا سیاهچاله ها واقعا وجود داشته اند یا خیر. می دانیم که محاسبه اوپنهایمر-اسنایدر درست است و توصیف می کند که چه اتفاقی برای ستارگان پرجرم در پایان عمرشان می افتد. این توضیح می دهد که چرا سیاهچاله ها فراوان هستند و اتفاقاً صحت نظریه نسبیت عام اینشتین را تأیید می کند. و هنوز رابرت اوپنهایمر علاقه ای نداشت ...
چگونه می توانست نسبت به بزرگترین کشف خود نابینا بماند؟...
شاید اگر محاسبات اوپنهایمر-اسنایدر با نظریه شکافت هسته ای بور-ویلر و پیشروی جنگ جهانی دوم همزمان نمی شد، رابرت توجه بیشتری به آن می کرد.

فریمن دایسون


@cosmos_physics

🎥 سه سناریو برای پایان کیهان

مرگ گرمایی و انجماد بزرگ
بیگ ریپ یا مه‌گسست
بیگ باونس و بیگ کرانچ


@cosmos_physics

چهارده مارس، «استیون هاوکینگ»، فیزیک‌دان معروف انگلیسی چشم از جهان فروبست؛ اما دانشمندان، روز ۱۴ مارس را با عنوانی دیگر نیز می‌شناسند، روز عدد پی. این روز به‌خاطر شباهت شکل نوشتاری‌اش 3/14 به روز عدد پی نام گرفته است. عدد پی، یکی از مهم‌ترین نسبت‌های ریاضیاتی است و از تقسیم محیط دایره بر قطر آن به دست می‌آید.
امروز، زادروز آلبرت اینشتین، شناخته‌شده‌ترین فیزیک‌دان قرن بیستم و تدوین‌کننده نظریه نسبیت نیز هست.


@cosmos_physics

در سال ۱۹۰۵، آلبرت انیشتین جوانی بود بدون مدرک PhD و بدون کرسی آکادمیک. او در این سال چهار مقاله بسیار مهم در زمینه های مختلف از جمله نسبیت خاص و هم ارزی ماده و انرژی را به چاپ رساند. او قبل از ۱۹۰۵ فقط چهار مقاله به چاپ رسانده بود.
در پذیرش این مقالات و چاپ شدن آنها، ماکس پلانک نقش عمده ای داشت چرا که در آن سال ها او نقش Associate editor مجله Annalen der Physik را به عهده داشت و مقالات انیشتن برای او فرستاده میشد.
پس از چاپ مقالات هم حمایت بی دریغ پلانک از انیشتن گمنام از او یک عضو برجسته محافل علمی ساخت.
تصویر مربوط به صفحه اول شماره ای از مجله Annalen der Physik است که مقاله انیشتن در مورد نسبیت خاص در آن چاپ شد.


@cosmos_physics

🎥 واقعیت فضا-زمان چیست؟

پیش از اینشتین، فضا و زمان به عنوان دو مفهوم جدا از هم تلقی می‌شدند. اما، اینشتین با نظریه نسبیت خود، نشان داد که فضا و زمان به یکدیگر وابسته هستند و مفهوم فضا-زمان را معرفی کرد.
اما، ما هنوز درک دقیقی از فضا و زمان نداریم. کلید فهم ژرف‌ترین معماها و سؤالات فیزیک در ادارک عمیق‌تر از فضا-زمان نهفته است.

خوان مالداسنا، فیزیکدان نظری


@cosmos_physics

سال نو مبارک

با آرزوی سلامتی و موفقیت برای همه عزیزان
ممنون که یک سال دیگر در کنار ما بودید

به یاد عزیزانی که بین ما نیستند💔

مسعود کلایی


@cosmos_physics

📚 اصل کمترین کنش در مکانیک کوانتومی

Feynman Thesis - 1942
پایان نامه ریچارد فاینمن

انگلیسی

@cosmos_physics

Quantum physics thus reveals a basic oneness of the universe.

Erwin Schrödinger (1887 - 1961)

فیزیک کوانتوم یک یکپارچگی اساسی از جهان را آشکار می کند.

اروین شرودینگر (۱۹۶۱-۱۸۸۷)

@cosmos_physics

هر کسی که کمترین چیزی در مورد مکانیک کوانتومی شنیده باشد، اغلب می‌شنود که نمی‌تواند ناظر را از آنچه مشاهده می‌شود جدا کند.

در حقیقت آزمایشگر و شئ مورد مشاهده قابل تفکیک نیستند و معرف یک سیستم هستند.

اما در عمل این دقیقا همان چیزی است که برای پیش‌بینی و مقایسه داده های حاصل از آن با داده‌های تجربی مورد نیاز است.

توضیح عمومی که‌ اکثر فیزیکدانان به این مسئله می دهند به این صورت است که:

((شما با مشاهده شئ مورد آزمایش تابع موج آن را فرو می پاشید و "دامنه احتمالِ بودن شئ مورد مشاهده در همه حالت ها را" به 0 می رسانید اما از طرفی شئ مورد مشاهده بعد از فروپاشیده شدن تابع موجش، 100 درصد‌ احتمال دارد ( قطعا رخ می دهد) که به یکی از حالت های ممکن برود.))

اما خود این توضیح یک سوال دیگر را به وجود می آورد که تا این لحظه فیزیکدانان پاسخ قطعی ای برای آن ندارند:

چرا با مشاهده شئ مورد آزمایش، تابع موج آن فرو می پاشد؟

اسم دیگر این سوال بدون پاسخ "مشکل اندازه گیری" در مکانیک کوانتومی است.

برگرفته از کتاب "مرد کوانتومی، زندگی ریچارد فاینمن در علم" نوشته لاورنس کراوس


@cosmos_physics

Lemaître’s 1933 interview with the nytimes:
I was interested in truth from the point of view of salvation just as much as in truth from the point of view of scientific certainty. It appeared to me that there were two paths to truth, and I decided to follow both of them.

مصاحبه لمتر در سال 1933 با nytimes:
من به همان اندازه که از منظر رستگاری به حقیقت علاقه مند بودم، از منظر علمی نیز به حقیقت علاقه مند بودم. به نظرم رسید که دو راه برای رسیدن به حقیقت وجود دارد و تصمیم گرفتم هر دو را دنبال کنم.


@cosmos_physics

🎥 آیا تکینگی عریان می‌تواند در جهان فیزیکی وجود داشته باشد؟

تکینگی عریان (برهنه) مفهومی در نسبیت عام است که هنگامی رخ می‌دهد که تکینگی با یک افق رویداد احاطه نشده باشد و قابل مشاهده باشد.

برخی فیزیکدانان معتقدند تکینگی عریان نمی‌تواند در طبیعت وجود داشته باشد اما برخی دیگر فکر می‌کنند در حالت‌هایی طبیعت می‌تواند دارای تکینگی عریان باشد.



@cosmos_physics

Symmetry is a vast subject, significant in art and nature. Mathematics lies at its root, and it would be hard to find a better one on which to demonstrate the working of the mathematical intellect.

Hermann Weyl

تقارن موضوعی گسترده است که بطور قابل توجهی در هنر و طبیعت وجود دارد. ریاضیات در ریشه اش نهفته است، و یافتن روش بهتری برای نشان دادن عملکرد منطق ریاضی دشوار است.

هرمان ویل

@cosmos_physics

پیتر هیگز درگذشت

‌ پیتز هیگز که برای پیشنهاد انقلابی خود تحت عنوان ذره بنیادی یا «ذره خدا» (بوزون هیگز) شهرت داشت در سن ۹۴ سالگی درگذشت.

هیگز ارائه دهنده نظریه شکست تقارن در برهمکنش الکتروضعیف و پیشنهاد دهندهٔ ذره بنیادی بوزون هیگز است. او به همراه فرانسوا انگلرت بلژیکی جایزه نوبل فیزیک را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرد.


@cosmos_physics

دانشگاه ادینبورگ روز سه شنبه اعلام کرد، پیتر هیگز، فیزیکدان بریتانیایی، که نظریه ذره‌مولد جرم - به اصطلاح بوزون هیگز که به طور مشترک جایزه نوبل فیزیک را برای او به ارمغان آورد، در سن 94 سالگی درگذشت.

دانشگاه اسکاتلند که نزدیک به پنج دهه در آنجا استاد بود، در بیانیه ای اعلام کرد : "او در روز دوشنبه 8 آوریل پس از یک بیماری کوتاه در خانه با آرامش درگذشت.او را «معلم و مربی بزرگ، الهام‌بخش نسل‌های دانشمندان جوان» نامید.

هیگز از کار نظری پیشگامانه برای کمک به توضیح چگونگی جرم کیهان استفاده کرد، بنابراین یکی از بزرگترین معماهای فیزیک را حل کرد و جایگاهی را در کنار آلبرت انیشتین و ماکس پلانک در کتاب های درسی به دست آورد.
تئوری او در سال 1964 در مورد ذرات جرم دهنده که به بوزون هیگز یا "ذره خدا" معروف شد، جایزه نوبل فیزیک 2013 را برای او و فیزیکدان بلژیکی فرانسوا انگلرت به ارمغان آورد.

این جایزه به دنبال آزمایش‌های سال قبل با برخورد دهنده‌ بزرگ‌هادرون در سازمان اروپایی  تحقیقات هسته‌ای (سرن) بود، که در نهایت این نظریه را تقریباً نیم قرن پس از تدوین آن تأیید کرد.

پیتر ماتیسون، معاون رئیس دانشگاه ادینبورگ، گفت: «پیتر هیگز فردی قابل توجه بود، دانشمندی واقعاً با استعداد که بینش و تخیل او دانش ما را از دنیای اطرافمان غنی کرده است».
کار پیشگامانه او باعث ایجاد انگیزه در هزاران دانشمند شده است و میراث او برای نسل‌ های آینده الهام‌بخش بسیاری از دانشمندان خواهد بود."

 فابیولا جیانوتی مدیر کل سرن به هیگز ادای احترام کرد ودر بیانیه ای گفت: «علاوه بر کمک‌های برجسته‌اش در فیزیک ذرات، پیتر یک شخص بسیار خاص بود، شخصیتی بسیار الهام‌بخش برای فیزیکدانان سراسر جهان، مردی با فروتنی نادر.»
فابیولا همچنین او را به عنوان یک "معلم بزرگ" می‌ستود که می‌تواند فیزیک را "به روشی بسیار ساده و در عین حال عمیق" توضیح دهد. او افزود: "بخش مهمی از تاریخ و دستاوردهای سرن به او مرتبط است.

هیگز که در سال 1929 در نیوکاسل، شمال غربی انگلستان به دنیا آمد، در سال 1950 با افتخار رتبه یک فیزیک،از کالج کینگ لندن فارغ التحصیل شد.
در سال 1954 به او مدرک کارشناسی ارشد و دکترا اعطا شد و به‌زودی با تبدیل شدن به یک پژوهشگر ارشد پیوندهای خود را با دانشگاه ادینبورگ باز کرد.

پس از چندین دهه تحقیق در آنجا و جاهای دیگر، در سال 1996 استادممتاز دانشگاه شد.
هیگز در طول سال‌ها افتخارات آکادمیک متعددی دریافت کرد و مدارک افتخاری زیادی از جمله از دانشگاه کمبریج دریافت کرد.
بریتانیا او را در فهرست افتخارات سال نوی 2013 برای خدمات بااهمیت وبرجسته‌ی ملی معرفی کرد .مطالعات پیتر هیگز که به خاطر ارائه نظریه معروفش موسوم به ذره بنیادی یا «ذره خدا» شهرت داشت، نشان می‌داد که چگونه بوزون با فراهم کردن جرم ذرات به اتصال کیهان کمک کرده است.


@cosmos_physics

آلبرت انیشتین و مارگاریتا کوننکووا، جاسوس روسی (نام رمز: لوکاس)، حدود سال 1946

مارگاریتا کوننکووا در پرینستون، جایی که مسئولیت ساخت مجسمه نیم تنه اینشتین به شوهرش محول شده بود با آلبرت اینشتین آشنا شد. به عنوان یک جاسوس، ماموریت او جمع‌آوری اطلاعات در مورد پروژه منهتن بود که شامل توسعه سلاح‌های هسته‌ای بود. پروژه‌ای که خود اینشتین به رئیس جمهور روزولت توصیه کرده بود که آن را آغاز کند. رابطه عاشقانه آنها تا سال 1998 مخفی نگه داشته شد تا زمانی که نامه های عاشقانه آنها رونمایی شد و در یک حراجی فروخته شد. گفته می شود که هدف او نزدیک شدن به رابرت اوپنهایمر از پروژه منهتن بود. اینشتین نقش مستقیمی در پروژه منهتن نداشت، و این موضوع را مبهم می کرد که دقیقاً هدف کوننکووا برای پیدا کردن راهی برای معاشرت با او با چه بوده است.


@cosmos_physics

معرفی چند سایت حوزه‌ی پژوهش برای تقویت رزومه علمی

سایت Google Scholar: یک موتور جستجوی تخصصی برای مقالات علمی و تحقیقاتی با بیش از ۲۰۰ میلیون مقاله.

سایتarXiv: یک سامانه پیش‌چاپ که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد پیش از انتشار رسمی مقالات خود را به اشتراک بگذارند.

سایت ResearchGate: یک شبکه اجتماعی برای تحقیق‌گران که در آن می‌توانید با همکاران خود مشارکت کنید، مقالات خود را به اشتراک بگذارید و اخبار تحقیقاتی را دنبال کنید.

سایت BioRxiv: یک سامانه پیش‌چاپ برای تحقیقات بیوشیمی و بیولوژی مولکولی که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد پیش از انتشار رسمی مقالات خود را به اشتراک بگذارند.

سایت PubMed: یک پایگاه داده بزرگ از مقالات پزشکی و تحقیقاتی که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد به آن‌ها دسترسی داشته باشند و به جستجوی مقالات مورد نظر خود بپردازند.

سایت IEEE Xplore: یک پایگاه داده بزرگ از مقالات علمی و پژوهشی در حوزه‌های مختلف از جمله مهندسی برق و الکترونیک که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد به آن‌ها دسترسی داشته باشند و به جستجوی مقالات مورد نظر خود بپردازند.

سایت JSTOR: یک پایگاه داده علمی برای مقالات و کتاب‌های دانشگاهی با بیش از ۱۰۰۰ ناشر مختلف.

سایت ScienceDirect: یک پایگاه داده علمی برای مقالات و کتاب‌های دانشگاهی در حوزه‌های مختلف از جمله علوم پایه، پزشکی و مهندسی.

سایت Scopus: یک پایگاه داده علمی که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد به مقالات و کتاب‌هایی در حوزه‌های مختلف دسترسی داشته باشند.

سایت PLOS ONE: یک سامانه پیش‌چاپ باز برای مقالات علمی که به تحقیق‌گران اجازه می‌دهد مقالات خود را بررسی کنند و پس از پذیرش، مقالات را به اشتراک بگذارند.

@cosmos_physics

🎥 چرا معادله شرودینگر ناقص است؟

در سال ۱۹۲۶، اروین شرودینگر، معادله معروف شرودینگر را ارائه داد که قلب مکانیک کوانتومی را می‌سازد. این معادله، رفتار ذرات را به صورت تحول توابع موج توصیف می‌کند. اما، این معادله نواقصی دارد. از جمله این‌که، ذرات را بسیار ساده در نظر می‌گیرد، صرفا مکان احتمالی حضور ذره را بیان می‌کند و ویژگی‌های پیچیده‌تر ذرات را در خود ندارد. بطور مثال، ما می‌دانیم که ذرات دارای اسپین هستند و معادله شرودینگر، جایی برای وارد کردن آن ندارد.

مشکل دیگر معادله شرودینگر، ناسازگاری کامل آن با نظریه نسبیت اینشتین بود. این معادله، تنها برای ذرات سرعت پایین کار می‌کند. در حالی که می‌دانیم ذرات اغلب با سرعت‌های نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند.

در سال ۱۹۲۸، یک فیزیکدان و ریاضیدان دیگر به نام پائول دیراک، با ایده‌ای نبوغ‌آمیز، مشکل معادله شرودینگر را حل می‌کند و مکانیک کوانتومی را وارد مرزهایی جدیدی می‌کند.

@cosmos_physics